Dpep пептиди decoy-и воридшаванда ба ҳуҷайра мебошад, ки метавонад аз мембранаи ҳуҷайра гузарад ва барои халалдор кардани фаъолияти омилҳои транскрипсионии bZIP бо номи ATF5, CEBPB ва CEBPD тарҳрезӣ шудааст. Ин таҳқиқот бештар аз он ки таъсири Dpep-ро танҳо аз нав арзёбӣ кунад, месанҷад, ки оё якҷоя кардани Dpep бо BH3-mimetic-и проапоптозии ABT-263 ва доруи гипометилкунанда decitabine дар ҳуҷайраҳои гуногуни саратонӣ таъсири қавитар ба вуҷуд меорад ва оё ин комбинатсияҳо дар ҳуҷайраҳое, ки ба Dpep муқовимат пайдо кардаанд, низ кор мекунанд. Таҳқиқот озмоиши табобатӣ дар одамон нест; таҷрибаҳои асосӣ дар фарҳанги ҳуҷайра анҷом дода шудаанд ва комбинатсияи Dpep + ABT-263 ҳамчунин дар модели ксенографти муши дорои норасоии масуният, ки аз ҳуҷайраҳои меланомаи A375 сохта шудааст, санҷида шудааст.

Дар таҷрибаҳои in vitro ҳуҷайраҳои A375-ATCC аз меланома, HCT116 аз саратони рӯдаи ғафс, T98G аз глиобластома, MCF7 аз саратони сина, K562 аз лейкемияи музмини миелоидӣ ва MOLM-14 аз лейкемияи шадиди миелоидӣ арзёбӣ шудаанд. Dpep танҳо дар ҳуҷайраҳои A375-ATCC, HCT116, T98G ва MCF7 тақрибан 20 µM; дар K562 тақрибан 9 µM ва дар MOLM-14 тақрибан 10 µM арзишҳои IC50 нишон додааст. Комбинатсияи Dpep бо ABT-263 дар ҳамаи шаш хатти асосии ҳуҷайравии таҳқиқшуда таъсири назарраси синергӣ нишон додааст. Комбинатсияи Dpep + decitabine дар A375-ATCC, HCT116, T98G, MCF7 ва K562 синергияи назаррас нишон дода, дар MOLM-14 бошад тамоюл ба сӯи синергия гузориш шудааст.

Муҳаққиқон ҳадаф доштанд, ки бо комбинатсияҳои мувофиқи доза қисми зиёди ҳуҷайраҳои варамро дар фарҳанг нест кунанд. Дар комбинатсияи Dpep + ABT-263 дар чор аз шаш хатти асосии ҳуҷайравӣ бо истифода аз 20–40 µM Dpep ва 1–2 µM ABT-263 коҳиши шумораи ҳуҷайраҳо бештар аз %90 ба даст оварда шудааст. Дар ҳуҷайраҳои MOLM-14, ки махсусан ба ABT-263 ҳассосанд, бо 20 µM Dpep + 10 nM ABT-263 зиёда аз %90 талафи ҳуҷайра мушоҳида шуд, дар ҳоле ки дар ҳуҷайраҳои K562, ки нисбатан ба ABT-263 муқовиманд, бо 10 µM Dpep + 2 µM ABT-263 тақрибан %80 талафи ҳуҷайра ба қайд гирифта шуд.

Дар комбинатсияҳои сегонаи Dpep + decitabine + ABT-263 низ бо истифода аз дозаҳои вобаста ба хатти ҳуҷайравӣ ҳадди ақал як комбинатсия муайян шуд, ки дар ҳамаи хатҳои асосии ҳуҷайравии таҳқиқшуда коҳиши шумораи ҳуҷайраҳоро зиёда аз %90 таъмин мекард. Дар панҷ аз шаш хат барои ҳадди ақал як комбинатсияи сегона синергияи назаррас дида шуд; дар MOLM-14 бошад тамоюли оморӣ ба сӯи синергия гузориш шуд. Баръакс, ҷуфти ABT-263 + decitabine, ба истиснои K562, дар хатҳои ҳуҷайравии санҷидашуда синергияи назаррас нишон надод. Ин натиҷа дастгирӣ мекунад, ки таъсири комбинатсияҳои сегона танҳо аз тақвияти мутақобилаи ABT-263 ва decitabine иборат нест.

Қисми муҳими таҳқиқот ба муқовимат ба дору бахшида шудааст. Ҳуҷайраҳои HCT116 дар шароити in vitro зери фишори Dpep, ки аз 5 µM оғоз шуда то 10, 15 ва 20 µM зиёд карда мешуд, интихоб шуда, муқовим гаштанд; арзиши Dpep IC50-и ин ҳуҷайраҳо аз тақрибан 20 µM то >40 µM боло рафт. Бо вуҷуди ин, комбинатсияҳои Dpep + ABT-263 ва Dpep + decitabine дар ҳуҷайраҳои муқовими HCT116 ҷавоби қавии синергӣ ба вуҷуд оварданд ва бо комбинатсияҳои сегона шароитҳое ёфт шуданд, ки шумораи ҳуҷайраҳои муқовимро зиёда аз %90 кам мекарданд. Дар ду хатти гуногуни ҳуҷайравии муқовим, ки аз варамҳои дубора афзудаи A375 дар зери табобати in vivo бо Dpep ё Dpep123 гирифта шудаанд, табобатҳои комбинатсионӣ низ ба ҳамин монанд тавонистанд муқовимати Dpep-ро паси сар кунанд.

Дар таҷрибаи ксенографти меланома дар мушҳо Dpep ва ABT-263 ҳар кадом танҳо афзоиши варамро суст карда, давомнокии зиндамониро зиёд карданд; комбинатсия бошад нисбат ба ҳар ду монотерапия боздории қавитари варам ва зиндамонии дарозтарро таъмин кард. Дар гурӯҳи Dpep + ABT-263 аз 10 муш 4-то ба охири табобати 60-рӯза расиданд. Баъдан табобат қатъ шуда, ҳайвонот боз 30 рӯз пайгирӣ шуданд; дар ҳайвоноте, ки дар рӯзи 60 зинда буданд, дар охири пайгирӣ бо палпатсия ё гистология варам ошкор нашуд. Гарчанде бахши Highlights-и мақола ин натиҷаро дар нохунак “%40 cure rate” меномад, ин ибора танҳо ба ҳамин таҷрибаи ксенографти муш дахл дорад ва онро ҳамчун сатҳи клиникии шифо дар одамон маънидод кардан мумкин нест.

Таҳқиқот нишон намедиҳад, ки Dpep ҳамчун табобати клиникӣ дар одамон самаранок ё бехатар аст. Модели nude mouse xenograft системаи масунияти комил надорад; танҳо як навъи варам бо комбинатсияи Dpep + ABT-263 дар in vivo санҷида шудааст ва намунаҳое, ки мустақиман аз варамҳои беморон гирифта шудаанд, омӯхта нашудаанд. Натиҷаи таҳқиқот дастгирӣ мекунад, ки комбинатсияҳо аз ҷиҳати пешклиникӣ сазовори таҳқиқоти минбаъда мебошанд; аммо самаранокии собитшудаи табобатиро дар одамон нишон намедиҳад.

Мушкилоти асосии таҳқиқот чист?

Афзоиши ҳуҷайраҳои саратонӣ танҳо ба як роҳи сигналӣ вобаста нест. Барномаҳои транскрипсионӣ, ки зинда мондани ҳуҷайраро дастгирӣ мекунанд, сафедаҳои зиддиапоптозӣ ва тағйироти эпигенетикӣ метавонанд ҳамзамон фаъол шаванд. Ин метавонад боис шавад, ки ҳатто агар табобати якҳадафа дар оғоз самаранок бошад, бо гузашти вақт муқовимат рушд кунад.

Dpep қаблан ҳамчун пептиди таҷрибавӣ таҳия шуда буд, ки дар бисёр навъҳои ҳуҷайраҳои варам афзоиш ва зиндамониро бозмедорад. Бо вуҷуди ин, таҳқиқоти қаблӣ нишон додаанд, ки гарчанде табобати Dpep баъзе варамҳоро барои муддати дароз пахш мекунад, қисми онҳо ҳангоми идомаи табобат метавонанд дубора афзоянд. Ин нишон медиҳад, ки муқовимати Dpep низ бояд монанди мушкили муқовимат дар дигар табобатҳои саратон таҳқиқ карда шавад.

Ин таҳқиқот ду саволи асосӣ дорад:

1. Оё Dpep ҳангоми якҷоя шудан бо дигар агентҳои зиддисаратонӣ метавонад нисбат ба таъсири интизоршудаи худ танҳо таъсири қавитар, яъне синергӣ, ба вуҷуд оварад?
2. Оё ин комбинатсияҳо метавонанд ҳуҷайраҳои саратонеро, ки ба Dpep муқовимат пайдо кардаанд, низ пахш кунанд?

Dpep Чист ва ATF5, CEBPB ва CEBPD-ро Чӣ Гуна Ҳадаф Мегирад?

Dpep пептиди таҷрибавиест, ки пайдарпаии penetratin-и таъминкунандаи воридшавӣ ба ҳуҷайраро бо пайдарпаии decoy, ки аз минтақаи leucine-zipper-и CEBPD гирифта шудааст, муттаҳид мекунад ва барои пахш кардани фаъолияти ATF5, CEBPB ва CEBPD тавассути рақобат бо димеризатсияи функсионалии онҳо тарҳрезӣ шудааст.

ATF5, CEBPB ва CEBPD чистанд?

ATF5, CEBPB ва CEBPD basic leucine zipper — bZIP омилҳои транскрипсионии мансуб ба оилаи мазкур мебошанд. Омили транскрипсионӣ сафедаест, ки дараҷаи ифодаи генҳои муайянро танзим мекунад.

Барои танзими экспрессияи генҳо ин се сафеда бояд тавассути минтақаҳои leucine zipper бо ҳамдигар ё бо ҷуфтҳои худ димер ташкил кунанд. Ба ибораи дигар, ду сафеда тавассути интерфейси сохтории муайян ҷуфт шуда, комплекси функсионалӣ ба вуҷуд меоранд.

Dpep аз ин зарурати сохторӣ истифода мебарад. Пептид тавре тарҳрезӣ шудааст, ки мисли “decoy”, яъне шарики ҷуфтшавии қалбакӣ, бо минтақаҳои leucine zipper-и сафедаҳои ҳадаф ҳамкорӣ кунад. Ҳамин тавр, ҳадаф вайрон кардани шабакаи муқаррарии димеризатсияи ATF5/CEBPB/CEBPD ва кам кардани фаъолияти транскрипсионии онҳо мебошад.

Пептиди воридшаванда ба ҳуҷайра чӣ маъно дорад?

Аксари сафедаҳо ё пептидҳо худ аз худ мембранаи ҳуҷайраро самаранок гузашта наметавонанд. Дар қисми N-terminal-и Dpep ҷойгирбудаи penetratin ҳамчун cell-penetrating motif амал мекунад, ки ворид шудани пептидро ба дохили ҳуҷайра дастгирӣ мекунад.

Аз ин рӯ Dpep-ро метавон ҳамчун пайвастшавии ду қисми функсионалӣ баррасӣ кард:

• минтақаи penetratin, ки воридшавӣ ба ҳуҷайраро таъмин мекунад,
• минтақаи decoy, ки ҳамкориҳои leucine zipper-и ATF5/CEBPB/CEBPD-ро ҳадаф мегирад.

Пайдарпаии пептидҳои истифодашуда дар таҳқиқот

Пептидҳо дар PBS pH 7,2 дорои %10 glycerol ҳал карда шуда, ҳамчун aliquot-ҳои 2 mM дар −80 °C нигоҳ дошта шуда ва барои таҷрибаҳо то консентратсияҳои зарурӣ маҳлул карда шудаанд.

Чаро таҷрибаи Dpepmut муҳим аст?

Кам шудани шумораи ҳуҷайраҳои саратонӣ аз ҷониби як пептид худ ба худ дуруст будани механизми ҳадафии leucine zipper-ро исбот намекунад; пептид метавонад таъсирҳои дигари ғайриспецификӣ ҳам дошта бошад.

Аз ин рӯ муҳаққиқон Dpepmut-ро истифода бурданд, ки аминокислотаҳои муҳими ҳамкории leucine zipper-ро вайрон мекунад. Дар ҳуҷайраҳои T98G Dpepmut танҳо нисбат ба Dpep фаъолияти хеле пасттар нишон дод ва бо ABT-263 синергия ба вуҷуд наовард.

Муаллифон ин натиҷаро ҳамчун далеле шарҳ медиҳанд, ки барои пурра пайдо шудани синергияи Dpep + ABT-263 сохтори leucine zipper муҳим аст ва таъсирро танҳо бо таъсири умумӣ ё тасодуфии пептид шарҳ додан мумкин нест.

Гарчанде ин таҷриба контроли қавии хусусият аст, он харитасозии ҳамаҷонибаи молекулавӣ нест, ки худ ба худ ҳамаи механизмҳои эҳтимолии off-target-ро рад кунад.

Чаро ABT-263 ҳамчун шарики комбинатсия интихоб шуд?

ABT-263, ки бо номи дигар navitoclax маъруф аст, пайвастагии BH3-mimetic мебошад, ки сафедаҳои BCL2, BCLXL ва BCL-W/BCL2L2-и оилаи pro-survival BCL2-ро ҳадаф мегирад.

Апоптоз механизми марги барномарезишудаи ҳуҷайра мебошад. Ҳуҷайраҳои саратонӣ метавонанд бо истифода аз сафедаҳои зиддиапоптозӣ, ба монанди оилаи BCL2, ба сигналҳои марг муқовимат кунанд.

Дар таҳқиқоти қаблии Dpep гузориш шудааст, ки BMF-и проапоптозӣ зиёд ва сафедаҳои дастгиркунандаи зиндамонӣ, ба монанди survivin/BIRC5, кам шудаанд. Аз ин рӯ муҳаққиқон пешбинӣ карданд, ки дар шароите, ки Dpep ҳуҷайраро ба самти апоптоз мебарад, пахши иловагии оилаи BCL2 бо ABT-263 метавонад марги қавитари ҳуҷайраро ба вуҷуд орад.

Аммо таҳқиқоти ҳозира шарҳи “apoptotic threshold”-ро бо таҷрибаҳои муфассали молекулавӣ мустақиман исбот накардааст. Дар бахши муҳокима ин механизм рӯирост ҳамчун гипотеза ва асоси биологӣ пешниҳод мешавад.

Чаро Decitabine ҳамчун шарики комбинатсия интихоб шуд?

Decitabine агенти hypomethylating мебошад, ки метавонад сатҳи DNA methylation-ро кам кунад. Дар ҳуҷайраҳои саратонӣ хомӯш шудани баъзе генҳои пахшкунандаи варам ва проапоптозӣ аз сабаби hypermethylation метавонад ба муқовимат ба табобат мусоидат кунад.

Дар муқоисаи transcriptome-и ҳуҷайраҳои A375-и муқовим ба Dpep дида шуд, ки чандин генҳои пахшкунандаи варам поён танзим шудаанд ва қисми муҳими ин генҳо дар адабиёт бо hypermethylation алоқаманданд. Ин мушоҳида барои комбинатсияи decitabine бо Dpep асоси биологӣ фароҳам овард.

Аммо таҳқиқот ҳолати methylation-и ҳар генро дар ҳуҷайраҳои муқовим мустақиман чен накарда ва занҷири механистии «decitabine маҳз ҳамин генро деметил карда, муқовиматро шикаст» нишон надодааст.

Синергия Дар Ин Таҳқиқот Чӣ Маъно Дорад?

Синергия маънои онро дорад, ки таъсири камкунандаи ҳуҷайраҳои ду ё се агент ҳангоми якҷоя истифода шудан аз таъсири якҷояе, ки ҳангоми мустақилона амал кардани агентҳо интизор меравад, қавитар аст; таҳқиқот инро асосан бо модели Bliss independence ва барои Dpep/Bpep–ABT-263 инчунин бо isobologram-ҳои CompuSyn дар асоси Chou–Talalay арзёбӣ кардааст.

Равиши Bliss independence

Манбаъ модели Bliss-ро истифода мебарад, аммо онро ба шакли муодила наменависад. Ифодаи зер танҳо нишондиҳандаи стандартии консептуалӣ барои омӯзонидани тарзи кори усул аст; бозёфти нави таҳқиқот нест.

Агар фраксияҳои ҳуҷайраҳои зиндамонда баъд аз ду табобат дар байни 0 ва 1 ҳамчун \(V_A\) ва \(V_B\) бошанд, дар сурати мустақилона амал кардани агентҳо зиндамонии якҷояи интизоршаванда тақрибан чунин аст:

\[ V_{A+B,\mathrm{beklenen}}=V_A\times V_B \]

ифода мешавад.

Масалан, агар баъд аз табобати A %60 ҳуҷайраҳо ва баъд аз табобати B %50 ҳуҷайраҳо боқӣ монанд, зиндамонии якҷояи интизоршаванда дар шароити мустақилият:

\[ 0{,}60\times0{,}50=0{,}30 \]

яъне %30 мешавад.

Агар дар амал баъд аз комбинатсия ҳуҷайраҳои ба таври назаррас камтар зинда монанд, таъсир он қадар қавӣ аст, ки онро танҳо бо болои ҳам омадани ду таъсири мустақил шарҳ додан мумкин нест ва он ба фоидаи синергия арзёбӣ мешавад.

Сутунҳои хатдор дар графикҳои манбаъ шумораи интизоршавандаи ҳуҷайраҳоро, ки бо ин фарзияи мустақилият ҳисоб шудаанд, нишон медиҳанд. Ситорачаҳои оморӣ дар бисёр панелҳо фарқи байни натиҷаи комбинатсияи мушоҳидашуда ва арзиши мустақили интизоршавандаро муқоиса мекунанд.

Isobologram-и Chou–Talalay чист?

Таҳқиқот комбинатсияҳои Dpep/Bpep бо ABT-263-ро дар ҳуҷайраҳои T98G ва MCF7 инчунин бо барномаи CompuSyn 1.0 ва усули median-effect-и Chou–Talalay таҳлил кардааст.

Дар isobologram комбинатсияҳои гуногуни дозаҳои ду доруе, ки ҳамон таъсири биологиро медиҳанд, ба таври геометрӣ нишон дода мешаванд. Дар тафсири normalized isobologram-и мақола ҷойгир шудани нуқтаҳо дар тарафи чапи хатти диагоналии истинодии мустақил/additive бо синергия мувофиқ аст.

Манбаъ ҷадвали муайяни арзишҳои combination-index-ро гузориш намекунад; аз ин рӯ Verianla рақамҳои CI-и дар манбаъ набударо эҷод намекунад.

IC50 чӣ маъно дорад?

IC50 консентратсияест, ки дар шароити таҷрибавии таҳқиқшуда ҷавоби ченшудаи ҳуҷайраро тақрибан %50 кам мекунад. Дар ин таҳқиқот ҳуҷайраҳо 5–6 рӯз табобат шуда, шумораи ҳуҷайраҳои боқимонда арзёбӣ шудааст.

Аз ин рӯ IC50 дар ин ҷо мустақиман вояи табобатӣ дар инсонро маъно надорад. Ин консентратсияи муҳит дар фарҳанги ҳуҷайра бо воҳиди µM мебошад.

Чаро зиндамонии ҳуҷайра ба ҷои санҷиши метаболикӣ бо шумориш чен карда шуд?

Муҳаққиқон дар ҳуҷайраҳои solid-tumor аз hemocytometer ё ҳисобкунаки худкори ҳуҷайра Countess II истифода карданд. Сабаб он аст, ки қаблан мушоҳида шуда буд Dpep метаболизми ҳуҷайраро тағйир медиҳад. Баъзе viability assay-ҳои бар фаъолияти метаболикӣ асосёфта метавонанд нодуруст тафсир шаванд, зеро ҳолати метаболикӣ тағйир меёбад, гарчанде ҳуҷайра воқеан зинда мондааст.

Дар ҳуҷайраҳои суспензиявӣ, ба монанди K562 ва MOLM-14, бо истифода аз Trypan Blue ҳуҷайраҳои зинда ва мурда мустақиман ҷудо карда шуданд.

Тибқи таърифи манбаъ мантиқи асосии фоизи зиндамонӣ:

\[ \text{Canlılık (\%)}= \frac{\text{canlı hücre sayısı}} {\text{toplam hücre sayısı}} \times100 \]

мебошад.

“WT” дар ин ҷо чӣ маъно дорад?

Ибораи дар мақола истифодашудаи WT — wild type дар ин замина асосан барои ҷудо кардани хатҳои ибтидоии ҳуҷайраҳои саратонӣ, ки махсус барои муқовимат ба Dpep интихоб нашудаанд, аз ҳосилаҳои муқовим истифода мешавад. “WT” дар ин ҷо маънои онро надорад, ки ҳуҷайраҳо муқаррарӣ ё бесаратонанд; ҳамаи онҳо хатҳои ҳуҷайравии саратонӣ мебошанд.

“Liquid tumor” чӣ маъно дорад?

Ибораи “liquid tumor” дар манбаъ ба ҳуҷайраҳои аз омосҳои гематологӣ гирифташуда, ба монанди K562 ва MOLM-14, ишора мекунад. K562 модели лейкемияи музмини миелоидӣ ва MOLM-14 модели лейкемияи шадиди миелоидӣ мебошад. Ибораи “омоси моеъ” маънои массаи физикии моеъи варамро надорад.

Муқовимати Dpep Чӣ Гуна Эҷод ва Чӣ Гуна Бартараф Шуд?

Таҳқиқот муқовимати Dpep-ро бо ду роҳи гуногун модел кардааст: ҳуҷайраҳои HCT116 дар лаборатория ба консентратсияҳои пайдарпай афзояндаи Dpep дучор шуда, in vitro интихоб шуданд; ҳуҷайраҳои муқовими A375 бошад аз ксенографтҳои меланомаи муш, ки зери Dpep ё Dpep123 дубора афзудаанд, гирифта шуданд; дар ҳар ду модел комбинатсияи Dpep бо ABT-263 ва/ё decitabine ҳуҷайраҳои муқовимро нисбат ба Dpep танҳо қавитар пахш кард.

Модели муқовимати HCT116

Ҳуҷайраҳои HCT116 аввал ба 5 µM Dpep дучор карда шуданд. Вақте ҳуҷайраҳои зиндамонда дубора ба пролифератсияи устувор расиданд, доза мутаносибан ба 10, 15 ва 20 µM зиёд карда шуд.

Фарҳанги параллелии назоратӣ дар ҳамон муддат ва шароити passage нигоҳ дошта шуд, аммо ба ҷойи Dpep %10 glycerol/PBS vehicle гирифт.

Ҳуҷайраҳои муқовими HCT116, ки ба даст омаданд, баъдан дар муҳити дорои 10 µM Dpep нигоҳ дошта шуданд.

Дар ҳуҷайраҳои назоратии HCT116 арзиши Dpep IC50 тақрибан 20 µM буд, дар ҳоле ки дар ҳуҷайраҳои муқовим >40 µM шуд. Ин нишон медиҳад, ки ҳассосияти ҳуҷайраҳо ба Dpep ба таври назаррас кам шудааст.

Бо вуҷуди ин, ҳассосияти ҳуҷайраҳои муқовими HCT116 ба ABT-263 ва decitabine тақрибан ба ҳуҷайраҳои назоратӣ монанд боқӣ монд. Комбинатсияҳои Dpep + ABT-263 ва Dpep + decitabine дар ҳуҷайраҳои муқовим боз синергияи қавӣ ба вуҷуд оварданд; бо комбинатсияҳои мувофиқи сегона шумораи ҳуҷайраҳоро зиёда аз %90 кам кардан мумкин шуд.

Модели in vivo муқовимати A375

Модели дуюми муқовимат мустақиман аз варамҳои меланомаи A375-ATCC, ки дар мушҳо афзуда буданд, гирифта шудааст.

Ксенографтҳое, ки бо Dpep ё шакли фаъоли Dpep123, ки аз C-terminal 10 аминокислота кӯтоҳ шудааст, табобат шуданд, дар оғоз пахш гардиданд, аммо баъд аз табобати тӯлонӣ баъзе варамҳо дубора афзуданд.

Аз ин варамҳо фарҳангҳо сохта шуда:

• A375 Dpep-resistant#1,
• A375 Dpep-resistant#2

хатҳо ба даст оварда шуданд.

Аз варамҳои мушҳое, ки бо vehicle табобат шуда буданд, барои муқоиса фарҳангҳои A375 Dpep-responsive#1 ва A375 Dpep-responsive#2 сохта шуданд.

Арзиши Dpep IC50 дар ҳар ду хатти муқовими A375 тақрибан 40 µM ё бештар буд, дар ҳоле ки ҳассосият ба decitabine ва ABT-263 ба ҳуҷайраҳои ибтидоӣ наздиктар боқӣ монд.

Комбинатсияи Dpep бо ABT-263 ва/ё decitabine дар ҳар ду хатти муқовими A375 низ ҷавоби синергӣ нишон дод ва шароитҳое ёфт шуданд, ки бо комбинатсияҳои сегона зиёда аз %90 талафи ҳуҷайра ба вуҷуд меоварданд.

Муқоисаи transcriptome дар бораи муқовимат чӣ нишон дод?

Муҳаққиқон ба ҷойи анҷом додани RNA sequencing-и нав маҷмӯи маълумоти Plate-seq-и қаблан нашршударо аз нав таҳлил карданд. Transcriptome-ҳои ҳуҷайраҳои A375 Dpep-resistant#1 ва A375 Dpep-responsive#1 пеш аз табобати Dpep ва баъд аз табобати 48-соата бо 20 µM Dpep муқоиса шуданд.

Муқовимат ба шакли аз байн рафтани ҳамаи ҷавобҳои молекулавӣ ба Dpep инкишоф наёфт. Аз 37 гене, ки дар ҳуҷайраҳои A375-ATCC ва responsive ба Dpep ҷавоб медоданд, 21-тояшон дар ҳуҷайраҳои муқовим низ умуман ҷавоби монанд нишон доданд.

Пеш аз додани Dpep байни ҳуҷайраҳои resistant ва responsive зиёда аз 200 гени бо экспрессияи дифференсиалӣ муайян шуд ва тақрибан %70-и онҳо дар ҳуҷайраҳои муқовим камтар ифода шуда буданд.

Илова бар ин, 26 гене муайян шуданд, ки пеш аз табобати Dpep фарқ доштанд ва танҳо дар ҳуҷайраҳои responsive ба Dpep ҷавоб дода, фарқро боз ҳам зиёд мекарданд; 20-тои онҳо дар ҳуҷайраҳои муқовим поён танзим шуда буданд.

Дар байни генҳои дар ҳуҷайраҳои муқовим боло танзимшуда 8 гене буданд, ки дар адабиёт ҳамчун oncogene тавсиф шудаанд, ва дар байни генҳои поён танзимшуда 14 гене буданд, ки ҳамчун tumor suppressor тавсиф шудаанд.

Муаллифон ин намунагириро ҳамчун дастгирии эҳтимолӣ шарҳ медиҳанд, ки қисми муқовимати Dpep метавонад бо афзоиши барномаҳои pro-survival oncogenic ва коҳиши барномаҳои tumor-suppressor, ки метавонанд апоптозро дастгирӣ кунанд, алоқаманд бошад.

Аммо муқоисаи transcriptome танҳо барои як ҷуфти A375 responsive/resistant ба таври муфассал анҷом дода шудааст. Аз ин рӯ, гуфтан мумкин нест, ки ин намунаи генетикӣ/эпигенетикӣ механизми умумӣ дар ҳамаи саратонҳои муқовим ба Dpep аст.

Чаро таҷрибаи NK-92MI гузаронида шуд?

Natural killer — ҳуҷайраҳои NK ҳуҷайраҳои системаи масунияти модарзодӣ мебошанд, ки метавонанд ҳуҷайраҳои бадсифатро нобуд кунанд. Таҳқиқоти қаблии муҳаққиқон нишон дода буд, ки ҳуҷайраҳои варами пешакӣ бо Dpep коркардшуда ба таъсири кушандаи ҳуҷайраҳои NK-92MI ҳассостар мешаванд.

Дар ин таҳқиқот ҳуҷайраҳои HCT116 барои 48 соат дар шароити зерин пешакӣ табобат шуданд:

• 20 µM Dpep,
• 20 µM Dpep + 1 µM ABT-263,
• 20 µM Dpep + 1 µM decitabine

.

Сипас ҳуҷайраҳои NK-92MI бо таносуби effector-to-target 2,5:1 илова шуда, дар ҳамон шароити доруворӣ боз 24 соат якҷоя фарҳанг карда шуданд.

Пештабобат бо ABT-263 ва decitabine ҳар кадом танҳо ҳуҷайраҳои HCT116-ро ба куштори NK-92MI ба таври монанд ба Dpep ҳассос карданд. Пештабобатҳои Dpep + ABT-263 ва Dpep + decitabine бошад ҳассоскунии қавитар аз он чӣ аз таъсирҳои мустақили агентҳо интизор мерафт, нишон доданд.

Таъсири 24-соатаи 1 µM decitabine ё ABT-263 ба худи ҳуҷайраҳои NK-92MI мутаносибан тақрибан %92 ± 2 зиндамонӣ (N=6) ва %100 ± 4 (N=3) гузориш шудааст.

Азбаски пештабобати мустақими ҳуҷайраҳои NK-92MI бо decitabine натиҷаи куштори HCT116-ро ба таври назаррас тағйир надод, муаллифон тафсир карданд, ки таъсири ҳассоскунандаи decitabine бештар дар тарафи ҳуҷайраи варами HCT116 рух медиҳад, на дар ҳуҷайраи NK.

Ин натиҷа танҳо барои системаи HCT116 + NK-92MI нишон дода шудааст; дар ин таҳқиқот нишон дода нашудааст, ки ҳамин таъсир дар дигар варамҳо ё дар организми зинда бо ҳуҷайраҳои endogenous NK ба вуҷуд меояд.

Усул ва Натиҷаҳои Таҳқиқот

Шароити фарҳанги ҳуҷайра

A375-ATCC, HCT116, T98G, MCF7 ва дигар ҳуҷайраҳои adherent, ки дар бахши усул зикр шудаанд, дар муҳити DMEM + %10 FBS + 100 U/mL penicillin–streptomycin дар 37 °C ва %5 CO2 нигоҳ дошта шуданд. Ҳуҷайраҳои K562 ва MOLM-14 дар муҳити RPMI 1640 + %10 FBS + penicillin–streptomycin дар ҳамон ҳарорат ва шароити CO2 парвариш карда шуданд.

Ҳуҷайраҳои дахлдор барои mycoplasma санҷида шуда, набудани контаминатсия тасдиқ гардид.

Ёддошти рӯйхати ҳуҷайраҳо дар дохили манбаъ: Дар ҳоле ки бахши Cell Culture ҳуҷайраҳои T98G, A375-ATCC, HCT116, MDA-MB-231 ва MCF7-ро номбар мекунад, рӯйхати бахши Cell Viability дар ҳамон замина номи A549-ро низ ба ҷойи T98G, A375-ATCC, HCT116 дар бар мегирад. A549 дар шаклҳои асосии натиҷаҳо дигар истифода намешавад; MDA-MB-231 бошад дар таҷрибаи Dpep123 дида мешавад. Ин фарқ дар манбаъ алоҳида шарҳ дода нашудааст.

Таҷрибаҳои зиндамонии ҳуҷайра

Ҳуҷайраҳо ба 96-well plate кошта шуда, шабона дар муҳити стандартӣ нигоҳ дошта шуданд. Баъдан муҳит бо DMEM ё RPMI дорои %2 FBS иваз шуда, Dpep, ABT-263, decitabine ё комбинатсияҳои онҳо илова шуданд.

Дар таҷрибаҳои асосии зиндамонии ҳуҷайра давомнокии табобат умуман 5–6 рӯз аст.

Шумораи боқимондаи ҳуҷайраҳои solid-tumor бо hemocytometer ё ҳисобкунаки худкори ҳуҷайра Countess II муайян шуд. Ҳуҷайраҳои K562 ва MOLM-14 бо Trypan Blue exclusion шуморида шуданд.

Ҷавобҳо ба агентҳои алоҳида

Ҳассосияти хеле баландтари MOLM-14 ба ABT-263 нисбат ба дигар ҳуҷайраҳо шарҳ медиҳад, ки чаро дозаҳои лозимии ABT-263 дар таҷрибаи комбинатсия низ хеле пасттаранд.

Комбинатсияи дугонаи Dpep + decitabine

Синергияи назаррас:

• A375-ATCC,
• HCT116,
• T98G,
• MCF7,
• K562

дар ҳуҷайраҳо мушоҳида шудааст.

Барои MOLM-14 тамоюл ба сӯи синергия гузориш шудааст, аммо ба ҳамон сатҳи дақиқии оморӣ нарасидааст.

Дар A375-ATCC, HCT116, T98G ва MCF7 бо комбинатсияҳои 10–40 µM Dpep ва 0,5–2 µM decitabine зиёда аз %90 ҳуҷайраҳо нобуд карда шуданд.

Дар K562 бо 10 µM Dpep + 0,5 µM decitabine ва дар MOLM-14 бо 10 ё 20 µM Dpep + 1 µM decitabine зиёда аз %80 талафи ҳуҷайра дида шуд.

Комбинатсияи дугонаи Dpep + ABT-263

Ин комбинатсия дар ҳамаи шаш хатти асосии ҳуҷайравии таҳқиқшуда фаъолияти назарраси синергӣ нишон дод.

Дар чор аз шаш хат комбинатсияҳои 20–40 µM Dpep + 1–2 µM ABT-263 шумораи ҳуҷайраҳоро зиёда аз %90 кам карданд.

MOLM-14:

20 µM Dpep + 10 nM ABT-263 → зиёда аз %90 талафи ҳуҷайра.

K562:

10 µM Dpep + 2 µM ABT-263 → тақрибан %80 талафи ҳуҷайра.

Дар T98G ва MCF7 isobologram-ҳои CompuSyn низ ҳамкории синергиро дастгирӣ карданд.

Оё тартиби табобат муҳим буд?

Барои ҳуҷайраҳои A375-ATCC ду протокол муқоиса шуданд:

1. табобати пурраи ҳамзамони 5-рӯза бо 20 µM Dpep + 1 µM ABT-263,
2. аввал 2 рӯз 20 µM Dpep, сипас 3 рӯз 20 µM Dpep + 1 µM ABT-263.

Байни ду протокол фарқи назарраси самаранокӣ ёфт нашуд. Ин таҷриба бо шарти N=3 анҷом дода шуд.

Натиҷаи Bpep

Гарчанде Bpep нисбат ба Dpep пайдарпаии leucine zipper-и дигар дорад, он ба ҳамон гурӯҳи ҳадафи ATF5/CEBPB/CEBPD нигаронида шудааст. Комбинатсияи Bpep + ABT-263 дар ҳуҷайраҳои T98G ва MCF7 рафтори синергии монанд ба Dpep нишон дод.

Ин бозёфт аҳамияти шабакаи омилҳои транскрипсионии ҳадафро дар ҷавоби комбинатсионӣ дастгирӣ мекунад; аммо маънои онро надорад, ки ҳамаи таъсирҳои молекулавии Dpep ва Bpep яксонанд.

Оё ABT-263 + decitabine танҳо худашон синергӣ буданд?

Умуман не. Ба истиснои K562, ҷуфти ABT-263 + decitabine дар хатҳои ҳуҷайравии санҷидашуда синергияи назаррас нишон надод.

Ин муқоиса муҳим аст, зеро нишон медиҳад, ки таъсири қавии комбинатсияҳои сегонаи дорои Dpep танҳо аз он ба вуҷуд намеояд, ки ABT-263 ва decitabine худ аз худ синергияи қавӣ месозанд.

Табобати сегонаи Dpep + ABT-263 + decitabine

Таъсири комбинатсияи сегона аз хатти ҳуҷайравӣ ва доза вобаста аст.

Дар ҳамаи хатҳои асосии ҳуҷайравии таҳқиқшуда бо интихоби комбинатсияи мувофиқи доза шароите муайян шуд, ки зиёда аз %90 талафи шумораи ҳуҷайраҳоро таъмин мекард.

Дар панҷ аз шаш хат ҳадди ақал як комбинатсияи сегона синергияи назаррас нишон дод, дар ҳоле ки MOLM-14 тамоюл ба сӯи аҳамияти оморӣ нишон дод.

Манбаъ ҳамчунин қайд мекунад, ки дар баъзе таҷрибаҳое, ки зиёда аз %90 ҳуҷайраҳо нобуд шудаанд, аз сабаби боқӣ мондани шумораи хеле ками ҳуҷайра расидани фарқи байни комбинатсияҳо ба аҳамияти оморӣ душвортар шуда метавонад.

Таҷрибаи Dpep123

Dpep123 шакли фаъоли Dpep аст, ки аз C-terminal 10 аминокислота кӯтоҳ карда шудааст. Дар ҳуҷайраҳои A375-ATCC, T98G ва MDA-MB-231 барои Dpep123 таҷрибаҳои dose–response анҷом дода шуданд.

Ҳамчунин ба мушҳои дорои ксенографти A375-ATCC vehicle ё 10 mg/kg Dpep123 дода шуд. Дар ин таҷрибаи хурд ҳар гурӯҳ N=3 буд. Манбаъ барои афзоиши варам p=0,042 ва барои зиндамонӣ p=0,0495 гузориш медиҳад.

Ин таҷриба фаъолияти биологии Dpep123-ро дастгирӣ мекунад; тарҳи хурди N=3 барои умумисозии васеи бехатарӣ ё самаранокӣ кофӣ нест.

Ибораи “%40 Шифо” Дар Таҷрибаи Ксенографти Муш Дар Асл Чӣ Маъно Дорад?

Ибораи дар нохунак овардашудаи “%40 cure rate” дар бахши Highlights-и мақола маънои онро дорад, ки аз 10 nude муше, ки Dpep + ABT-263 гирифта буданд, 4-тояшон то охири табобати 60-рӯза бе расидан ба нуқтаи ниҳоии ахлоқии вобаста ба варам зинда монданд ва дар ҳайвоноти зиндамонда баъд аз қатъи табобат дар охири пайгирии 30-рӯза бо палпатсия ё гистология варам ошкор нашуд; ин сатҳи %40 шифои клиникӣ дар одамон нест.

Модели муш чӣ гуна сохта шуд?

Ба минтақаҳои flank-и мушҳои модинаи NCR nude-и 6–8-ҳафтаина 1 × 10⁶ ҳуҷайраи меланомаи A375-ATCC ба таври зери пӯст тазриқ карда шуд.

Вақте ҳаҷми варам ба 100–200 mm³ расид, ҳайвонот ба гурӯҳҳои табобатӣ рандомизатсия шуданд.

Дар таҳқиқоти комбинатсияи Dpep + ABT-263 умуман дар минтақаҳои flank-и мушҳо се ксенографти ҷудогонаи A375 сохта шуд.

Ҳаҷми варам чӣ гуна ҳисоб карда шуд?

Манбаъ ҳаҷми варамро бо формулаи зерин ҳисоб кардааст:

\[ V= \frac{\text{uzunluk}\times\text{genişlik}^{2}}{2} \]

Дар ин ҷо \(V\), ҳаҷми тахминии варам бо mm³ мебошад. Дарозӣ ва паҳноӣ ду андозаи асосии вараманд, ки аз берун чен карда мешаванд.

Формула имкон медиҳад ҳаҷми варам аз ду ченаки caliper тақрибан пайгирӣ шавад; ин реконструксияи пурраи ҳаҷмии геометрияи воқеии сеандозаи варам бо тасвирбардории мустақим нест.

Гурӯҳҳои табобат

*Номувофиқии доза дар дохили манбаъ: Бахши усул ва шарҳи Шакли 10 барои Dpep 20 mg/kg менависанд. Дар як ҷумлаи бахши 3.6-и Натиҷаҳо 20 µg/kg навишта шудааст. Дар ин ҷо арзиши 20 mg/kg, ки дар ду нуқтаи ҷудогонаи манбаъ мувофиқ меояд, нишон дода шуда, ихтилоф алоҳида нигоҳ дошта шудааст.

Ду таҷрибаи мустақил анҷом дода шуданд ва дар оғози ҳар таҷриба умуман барои ҳар гурӯҳ 5 ҳайвон истифода шуд. Азбаски дар як ҳайвони гурӯҳи vehicle варам пайдо нашуд, он хориҷ карда шуд ва vehicle-и ниҳоӣ N=9 гардид.

Вақте ягон варами алоҳида ба 1000 mm³ ҳаҷми ахлоқии нуқтаи ниҳоӣ расид, ба муши дахлдор euthanasia гузаронида шуда, дар таҳлили survival ҳамчун нуқтаи анҷом қабул шуд.

Натиҷаҳои афзоиши in vivo-и варам ва зиндамонӣ

Монотерапияҳои Dpep ва ABT-263 афзоиши варамро нисбат ба vehicle ба таври назаррас суст карда, давомнокии survival-ро зиёд карданд.

Комбинатсия афзоиши варамро нисбат ба ҳам Dpep ва ҳам ABT-263 танҳо қавитар пахш кард.

То охири табобати рӯзи 60 дар гурӯҳи монотерапияи Dpep 2/10 ва дар гурӯҳи комбинатсияи Dpep + ABT-263 4/10 муш расид.

Дар рӯзи 60 дар ҳайвоноти зинда варами қобили палпатсия ошкор нашуд. Табобатҳо қатъ шуда, ҳайвонот боз 30 рӯз пайгирӣ шуданд. Манбаъ мегӯяд, ки дар охири пайгирӣ дар ин ҳайвонот бо палпатсия ё гистология варам дида нашуд ва варамҳо ба назар мерасиданд, ки аз байн рафтаанд.

Манбаъ инчунин гузориш медиҳад, ки Dpep, ABT-263 ё комбинатсия вазни миёнаи бадани ҳайвонотро ба таври назаррас тағйир надодаанд ва таъсири манфии ошкор мушоҳида нашудааст.

Аммо тағйир накардани вазни бадан таҳлили ҳамаҷонибаи токсикологӣ нест. Аз ин таҷриба заҳролудшавии узвҳо, заҳролудшавии гематологӣ, бехатарии фармакокинетикӣ ё бехатарӣ дар одамонро хулоса кардан мумкин нест.

Таҳлилҳои оморӣ

Манбаъ мегӯяд, ки таҷрибаҳои умумии фарҳанги ҳуҷайра ҳамчун се такрори мустақил анҷом дода шуда, натиҷаҳо ҳамчун миёна ± SEM дода шудаанд. Арзишҳои N дар шаклҳо вобаста ба шароити таҷрибавӣ алоҳида гузориш шудаанд.

Санҷишҳои асосӣ:

• санҷиши дутарафаи Student t: муқоисаҳои фарҳанги ҳуҷайра,
• санҷиши Mann–Whitney: муқоисаҳои афзоиши варами ксенографти Dpep123 ва Dpep/ABT-263,
• Kaplan–Meier: каҷҳои survival,
• санҷиши log-rank: фарқ байни каҷҳои survival,
• Bliss independence: арзёбии синергияи комбинатсияҳои доруворӣ нисбат ба интизории мустақилият,
• CompuSyn 1.0 / Chou–Talalay: таҳлили isobologram-и комбинатсияҳои интихобшудаи Dpep/Bpep + ABT-263.

Барои аҳамияти оморӣ p < 0,05 истифода шудааст.

Натиҷаҳое, ки таҳқиқот дастгирӣ мекунад

• Dpep дар ҳамаи шаш хатти асосии ҳуҷайравии саратонӣ, ки таҳқиқ шудаанд, афзоиш/зиндамонии ҳуҷайраҳоро пахш кардааст.
• Комбинатсияи Dpep + ABT-263 дар ҳамаи шаш хатти асосии ҳуҷайравӣ таъсири синергӣ нишон додааст.
• Комбинатсияи Dpep + decitabine дар панҷ хатти асосии ҳуҷайравӣ синергияи назаррас ва дар MOLM-14 тамоюл ба сӯи синергия нишон додааст.
• Комбинатсияҳои мувофиқи сегонаи Dpep + ABT-263 + decitabine тавонистанд дар ҳамаи хатҳои асосии ҳуҷайравии таҳқиқшуда шумораи ҳуҷайраҳоро зиёда аз %90 кам кунанд.
• Дар ҳуҷайраҳои HCT116-и in vitro интихобшудаи муқовим ба Dpep ва ҳуҷайраҳои муқовими A375, ки аз варами in vivo гирифта шудаанд, табобатҳои комбинатсионӣ нисбат ба монотерапияи Dpep самараноктар буданд.
• Набудани синергияи Dpepmut бо ABT-263 дастгирӣ мекунад, ки сохтори leucine zipper барои фаъолияти пурраи Dpep муҳим аст.
• Синергияи Bpep + ABT-263 дастгирӣ мекунад, ки пептиди дигари decoy, ки ҳамон шабакаи омилҳои транскрипсионии ҳадафро истифода мебарад, низ метавонад таъсири комбинатсионӣ нишон диҳад.
• Dpep + ABT-263 дар модели ксенографти A375-и муш нисбат ба ҳар ду монотерапия боздории қавитари афзоиши варам ва survival фароҳам овардааст.
• Дар гурӯҳи комбинатсия 4/10 ҳайвон ба нуқтаи ниҳоии 60-рӯза расид ва дар пайгирии иловагии 30-рӯза бе табобат дар ҳайвоноти зиндамонда варам ошкор нашуд.

Натиҷаҳое, ки таҳқиқот дастгирӣ намекунад

• Исбот нашудааст, ки Dpep дар одамон табобати самараноки саратон аст.
• Гуфтан мумкин нест, ки комбинатсияи Dpep + ABT-263 дар одамон %40 шифо медиҳад.
• Таҳқиқот озмоиши клиникии фазаи I, II ё III нест.
• Тағйир накардани вазни бадан дар мушҳо далели ҳамаҷонибаи бехатарӣ дар одамон ё ҳайвонот нест.
• Нишон дода нашудааст, ки комбинатсияҳои Dpep дар ҳамаи навъҳои саратон яксон кор мекунанд.
• Натиҷаҳои transcriptome нишон намедиҳанд, ки ҳамаи механизмҳои муқовимати Dpep яксонанд.
• Механизми дақиқи молекулавии синергияи Dpep + ABT-263 ҳал нашудааст.
• Мустақиман нишон дода нашудааст, ки decitabine кадом генҳои мушаххаси tumor-suppressor-ро demethylate карда, муқовимати Dpep-ро мешиканад.
• Натиҷаи ҳассоскунии NK-92MI танҳо дар системаи HCT116 нишон дода шудааст; дар организми зинда бо ҳуҷайраҳои endogenous NK тасдиқ нашудааст.
• Модели cell-line-derived nude mouse xenograft гетерогении варами инсон ва микроҷои пурраи иммунӣро бозсозӣ намекунад.
• Ҳуҷайраҳои ибтидоии нав аз варамҳои беморон ё моделҳои patient-derived xenograft дар ин таҳқиқот истифода нашудаанд.

Маҳдудиятҳои асосии таҳқиқот

Доираи шарикони комбинатсия: Таҳқиқот асосан ба ABT-263 ва decitabine тамаркуз кардааст. Дигар агентҳои ҳадафгири оилаи BCL2 ва доруҳои алтернативии hypomethylating арзёбӣ нашудаанд.

Таҳлили механизм маҳдуд аст: Азбаски ҳадафи асосии таҳқиқот муайян кардани комбинатсияҳои самаранок буд, механизмҳои молекулавии синергия амиқ санҷида нашудаанд.

Шумораи моделҳои муқовимат маҳдуд аст: Танҳо шумораи маҳдуди хатҳои ҳуҷайравии Dpep-resistant сохта шудаанд.

Муқоисаи transcriptome маҳдуд аст: Фарқҳои танзими генҳо ба таври муфассал танҳо дар як ҷуфти A375 responsive/resistant муқоиса шуданд.

Доираи in vivo маҳдуд аст: Захираҳо танҳо таҷрибаи васеи ксенографт бо меланомаи A375 ва комбинатсияи Dpep + ABT-263-ро иҷозат доданд.

Модели nude mouse: Модели cell-line-derived xenograft гетерогении варамҳои endogenous-и инсон, микроҷои пурраи варам ва host immune response-и комилро инъикос намекунад.

Маводи бемор вуҷуд надорад: Ҳуҷайраҳои аз варами тозаи бемор гирифташуда ё ксенографтҳои аз бемор гирифташуда санҷида нашудаанд.

Таҷрибаи NK маҳдуд аст: Ҳассоскунии NK-92MI бо Dpep/ABT-263/decitabine танҳо дар ҳуҷайраҳои HCT116 таҳқиқ шудааст.

Эквивалентии вояи клиникӣ нишон дода нашудааст: Муҳаққиқон баррасӣ мекунанд, ки консентратсияҳои фарҳангии интихобшуда барои ABT-263 ва decitabine дар ҳудудҳои мувофиқ бо сатҳҳои serum-и инсон дар адабиёт нигоҳ дошта шудаанд; аммо ин исбот намекунад, ки комбинатсияи Dpep дар одамон бехатар, самаранок ё дорои ҳамон рафтори фармакодинамикӣ хоҳад буд.

Таҳқиқоти оянда

Марҳилаҳои минбаъдаи пешниҳодкардаи муаллифон санҷиши ингибиторҳои гуногуни BCL2-family ва агентҳои алтернативии hypomethylating бо Dpep, таҳқиқи муфассали механизми молекулавии синергия, сохтани шумораи бештари хатҳои мустақили муқовим ва густариши таҳлили transcriptome-ро дар бар мегиранд.

Дар қисми ҳайвонот истифодаи якчанд навъи варам, моделҳои orthotopic, маводи patient-derived xenograft ва моделҳои syngeneic бо системаи масунияти комил пешниҳод мешавад.

Ҳамчунин лозим аст комбинатсияҳо дар маводи гетерогении аз варамҳои тозаи беморон гирифташуда санҷида шаванд ва ҳассоскунии Dpep нисбат ба ҳуҷайраҳои NK дар шароити in vivo ҳам бо NK-92MI ва ҳам бо ҳуҷайраҳои endogenous NK таҳқиқ гардад.

Ёддошт оид ба Манбаъ ва Усул

Унвони аслӣ: Dpep, a Cell-Penetrating Peptide Targeting ATF5, CEBPB and CEBPD, Synergistically Combines with ABT-263 and Decitabine to Inhibit Cancer Cell Growth and Overcome Dpep Resistance

Муаллифон: Qing Zhou; Trang Thi Thu Nguyen; James M. Angelastro; Markus D. Siegelin; Lloyd A. Greene.

Тартиби муаллифон: Дар манбаъ бо тартиби боло дода шудааст.

Саҳми баробар / ҳаммуаллифии аввал: Дар манбаъ зикр нашудааст.

Муаллифи масъул: Lloyd A. Greene.

Почтаи электронии муаллифи масъул: lag3@cumc.columbia.edu

Муассисаи 1: Department of Pathology and Cell Biology, Vagelos College of Physicians & Surgeons, Columbia University Irving Medical Center, New York, USA.

Муассисаи 2: Ronald O. Perelman Department of Dermatology, Perlmutter Cancer Center, NYU Grossman School of Medicine, NYU Langone Health, New York, USA.

Муассисаи 3: Department of Molecular Biosciences, School of Veterinary Medicine, University of California Davis, Davis, USA.

Маҷалла: Cells.

Бахш: Cellular Pathology.

Ношир: MDPI.

Ҷилд / шумора / рақами мақола: 15(9), 826.

DOI: 10.3390/cells15090826.

Ирсол: 7 апрели 2026.

Бозбинӣ: 24 апрели 2026.

Қабул: 27 апрели 2026.

Нашр: 1 майи 2026.

Academic Editor: Alessandro Poggi.

Навъи манбаъ: Мақолаи аслии таҳқиқотӣ; асосан таҳқиқоти комбинатсионии ҳуҷайраҳои саратонӣ дар in vitro ва тасдиқи маҳдуди пешклиникии mouse xenograft.

Тақриз: Cells маҷаллаи тақризшаванда аст. Сиёсати расмии ҷории маҷалла истифодаи single-anonymized peer review-ро ва ҷамъоварии ҳадди ақал ду гузориши тақризгар барои корҳое, ки ба марҳилаи peer review мегузаранд, нишон медиҳад.

Иҷозатнома: Creative Commons Attribution 4.0 — CC BY 4.0.

Вазъи preprint: PDF-и манбаъ сабти алоҳидаи preprint-ро нишон намедиҳад. Дар санҷиши ҳадафноки библиографӣ барои ҳамин унвон сабти ҷудогонаи preprint муайян нашудааст.

Калидвожаҳо: cancer; anti-cancer; cell-penetrating peptide; Dpep; Bpep; ABT-263; decitabine; overcoming resistance; apoptosis; combination therapy.

Ҳадафи асосии таҷрибавӣ: Арзёбӣ кардани он ки оё комбинатсияҳои Dpep бо ABT-263 ва decitabine дар ҳуҷайраҳои гуногуни варам синергия ба вуҷуд меоранд ва оё муқовимати Dpep-ро паси сар мекунанд.

Хатҳои асосии ҳуҷайравии саратонӣ: A375-ATCC; HCT116; T98G; MCF7; K562; MOLM-14.

Хатти иловагии ҳуҷайравии истифодашуда: MDA-MB-231, дар тавсифи Dpep123.

Фарқи гузоришдиҳии хатти ҳуҷайравӣ дар дохили манбаъ: Дар бахши Cell Culture MDA-MB-231 номбар шудааст, дар ҳоле ки дар як сатри рӯйхати Cell Viability A549 мавҷуд аст; A549 дар натиҷаҳои асосӣ дигар пайдо намешавад.

Ҳарорати фарҳанги ҳуҷайра: 37 °C.

CO2: %5.

Давомнокии асосии табобат: 5–6 рӯз.

Ченкунии Cell viability: Дар ҳуҷайраҳои solid-tumor шумориши мустақими ҳуҷайра бо hemocytometer ё Countess II; дар K562 ва MOLM-14 бо Trypan Blue exclusion.

Усулҳои Synergy: Bliss independence; дар таҷрибаҳои интихобшудаи Dpep/Bpep + ABT-263 — CompuSyn 1.0 ва isobologram-ҳои Chou–Talalay median-effect.

Омор: Two-tailed Student's t-test; барои афзоиши in vivo-и варам Mann–Whitney; барои survival Kaplan–Meier ва log-rank.

Ҳадди аҳамият: p < 0,05.

GraphPad Prism: 10.4.2.

R: 4.1.2.

Сохтани HCT116-и Dpep-resistant: stepwise in vitro selection бо 5 → 10 → 15 → 20 µM Dpep; ҳуҷайраҳои муқовим баъдан дар муҳити дорои 10 µM Dpep нигоҳ дошта шуданд.

Модели муқовимати A375: Сохтани фарҳанг аз mouse xenograft-ҳои A375-ATCC, ки зери Dpep ё Dpep123 дубора афзудаанд.

Манбаи маълумоти Transcriptome: Маҷмӯи маълумоти қаблан нашршудаи Plate-seq; GEO accession GSE244579.

Модели NK: NK-92MI.

Таносуби NK co-culture: E:T = 2,5:1.

Пештабобати HCT116 дар таҷрибаи NK: 48 соат Dpep ва/ё ABT-263/decitabine, сипас 24 соат бо NK-92MI дар ҳузури ҳамон агентҳо.

Модели in vivo: Ксенографти зери пӯсти меланомаи A375-ATCC дар мушҳои модинаи NCR nude-и 6–8-ҳафтаина.

Инокулум: 1 × 10⁶ ҳуҷайраи A375-ATCC.

Ҳаҷми варам барои рандомизатсия: 100–200 mm³.

Таҳқиқоти Dpep + ABT-263: Умуман се ксенографт дар минтақаҳои flank барои ҳар муш.

Vehicle: %10 glycerol/PBS.

Дозаи Dpep: Дар усул ва шарҳи Шакли 10 — 20 mg/kg, intraperitoneal, ҳафтае се маротиба.

Номувофиқии дозаҳои Dpep дар дохили манбаъ: Дар як ҷумлаи матни Натиҷаҳо 3.6 20 µg/kg навишта шудааст. Дар манбаъ ин фарқ шарҳ дода нашудааст.

Дозаи ABT-263: 50 mg/kg, intraperitoneal, ҳафтае се маротиба.

Давомнокии табобат: То 60 рӯз.

Нуқтаи ниҳоии ахлоқии варам: Расидани ягон варами алоҳида ба 1000 mm³.

Пайгирии иловагӣ: 30 рӯз пас аз қатъи табобат дар мушҳое, ки дар рӯзи 60 зинда монда буданд.

Зиндамонии комбинатсия: 4/10 муш ба охири табобати 60-рӯза расид.

Зиндамонии монотерапияи Dpep: 2/10 муш ба охири табобати 60-рӯза расид.

Маҳдудияти тафсири “40% cure rate”: Ибораест, ки дар бахши Highlights-и мақола дар нохунак истифода шудааст; натиҷаи зиндамонии устувор/ошкор нашудани варамро дар модели ксенографти муш ифода мекунад ва сатҳи клиникии шифо дар одамон нест.

Тасдиқи этикаи ҳайвонот: Columbia University IACUC, protocol AC-AABU1656; тасдиқ 28 декабри 2022.

Informed consent: Татбиқ намешавад; таҳқиқот бо иштироки инсон нест.

Дастрасии маълумот: Маълумоти хом ва коркардшудаи таҳқиқоти истинодии RNA-seq дар GEO GSE244579; маълумоти хоми таҳқиқоти ҷорӣ дар Supplementary File S2 дода шудаанд.

Supplementary File S1: Муқоисаҳои transcriptome-и A375 Dpep-resistant#1 ва Dpep-responsive#1.

Supplementary Figure S1: Ҳассоскунии синергии ҳуҷайраҳои HCT116 ба куштори NK-92MI тавассути пештабобати Dpep + decitabine ё Dpep + ABT-263.

Маблағгузорӣ: NIH R01NS083795 (J.M.A.), R01NS113793 (M.D.S.), R21NS137660 (M.D.S.) ва R01NS072050 (L.A.G.).

Бархӯрди манфиатҳо / моликияти зеҳнӣ: J.M.A. ва L.A.G. ҳамчун ихтироъкор дар патенте, ки Bpep ва Dpep-ро тавсиф мекунад, номбар шудаанд. J.M.A., Q.Z. ва L.A.G. ҳамчун ихтироъкор дар дархости патентӣ, ки Dpep123-ро тавсиф мекунад, номбар шудаанд. Муаллифон мегӯянд, ки маблағгузорон дар тарҳи таҳқиқот, ҷамъоварии маълумот, таҳлил, тафсир, навиштани мақола ё қарори нашр нақш надоштаанд.

Саҳми муаллифон: Conceptualization: Q.Z., M.D.S., L.A.G.; validation: Q.Z.; formal analysis: Q.Z., L.A.G.; investigation: Q.Z., T.T.T.N., J.M.A.; resources: J.M.A., M.D.S.; data curation: Q.Z., L.A.G.; original draft: L.A.G.; review/editing: ҳамаи муаллифон; visualization: Q.Z., L.A.G.; supervision ва project administration: L.A.G.; funding acquisition: J.M.A., M.D.S., L.A.G.

Маҳдудияти асосии клиникӣ: Dpep ё комбинатсияҳои Dpep дар ин таҳқиқот дар одамон санҷида нашудаанд.

Маҳдудияти асосии модел: Модели nude mouse cell-line-derived xenograft гетерогении варами инсон, микроҷои orthotopic ва host immune system-и комилро намояндагӣ намекунад.

Маҳдудияти асосии механизм: Механизми муфассали молекулавии синергияи Dpep + ABT-263 ва Dpep + decitabine дар ин таҳқиқот мустақиман ҳал нашудааст.