Subtalar artroerezis (subtalar arthroereisis, STA), semptomatik pediatrik esnek düz tabanlıkta aşırı subtalar eversiyonu sınırlamak ve medial longitudinal arkın daha fizyolojik hizalanmasını desteklemek amacıyla sinus tarsi bölgesine implant yerleştirilen cerrahi bir yaklaşımdır. Bu retrospektif gözlemsel kohort çalışması, STA uygulanan iskelet gelişimi tamamlanmamış 50 hastada radyografik düzelmenin, erken postoperatif ağrının ve erken fonksiyonel aktivitenin spora dönüşle ilişkisini değerlendirdi. Kısa dönem takipte 27/50 hasta (%54) semptomlardan önce yaptığı birincil spora aynı katılım düzeyinde döndü. Çok değişkenli modelde üç aylık UCLA Aktivite Skoru spora dönüşle bağımsız ilişki gösteren tek değişkendi; radyografik düzeltmenin büyüklüğü ve erken postoperatif VAS ağrısı bağımsız ilişki göstermedi.

Spora dönen hastalarda UCLA Aktivite Skoru medyanı 8,0 [IQR 7,0–8,5], dönmeyenlerde 6,0 [5,0–7,0] idi (p=0,005). Üç aylık UCLA skorundaki her 1 puanlık artış spora dönüş odds'u ile OR 2,65 düzeyinde ilişkiliydi (%95 GA 1,34–6,15; p=0,009). Buna karşılık erken postoperatif VAS ağrısı için OR 0,98 (%95 GA 0,76–1,25; p=0,892) ve ΔMeary açısı için OR 1,01 (%95 GA 0,91–1,13; p=0,875) bulundu. Bu değerler nedensellik kanıtlamaz; özellikle UCLA skoru, iyileşmenin birden fazla fiziksel ve davranışsal bileşenini birlikte yansıtan bir erken fonksiyon göstergesi olarak yorumlanmalıdır.

Çalışmanın mesajı radyografinin önemsiz olduğu değildir. STA sonrasında belirgin anatomik düzeltme elde edilmiştir; ancak benzer radyografik düzelmeye sahip hastalar farklı spora dönüş sonuçları göstermiştir. Bu nedenle erken postoperatif değerlendirmede anatomik hizalanmanın yanında fonksiyonel iyileşmenin de ayrı ve standartlaştırılmış biçimde izlenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Çalışma yalnız kısa dönem davranışını değerlendirir; uzun süreli sportif katılımı, geç implant komplikasyonlarını veya bireysel hastada gelecekte spora dönme olasılığını kesin olarak öngörmez.

Araştırma problemi

Pediatrik esnek düz tabanlık veya planovalgus deformitesi çoğu hastada konservatif olarak yönetilebilir. Bununla birlikte aktiviteyi sınırlayan ağrı veya yorgunluğun devam ettiği ve en az altı aylık ortez ile fizyoterapi yaklaşımına yanıt alınamayan seçilmiş semptomatik hastalarda cerrahi tedavi gündeme gelebilir. Subtalar artroerezis, daha az invaziv cerrahi seçeneklerden biri olarak aşırı subtalar eversiyonu sınırlar ve medial longitudinal arkın yeniden hizalanmasını destekler.

STA'nın radyografik hizalanmayı iyileştirebildiğine ilişkin literatür bulunmasına rağmen cerrahi başarının yalnız radyografiyle tanımlanması hastanın gerçek yaşam işlevini eksik temsil edebilir. Çocuk ve ergenlerde spora dönüş; hasta ve aile açısından önemli bir sonuçtur. Buna karşın radyografik düzeltme miktarının, ameliyat sonrası ağrının ve erken aktivite kapasitesinin spora dönüşle birbirinden bağımsız ilişkileri yeterince açıklığa kavuşmamıştır.

Araştırmacılar bu nedenle iki temel fikri sınadı: tam radyografik normalleşmenin işlevsel iyileşme için zorunlu olmayabileceği ve spora dönüşün ağrının tamamen yokluğundan çok genel aktivite kapasitesiyle ilişkili olabileceği.

Subtalar Artroerezis Nedir?

Subtalar artroerezis, semptomatik esnek düz tabanlıkta subtalar eklemin aşırı eversiyon hareketini mekanik olarak sınırlamak amacıyla sinus tarsi bölgesine implant yerleştirilen ve böylece ayağın medial longitudinal arkının daha fizyolojik hizalanmasını destekleyen bir cerrahi yöntemdir. Bu çalışmada tüm hastalarda emilmeyen endosinotarsal vida kullanılmış ve işlemler tek bir kıdemli cerrah tarafından standardize teknikle gerçekleştirilmiştir.

Çalışmadaki cerrahi yaklaşım

Sinus tarsi floroskopi eşliğinde künt disseksiyonla yaklaşıldı. Deneme boyutlandırması, aşırı düzeltme oluşturmadan yaklaşık 2–4° fizyolojik eversiyona izin verecek implantı seçmek için kullanıldı ve ardından kalıcı, emilmeyen endosinotarsal vida yerleştirildi. Kohortta Aşil uzatma gibi ek tendon işlemleri uygulanmadı.

Ameliyat sonrasında rutin alçı veya breys immobilizasyonu kullanılmadı. Kurumsal protokolde tek taraflı girişimlerden sonra dördüncü, iki taraflı girişimlerden sonra yedinci günden itibaren iki koltuk değneğiyle tolere edildiği ölçüde yük vermeye izin veriliyordu. Koltuk değnekleri genellikle 14 gün civarında bırakılıyordu. Yüzmeye bir ay sonra, diğer sporlara ise klinik ilerlemeye bağlı olarak genellikle üç ay sonra izin veriliyordu. Fizyoterapi rutin değildi; ilk 14 gün sonunda yeterli yürüyemeyen hastalara uygulanıyordu. Nihai çalışma kohortundaki 50 hastanın tamamı iki taraflı opere edilmişti.

Spora dönüş nasıl tanımlandı?

Bir hastanın “spora dönen” olarak sınıflandırılabilmesi için yalnız herhangi bir fiziksel aktiviteye başlaması yeterli değildi. Hasta, semptomlar başlamadan önce yaptığı birincil spora aynı katılım düzeyinde geri dönmüş olmalıydı. Bilgi, poliklinik kontrolünde hasta hazırken ebeveynden alındı. Antrenman sıklığı ve yoğunluğu ayrı değişkenler olarak kaydedilmedi ve dışarıdan objektif doğrulama yapılmadı.

Bu katı tanım sonuçların yorumunda önemlidir. Çalışmada %54 olarak bulunan RTS oranı, “herhangi bir spora veya egzersize yeniden başlama” oranı değildir. Yazarlar, önceki bazı serilerde bildirilen %90'ın üzerindeki oranlardan farklılığın bir bölümünün daha katı RTS tanımından ve ortalama 9,2 aylık nispeten kısa takip süresinden kaynaklanabileceğini tartışmaktadır. Bu açıklama yazar yorumudur; çalışma bu farkın nedenini deneysel olarak test etmemiştir.

Fonksiyon ve ağrı nasıl ölçüldü?

UCLA Aktivite Skoru 1–10 arasında genel aktivite düzeyini ölçmek için kullanıldı. Çok değişkenli analizde kullanılan UCLA değeri ameliyat sonrası üçüncü ay ziyaretinden alındı; böylece final durumdan ziyade erken iyileşme kapasitesini temsil etmesi amaçlandı.

FAAM Sport alt ölçeği 0–100 arasında sporla ilişkili ayak ve ayak bileği fonksiyonunu değerlendirdi. VAS ağrı skoru 0–10 arasında ilk postoperatif klinik kontrolde kaydedilen genel ağrı şiddetini temsil etti. Kaynak bu VAS değişkeninin dinlenme ve aktivite ağrısını ayırmadığını ve spora dönüş anındaki ağrı ölçümü olmadığını açıkça belirtmektedir.

Radyografik düzeltme nasıl ölçüldü?

Ağırlık vererek çekilen radyografilerde ameliyat öncesi T0 ile son takip T1 arasındaki değişim üç geometrik parametreyle hesaplandı:

• Meary açısı: sagittal talus–birinci metatars hizalanmasını temsil etti.
• Costa–Bertani açısı: medial longitudinal ark profilini temsil etti.
• Kite açısı: arka ayak hizalanmasını değerlendirdi.

Her parametrede Δ değeri postoperatif düzeltmenin büyüklüğü olarak standartlaştırıldı. Bilateral hastalarda istatistiksel bağımsızlığı korumak için her iki ayağı ayrı gözlem olarak kullanmak yerine önceden belirlenmiş “indeks taraf” esas alındı. Başlangıçta daha semptomatik taraf seçildi; semptomlar eşitse sağ taraf kullanıldı.

Radyografik Düzeltme Spora Dönüşü Öngördü mü?

Hayır; bu kısa dönem kohortta radyografik düzeltmenin büyüklüğü spora dönüş durumuyla anlamlı veya bağımsız bir ilişki göstermedi. Spora dönen ve dönmeyen hastalarda ΔMeary, ΔCosta–Bertani ve ΔKite dağılımları benzerdi; ayrıca postoperatif Meary açısının 15°'nin altında olmasına dayanan keşifsel eşik analizi de spora dönüşle anlamlı ilişki göstermedi.

ΔMeary medyanı her iki grupta da 11,0° idi ve grup farkı p=0,938 bulundu. ΔCosta–Bertani medyanı spora dönenlerde 8,5°, dönmeyenlerde 9,2° idi (p=0,984). ΔKite medyanı sırasıyla 3,8° ve 5,8° idi (p=0,108). Dolayısıyla ameliyat anatomik hizalanmada belirgin bir düzeltme sağlamasına rağmen daha fazla açısal düzeltme, bu örneklemde daha yüksek kısa dönem RTS olasılığıyla eşleşmedi.

Kaynak Şekil 1'de bu ayrışma görsel olarak da belirgindir: UCLA Aktivite Skoru dağılımları RTS grupları arasında ayrışırken Meary ve Costa–Bertani düzeltme dağılımları büyük ölçüde üst üste gelir. Bu şekil radyografik düzeltmenin gerçekleşmediğini değil, düzeltme miktarının spora dönüş gruplarını ayırt edemediğini destekler.

Korelasyon yapısı ne gösterdi?

Kaynak Şekil 2'deki Spearman korelasyon matrisi, fonksiyon ile radyografik düzeltme arasındaki ilişkilerin genel olarak zayıf olduğunu gösterir. UCLA ile ΔMeary için ρ=0,16, UCLA ile ΔCosta için ρ=0,19, FAAM ile ΔMeary için ρ=0,21 ve FAAM ile ΔCosta için ρ=0,19 raporlanmıştır. Buna karşılık iki radyografik düzeltme ölçümü olan ΔMeary ile ΔCosta arasında güçlü pozitif korelasyon vardır (ρ=0,79).

UCLA ile FAAM arasındaki korelasyon ρ=0,53; UCLA ile VAS arasındaki korelasyon −0,27 ve VAS ile FAAM arasındaki korelasyon −0,42 olarak gösterilmiştir. Bu değerler değişkenlerin birlikte değişme derecesini gösterir; nedensel yönü belirlemez.

UCLA Aktivite Skoru Spora Dönüşle Nasıl İlişkiliydi?

Ameliyat sonrası üçüncü aydaki UCLA Aktivite Skoru, üç değişkenli lojistik regresyon modelinde spora dönüşle bağımsız ilişki gösteren tek değişkendi; her 1 puanlık artış RTS odds'unun 2,65 katıyla ilişkiliydi (%95 GA 1,34–6,15; p=0,009). Bu sonuç, UCLA skorunun spora dönüşün kanıtlanmış nedeni olduğu anlamına gelmez; skor erken fonksiyonel toparlanma, aktivite güveni ve ölçülmeyen hasta özelliklerinin birleşik göstergesi olabilir.

Odds oranının doğru yorumlanması önemlidir. OR 2,65, “UCLA skoru bir puan arttığında spora dönüş olasılığı %165 artar” şeklinde doğrudan yorumlanamaz. Odds ile mutlak olasılık aynı büyüklük değildir ve mutlak olasılık değişimini hesaplamak için modelin başlangıç olasılığı/intercept bilgisi gerekir. Çalışmanın Tablo 3'ü bağımsız değişken katsayılarını verir ancak mutlak bireysel RTS olasılığı hesaplamak için gereken eksiksiz klinik tahmin aracı olarak sunulmamıştır.

Ağrı sonucu nasıl yorumlanmalı?

Spora dönenlerle dönmeyenler arasında erken VAS ağrı medyanları anlamlı farklı değildi ve çok değişkenli modelde VAS için OR 0,98 (%95 GA 0,76–1,25; p=0,892) bulundu. Bu bulgu “ağrı önemli değildir” veya “çocuklar yüksek ağrıyla spora dönebilir” sonucunu desteklemez.

VAS, ilk ameliyat sonrası kontrolde kaydedilmiş genel ağrı ölçümüdür; spora dönüş anındaki ağrıyı ölçmez. Bu nedenle doğru yorum, erken postoperatif ağrı şiddetinin daha sonra RTS gerçekleştirenlerle gerçekleştirmeyenleri bu kohortta ayırt etmediğidir. Yazarların tartıştığı kinezyofobi, yük vermeye güven, motivasyon ve psikolojik hazır oluş gibi faktörler olası açıklamalardır, ancak bu değişkenler çalışmada doğrudan ölçülmemiştir.

Çalışmanın desteklediği

• STA sonrasında kohort genelinde belirgin radyografik düzeltme elde edildi.
• Kısa dönem takipte 50 hastanın 27'si (%54) semptom öncesi birincil sporuna aynı katılım düzeyinde döndü.
• Spora dönen hastalarda üç aylık UCLA Aktivite Skoru daha yüksekti.
• Üç aylık UCLA skoru, sınırlı üç değişkenli modelde RTS ile bağımsız ilişki gösteren tek değişkendi.
• ΔMeary, ΔCosta–Bertani ve ΔKite düzeltme büyüklükleri RTS gruplarını anlamlı biçimde ayırmadı.
• İlk postoperatif kontroldeki VAS ağrı skoru RTS ile bağımsız ilişki göstermedi.
• Radyografik değerlendirmeye ek olarak erken fonksiyonel profilin takipte ayrıca değerlendirilmesi bilimsel olarak desteklenmektedir.

Çalışmanın desteklemediği

• Yüksek UCLA skorunun spora dönüşe neden olduğu kanıtlanmamıştır.
• Radyografinin cerrahi değerlendirmede gereksiz olduğu sonucu çıkarılamaz.
• Ağrının klinik açıdan önemsiz olduğu söylenemez.
• VAS ölçümü spora dönüş anındaki veya yalnız sinus tarsi bölgesindeki ağrıyı temsil etmemektedir.
• %54 RTS oranı bütün STA hastalarına veya bütün sağlık merkezlerine genellenemez.
• Kısa dönem RTS, uzun yıllar sürdürülen sportif katılımla eşdeğer değildir.
• Çalışma bireysel bir çocuk için kesin spora dönüş olasılığı veren doğrulanmış bir klinik tahmin aracı geliştirmemiştir.
• Psikolojik hazır oluş, kinezyofobi veya rehabilitasyon uyumunun RTS üzerindeki bağımsız etkileri bu veriyle kanıtlanmamıştır.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Çalışma tasarımı ve hasta seçimi

Araştırma tek bir üçüncü basamak merkezde yürütülen retrospektif gözlemsel kohort çalışmasıdır ve STROBE önerilerine göre raporlanmıştır. İskelet gelişimi tamamlanmamış ve emilmeyen endosinotarsal vida ile STA uygulanmış hastalar taranmıştır.

Dahil edilme ölçütleri semptomatik esnek düz tabanlığın ortez ve fizyoterapiyi içeren altı aydan uzun konservatif tedaviye dirençli olması, ameliyat öncesi ve sonrası tam ağırlık vererek çekilmiş radyografilerin bulunması, final fonksiyon sonuçlarının mevcut olması ve en az altı aylık klinik takiptir. Rijit düz tabanlık ve tarsal koalisyon, yürüyüş veya fonksiyonu etkileyen nörolojik/nöromüsküler bozukluklar, daha önce ayak-ayak bileği cerrahisi ve temel sonuç verilerindeki eksiklikler dışlama nedenleridir.

Örneklem akışı ve kaynak-içi sayısal tutarsızlık

Kaynak, çalışma döneminde 198 ayağa karşılık gelen 105 hastanın tarandığını bildirir. Aynı paragraf 55 hastanın eksik fonksiyon anketi veya takip kaybı nedeniyle, dört ek hastanın da altı aydan kısa takip nedeniyle dışlandığını; nihai kohortun buna rağmen 50 hasta olduğunu belirtir. Verilen sayılar aritmetik olarak birbirini tamamlamamaktadır: 105−55−4=46'dır. Makale bu farkı açıklamaz. Verianla bu boşluğu varsayımla düzeltmemektedir.

Bununla birlikte çalışmanın kalan analizleri nihai n=50 üzerinde tutarlıdır: 27 Returner ve 23 Non-Returner toplam 50 hastadır. Final kohortta bütün girişimler bilateral olduğu için toplam 100 ayak tedavi edilmiştir; ancak analiz birimi ayak değil hastadır.

Takip ve temel özellikler

Ortalama takip 9,2 ± 2,5 ay, aralık 6–14 aydı. Kesin ilk spora dönüş zamanı yalnız 38/50 hasta için mevcuttu; diğer hastalarda final kontrolde ikili Returner/Non-Returner statüsü kullanıldı.

Başlangıç yaşı, cinsiyet dağılımı, bilateral durum ve temas sporu oranı açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı.

Radyografik ölçüm güvenilirliği

Radyografik ölçümler klinik sonuç ve RTS durumuna kör iki bağımsız değerlendirici tarafından dijital olarak yapıldı. Gözlemciler arası ICC Meary açısı için 0,88, Costa–Bertani için 0,84 ve Kite için 0,81 idi. Gözlemci içi ICC değerleri sırasıyla 0,91, 0,87 ve 0,85 olarak bildirildi. Kaynak bu düzeyi iyi ile mükemmel arasında ölçüm güvenilirliği olarak değerlendirir.

Eksik veri yaklaşımı

Her değişken için eksiklik düzeyi kaydedildi ve ana analizler yalnız tam verisi bulunan gözlemleri kullanan complete-case yaklaşımıyla gerçekleştirildi. Veri odaklı imputasyon uygulanmadı. Bu yaklaşım yapay veri üretimini önlese de eksik verilerin rastgele olmaması durumunda seçim yanlılığını ortadan kaldırmaz.

İstatistiksel analiz

Analizler R yazılımı sürüm 2026.01.0+392 ile yapıldı. Dağılımlar Shapiro–Wilk testiyle değerlendirildi. Sürekli değişkenler medyan ve çeyrekler arası aralıkla özetlendi ve Mann–Whitney U testiyle karşılaştırıldı. Kategorik değişkenler sayı ve yüzde olarak sunuldu ve Fisher kesin testi kullanıldı. İkili değişken ilişkileri Spearman sıra korelasyon katsayısı ρ ile incelendi. İki yönlü p<0,05 istatistiksel anlamlılık eşiği olarak kullanıldı.

N=50 ve 27 RTS olayı nedeniyle çok değişkenli model aşırı uyum riskini azaltmak amacıyla üç değişkenle sınırlandırıldı. Events-Per-Variable oranı 9,0 idi. Modele üç aylık UCLA Aktivite Skoru, ilk postoperatif kontroldeki VAS ağrı skoru ve ΔMeary açısı alındı. Sürekli değişkenler yapay eşiklerle kategorilere ayrılmadan özgün ölçeklerinde modellendi.

Fonksiyonel ve radyografik grup karşılaştırmaları

Tablonun temel ayrımı UCLA Aktivite Skorundadır. FAAM Sport, erken VAS ağrısı ve üç radyografik düzeltme ölçüsü gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılaşmamıştır.

Çok değişkenli lojistik regresyon

Model kalibrasyonu Hosmer–Lemeshow testiyle kabul edilebilir bulundu (p>0,05) ve anlamlı çoklu doğrusal bağlantı saptanmadı; bütün VIF değerleri 1,5'in altındaydı. UCLA için %95 güven aralığının 1'in üzerinde kalması ve p=0,009 sonucu, incelenen modelde istatistiksel ilişkiyi desteklemektedir. Bununla birlikte 1,34–6,15 aralığının genişliği, etki büyüklüğünün kesinliği konusunda hâlâ önemli belirsizlik bulunduğunu gösterir.

Meary 15° eşik analizi

Keşifsel post hoc analizde ameliyat sonrası Meary açısının 15°'nin altında olması ile RTS durumu arasında anlamlı ilişki bulunmadı. Eşiğe ulaşanlarla rezidüel radyografik deformitesi bulunan hastalarda benzer RTS oranları gözlendi. Yazarlar, rezidüel anormalliği bulunan hasta sayısının küçük olması nedeniyle bu eşik analizinin ihtiyatla yorumlanması gerektiğini belirtmektedir.

Neden yalnız anatomi yeterli görünmedi?

Aynı düzeyde radyografik düzeltmeye sahip hastaların farklı sportif sonuçlara ulaşması, anatomik hizalanmanın fonksiyonel geri dönüşün tek belirleyicisi olmadığını düşündürmektedir. Erken UCLA skoru kas-iskelet işlevinin yanında hareket güveni, aktivite toleransı, motivasyon, aile desteği ve rehabilitasyon ilerlemesi gibi ölçülen ve ölçülmeyen etkenlerden etkilenebilir. Çalışma bu bileşenleri ayrı ayrı ölçmediği için hangi mekanizmanın UCLA–RTS ilişkisini oluşturduğu belirlenemez.

Temel sınırlılıklar

Retrospektif tasarım nedensel çıkarımı sınırlar. Tek merkezli uygulama, cerrahi endikasyon, rehabilitasyon yaklaşımı ve spora dönüş danışmanlığı farklı kurumlarda değişebileceği için dış genellenebilirliği azaltabilir. Elli hastalık örneklem ve yalnız 27 RTS olayı çok değişkenli modelin karmaşıklığını sınırlamıştır.

Taranan hastaların önemli bir bölümünün eksik fonksiyon verisi veya takip kaybı nedeniyle nihai klinik analizden çıkması seçim yanlılığı olasılığı yaratır. Eksikliğin rastgele olduğu gösterilemediğinden %54'lük RTS oranı gerçek tedavi popülasyonundaki oranı olduğundan yüksek veya düşük gösterebilir.

BMI, rehabilitasyon uyumu, spor maruziyeti, sosyoekonomik bağlam, implant konumu, yürüyüş parametreleri ve pedobarografi verileri sistematik olarak bulunmadığı için rezidüel karıştırıcılık dışlanamaz. Psikolojik hazır oluş, kinezyofobi ve motivasyon gibi değişkenler de doğrudan ölçülmemiştir.

Kesin spora dönüş zamanı tüm hastalarda mevcut değildir. Takip süresi minimum altı ay ve ortalama 9,2 ay olduğu için çalışma erken dönem spora dönüş davranışını inceler; uzun dönem sportif devamlılığı veya geç implantla ilişkili sonuçları değerlendiremez. RTS'nin ebeveyn bildirimiyle belirlenmesi ve yarışma seviyesi, antrenman hacmi veya sürdürülebilir katılımın nicel olarak kaydedilmemesi sonuç fenotiplemesini sınırlar.

Fizyoterapinin standart protokolle değil gereksinime göre verilmesi, erken UCLA skoru ve RTS zamanlamasını etkileyebilecek merkez içi bir başka değişkendir.

Kaynak-içi raporlama sınırları

Örneklem akışındaki 105−55−4=46 hesaplaması ile bildirilen nihai n=50 arasında açıklanmamış sayısal uyumsuzluk vardır. Nihai analiz tabloları 23+27=50 hasta üzerinden tutarlıdır; ancak ilk tarama akışındaki dört hastalık fark kaynak tarafından açıklanmadığından Verianla tarafından düzeltilmemiştir.

Ayrıca çalışma başlığı ve bazı özet ifadeleri “rezidüel ağrı” veya sinus tarsi ağrısını öne çıkarsa da modele giren VAS değişkeni yöntem bölümünde ilk postoperatif kontroldeki genel ağrı olarak tanımlanmıştır. Bu nedenle regresyon sonucunu yalnız sinus tarsi bölgesine özgü, kronik veya RTS anındaki ağrı için genellemek doğru değildir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Özgün çalışma: Return to Sport After Subtalar Arthroereisis in Pediatric Flexible Flatfoot: Radiographic Correction and Residual Pain Are Not Independent Predictors

Yazarlar: Sergio De Salvatore; Costanzo Testa; Silvia Salera; Amos Cocola; Leonardo Oggiano; Edoardo Costici; Fabrizio Donati; Laura Ruzzini; Fabio Pascarella; Paolo Brigato; Pier Francesco Costici.

Sorumlu yazarlar: Sergio De Salvatore ve Paolo Brigato.

Kurumlar:

• Orthopedic and Traumatology Unit, Department of Surgery, Bambino Gesù Children’s Hospital, Rome, Italy.
• Orthopaedic and Traumatology Department, Policlinico Universitario Agostino Gemelli, Rome, Italy.
• Orthopaedic and Traumatology Department, Policlinico Universitario Tor Vergata, Rome, Italy.
• Research Unit of Orthopaedic and Trauma Surgery, Department of Medicine and Surgery, Università Campus Bio-Medico di Roma, Rome, Italy.
• Faculty of Medicine and Surgery, Saint Camillus International University of Health Sciences, Rome, Italy.

Dergi: Children.

Yayınevi: MDPI.

Yayın bilgisi: 2026; Cilt 13; Makale 632.

DOI: 10.3390/children13050632

Resmî DOI bağlantısı: https://doi.org/10.3390/children13050632

Tarihler: Gönderim 23 Mart 2026; revizyon 24 Nisan 2026; kabul 28 Nisan 2026; yayın 1 Mayıs 2026.

Kaynak türü: Retrospektif, gözlemsel, tek merkezli pediatrik kohort araştırması.

Raporlama standardı: STROBE kohort çalışması önerileri.

Lisans: Creative Commons Attribution (CC BY). PDF'nin görünür lisans beyanında sürüm numarası ayrıca belirtilmediği için burada sürüm numarası varsayılmamıştır. Verianla metni kaynak paragraf ve görsellerini kopyalamak yerine çalışma verilerini ve yöntemini bağımsız öğretici mimaride yeniden açıklamaktadır.

Etik: Çalışma Helsinki ve İstanbul Bildirgelerinde belirtilen uluslararası klinik araştırma ilkelerine göre yürütülmüştür. Retrospektif tasarım ve rutin klinik uygulamadan elde edilen tam anonimleştirilmiş veriler nedeniyle yerel politika kapsamında formal etik kurul onayının gerekli olmadığı bildirilmiştir.

Bilgilendirilmiş onam: Retrospektif tasarım ve anonimleştirme nedeniyle onam gerekliliği kaldırılmıştır. Kaynak Avrupa Birliği GDPR 2016/679, İtalya Legislative Decree 101/2018 ve İtalyan Veri Koruma Otoritesi yönergelerine atıf yapmaktadır.

Veri erişilebilirliği: Veri seti kamuya açık değildir; makul talep üzerine sorumlu yazarlardan edinilebileceği belirtilmiştir.

Finansman: Harici finansman alınmadığı bildirilmiştir.

Çıkar çatışması: Yazarlar çıkar çatışması bildirmemiştir.

Yazar katkıları: Kavramsallaştırma S.D.S. ve C.T.; metodoloji S.D.S., P.B. ve C.T.; doğrulama L.R., L.O., F.D., F.P. ve P.F.C.; formal analiz C.T., S.S., A.C. ve S.D.S.; araştırma C.T., S.S. ve A.C.; veri kürasyonu C.T., S.S., E.C. ve A.C.; ilk taslak S.D.S., P.B., E.C. ve C.T.; gözden geçirme ve düzenleme L.O., F.D., F.P., L.R. ve P.F.C.; görselleştirme L.O., F.D., F.P. ve P.F.C.; gözetim L.O., F.D. ve P.F.C.; proje yönetimi C.T. ve S.D.S.

Temel yorum sınırı: Çalışma kısa dönem gözlemsel ilişki göstermektedir. UCLA skoru ile RTS arasındaki ilişki nedensel etki olarak yorumlanamaz; sonuçlar başka merkezlere, rehabilitasyon protokollerine veya uzun dönem sportif devamlılığa doğrudan genellenemez.

Kaynak-içi raporlama notu: Tarama ve dışlama sayılarında açıklanmamış dört hastalık aritmetik uyumsuzluk bulunmaktadır. Ayrıca regresyonda kullanılan ağrı değişkeni genel erken postoperatif VAS ölçümüdür; yalnız sinus tarsi ağrısı veya RTS anındaki ağrı olarak yorumlanmamalıdır.