Bu deneysel malzeme kimyası çalışması, fosfinik asit veya metil fosfinat köprü grubu içeren siyanoterfenil tabanlı sıvı kristal dimerlerin sentezini, moleküler yapısını, termal kararlılığını ve termotropik mezofaz davranışını inceliyor. Sıvı kristal dimer, iki rijit mezogenik birimin esnek bir spacer üzerinden birbirine bağlandığı ve sıcaklığa bağlı olarak kristal, sıvı kristal ve izotropik fazlar arasında geçiş gösterebilen küçük-moleküllü bir sıvı kristal mimarisidir. Araştırmacılar her iki tarafta 6 veya 11 metilen içeren 2(CTO6)P ve 2(CTO11)P fosfinik asit dimerlerini ve bunların metil fosfinat esterleri 2(CTO6)P1E ile 2(CTO11)P1E'yi hazırladı. DSC, polarize optik mikroskopi ve SAXS/WAXS analizleri, bu malzemelerin nematik (N), smektik A (SmA) ve yüksek düzenli smektik E (SmE) fazlarından oluşan zengin enantiyotropik mezomorfizm gösterebildiğini ortaya koydu. Özellikle 11 metilenli spacer ve metil esterleşmiş 2(CTO11)P1E bileşiği N, SmA ve SmE fazlarının tamamını sergiledi. Bununla birlikte çalışma herhangi bir elektro-optik cihaz, anahtarlama hızı, ekran uygulaması veya ticari kullanım performansı test etmemektedir.

Siyanoterfenil çekirdeğinin siyanobifenil analoglarına göre bir fenil halkası daha içeren genişletilmiş π-konjuge yapısı, kaynak tarafından daha güçlü π–π istiflenmeyle ilişkilendirilmektedir. Bu artmış moleküller arası etkileşim faz geçiş sıcaklıklarını yükseltmiş ve önceki siyanobifenil serisindeki monotropik düşük düzenli N veya N_TB fazlarının yerine enantiyotropik N, SmA ve SmE fazlarının ortaya çıkmasıyla ilişkilendirilmiştir. Aynı güçlü etkileşimler bileşiklerin çözünürlüğünü ciddi biçimde düşürdüğü için doğrudan sentez yaklaşımı yerine önce metil fosfinat esterlerinin hazırlanıp daha sonra fosfinik asit dimerlerine dönüştürüldüğü alternatif bir sentez stratejisi kullanılmıştır.

Çalışmanın ikinci önemli katkısı, hidrofosfinasyon sırasında oluşan az miktardaki dallanmış yan ürünün yapısının kesinleştirilmesidir. ^1H, ^13C ve ^31P NMR, DEPT 135° ve yüksek çözünürlüklü kütle spektrometrisi birlikte kullanılarak hedef dimerden farklı olarak üçüncü bir pro-mezojen taşıyan dallanmış yapı belirlenmiştir. Kaynak bu yan ürünü, serbest radikal ara türünün hidrojen atomu aktarımıyla sonlanmadan önce başka bir terminal alkenle reaksiyona girmesiyle açıklamaktadır.

Sıvı kristal dimerler, tek bir mezogenik çekirdeğe sahip klasik düşük molekül ağırlıklı sıvı kristaller ile zincir boyunca çok sayıda mezogen taşıyan sıvı kristal polimerler arasında yapısal bir ara model oluşturur. İki rijit mezogenik birim arasındaki spacer'ın uzunluğu, tek/çift metilen sayısı, bağlayıcı grubun polaritesi ve aromatik çekirdeğin büyüklüğü molekülün ortalama geometrisini ve moleküller arası paketlenmesini değiştirebilir.

Bu çalışmada yalnız spacer uzunluğu değil, spacer'ın merkezindeki fosfor içeren bağlayıcının kimyasal biçimi de değiştirilmiştir. 2(CTOn)P serisi polar fosfinik asit grubunu korurken 2(CTOn)P1E serisinde bu grup metil fosfinat esterine dönüştürülmüştür. Böylece hidrojen bağı oluşturabilen fosfinik asit ile esterleşmiş karşılığının faz davranışına etkisi de karşılaştırılabilmektedir.

Enantiyotropik ve monotropik sıvı kristal faz arasındaki fark nedir?

Enantiyotropik bir sıvı kristal faz hem ısıtma hem soğutma çevriminde termodinamik olarak erişilebilirken, monotropik bir faz yalnız bir yöndeki sıcaklık taramasında, çoğunlukla soğutmada metastabil olarak gözlenir. Bu çalışmanın siyanoterfenil dimerleri N, SmA ve SmE gibi zengin enantiyotropik fazlar gösterirken, yazarların daha önce bildirdiği fosfinik asit köprülü siyanobifenil analoglarında N veya N_TB davranışı esas olarak monotropik olarak gözlenmiştir.

Bu fark, çalışmanın temel yapı–özellik karşılaştırmalarından biridir. Siyanoterfenil çekirdeğine eklenen üçüncü fenil halkası konjuge aromatik yüzeyi genişletir ve yazarlar bunun π–π istiflenmesini güçlendirdiğini ileri sürer. Sonuç yalnız faz geçiş sıcaklıklarının yükselmesi değildir; moleküler düzenin daha yüksek olduğu lamellar SmA ve özellikle SmE fazları da ortaya çıkmaktadır.

Siyanoterfenil çekirdeği sıvı kristal faz davranışını neden değiştiriyor?

Kaynak, siyanoterfenilin siyanobifenilden daha geniş π-konjuge aromatik yüzeye sahip olmasının moleküller arası π–π istiflenme etkileşimlerini güçlendirdiğini ve bunun daha yüksek faz geçiş sıcaklıkları ile daha düzenli mezofazların oluşumunu desteklediğini öne sürmektedir. Aynı kuvvetli etkileşimler çözünürlüğü de düşürdüğünden, faz kararlılığı açısından yararlı olan yapısal özellik sentez ve saflaştırma açısından ek güçlük yaratmaktadır.

Buradaki mekanistik ilişki kaynak tarafından moleküler yapı ve gözlenen faz davranışının karşılaştırılmasına dayanarak önerilmektedir. Çalışma π–π etkileşim enerjilerini kuantum kimyasal olarak hesaplamamış veya doğrudan kalorimetrik bağlanma enerjisi ölçmemiştir. Bu nedenle “ek fenil halkasının enerji katkısı şu kadardır” biçiminde nicel bir sonuç üretilemez.

Sentez neden doğrudan fosfinik asit dimerinden başlamadı?

Siyanoterfenil mezogenlerinin güçlü istiflenmesi son ürünlerin yaygın organik çözücülerde son derece düşük çözünürlüğe sahip olmasına yol açmıştır. Araştırmacılar bu nedenle daha önce siyanobifenil serisine uyguladıkları doğrudan sentetik rotayı aynı biçimde kullanamamıştır.

Ana metinde verilen sentez akışı dört temel aşamadan oluşur. Önce 4-bromo-4′-hidroksibifenil ile uygun ω-bromoalk-1-en arasında Williamson eterleşmesi yapılarak terminal vinil grubuna sahip Br-BO(n)-ene öncüleri hazırlanmıştır. Ardından hipofosforöz asit ve AIBN başlatıcısı kullanılarak serbest radikal aracılı hidrofosfinasyonla 2(Br-BOn)P ara ürünleri oluşturulmuştur.

Bu fosfinik asit ara ürünleri metil iyodür ile esterleştirilmiş ve bromobifenil uçları p-siyanofenilboronik asitle Suzuki eşleşmesine sokularak siyanoterfenil içeren 2(CTOn)P1E metil fosfinat dimerleri elde edilmiştir. Son aşamada metil fosfinat grubunun dealkilasyonu gerçekleştirilerek 2(CTOn)P fosfinik asit dimerlerine geçilmiştir.

Ana makale ayrıntılı preparatif prosedürü ve bütün analitik spektrumları Supporting Information'a bırakmaktadır. Bu nedenle Verianla ana PDF'de belirtilmeyen reaktif miktarlarını veya reaksiyon sürelerini tamamlamamaktadır.

2(CTO11)P1E yapısı nasıl doğrulandı?

Metil esterleşmiş 2(CTO11)P1E örneğinin ^1H NMR sinyalleri beklenen kimyasal kaymalar ve integral oranlarıyla uyumlu bulunmuştur. Fosfinat metil protonlarının fosforla üç bağ üzerinden eşleşmesi nedeniyle karakteristik çiftli sinyal oluşturduğu bildirilmiştir.

^31P NMR'de yaklaşık 59,8 ppm'de tek bir fosfor rezonansı görülmesi simetrik çift-taraflı katılma ürününü desteklemiş ve belirgin fosfor içeren yan ürünlerin bulunmadığı şeklinde yorumlanmıştır.

Fosfinik asit formundaki 2(CTOn)P bileşikleri ise yaygın döteryumlu çözücülerde son derece düşük çözünürlük nedeniyle ^1H NMR'de kullanılabilir ürün sinyalleri vermemiştir. Kaynak doğru bileşimin, tam karakterize edilmiş metil ester öncülleri ve daha sonraki termal/faz davranışıyla birlikte güvence altına alındığını belirtmektedir.

Dallanmış üç-mezojenli yan ürün neden önemlidir?

Dallanmış üç-mezojenli yan ürün, serbest radikal aracılı hidrofosfinasyonun hedef iki-kollu dimer dışında üçüncü bir mezogen taşıyan yakın yapısal bir safsızlık oluşturabileceğini gösterir; bu safsızlık hedef ürünle benzer termal ve sıvı kristal davranış gösterebildiği için yeterince tanımlanmadığında faz atamalarını ve yapı–özellik yorumlarını yanıltabilir.

Yan ürünün üç mezogen taşıdığı nasıl anlaşıldı?

^1H NMR'de fenoksi grubuna komşu metilen protonları ile fosfinat metil grubuna ait sinyallerin integral oranı yaklaşık 6:3'tür. Kaynak bu sonucu bir metil fosfinat grubuna karşı üç bromobifenil birimi bulunduğu biçiminde yorumlar; hedef dimerde beklenen oran ise iki bromobifenil birimidir.

^31P NMR rezonansının hedef dimerdekine yakın kalması, fosfor merkezinin temel kimyasal çevresinin büyük ölçüde korunmasını desteklemiştir. Asıl dallanma kanıtı ^13C NMR ve DEPT 135° kombinasyonundan gelmektedir.

Fosfora doğrudan bağlı iki metilen karbonunda yaklaşık 89 Hz'lik ¹J_C–P eşleşmesi belirlenmiş, DEPT 135°'de bu sinyallerin negatif olması CH₂ karakterini doğrulamıştır. Buna karşılık yaklaşık 32,3 ppm'deki b2 sinyalinin DEPT 135°'de pozitif olması ve diğer yapısal bilgiler bu karbonun metil değil metin, yani CH dallanma merkezi olduğunu desteklemiştir.

Son yapı yüksek çözünürlüklü kütle spektrometrisiyle ayrıca kontrol edilmiştir: [M+H]⁺ için C₇₀H₉₃Br₃O₅P⁺ hesaplanan m/z değeri 1285,4264, deneysel değer ise 1285,4258'dir.

Önerilen yan reaksiyon nasıl gerçekleşiyor?

Normal hidrofosfinasyon yolunda radikal ara türü terminal alkenle reaksiyona girdikten sonra hidrojen atomu transferiyle sonlanır. Kaynağın önerdiği yan reaksiyonda ise bu ara radikal sonlanmadan önce ikinci bir terminal alkene saldırır. Böylece fosfinik asit köprüsünün β-konumuna bağlı ilave bir alkil–mezogen kolu oluşur ve iki mezogen yerine üç mezogen taşıyan dallanmış yan ürün ortaya çıkar.

Bu mekanizma doğrudan zaman çözünürlüklü radikal spektroskopisiyle izlenmemiştir; yapısı kesinleştirilen yan ürünün bağlantı düzeninden çıkarılan ve serbest radikal hidrofosfinasyon kimyasıyla uyumlu bir mekanistik yorumdur.

Termal kararlılık

Esterleşmiş türevler karşılık gelen fosfinik asit dimerlerine göre yaklaşık 30 K daha yüksek termal bozunma sıcaklığı göstermiştir.

Kaynak 10 °C/dakika DSC taramasında uzun yüksek-sıcaklık maruziyetinin kısmi bozunmaya yol açtığını belirtmektedir. Faz geçişlerinin bozunmadan mümkün olduğunca ayrılması için ana DSC deneyleri 30 °C/dakika ısıtma/soğutma hızında gerçekleştirilmiş ve üst sıcaklık yaklaşık 320 °C ile sınırlandırılmıştır.

SmA ve SmE fazları bu çalışmada nasıl ayırt edildi?

SmA ve SmE fazları yalnız DSC pikleriyle değil, polarize optik mikroskopi dokuları ve SAXS/WAXS saçılma desenleri birlikte kullanılarak atanmıştır; SmA lamellar düzeni korurken düzlem içi moleküler düzen görece zayıftır, SmE ise geniş-açı bölgede belirgin Bragg pikleri veren daha düzenli dikdörtgensel moleküler paketlenme sergiler.

SAXS/WAXS'ta lamellar tekrar mesafesi saçılma vektörü üzerinden:

\[ d=\frac{2\pi}{q} \]

ilişkisiyle hesaplanmıştır. Burada d tabakalar arası tekrar mesafesini, q ise nm⁻¹ birimindeki saçılma vektörü büyüklüğünü ifade eder. q arttıkça aynı mertebedeki lamellar pikin karşılık geldiği d mesafesi küçülür.

2(CTO11)P: SmA'dan SmE'ye sıkılaşan katmanlar

2(CTO11)P'nin SmA fazında birinci mertebe lamellar pik q=1,60 nm⁻¹'dedir ve bu yaklaşık d=3,93 nm katman aralığına karşılık gelir. SmE fazına geçildiğinde pik q=1,70 nm⁻¹'ye kayar ve d yaklaşık 3,69 nm'ye düşer.

Aynı anda q=13,8; 15,5 ve 19,3 nm⁻¹'de üç geniş-açı pik ortaya çıkar. Kaynak bu pikleri sırasıyla (110), (200) ve (210) yansımaları olarak atar ve a=0,81 nm, b=0,55 nm boyutlarında dikdörtgensel moleküler örgüyle ilişkilendirir.

Bu eşzamanlı düşük-açı ve geniş-açı değişimleri, SmE'nin SmA'ya göre daha düzenli ve daha sıkı paketlenmiş bir “soft crystal” niteliği taşımasını destekler.

2(CTO11)P'nin sıcaklıkla faz dizisi

Soğutmada DSC üç ekzotermik özellik göstermiştir: 284,7 °C, 246,6 °C ve 222,2 °C. POM ve SAXS/WAXS birlikte değerlendirildiğinde 284,7 °C I→SmA, 222,2 °C ise SmA→SmE geçişi olarak atanmıştır.

246,6 °C'deki küçük ekzotermik pikte POM dokusu ve SAXS/WAXS faz karakteri değişmemiştir. Kaynak bu nedenle ΔH=2,43 J/g büyüklüğündeki olayı yeni bir mezofaz olarak değil, spacer veya fosfinik asit grupları arasındaki hidrojen bağlarında yerel yeniden düzenlenme olasılığıyla açıklamaktadır.

Spacer uzunluğunun etkisi

6 metilenli 2(CTO6)P yalnız enantiyotropik nematik faz gösterirken 11 metilenli 2(CTO11)P SmA ve SmE fazlarına geçmektedir. Kaynak bu karşılaştırmayı uzun esnek spacer'ın lamellar paketlenmeyi ve daha yüksek düzenli smektik faz oluşumunu kolaylaştırdığı biçiminde yorumlamaktadır.

Fosfinik asit grubunun yüzey hizalanmasına etkisi

2(CTO6)P nematik fazında POM altında kendiliğinden koyu alan oluşması, hafif mekanik kesmeyle yeniden çift kırınımlı görüntüye dönüşmesi homeotropik hizalanmaya işaret etmiştir. Kaynak bunu fosfinik asit grubu ile cam yüzeyindeki polar/hidroksil grupları arasındaki hidrojen bağı ve elektrostatik etkileşimlerle ilişkilendirir.

Metil esterleşmiş 2(CTO6)P1E'de ise nematik Schlieren dokusu uzun tavlama sonrasında dahi kendiliğinden koyu homeotropik duruma geçmemiştir. Bu karşılaştırma, fosfinik asit grubunun metil fosfinata dönüştürülmesinin yüzeyle etkileşim biçimini değiştirdiğine işaret eder.

2(CTO11)P1E: en zengin mezofaz dizisi

Dört malzeme arasında 2(CTO11)P1E en çeşitli faz davranışını göstermiştir. İlk soğutmada üç ekzotermik DSC piki sırasıyla 221,6, 203,6 ve 150,7 °C'de görülmüş; bunlar I→N, N→SmA ve SmA→SmE geçişleri olarak atanmıştır.

N fazında tipik Schlieren dokusu görülür. Yaklaşık 204 °C'nin altında SmA fazına girildiğinde homeotropik karanlık doku oluşur; hafif kesme altında geçici taneli çift-kırınımlı doku belirir ve basınç kaldırıldığında tekrar karanlığa döner. Daha düşük sıcaklıkta SmE'ye geçişle mozaik çift-kırınımlı doku ortaya çıkar.

SAXS/WAXS'a göre 2(CTO11)P1E'nin SmA fazındaki d=4,16 nm katman aralığı SmE'de d=3,61 nm'ye düşmektedir. Aynı SmE fazında 6 metilenli 2(CTO6)P1E'nin d değeri yaklaşık 2,50 nm'dir; böylece spacer uzunluğu arttıkça katman periyodunun büyüdüğü görülmektedir.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Karakterizasyon altyapısı

Temel faz geçişleri

Tablodaki faz geçiş sıcaklıkları kaynakta ilk soğutma ve ikinci ısıtma DSC çevrimlerinden alınmıştır. 2(CTO6)P'nin yaklaşık 350 °C izotropikleşme noktası yüksek sıcaklıktaki bozunma nedeniyle DSC ile güvenilir şekilde belirlenememiş ve POM gözlemi üzerinden raporlanmıştır.

Faz geçiş entalpileri

2(CTO6)P'nin ısıtmada Cr→N geçişi 254,9 °C'de ΔH=−11,47 J/g, soğutmada N→Cr geçişi 241,4 °C'de ΔH=10,19 J/g olarak raporlanmıştır.

2(CTO11)P'de ısıtmada SmE→SmA 224,7 °C'de ΔH=−12,45 J/g, SmA→I 287,5 °C'de ΔH=−16,37 J/g'dir. Soğutmada I→SmA 284,7 °C'de ΔH=11,40 J/g, SmA→SmE 222,2 °C'de ΔH=11,68 J/g olarak verilmiştir. 246,6 °C'deki küçük olayın ΔH değeri 2,43 J/g'dir.

2(CTO6)P1E'de ısıtmada SmE→N 175,3 °C'de ΔH=−23,28 J/g ve N→I 268,2 °C'de ΔH=−4,29 J/g'dir. Soğutmada I→N 261,2 °C'de ΔH=3,47 J/g; N→SmE 159,7 °C'de ΔH=23,26 J/g bulunmuştur.

2(CTO11)P1E'de ısıtmada SmE→SmA 157,7 °C'de ΔH=−15,78 J/g, SmA→N 206,7 °C'de ΔH=−0,53 J/g ve N→I 224,2 °C'de ΔH=−3,56 J/g'dir. Soğutmada karşılık gelen geçişler 221,6 °C'de ΔH=2,99 J/g, 203,6 °C'de ΔH=0,48 J/g ve 150,7 °C'de ΔH=14,37 J/g olarak raporlanmıştır.

SAXS/WAXS ile katman aralığı

Çalışmanın desteklediği sonuç

Çalışma, fosfinik asit veya metil fosfinat köprü grubuna sahip siyanoterfenil dimerlerin yüksek termal kararlılıkla birlikte enantiyotropik N, SmA ve SmE fazları oluşturabildiğini deneysel olarak desteklemektedir. Spacer uzunluğu ve fosfinik asit grubunun esterleşmesi, mezofaz çeşitliliğini ve paketlenme biçimini belirgin biçimde değiştirmektedir.

Çalışma ayrıca siyanoterfenil çekirdeğin önceki siyanobifenil analoglarından daha yüksek geçiş sıcaklıkları ve daha düzenli mezofazlarla ilişkili olduğunu göstermektedir. Bunun açıklaması olarak genişlemiş π-konjugasyon ve güçlenmiş π–π istiflenme önerilmektedir.

Dallanmış üç-mezojenli yan ürünün NMR, DEPT ve HR-MS ile ayrıntılı biçimde belirlenmesi, serbest radikal hidrofosfinasyon reaksiyonunda hedef dışı dallanmanın hangi yapısal biçimde gerçekleşebileceğine yönelik doğrudan yapısal kanıt sağlamaktadır.

Çalışmanın desteklemediği sonuç

Çalışma bu sıvı kristal dimerlerin herhangi bir ticari ekran, sensör, fotonik aygıt veya anahtarlama sisteminde üstün performans gösterdiğini kanıtlamamaktadır. Dielektrik anizotropi, viskozite, elektro-optik tepki süresi, eşik gerilimi, optik geçirgenlik veya cihaz ömrü ölçülmemiştir.

π–π istiflenmenin güçlenmesi kaynak tarafından yapı–faz ilişkisini açıklamak üzere önerilmiştir; etkileşim enerjileri doğrudan hesaplanmamış veya deneysel olarak ayrı ayrı nicelleştirilmemiştir.

Önceki siyanobifenil serisi bu makalede yeni bir eş-zamanlı kontrol seti olarak yeniden sentezlenip ölçülmemiştir; karşılaştırma yazarların daha önce yayımladığı seriye dayanmaktadır.

Çalışma laboratuvar ölçeğinde moleküler sentez ve fizikokimyasal karakterizasyon çalışmasıdır. Uzun süreli cihaz kararlılığı, endüstriyel sentez ölçeklenmesi ve uygulama maliyeti değerlendirilmemiştir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Özgün çalışma: Cyanoterphenyl-Based Liquid Crystal Dimers Functionalized with a Phosphinic Acid Bridging Group.

Yazarlar: Dalin Wang; Mingyang Yan; Fang Chen; Jianjia Huang; Dongzhong Chen.

Sorumlu yazar: Dongzhong Chen.

Kurum: Key Laboratory of High Performance Polymer Materials and Technology of Ministry of Education; State Key Laboratory of Analytical Chemistry for Life Science; School of Chemistry and Chemical Engineering, Nanjing University, Nanjing, China.

Dergi: Chemistry.

Yayıncı: MDPI.

Bibliyografik kayıt: Chemistry, 2026, 8(5), Makale 62.

DOI: 10.3390/chemistry8050062.

Yayın tarihi: 4 Mayıs 2026.

Alınma / revizyon / kabul: 31 Mart 2026 / 24 Nisan 2026 / 30 Nisan 2026.

Makale türü: Article; deneysel organik sentez ve termotropik sıvı kristal malzeme karakterizasyonu.

Özel sayı: Materials with Liquid–Crystalline Properties—Structure, Stimuli Responsiveness and Functionality.

Lisans: Creative Commons Attribution (CC BY). Yüklenen PDF'de lisans sürüm numarası ayrıca belirtilmediğinden sürüm numarası tahmin edilmemiştir.

İncelenen ana bileşikler: 2(CTO6)P, 2(CTO11)P, 2(CTO6)P1E ve 2(CTO11)P1E.

Ana sentez yaklaşımı: Williamson eterleşmesi → serbest radikal aracılı hidrofosfinasyon → metil esterleşme → Suzuki eşleşmesi → fosfinik asit dimerleri için dealkilasyon.

Detaylı sentez sınırı: Ana PDF, ayrıntılı sentez prosedürlerini ve geniş spektral karakterizasyonu Supporting Information'a yönlendirmektedir. Verianla, yüklenen ana PDF'de bulunmayan preparatif ayrıntıları tamamlamamıştır.

Ana yapısal yöntemler: ¹H, ¹³C ve ³¹P NMR; DEPT 135°; HR-MS.

Ana termal/faz yöntemleri: TGA, DSC, POM ve SAXS/WAXS.

DSC yöntemi: Ana faz karakterizasyonu 30 °C/dakika tarama hızında gerçekleştirilmiştir. Daha düşük 10 °C/dakika hızında uzun yüksek-sıcaklık maruziyetinin bozunma oluşturduğu bildirilmiştir.

SAXS/WAXS koşulları: Anton Paar SAXSess mc2; 40 kV; 50 mA; q=0,06–29 nm⁻¹; Cu-Kα, λ=0,1542 nm.

Ana malzeme sonucu: 2(CTO6)P yalnız enantiyotropik N fazı gösterirken; 2(CTO11)P SmA ve SmE; 2(CTO6)P1E N ve SmE; 2(CTO11)P1E ise N, SmA ve SmE fazlarını göstermiştir.

Termal kararlılık: T_5% değerleri sırasıyla 334,1; 357,3; 361,5 ve 389,6 °C'dir.

Önemli analitik sonuç: Hidrofosfinasyon yan ürünü üç pro-mezojen taşıyan dallanmış yapı olarak ^1H/^13C/^31P NMR, DEPT 135° ve HR-MS kombinasyonuyla tanımlanmıştır.

Finansman: National Natural Science Foundation of China, hibe numaraları 52273181 ve 21875098; kısmi destek Engineering Research Center of Photoresist Materials (MOE).

Veri erişilebilirliği: Çalışmanın özgün katkılarının makale ve Supporting Information içinde bulunduğu, ilave soruların sorumlu yazara yöneltilebileceği bildirilmiştir.

Çıkar çatışması: Yazarlar rekabet eden finansal çıkar bulunmadığını bildirmiştir.

Yazar katkıları: Kavramsallaştırma D.C. ve D.W.; yöntem D.W., M.Y., F.C. ve D.C.; yazılım D.W.; doğrulama M.Y., F.C. ve D.C.; formal analiz D.W. ve D.C.; araştırma D.W., M.Y., F.C. ve J.H.; kaynaklar D.C.; veri kürasyonu D.W.; ilk taslak D.W. ve D.C.; gözden geçirme/düzenleme bütün yazarlar; denetim, proje yönetimi ve finansman temini D.C.

Temel yöntemsel sınırlar: Ayrıntılı preparatif yöntemlerin ana PDF yerine Supporting Information'da bulunması; bazı fosfinik asit dimerlerinin aşırı düşük çözünürlüğü nedeniyle doğrudan çözelti NMR karakterizasyonunun sınırlı olması; yüksek sıcaklıktaki kısmi bozunmanın özellikle 2(CTO6)P'nin clearing point DSC ölçümünü engellemesi; önceki siyanobifenil analoglarıyla karşılaştırmanın bu çalışma içinde eş-zamanlı kontrol deneyi olmaması; π–π etkileşim gücünün doğrudan hesaplanmaması; elektro-optik veya cihaz düzeyinde uygulama testinin bulunmaması.

Görsel kullanım notu: Scheme 1 sentetik ilişkileri semantik olarak eşdeğer ancak grafik olarak bağımsız bir Verianla sentez akışı şeklinde yeniden kurulabilir. DSC ve SAXS/WAXS sonuçları kaynak sayılarıyla özgün grafik/tabloya dönüştürülebilir. POM ve NMR/HR-MS görüntüleri deneysel kanıt olduğundan generatif olarak taklit edilmemelidir.

Verianla Live: Dört bileşiğin faz yolları ve geçiş sıcaklıkları Live Compare/Live Data için; N→SmA→SmE düzen artışı, q→d ilişkisi ve katman sıkılaşması sabit-parametreli Live Process için uygundur.