Ин таҳқиқот меомӯзад, ки роҳбарии устувор бо натиҷабахшии сабз дар корхонаҳои сайёҳӣ ва меҳмондорӣ чӣ гуна алоқаманд аст ва дар ин робита инноватсияи сабз ва худсамаранокии сабз чӣ нақшҳои миёнаравӣ доранд. Дар модели сохторие, ки аз маълумоти пурсиши 788 менеҷер ва супервайзери меҳмонхонаҳои панҷситорадор ва агентҳои сайёҳии Миср сохта шудааст, байни роҳбарии устувор ва натиҷабахшии сабз коэффисиенти мусбат ва аз ҷиҳати оморӣ муҳим ёфт шуд (β = 0.521, p < 0.001). Роҳбарии устувор инчунин бо инноватсияи сабз (β = 0.466) ва худсамаранокии сабз (β = 0.487) робитаи мусбат дошт; робитаи инноватсияи сабз бо натиҷабахшии сабз β = 0.498 ва робитаи худсамаранокии сабз β = 0.537 ҳисоб карда шуд. Модел %65,6-и вариатсияи натиҷабахшии сабзро шарҳ медиҳад. Бо вуҷуди ин, азбаски таҳқиқот буришӣ ва ба худгузориш асос ёфтааст, ин коэффисиентҳо набояд худ ба худ ҳамчун далели қатъии сабабият тафсир карда шаванд.

Паёми асосии таҳқиқот ин аст, ки ҳадафҳои устуворӣ танҳо ба нияти стратегии роҳбарияти олӣ вобаста нестанд. Тибқи модели таҳқиқот, дастгирии инноватсияҳои экологӣ дар сатҳи ташкилӣ аз ҷониби равиши роҳбарӣ ва тақвияти эътимоди кормандон ба қобилияти саҳмгузорӣ ба ҳадафҳои экологӣ ду механизми ҷудогонаи интиқолро, ки бо натиҷабахшии сабз алоқаманданд, ба вуҷуд меорад. Инноватсияи сабз қисми робитаи байни роҳбарии устувор ва натиҷабахшии сабзро миёнаравӣ мекунад, дар ҳоле ки худсамаранокии сабз низ роҳи ғайримустақими ҷудогона ва каме қавитарро нишон медиҳад.

Саволи асосии таҳқиқот чист?

Корхонаҳои сайёҳӣ ва меҳмондорӣ аз ҷумлаи соҳаҳои хизматрасонӣ мебошанд, ки устувории экологӣ дар онҳо бинобар истифодаи интенсивии энергия, об ва дигар захираҳои табиӣ; тавлиди партов; ва ҳамкории доимӣ бо экосистемаҳо ва ҷомеаҳои маҳаллӣ аҳамияти мустақим дорад. Таҳқиқоти баррасишуда дар ин замина ба роҳбарӣ тамаркуз мекунад, то шарҳ диҳад, ки корхонаҳо ҳадафҳои устувориро чӣ гуна ба амалиёти ҳаррӯза табдил медиҳанд.

Саволи таҳқиқот танҳо ин нест, ки “оё роҳбарии устувор бо натиҷабахшии сабз алоқаманд аст?” Таҳқиқот ба таври муфассалтар месанҷад, ки оё робитаи аз роҳбарӣ ба натиҷабахшӣ тавассути инноватсияи сабз дар сатҳи ташкилӣ ва худсамаранокии сабз дар сатҳи корманд шарҳ дода мешавад ё не.

Кадом холигӣ дар адабиёт ҳадаф қарор гирифтааст?

Тибқи арзёбии муаллифон, таҳқиқоти қаблӣ роҳбарии ба устуворӣ нигаронидашуда, амалияҳои экологӣ, инноватсия ё рафтори экологии кормандонро аксаран ҷудогона баррасӣ кардаанд. Хусусан арзёбии ҳамзамони инноватсияи сабз ҳамчун иқтидори миёнаравӣ байни роҳбарӣ ва натиҷабахшии экологӣ ва худсамаранокии сабз ҳамчун механизми равонии интиқол дар сатҳи корманд дар як модел маҳдуд аст.

Таҳқиқот ин холигиро тавассути муттаҳид кардани механизмҳои ташкилӣ ва инфиродӣ дар як чаҳорчӯбаи сохторӣ баррасӣ мекунад. Бо ин роҳ муҳаққиқон роҳбарии устуворро дар сатҳи макро, инноватсияи сабзро дар сатҳи мезо, худсамаранокии сабзро дар сатҳи микро ва натиҷабахшии сабзро ҳамчун тағйирёбандаи натиҷавӣ ба ҳам мепайванданд.

Чаҳорчӯбаи назариявӣ: Дидгоҳи ба захираҳо асосёфта ва Назарияи қобилиятҳои динамикӣ

Дар таҳқиқот ду равиши назариявӣ якҷо истифода мешаванд. Дидгоҳи ба захираҳо асосёфта (Resource-Based View, RBV) ҳамчун чаҳорчӯбае истифода мешавад, ки қобилияти захираҳо ва тавоноиҳои ғайримоддии арзишманди ташкилотро барои саҳмгузорӣ ба бартарии рақобатӣ шарҳ медиҳад. Аз ин нуқтаи назар роҳбарии устувор, иқтидори инноватсияи сабз ва худсамаранокии сабз ҳамчун захираҳои стратегии ба устуворӣ нигаронидашудаи корхона баррасӣ мешаванд.

Назарияи қобилиятҳои динамикӣ (Dynamic Capabilities Theory, DCT) барои шарҳ додани он истифода мешавад, ки чаро танҳо мавҷуд будани ин захираҳо кофӣ нест. Таҳқиқот аз мантиқи DCT барои ҳис кардани имкониятҳо ва таҳдидҳои экологӣ (sensing), сафарбар кардани захираҳо ва амалҳо барои онҳо (seizing) ва бозсозии захираҳои ташкилӣ (reconfiguring) истифода мебарад.

Дар ин сохтор роҳбарии устувор ҳамчун иқтидори стратегие ҷойгир мешавад, ки ба шинохти имкониятҳо ва мушкилоти экологӣ кумак мекунад; инноватсияи сабз ҳамчун механизми ташкилӣ, ки ҳадафҳои экологиро ба тағйироти раванд ва хизматрасонӣ табдил медиҳад; ва худсамаранокии сабз ҳамчун механизми инфиродӣ, ки эҳсоси кофӣ будани кормандонро барои иҷрои масъулиятҳои экологӣ ифода мекунад.

Худсамаранокии сабз чӣ маъно дорад?

Дар таҳқиқот худсамаранокии сабз (green self-efficacy) ба маънои эътимоди кормандон ба он истифода мешавад, ки онҳо метавонанд ба ҳадафҳои экологӣ саҳм гузоранд ва вазифаҳои аз ҷиҳати экологӣ масъулро бомуваффақият иҷро кунанд. Ин мафҳум танҳо эътиқод ба муҳим будани масъалаҳои экологиро дар бар намегирад, балки ҳамчунин маънои онро дорад, ки шахс худро қодир ба амал кардани самаранок дар самти ин ҳадафҳо мешуморад.

Ҳафт фарзияи санҷидашуда

Дар таҳқиқот ҳамаи ҳафт фарзия аз ҷиҳати оморӣ дастгирӣ шудаанд.

Модел то чӣ андоза шарҳдиҳанда аст?

Роҳбарии устувор %21,7-и вариатсияи инноватсияи сабз ва %23,7-и вариатсияи худсамаранокии сабзро шарҳ медиҳад. Вақте роҳбарии устувор, инноватсияи сабз ва худсамаранокии сабз якҷо арзёбӣ мешаванд, %65,6-и вариатсияи натиҷабахшии сабз аз ҷониби модел шарҳ дода мешавад.

Қимати Q² = 0.446 барои натиҷабахшии сабз дар таҳқиқот ҳамчун мутобиқати қавии пешгӯишаванда тафсир шудааст. Нишондиҳандаҳои мутобиқати модел низ SRMR = 0.017 ва NFI = 0.968 гузориш шудаанд.

Механизмҳои миёнаравӣ чӣ нишон медиҳанд?

Коэффисиенти роҳи ғайримустақим тавассути инноватсияи сабз β = 0.232 ва тавассути худсамаранокии сабз β = 0.261 ҳисоб шудааст ва барои ҳар ду роҳ p < 0.001 ёфт шудааст. Азбаски роҳи мустақими роҳбарии устувор ба натиҷабахшии сабз низ муҳим боқӣ мондааст, муҳаққиқон ҳар ду механизмро ҳамчун миёнаравии қисман тасниф мекунанд.

Қиматҳои Variance Accounted For (VAF), ки дар таҳқиқот гузориш шудаанд, барои инноватсияи сабз %30,8 ва барои худсамаранокии сабз %33,4 мебошанд. Тибқи тафсири муаллифон, роҳи худсамаранокии сабз дар сатҳи корманд нисбат ба роҳи инноватсияи ташкилӣ саҳми миёнаравии каме баландтар нишон медиҳад.

Дар байни роҳҳои мустақим баландтарин коэффисиенти стандартӣ робитаи байни худсамаранокии сабз ва натиҷабахшии сабз бо β = 0.537 мебошад. Ин натиҷа дар доираи модели худи таҳқиқот нишон медиҳад, ки эътимоди кормандон ба қобилияти иҷрои вазифаҳои экологӣ бо натиҷабахшии сабз робитаи қавӣ дорад.

Оё байни меҳмонхонаҳо ва агентҳои сайёҳӣ фарқ ёфт шуд?

Муҳаққиқон пас аз арзёбии бетағйирии ченкунӣ бо тартиби MICOM меҳмонхонаҳои панҷситорадор ва агентҳои сайёҳиро бо таҳлили бисёргурӯҳӣ муқоиса карданд. Дар ҳеҷ яке аз панҷ роҳи асосии сохтории таҳқиқшуда байни гурӯҳҳо фарқи аз ҷиҳати оморӣ муҳим ёфт нашуд.

Аз ин рӯ, дар доираи намунаи таҳқиқот робитаҳои асосии модел байни меҳмонхонаҳои панҷситорадор ва агентҳои сайёҳӣ то андозае монанд ба назар мерасанд. Ин натиҷа ба кишварҳои дигар, категорияҳои пасттари ситорадор ё дигар корхонаҳои сайёҳӣ ба таври худкор умумӣ карда намешавад.

Аз ҷиҳати амалӣ чӣ маъно дорад?

Муаллифон таъкид мекунанд, ки устуворӣ набояд танҳо дар матнҳои сиёсати корпоративӣ ё изҳороти умумии экологии менеҷерон боқӣ монад. Тибқи хулосаҳои амалии таҳқиқот, ворид кардани салоҳиятҳои устуворӣ ба интихоби роҳбар, рушди роҳбарӣ ва равандҳои арзёбии менеҷер; ҷудо кардани захираҳо барои инноватсияҳои раванд ва хизматрасонии экологӣ; ва рушди механизмҳои омӯзиш, бозхӯрд ва эътироф, ки эътимоди кормандонро дар вазифаҳои экологӣ зиёд мекунанд, муҳим аст.

Равиши пешниҳодкардаи муҳаққиқон ба ду сутуни параллелӣ такя мекунад: аз як тараф аз нав тарҳрезӣ кардани система ва равандҳои ташкилӣ тавассути инноватсияи сабз ва аз тарафи дигар дастгирии эҳсоси салоҳиятнокии кормандон дар амалҳои экологӣ. Муаллифон қайд мекунанд, ки тамаркуз танҳо ба тартибот метавонад ба мутобиқати сатҳӣ оварда расонад, дар ҳоле ки тамаркуз танҳо ба ангезаи корманд метавонад мушкилоти миқёспазириро ба вуҷуд орад.

Аз нигоҳи Туркия чӣ гуна бояд хонда шавад?

Модели роҳбарӣ–инноватсия–иқтидори корманд, ки таҳқиқот пешниҳод мекунад, метавонад барои корхонаҳои сайёҳӣ ва меҳмондории Туркия чаҳорчӯбаи идоракунии қобили таҳқиқро пешниҳод кунад. Аммо азбаски маълумот аз меҳмонхонаҳои панҷситорадор ва агентҳои сайёҳии Миср гирифта шудааст, интиқоли натиҷаҳо ҳамчун таъсири тасдиқшуда барои корхонаҳои Туркия дуруст нест. Барои қабул кардани робитаҳои шабеҳ дар заминаи Туркия тасдиқи мустақил бо намунаҳои маҳаллӣ лозим аст.

Натиҷаҳое, ки таҳқиқот дастгирӣ мекунад

• Байни роҳбарии устувор ва натиҷабахшии сабз робитаи сохтории мусбат ва аз ҷиҳати оморӣ муҳим мавҷуд аст.
• Роҳбарии устувор бо инноватсияи сабз ва худсамаранокии сабз робитаи мусбат дорад.
• Инноватсияи сабз ва худсамаранокии сабз дар модели таҳқиқот бо натиҷабахшии сабз робитаи мусбат доранд.
• Инноватсияи сабз ва худсамаранокии сабз дар робитаи байни роҳбарии устувор ва натиҷабахшии сабз миёнаравии қисман нишон медиҳанд.
• Модел %65,6-и вариатсияи натиҷабахшии сабзро шарҳ медиҳад.
• Аз рӯи робитаҳои асосии сохтории таҳқиқшуда байни гурӯҳҳои меҳмонхонаҳои панҷситорадор ва агентҳои сайёҳӣ фарқи муҳим ёфт нашуд.

Натиҷаҳое, ки таҳқиқот дастгирӣ ё исбот намекунад

• Таҳқиқот исбот намекунад, ки роҳбарии устувор худ ба худ натиҷабахшии экологиро бо робитаи қатъии сабабӣ афзоиш медиҳад.
• Натиҷаҳо нишон намедиҳанд, ки ҳамаи корхонаҳои сайёҳӣ, кишварҳо ё андозаҳои корхона якхела рафтор мекунанд.
• Таҳқиқот тағйири дарозмуддати нишондиҳандаҳои объективии экологӣ, аз ҷумла истифодаи энергия, истеъмоли об, ҳаҷми партов ё партобҳои карбонро мустақиман чен накардааст.
• Тарҳи буришӣ нишон намедиҳад, ки тағйирёбандаҳо бо мурури вақт чӣ гуна рушд мекунанд.
• Натиҷаҳо дар корхонаҳои сайёҳӣ ва меҳмондории Туркия мустақилона тасдиқ нашудаанд.

Усул ва Натиҷаҳои Таҳқиқот

Намуна ва ҷамъоварии маълумот

Гурӯҳи ҳадафи таҳқиқот аз менеҷерҳо ва супервайзерҳое иборат аст, ки дар меҳмонхонаҳои панҷситорадор ва агентҳои сайёҳии саросари Миср кор мекунанд. Ин иштирокчиён бо усули интихоби мақсаднок интихоб шуданд, зеро онҳо дар нуқтаи буриши идоракунии стратегӣ ва амалиёти ҳаррӯза қарор доранд ва мустақиман бо амалияҳои устуворӣ рӯ ба рӯ мешаванд.

Дар маҷмӯъ 1276 пурсишномаи сохторӣ бо кӯмаки чор ёвари омӯзонидашудаи таҳқиқот паҳн карда шуд. 788 ҷавоби эътиборноки мувофиқ барои таҳлил ба даст омад ва таҳқиқот тақрибан %61,8 сатҳи ҷавоб гузориш дод. Ҷамъоварии маълумот корхонаҳои минтақаҳои гуногуни Мисрро фаро гирифт.

Пурсишнома ба забонҳои англисӣ ва арабӣ омода шуд. Барои нигоҳ доштани баробарии консептуалӣ баргардон-тарҷумаи системавӣ истифода шуд; академикони дузабона ва мутахассисони соҳаи сайёҳӣ-меҳмондорӣ тарҷумаро бозбинӣ карданд. Пеш аз ҷамъоварии асосии маълумот бо менеҷерҳо ва супервайзерҳо таҳқиқоти пилотӣ гузаронида шуд ва барои беҳтар шудани хонданпазирӣ тағйироти хурди забонӣ анҷом дода шуданд.

Профили иштирокчиён

Бузургтарин гурӯҳи синну сол дар намуна 40–49 мебошад; %59,8-и иштирокчиён супервайзер ва %40,2 менеҷер мебошанд. Таҳқиқот ин тақсимоти демографиро ҳамчун профили заминавӣ гузориш медиҳад.

Воситаҳои ченкунӣ

Ҳамаи сохторҳо бо миқёсҳои бисёрбанди қаблан тасдиқшуда чен карда шуданд ва ҳангоми мутобиқ кардани ибораҳо ба заминаи сайёҳӣ-меҳмондорӣ кӯшиш шуд маънои асосии консептуалии онҳо нигоҳ дошта шавад. Ҷавобҳо бо миқёси навъи Likert ҷамъоварӣ шуданд; аммо матни таҳқиқот шумораи зинаҳои миқёси Likert-ро равшан нишон намедиҳад. Аз ин рӯ дар ин ҷо паҳнои миқёс тахмин карда нашудааст.

Ғарази усули умумӣ чӣ гуна назорат карда шуд?

Азбаски маълумот аз як гурӯҳи иштирокчиён ва дар як нуқтаи вақт ҷамъоварӣ шуд, муҳаққиқон хатари вариатсияи усули умумиро алоҳида арзёбӣ карданд. Ба иштирокчиён махфият ва беномӣ таъмин шуд, гуфта шуд, ки ҷавоби дуруст ё нодуруст вуҷуд надорад, бандҳо ба таври бетараф ва фаҳмо навишта шуданд ва раванди тарҷумаи англисӣ-арабӣ назорат гардид.

Аз ҷиҳати оморӣ санҷиши якфактории Harman истифода шуд ва гузориш шуд, ки як фактор қисми зиёди вариатсияро шарҳ намедиҳад. Дар арзёбии пурраи коллинеарӣ дар доираи PLS-SEM ҳамаи қиматҳои VIF аз ҳадди 3.3 поён буданд. Муҳаққиқон ин натиҷаҳоро ҳамчун нишонаи он тафсир карданд, ки ғарази усули умумӣ моделро ба таври ҷиддӣ таҳриф накардааст.

Эътимоднокии модели ченкунӣ

Борҳои нишондиҳанда аз 0.826 то 0.897 буданд. Қиматҳои Cronbach alpha 0.903–0.948, эътимоднокии таркибӣ 0.940–0.977 ва Variance Extracted Average (AVE) 0.745–0.765 буданд.

Эътибори фарқкунанда бо меъёри Fornell–Larcker ва таносуби Heterotrait–Monotrait (HTMT) баррасӣ шуд. Қиматҳои HTMT аз 0.448 то 0.573 буданд ва муҳаққиқон ба хулоса омаданд, ки сохторҳо аз ҳам ба қадри кофӣ фарқ мекунанд.

Натиҷаҳои асосии модели сохторӣ

Фосилаҳои эътимоди ҳамаи роҳҳои мустақим ва ғайримустақими ҷадвал сифрро дар бар намегиранд ва барои ҳамаи роҳҳо p < 0.001 гузориш шудааст. Бо вуҷуди ин, аҳамияти оморӣ маҳдудияти сабабиятро, ки аз тарҳи буришии таҳқиқот бармеояд, бартараф намекунад.

Ҷиҳатҳои қавӣ ва маҳдудиятҳои таҳқиқот

Яке аз ҷиҳатҳои қавии таҳқиқот арзёбии ду механизми гуногуни миёнаравӣ дар сатҳи ташкилӣ ва корманд дар як модел мебошад. Намунаи 788 нафар, қиматҳои баланди мутобиқати дохилӣ дар модели ченкунӣ, санҷишҳои эътибори фарқкунанда, назоратҳои тартибӣ ва оморӣ барои ғарази усули умумӣ ва арзёбии бетағйирии ченкунӣ пеш аз муқоисаи меҳмонхона–агентии сайёҳӣ сохтори техникии моделро дастгирӣ мекунанд.

Аммо муҳаққиқон маҳдудиятҳои муҳимро низ ошкоро зикр мекунанд. Азбаски маълумот дар як нуқтаи вақт ҷамъоварӣ шудааст, хулосаи қатъии сабабӣ имконнопазир аст. Тағйирёбандаҳо ба худгузориши менеҷерҳо ва супервайзерҳо асос ёфтаанд. Намуна танҳо меҳмонхонаҳои панҷситорадор ва агентҳои сайёҳии Мисрро фаро мегирад. Интизориҳои муштариён ва ҷойгиркунии бозорӣ дар объектҳои панҷситорадор низ метавонанд омили заминавӣ бошанд, ки ба рафтори устуворӣ таъсир мерасонанд. Илова бар ин, таҳқиқот нишондиҳандаҳои объективии экологӣ, аз ҷумла истифодаи энергия, истеъмоли об, партобҳои карбон ё ҳаҷми партовро мустақиман чен намекунад.

Муаллифон дар оянда таҳқиқоти дарозмуддат, ҷамъоварии маълумоти бисёрманбаъ, нишондиҳандаҳои объективии натиҷабахшии экологӣ, сегментҳои гуногуни сайёҳӣ ва муқоисаҳои байни кишварҳоро пешниҳод мекунанд. Танзими корпоративӣ, талаботи ESG, низомҳои сертификатсия ва дигар фишорҳои берунии институтсионалӣ низ ҳамчун самтҳои эҳтимолии тавсеаи моделҳои оянда зикр шудаанд.

Ёддошт оид ба Манбаъ ва Усул

Номи пурраи аслии таҳқиқот: From Sustainable Leadership to Green Performance: Exploring the Mediating Power of Green Innovation and Green Self-Efficacy in Tourism and Hospitality

Муаллифон: Ahmed Mohamed Hasanein; Bassam Samir Al-Romeedy; Mohamed A. Aldossary; Aya Ahmed Abdel Majeed.

Тартиби муаллифон: Тартиби аслии манбаъ бетағйир нигоҳ дошта шудааст.

Саҳми баробар/ҳаммуаллифи аввал: Дар манбаъ ҳаммуаллифии аввал ё нишонаи саҳми баробар гузориш нашудааст.

Муаллифони масъул: Ahmed Mohamed Hasanein ва Aya Ahmed Abdel Majeed.

Муассисаҳо: Management Department, College of Business Administration, King Faisal University, Арабистони Саудӣ; Tourism Studies Department, Faculty of Tourism and Hotels, University of Sadat City, Миср; Tourism Studies Department, Faculty of Tourism and Hospitality, Mansoura University, Миср; Tourism and Hospitality Department, Jeddah International College, Арабистони Саудӣ.

Маҷалла: Administrative Sciences.

Ношир: MDPI, Basel, Switzerland.

Ҷилд / шумора / рақами мақола: 16 / 7 / 328.

DOI: 10.3390/admsci16070328

Пайванди расмии нашр: https://doi.org/10.3390/admsci16070328

Раванди нашр: Таҳқиқот 12 майи 2026 қабул, 28 июни 2026 бозбинӣ, 6 июли 2026 пазируфта ва 8 июли 2026 нашр шудааст.

Навъи манбаъ ва вазъи тақриз: Мақолаи таҳқиқотии тақризшуда ва нашршуда дар Administrative Sciences; preprint нест.

Иҷозатнома: Мақола дастрасии озод дорад ва зери иҷозатномаи Creative Commons Attribution (CC BY) нашр шудааст.

Маблағгузорӣ: Таҳқиқот аз ҷониби King Faisal University, Deanship of Scientific Research, Vice Presidency for Graduate Studies and Scientific Research дар доираи гранти KFU262576 маблағгузорӣ шудааст.

Тасдиқи ахлоқӣ: Таҳқиқот тибқи принсипҳои Эъломияи Ҳелсинки гузаронида шуда, аз ҷониби King Faisal University Deanship of Scientific Research Ethical Committee бо рақами лоиҳаи KFU262576 дар 1 июни 2025 тасдиқ шудааст. Аз иштирокчиён розигии огоҳона гирифта шудааст.

Дастрасии маълумот: Гузориш шудааст, ки маълумот метавонад ба муҳаққиқоне, ки ба меъёрҳои мувофиқат ҷавобгӯянд, тибқи дархост дода шавад ва бояд бо муаллифи аввал ба таври хусусӣ тамос гирифт.

Таъارضи манфиатҳо: Муаллифон таъارضи манфиатҳоро гузориш накардаанд.

Саҳми муаллифон: Ба консептуализатсия A.M.H., B.S.A.-R., A.A.A.M. ва M.A.A.; ба методология ва нармафзор A.M.H.; ба санҷиш ҳамаи чор муаллиф; ба таҳлили формалӣ A.M.H.; ба таҳқиқ B.S.A.-R., M.A.A. ва A.A.A.M.; ба захираҳо B.S.A.-R. ва A.M.H.; ба куратсияи маълумот B.S.A.-R., M.A.A. ва A.A.A.M.; ба навиштани тарҳи аввал ва бозбинӣ/таҳрир ҳамаи чор муаллиф; ба визуализатсия A.M.H. ва B.S.A.-R.; ба назорат A.M.H. ва B.S.A.-R.; ба идоракунии лоиҳа M.A.A.; ба дарёфти маблағ M.A.A. саҳм гузоштаанд.

Усули асосӣ: Маълумоти пурсиши буришӣ, ки бо интихоби мақсаднок аз 788 менеҷер ва супервайзери меҳмонхонаҳои панҷситорадор ва агентҳои сайёҳии Миср ҷамъоварӣ шудааст, истифода шуда, робитаҳои сохтории мустақим ва ғайримустақим байни роҳбарии устувор, инноватсияи сабз, худсамаранокии сабз ва натиҷабахшии сабз арзёбӣ шудаанд.

Маҳдудияти асосии методологӣ: Буришӣ будани таҳқиқот, гирифтани ҳамаи тағйирёбандаҳои асосӣ аз худгузориши ҳамон гурӯҳи иштирокчиён ва такя кардани намуна танҳо ба меҳмонхонаҳои панҷситорадор ва агентҳои сайёҳии Миср барои сабабияти қатъӣ ва умумисозии васеи ҷуғрофӣ маҳдудият эҷод мекунад. Гарчанде барои ғарази усули умумӣ назоратҳои тартибӣ ва оморӣ истифода шудаанд, ғарази вобаста ба худгузориш пурра истисно карда намешавад.

Натиҷаҳои илмии ин муҳтавои Verianla ба таҳқиқоти аслии боршуда асос ёфтаанд. Ҳувияти библиографӣ бо сабти расмии нашр санҷида шудааст; аз манбаъҳои беруна натиҷаи нави таҷрибавӣ, омор, механизм ё натиҷаи илмӣ илова нашудааст.