Истифодаи иловагии дапаглифлозин дар реципиентҳои трансплантатсияи гурда, дар ин таҳқиқот маънои оғоз кардани дапаглифлозин ҳангоми нигоҳубини муқаррарии клиникӣ барои реципиентҳои калонсоли трансплантатсияи гурда бо диабети навъи 2 ё диабети пас аз трансплантатсия ва ҳамзамон норасоии дил ва баъдан баррасии ретроспективии ҷараёни клиникиро дорад. Таҳқиқот таҳлили эксплоратории когорти 32 бемор, якмарказӣ ва бидуни гурӯҳи назоратӣ мебошад. Медианаи давраи пайгирии дапаглифлозин 2,2 сол аст. Маҳдудияти муҳимтарини таҳқиқот ин аст, ки тағйироти мушоҳидашудаи оғоз–пайгириро наметавон ба дапаглифлозин ба таври сабабӣ нисбат дод.
Дар 17 беморе, ки маълумоти ҷуфтшудаи эхокардиографӣ доштанд, фраксияи эҷексионии меъдачаи чап (LVEF) ба таври назаррас тағйир наёфт: медианаи LVEF дар оғоз %60 ва дар пайгирӣ %58 буд ва p=0,276. Дар 15/17 беморе, ки маълумоти ибтидоии LVEF доштанд, фраксияи эҷексионӣ ҳифз шуда буд ва танҳо дар 2/17 бемор LVEF <%50 буд. Аз ин рӯ, таҳқиқот беҳбудии вобаста ба дапаглифлозинро дар фаъолияти насосии дил нишон намедиҳад.
Бо вуҷуди ин, дар пайгирӣ нисбат ба оғоз дар нишондиҳандаҳои гуногуни метаболикӣ ва гемодинамикӣ, аз ҷумла HbA1c, фишори хун, LDL-холестерин, триглисерид, вазни бадан ва BMI, фарқиятҳои оморӣ мушоҳида шуданд. Медианаи HbA1c аз %7,3 ба %6,8, фишори хуни систолӣ аз 142 ба 138 mmHg ва вазни бадан аз 76,0 ба 71,7 kg тағйир ёфт.
Дар арзёбии гурда барои креатинини хуноба ва eGFR фарқи назарраси оғоз–пайгирӣ ёфт нашуд. Дар 21 беморе, ки маълумоти ҷуфтшуда доштанд, коҳиши эксплоратории UACR аз 61,1 ба 54,6 mg/g мушоҳида шуд. Ин бозёфт далели нефропротексия нест, балки сигнали эҳтимолии антипротеинурӣ мебошад, ки бояд дар таҳқиқоти минбаъдаи назоратшаванда санҷида шавад.
Ҳангоми назорати бехатарӣ дар чор бемор (%12) сирояти роҳҳои пешоб, се ҳодисаи гипогликемияи сабук ва як қатъи табобат гузориш шуд. Гипогликемияи шадид, кетоацидози диабетӣ, радкунии шадид, дегидрататсияи ҷиддӣ ё ихтилоли калони электролитӣ сабт нашуд. Аз сабаби хурд будани намуна ва набудани гурӯҳи назоратӣ, ин натиҷаҳо бехатарии дапаглифлозинро дар аҳолии васеи трансплантатсионӣ қатъӣ муайян намекунанд.
Масъалаи клиникии таҳқиқот
Гарчанде трансплантатсияи гурда дар бемории гурдаи марҳилаи ниҳоӣ аз ҷиҳати зиндамонӣ манфиати муҳим медиҳад, хатари дилу раг баъд аз трансплантатсия пурра аз байн намеравад. Ихтилоли доимии фаъолияти гурда, гипертония,мушкилоти метаболикӣ ва табобати дарозмуддати иммуносупрессивӣ метавонанд ба идомаи бори дилу раг мусоидат кунанд.
Диабет ба ин профили хатар бори иловагӣ меорад. Ҳам диабети навъи 2, ки пеш аз трансплантатсия вуҷуд дошт, ва ҳам диабете, ки пас аз трансплантатсия инкишоф меёбад, дар реципиентҳои трансплантатсияи гурда бо натиҷаҳои дилу раг алоқаманданд. Норасоии дил бошад, дар ин гурӯҳи беморон масъалаи муҳими клиникӣ мебошад, ки онро аксар вақт гипертония ва ихтилоли фаъолияти гурда ҳамроҳӣ мекунанд.
Ингибиторҳои котранспортери натрий-глюкоза-2 (SGLT2 ингибиторҳо) дар популятсияҳои диабети бидуни трансплантатсия, бемории музмини гурда ва норасоии дил ба таври васеъ омӯхта шудаанд. Аммо реципиентҳои трансплантатсияи гурда аксаран аз таҳқиқоти калони рандомизатсияшуда хориҷ карда шудаанд, бинобар ин камтар маълум аст, ки оё ҳамон тавозуни манфиат–хатар баъд аз трансплантатсия низ амал мекунад.
Дар заминаи трансплантатсия махсусан сирояти роҳҳои пешоб, сирояти узвҳои таносул, талафи ҳаҷм, осеби шадиди гурда, бадшавии фаъолияти графт ва таъсири мутақобилаи эҳтимолӣ бо доруҳои иммуносупрессивӣ аҳамият доранд. Ин таҳқиқот маҳз барои эҷоди маълумоти воқеии клиникӣ дар ин холигии далелҳо тарҳрезӣ шудааст.
Дапаглифлозин дар Реципиентҳои Трансплантатсияи Гурда дар Ин Таҳқиқот Чӣ Нишон Дод?
Дар ин таҳқиқоти эксплораторӣ пас аз оғоз кардани дапаглифлозин дар давраи пайгирӣ дар ченакҳои фаъолияти графт бадшавии назаррас муайян нашуд, дар баъзе тағйирёбандаҳои метаболикӣ ва гемодинамикӣ фарқиятҳои оғоз–пайгирӣ ба самти беҳбудӣ дида шуданд, аммо дар LVEF тағйироти назаррас ёфт нашуд; азбаски гурӯҳи назоратӣ вуҷуд надошт, нишон дода намешавад, ки ин мушоҳидаҳо таъсири сабабии табобатии дапаглифлозин мебошанд.
Чаро таҳқиқот махсусан “эксплораторӣ” номида шудааст?
Муҳаққиқон бемороне, ки дапаглифлозин мегирифтанд, бо гурӯҳи назоратии шабеҳи бемороне, ки дапаглифлозин намегирифтанд, муқоиса накардаанд. Нишондиҳандаҳои беморон байни давраи оғоз кардани дору ва пайгирии охирин дар дохили худи онҳо муқоиса шуданд.
Ин тарҳ имкон медиҳад ҷараёни клиникӣ тавсиф шавад, аммо сабаби тағйироти мушоҳидашударо мустақилона ҷудо карда наметавонад. Дар ҳамон давра оптимизатсияи табобати зиддигипертензивӣ ё зиддидиабетӣ, тағйироти тарзи зиндагӣ, доруҳои дигар, ҷараёни табиии беморӣ ё равандҳое чун regresyon-to-the-mean низ метавонанд ба натиҷаҳо таъсир расонанд.
Аз ин рӯ, таҳқиқот бояд на дар сатҳи “дапаглифлозин ин натиҷаро ба вуҷуд овард”, балки дар сатҳи “пас аз оғоз кардани дапаглифлозин чунин тағйироти клиникӣ мушоҳида шуданд” тафсир карда шавад.
Интихоби беморон чӣ гуна анҷом дода шуд?
Таҳқиқот аз когорти воқеии клиникии қаблан муайяншудаи 141 реципиенти трансплантатсияи гурда гирифта шудааст. Барои таҳлили ҷорӣ ду шарт талаб мешуд:
- Бемор бояд дапаглифлозин истифода кунад.
- Ташхиси норасоии дил дошта бошад.
Пас аз хориҷ кардани 62 бемор бе экспозитсияи дапаглифлозин ва 47 бемор бе ташхиси норасоии дил, 32 бемор ба таҳлили ниҳоӣ дохил карда шуданд. Дар 17 нафари онҳо ҳам арзишҳои ибтидоӣ ва ҳам пайгирии LVEF мавҷуд буданд, дар 15 бемор маълумоти ҷуфтшудаи эхокардиографӣ вуҷуд надошт.
| Марҳила | Шумораи беморон |
|---|---|
| Когорти қаблан муайяншудаи трансплантатсияи гурда бо T2DM ё PTDM | 141 |
| Онҳое, ки дапаглифлозин истифода намекарданд | 62 хориҷ шуданд |
| Онҳое, ки ташхиси норасоии дил надоштанд | 47 хориҷ шуданд |
| Когорти ниҳоӣ бо дапаглифлозин + диабет + норасоии дил | 32 |
| Онҳое, ки маълумоти ҷуфтшудаи LVEF доштанд | 17 |
| Онҳое, ки маълумоти ҷуфтшудаи LVEF надоштанд | 15 |
Норасоии дил чӣ гуна муайян карда шуд?
Норасоии дил аз сабтҳои электронии тиббӣ бо истифода аз меъёрҳои клиникӣ ва/ё эхокардиографӣ муайян карда шуд. Барои тасниф шудани бемор ҳамчун дорои норасоии дил, бояд ҳадди ақал яке аз вариантҳои дар манбаъ муайяншуда мавҷуд мебуд.
- Ташхиси расмии норасоии дил, ки аз ҷониби кардиолог ё нефролог навишта шудааст.
- Ҳадди ақал ду аломати норасоии дил ҳамроҳ бо нишонаҳои типӣ, аз ҷумла диспноэ, ортопноэ ё хастагӣ.
- Дар заминаи клиникии мувофиқ BNP >35 pg/mL ё NT-proBNP >125 pg/mL.
- Далели эхокардиографии аномалияи сохторӣ ё функсионалии дил ҳамроҳ бо ташхиси клиникии норасоии дил.
Ҳамаи ҳолатҳо аз ҷониби ду муҳаққиқ мустақилона баррасӣ шуда, ихтилофҳо бо тавофуқ ҳал шуданд.
Профили ибтидоии трансплантатсионӣ ва метаболикӣ
| Тағйирёбанда | Арзиши ибтидоӣ |
|---|---|
| Синну сол | 60,5 [57,0–69,0] сол |
| Мард | 21/32 (%66) |
| Трансплантатсия аз донори фавтида | 21/32 (%66) |
| Муддат аз трансплантатсия то дохил шудан ба таҳқиқот | 6,7 [3,5–12,6] сол |
| T2DM пеш аз трансплантатсия | 14/32 (%44) |
| Диабети пас аз трансплантатсия | 18/32 (%56) |
| HbA1c | %7,3 [6,6–8,1] |
| eGFR | 54,0 [36,5–65,0] mL/dak/1,73 m² |
| Вазни бадан | 76,0 [65,8–85,0] kg |
| BMI | 27,6 [24,8–31,0] kg/m² |
| Муддати табобат бо дапаглифлозин | 2,2 [1,7–3,0] сол |
Чаро табобати иммуносупрессивӣ муҳим аст?
Дар реципиентҳои трансплантатсияи гурда арзёбии доруи зиддидиабетӣ танҳо бо назорати глюкоза маҳдуд намешавад. Таъсири табобати иммуносупрессивӣ, хатари сироят, тағйироти гемодинамикии гурда ва таъсири мутақобилаи эҳтимолии дору–дору низ аҳамияти алоҳида доранд.
Дар когорти таҳқиқот истифодаи кортикостероид %100, микофенолат мофетил %88, такролимус %78, ингибитори mTOR %31 ва сиклоспорин %22 гузориш шудааст. Баъзе аз ин фоизҳо метавонанд табобатҳои ҳамзамонро дар ҳамон беморон ифода кунанд.
Азбаски дар таҳқиқот таҳлили систематикии фармакокинетикии сатҳи хунии такролимус ё ингибитори mTOR анҷом дода нашуд, таҳлили расмии таъсири мутақобилаи байни дапаглифлозин ва доруҳои иммуносупрессивӣ гузаронида нашуд.
Оё Натиҷаи LVEF-ро Метавон Ҳамчун Фоидаи Дапаглифлозин барои Норасоии Дил Тафсир Кард?
Не. Дар 17 беморе, ки эхокардиографияи ҷуфтшуда доштанд, LVEF ба таври назаррас тағйир наёфт ва азбаски аксари когорт дар оғоз фраксияи эҷексионии ҳифзшуда доштанд, таҳқиқот нишон намедиҳад, ки дапаглифлозин фаъолияти дилро беҳтар мекунад ё самаранокии табобатии норасоии дилро таъмин менамояд.
Figure 2 чӣ нишон медиҳад?
Figure 2 дар саҳифаи 7-и манбаъ ҳар яке аз 17 бемореро, ки арзиши ибтидоӣ ва пайгирии LVEF доштанд, бо хатти алоҳидае нишон медиҳад, ки ду нуқтаро мепайвандад. Дар баъзе беморон LVEF зиёд, дар баъзеҳо кам ва дар баъзеҳо тағйироти маҳдуд дошт.
Миёнаи LVEF дар оғоз %57,1 ± 11,2 ва дар пайгирӣ %58,3 ± 9,3 буд. Медианаи LVEF мутаносибан %60 [52–64] ва %58 [55–66] гузориш шудааст. Азбаски санҷиши Wilcoxon signed-rank p=0,276 буд, фарқи оғоз–пайгирӣ аз ҷиҳати оморӣ назаррас нест.
Паёми илмии ин график “аксари хатҳо боло ё поён мераванд” нест. Натиҷаи асосӣ ин аст, ки бо вуҷуди тағйирпазирии инфиродӣ, дар гурӯҳи ҷуфтшудаи 17-нафара тағйироти умумии назарраси LVEF нишон дода нашуд.
Фенотипи норасоии дил
Аз 17 беморе, ки LVEF-и ибтидоӣ доштанд, дар 15 нафар (%88,2) LVEF ≥%50 ва дар ду нафар (%11,8) LVEF <%50 буд. Аз маҷмӯи 32 бемор дар 15 нафар барои таснифи фенотипи эхокардиографӣ маълумоти кофии ибтидоии LVEF вуҷуд надошт.
Ин тақсимот нишон медиҳад, ки таҳқиқот набояд ҳамчун когорти классикии норасоии дил бо фраксияи эҷексионии паст хонда шавад. Баробар кардани натиҷаҳои дил дар ин таҳқиқот бо популятсияҳои HFrEF ба монанди DAPA-HF бевосита мувофиқ нест.
Синфи функсионалии NYHA
Ҳамаи 17 беморе, ки маълумоти ҷуфтшудаи NYHA доштанд, ҳамчун NYHA синфи II гузориш шуда, дар пайгирӣ тағйироти синфи функсионалӣ мушоҳида нашуд.
Натиҷаҳои фишори хун
Дар маҷмӯъ 32 бемор медианаи фишори хуни систолӣ аз 142 [132–154] mmHg ба 138 [129–147] mmHg паст шуд; p<0,001. Медианаи фишори хуни диастолӣ аз 77 [68–89] mmHg ба 75 [68–82] mmHg тағйир ёфт; p=0,034.
Манбаъ қайд мекунад, ки ҳангоми пайгирӣ дар табобати заминавии зиддигипертензивӣ тағйироти калон ба амал наомадааст. Бо вуҷуди ин, бинобар набудани гурӯҳи назоратӣ, тағйироти фишори хунро танҳо ба дапаглифлозин нисбат додан мумкин нест.
Бистаришавӣ барои норасоии дил
Ҳангоми пайгирӣ дар нӯҳ бемор бистаришавӣ бо сабаби норасоии дил сабт шуд. Аммо дар ҳашт нафар аз ин нӯҳ нафар дапаглифлозин пас аз синдроми шадиди коронарӣ, дар заминаи устуворшавии гемодинамикӣ ва назорати сусти гликемикӣ оғоз шуда буд.
Аз ин рӯ, маълумоти бистаришавӣ метавонад ҳам аз шиддати ибтидоии беморӣ, ҳам аз ҳодисаҳои шадиди дилу раг ва ҳам аз оптимизатсияи ҳамзамони табобат таъсир гирад. Таҳқиқот ин ҳодисаҳоро ба таври сабабӣ ҳамчун фоида ё нокомии дилу рагии дапаглифлозин тасниф карда наметавонад.
Натиҷаҳои гликемикӣ
Медианаи HbA1c дар оғоз %7,3 [6,6–8,1] ва дар пайгирӣ %6,8 [6,3–7,7] буд; p=0,034.
Глюкозаи плазмаи рӯза аз 139 [109–163] mg/dL ба 122 [97–143] mg/dL паст шуд; p<0,001.
Ин тағйирот муносибатҳои мушоҳидавии оғоз–пайгирӣ мебошанд. Азбаски тақрибан нисфи беморон ҳамзамон агонисти ретсептори GLP-1 истифода кардаанд, андозаи беҳбудии гликемикии махсуси дапаглифлозин муайян карда намешавад.
Профили липидӣ
| Тағйирёбанда | Оғоз | Пайгирӣ | p |
|---|---|---|---|
| Холестерини умумӣ | 173 [149–204] mg/dL | 163 [129–193] mg/dL | 0,020 |
| HDL-холестерин | 49 [39–58] mg/dL | 52 [42–60] mg/dL | 0,107 |
| LDL-холестерин | 91 [71–117] mg/dL | 78 [55–108] mg/dL | 0,013 |
| Триглисерид | 161 [113–241] mg/dL | 138 [99–182] mg/dL | <0,001 |
Ҳамаи беморон статин ва %31-и онҳо илова бар ин эзетимиб истифода кардаанд. Аз ин рӯ, тағйироти липидӣ низ набояд ҳамчун таъсири монотерапияи дапаглифлозин тафсир карда шаванд.
Вазни бадан ва BMI
Медианаи вазни бадан аз 76,0 [65,8–85,0] kg ба 71,7 [61,0–81,7] kg; BMI аз 27,6 [24,8–31,0] kg/m² ба 26,5 [23,7–29,6] kg/m² тағйир ёфт. Дар ҳар ду муқоиса p<0,001.
Таҳқиқот наметавонад муайян кунад, ки кадом ҳиссаи ин тағйирот аз дапаглифлозин, агонисти ретсептори GLP-1, тарзи зиндагӣ ё дигар омилҳои ҳамзамон ба вуҷуд омадааст.
Оё Тағйир Наёфтани Назарраси eGFR Ҳифз Шудани Графтро Исбот Мекунад?
Не. Набудани фарқи назарраси оғоз–пайгирӣ барои креатинини хуноба ва eGFR дар таҳқиқот дастгирӣ мекунад, ки дар ин когорти 32-нафара ҳангоми пайгирӣ сигнали равшани бадшавии гурда дида нашуд; аммо набудани гурӯҳи назоратӣ ва хурд будани намуна исбот намекунад, ки дапаглифлозин графтро ҳифз мекунад ё самаранокии нефропротективӣ медиҳад.
Натиҷаҳои гурда
| Тағйирёбанда | n-и ҷуфтшуда | Оғоз | Пайгирӣ | p |
|---|---|---|---|---|
| Креатинини хуноба | 32 | 1,33 [1,04–1,75] mg/dL | 1,26 [1,10–1,55] mg/dL | 0,150 |
| Мочевинаи хуноба | 32 | 65,0 [51,0–87,0] mg/dL | 63,5 [48,0–82,0] mg/dL | 0,521 |
| eGFR | 32 | 54,0 [36,5–65,0] mL/dak/1,73 m² | 50,0 [36,0–68,0] mL/dak/1,73 m² | 0,633 |
| UACR | 21 | 61,1 [19,7–386,2] mg/g | 54,6 [20,1–284,3] mg/g | 0,033 |
| Натрий | 32 | 141 [139–143] mmol/L | 141 [139–143] mmol/L | 0,345 |
| Калий | 32 | 4,4 [4,0–4,9] mmol/L | 4,4 [4,1–4,8] mmol/L | 0,478 |
Бозёфти UACR чӣ гуна тафсир шавад?
Таносуби альбумин/креатинини пешоб (UACR) ченаки талафи альбумин дар пешоб аст, ки нисбат ба креатинин нормализатсия шудааст. Дар таҳқиқот UACR танҳо дар 21 беморе таҳлил шуд, ки ченаки ҷуфтшуда доштанд.
Медианаи UACR аз 61,1 ба 54,6 mg/g тағйир ёфт ва p=0,033 буд. Манбаъ инро ҳамчун сигнали эҳтимолии антипротеинурӣ баррасӣ мекунад.
Ин бозёфт набояд ҳамчун “дапаглифлозин графти гурдаро ҳифз кард” тафсир шавад. Муқоисаи рандомизатсияшуда, гурӯҳи назоратӣ ва натиҷаи тасдиқкунандаи махсуси гурда барои популятсияи трансплантатсия вуҷуд надорад.
Арзёбии таъсири мутақобила бо доруҳои иммуносупрессивӣ
Ҳангоми таҳқиқот ҳодисаи радкунии шадид ё дисфунксияи калони графт гузориш нашуд. Бо вуҷуди ин, сатҳҳои хунии такролимус ё ингибиторҳои mTOR барои таҳлили систематикии фармакокинетикӣ дастрас набуданд.
Аз ин рӯ, аз ин таҳқиқот хулосаи “дапаглифлозин бо доруҳои иммуносупрессивӣ таъсири мутақобила надорад” баровардан мумкин нест.
Мушоҳидаҳои бехатарӣ
| Ҳодиса | Мушоҳида |
|---|---|
| Сирояти роҳҳои пешоб | 4 бемор (%12) |
| Сирояти узвҳои таносул | Гузориш нашуд |
| Гипогликемияи сабук | 3 ҳодисаи ҷудогона |
| Гипогликемияи шадид | Гузориш нашуд |
| Кетоацидози диабетӣ | Гузориш нашуд |
| Радкунии шадид | Гузориш нашуд |
| Дегидрататсияи аз ҷиҳати клиникӣ муҳим | Гузориш нашуд |
| Ихтилоли калони электролитӣ | Гузориш нашуд |
| Қатъи дапаглифлозин | 1 бемор |
| Марг аз ҳамаи сабабҳо | Гузориш нашуд |
Ҳодисаҳои чор беморе, ки сирояти роҳҳои пешоб доштанд, бо равиши муқаррарии клиникӣ идора карда шуданд ва манбаъ гузориш мекунад, ки ин сироятҳо ба дисфунксияи графт, бистаришавӣ ё уросепсис оварда нарасонданд.
Ибораи “ҳодиса дида нашуд” маънои “хатар вуҷуд надорад”-ро надорад. Когорти хурди сиюдунафара барои боэътимод муайян кардани басомади воқеии ҳодисаҳои нодири номатлуб кофӣ нест.
Тафсире, ки таҳқиқот дастгирӣ мекунад
Метавон гуфт, ки дар 32 реципиенти интихобшудаи трансплантатсияи гурда истифодаи дапаглифлозин идома дода шуданаш мумкин буд, дар креатинини хуноба ва eGFR тағйироти назарраси оғоз–пайгирӣ дида нашуд, баъзе параметрҳои метаболикӣ ва гемодинамикӣ дар пайгирӣ пасттар буданд ва дар таҳқиқот сигнали калони бехатарии гурда сабт нашуд.
Ҳамчунин дар UACR сигнали коҳиши эксплораторӣ гузориш шуд, ки арзандаи таҳқиқоти тасдиқкунанда мебошад.
Тафсире, ки таҳқиқот дастгирӣ намекунад
Таҳқиқот исбот намекунад, ки дапаглифлозин дар реципиентҳои трансплантатсияи гурда марг ё бистаришавиро аз норасоии дил кам мекунад.
Таҳқиқот нишон намедиҳад, ки LVEF-ро беҳтар мекунад.
Таҳқиқот исбот намекунад, ки дапаглифлозин графти гурдаро ҳифз мекунад ё самаранокии нефропротективӣ медиҳад.
Таҳқиқот муайян карда наметавонад, ки тағйироти метаболикӣ танҳо аз дапаглифлозин ба вуҷуд омадаанд.
Таҳқиқот нишон намедиҳад, ки бо доруҳои иммуносупрессивӣ таъсири мутақобилаи фармакокинетикӣ вуҷуд надорад.
Таҳқиқот кам будани ҳодисаҳои номатлубро дар когорти интихобшудаи 32-нафара ба кафолати бехатарии дарозмуддат барои тамоми популятсияи трансплантатсияи гурда табдил намедиҳад.
Усул ва Натиҷаҳои Таҳқиқот
Тарҳ ва муҳити таҳқиқот
Таҳқиқот таҳлили ретроспективӣ, якмарказӣ ва эксплоратории зергурӯҳ мебошад. Пойгоҳи маълумот ба когорти воқеии клиникии қаблан муайяншудаи реципиентҳои трансплантатсияи гурда такя мекунад, ки дар давраи Август 2013–Апрел 2024 бо SGLT2 ингибитор ва/ё агонисти ретсептори GLP-1 табобат гирифтаанд.
Таҳқиқоти ҷорӣ танҳо ба калонсолоне нигаронида шудааст, ки диабет, норасоии дил ва экспозитсияи дапаглифлозин доранд.
Ҷамъоварии маълумот
Тағйирёбандаҳои клиникӣ аз сабтҳои электронии тиббии муассиса бо шакли стандартии пешакӣ тарҳрезишудаи маълумот гирифта шуданд.
Нуқтаи оғоз ҳамчун санаи оғоз кардани дапаглифлозин муайян карда шуд. Нуқтаи пайгирӣ арзёбии охирини клиникии бемор аст, ки то Апрел 2024 дастрас буд.
Аз сабаби сохтори ретроспективии сабтҳо шумораи мушоҳидаҳои ҷуфтшуда дар ҳамаи натиҷаҳо яксон нест. Муҳаққиқон барои ҳар тағйирёбанда ҷуфтҳои мавҷудаи оғоз–пайгириро таҳлил карда, дар ҳолати мувофиқ арзиши n-ро алоҳида гузориш додаанд.
Тағйирёбандаҳои ҷамъовардашуда
Хусусиятҳои демографӣ, ченакҳои бадан, коморбидиятҳо, реҷаҳои иммуносупрессивӣ, таърихи доруҳои зиддидиабетӣ, ченакҳои дил ва гемодинамикӣ, HbA1c, глюкоза, липидҳо, фаъолияти гурда, UACR, электролитҳо ва кислотаи пешоб сабт шудаанд.
Ҳодисаҳои клиникӣ ва арзёбиҳои бехатарӣ бистаришавӣ барои норасоии дил, марги дилу раг, ҳодисаҳои номатлуб ва қатъи дапаглифлозинро дар бар гирифтаанд.
Натиҷаи асосии дил
Натиҷаи асосии дил тағйироти LVEF байни оғоз ва пайгирии охирин мебошад. Ин таҳлил танҳо дар 17 беморе анҷом дода шуд, ки маълумоти ҷуфтшудаи эхокардиографӣ доштанд.
Натиҷа: тағйироти назарраси LVEF муайян нашуд; Wilcoxon p=0,276.
Натиҷаҳои гурда
Нуқтаҳои ниҳоии гурда eGFR ва UACR мебошанд. eGFR бо муодилаи CKD-EPI 2021 арзёбӣ шуд.
Дар eGFR тағйироти назаррас ёфт нашуд; дар UACR дар байни 21 мушоҳидаи ҷуфтшуда коҳиши эксплораторӣ муайян шуд.
Таҳлили оморӣ
Тағйирёбандаҳои пайвастаи дорои тақсимоти муқаррарӣ ҳамчун миёна ± инҳирофи стандартӣ ва тағйирёбандаҳои бе тақсимоти муқаррарӣ ҳамчун медиана [фосилаи байниквартилӣ] гузориш шуданд. Муқаррарияти тақсимот бо санҷиши Shapiro–Wilk арзёбӣ шуд.
Дар муқоисаҳои оғоз ва пайгирӣ барои тағйирёбандаҳои пайвастаи дорои тақсимоти муқаррарӣ paired t-test ва барои тағйирёбандаҳои бе тақсимоти муқаррарӣ санҷиши Wilcoxon signed-rank истифода шуд.
Тағйирёбандаҳои категориявӣ ҳамчун шумора ва фоиз пешниҳод шуданд. Бехатарӣ ва ҳодисаҳои клиникӣ ба таври тавсифӣ арзёбӣ шуданд.
Таҳлилҳо бо нармафзори SAS 9.4 анҷом дода шуда, p<0,05-и дутарафа ҳамчун остонаи аҳамияти оморӣ истифода шуд.
Андозаи намуна ва қувваи оморӣ
Барои таҳқиқот пешакӣ ҳисоби расмии андозаи намуна анҷом дода нашуд. n=32-и ниҳоӣ ҳамаи беморони мувофиқеро, ки дар давраи таҳқиқот муайян шуданд, намояндагӣ мекунад.
Муаллифон махсусан аз сабаби 17 мушоҳидаи ҷуфтшудаи эхокардиографӣ қайд мекунанд, ки қувваи оморӣ барои таҳлили тасдиқкунандаи натиҷаҳои дил кофӣ нест. Аз ин рӯ, ҳамаи муқоисаҳои оморӣ ҳамчун эксплораторӣ тафсир шудаанд.
Натиҷаҳои асосии оғоз–пайгирӣ
| Тағйирёбанда | n | Оғоз | Пайгирӣ | p | Маҳдудияти манбаъ |
|---|---|---|---|---|---|
| LVEF | 17 | %60 [52–64] | %58 [55–66] | 0,276 | Тағйироти назаррас нест |
| HbA1c | 32 | %7,3 [6,6–8,1] | %6,8 [6,3–7,7] | 0,034 | Нисбат додани сабабӣ мумкин нест |
| Глюкозаи плазмаи рӯза | 32 | 139 [109–163] mg/dL | 122 [97–143] mg/dL | <0,001 | Нисбат додани сабабӣ мумкин нест |
| Фишори хуни систолӣ | 32 | 142 [132–154] mmHg | 138 [129–147] mmHg | <0,001 | Гурӯҳи назоратӣ нест |
| Фишори хуни диастолӣ | 32 | 77 [68–89] mmHg | 75 [68–82] mmHg | 0,034 | Гурӯҳи назоратӣ нест |
| Вазни бадан | 32 | 76,0 [65,8–85,0] kg | 71,7 [61,0–81,7] kg | <0,001 | Табобати ҳамзамони GLP-1 RA метавонад confounder бошад |
| LDL-холестерин | 32 | 91 [71–117] mg/dL | 78 [55–108] mg/dL | 0,013 | Ҳамаи беморон статин истифода мебаранд |
| Триглисерид | 32 | 161 [113–241] mg/dL | 138 [99–182] mg/dL | <0,001 | Нисбат додани сабабӣ мумкин нест |
| eGFR | 32 | 54,0 [36,5–65,0] | 50,0 [36,0–68,0] mL/dak/1,73 m² | 0,633 | Тағйироти назаррас нест |
| UACR | 21 | 61,1 [19,7–386,2] mg/g | 54,6 [20,1–284,3] mg/g | 0,033 | Сигнали эксплоратории антипротеинурӣ |
Ҷиҳатҳои қавии таҳқиқот
Ҷиҳати муҳими қавии таҳқиқот ин аст, ки он дар гурӯҳи интихобшудаи беморон бо омезиши диабет + норасоии дил + трансплантатсияи гурда, ки дар таҳқиқоти калони рандомизатсияшуда кам намояндагӣ мекунанд, маълумоти воқеии клиникӣ пешниҳод мекунад.
Медианаи 2,2 соли истифодаи дапаглифлозин дар бораи ҷараёни клиникӣ берун аз арзёбии барвақти бехатарии ҳамагӣ чандҳафтаина маълумоти мушоҳидавӣ медиҳад.
Аз маркази серҳаҷми трансплантатсияи сатҳи сеюм будани когорт ва арзёбии якҷояи маълумоти демографӣ, трансплантатсионӣ, иммуносупрессивӣ, метаболикӣ, гурда ва дил низ сатҳи тафсилоти клиникии таҳқиқотро баланд мекунад.
Маҳдудиятҳои асосии таҳқиқот
Гурӯҳи назоратӣ нест: Тағйироти мушоҳидашударо наметавон ба таври сабабӣ ҳамчун таъсири табобатии дапаглифлозин нисбат дод.
Тарҳи ретроспективӣ: Сифати маълумот ба ченакҳои мавҷуд дар сабтҳои муқаррарии клиникӣ вобаста аст ва ҳамаи натиҷаҳо дар як вақт ё дар ҳамон беморон мавҷуд нестанд.
Як марказ: Эътибори берунаи натиҷаҳо барои дигар марказҳои трансплантатсия ва популятсияҳои гуногун маҳдуд аст.
Намунаи хурд: Ҳамагӣ n=32.
Камбуди эхокардиография: LVEF-и ҷуфтшуда танҳо дар 17 бемор мавҷуд аст.
Фенотипбандии норасоии дил маҳдуд аст: Параметрҳои муфассал, аз ҷумла массаи меъдачаи чап, ҳаҷми даҳлези чап, фаъолияти диастолӣ, global longitudinal strain ва фишори артерияи шуш мунтазам дастрас нестанд.
Табобатҳои ҳамзамон: Тақрибан нисфи когорт агонисти ретсептори GLP-1 истифода кардааст; ин метавонад ба натиҷаҳои вазн, HbA1c ва липидҳо таъсир расонад.
Камбуди таҳлили фармакокинетикии иммуносупрессивӣ: Сатҳи такролимус ё ингибитори mTOR ба таври систематикӣ арзёбӣ нашудааст.
Тафсири клиникии натиҷаҳо
Арзиши таҳқиқот бештар дар ҳуҷҷатгузории он аст, ки пас аз истифодаи муқаррарӣ дар беморони интихобшудаи хавфи баланд кадом ҷараёнҳои клиникӣ мушоҳида шудаанд, на дар нишон додани бартарии исботшудаи кардиореналии дапаглифлозин дар популятсияи трансплантатсия.
Ин маълумоти мушоҳидавӣ метавонад барои арзёбии систематикии бештари фаъолияти графт, альбуминурия, сироят, натиҷаҳои норасоии дил ва таъсири мутақобилаи доруҳои иммуносупрессивӣ дар таҳқиқоти ояндаи назоратшаванда гипотеза эҷод кунад.
Ёддошт оид ба Манбаъ ва Усул
Таҳқиқоти аслӣ: Adjuvant Dapagliflozin in Kidney Transplant Recipients with Diabetes and Heart Failure—An Observational Exploratory Study.
Муаллифон: Ricardo E. T. Navarrete, Joao Fernandes, Isabel Fonseca, José Luis Silvano, Joao Roberto Sa, La Salete Martins.
Corresponding author: La Salete Martins.
Муассисаҳо: Doctoral Program in Medicine, Faculty of Medicine, University of Porto, Porto, Portugal; Department of Endocrinology and Metabolism, Beneficencia Portuguesa Hospital, São Paulo, Brazil; Nephrology and Renal Transplant Service, Santo Antonio University Hospital Centre, Porto, Portugal; Division of Endocrinology, Centro Universitário Faculdade de Medicina do ABC (FMABC), Santo André, Brazil.
Маҷалла: Diabetology.
Ношир: MDPI.
Ҷилд / мақола: 7, 110.
DOI: 10.3390/diabetology7060110.
Ирсол: 10 Апрел 2026.
Бозбинӣ: 4 Июн 2026.
Қабул: 8 Июн 2026.
Нашр: 9 Июн 2026.
Навъи манбаъ: Таҳқиқоти клиникии рецензияшуда, ретроспективӣ, якмарказӣ, беназорат, мушоҳидавӣ ва эксплораторӣ.
Популятсияи таҳқиқот: 32 реципиенти калонсоли трансплантатсияи гурда бо диабети навъи 2 ё диабети пас аз трансплантатсия ҳамроҳ бо норасоии дил, ки дапаглифлозин истифода мекунанд.
Пайгирӣ: Медианаи давраи табобати дапаглифлозин 2,2 [1,7–3,0] сол.
Таҳлили асосии дил: LVEF-и ҷуфтшуда n=17.
Омор: Санҷиши нормалии Shapiro–Wilk; барои тағйирёбандаҳои ҷуфтшудаи дорои тақсимоти муқаррарӣ paired t-test; барои тағйирёбандаҳои бе тақсимоти муқаррарӣ Wilcoxon signed-rank; остонаи аҳамияти дутарафаи p<0,05.
Нармафзор: SAS 9.4.
Иҷозатнома: Creative Commons Attribution (CC BY).
Маблағгузорӣ: Таҳқиқот аз ташкилотҳои маблағгузории давлатӣ, тиҷоратӣ ё ғайритиҷоратӣ гранти махсуси таҳқиқотӣ нагирифтааст.
Кумитаи ахлоқ: ULS of Santo Antonio ICBAS Ethics Committee; Reference No. 2022.264 [209-DEFI/224-CE], 19 Апрел 2023.
Розигии огоҳона: Азбаски маълумоти ретроспективии беном истифода шуд, талаботи розигии инфиродӣ аз ҷониби кумитаи ахлоқ бекор карда шуд.
Дастрасии маълумот: Маълумот бинобар маҳдудиятҳои махфият ва ахлоқӣ барои ҷомеа дастрас нест; онро аз corresponding author бо дархости асоснок гирифтан мумкин аст.
Бархӯрди манфиатҳо: Муаллифон манфиатҳои рақобаткунандаро гузориш накардаанд.
Саҳми муаллифон: Консептуализатсия Ricardo E. T. Navarrete, La Salete Martins ва Joao Roberto Sa; усул ҳамин се муаллиф; нармафзор ва таҳлили формалӣ Ricardo E. T. Navarrete; таҳқиқот ва коркарди маълумот Ricardo E. T. Navarrete, Joao Fernandes, Isabel Fonseca ва José Luis Silvano; тарҳи аввал Ricardo E. T. Navarrete; бозбинӣ, санҷиш ва таҳрири матни ниҳоӣ Ricardo E. T. Navarrete, La Salete Martins ва Joao Roberto Sa; машварат La Salete Martins ва Joao Roberto Sa.
Маҳдудияти асосии тафсири илмӣ: Таҳқиқот ҷараёни клиникиро пас аз оғоз кардани дапаглифлозин тавсиф мекунад; самаранокии дилу раг, самаранокии гурда, ҳифзи графт ё фоидаи сабабии табобатиро исбот намекунад.
Шарҳ гузоред
Нишонии почтаи электронии шумо нашр намешавад. Майдонҳои ҳатмӣ бо * нишон дода шудаанд