Bu çalışma, lokal anestezik olarak kullanılan benzokainin sudan uzaklaştırılması için ticari bir polimerik adsorban olan Amberlite XAD-7'nin (X7) performansını araştırıyor. Araştırmacılar temas süresi, reçine miktarı, karıştırma hızı, pH ve başlangıç benzokain konsantrasyonunu değiştirerek adsorpsiyon davranışını incelemiş; sonuçları izoterm ve kinetik modellerle değerlendirmiş, ayrıca FTIR-ATR ve TG/DSC analizleriyle benzokain–reçine etkileşimini karakterize etmiştir.

Kontrollü laboratuvar deneylerinde adsorpsiyon yaklaşık 60 dakikada dengeye ulaşmıştır. Deneysel maksimum adsorpsiyon kapasitesi yaklaşık 140 mg/g, Langmuir modelinden hesaplanan tek tabaka kapasitesi ise 147 mg/g olarak raporlanmıştır. 0,01–0,05 g arasında reçine miktarının artırılması benzokain giderimini yaklaşık %10'dan %99,9'a yükseltirken, karıştırma hızının 25 rpm'den 200 rpm'ye çıkarılması da giderim performansını yaklaşık %70'ten %99,9'a taşımıştır.

pH 5–9 aralığında giderim oranının büyük ölçüde değişmemesi, araştırmacılar tarafından elektrostatik çekimden çok hidrofobik ve iyonik olmayan etkileşimlerin belirleyici olmasıyla açıklanmaktadır. Denge verilerine en yüksek uyumu Langmuir modeli (R² = 0,9920), kinetik verilere ise pseudo-second-order modeli (R² = 0,9990) göstermiştir. Buna karşılık Dubinin–Radushkevich modelinden hesaplanan ortalama adsorpsiyon enerjisi 3,54 kJ/mol'dür ve çalışma bu değeri fiziksel adsorpsiyonla uyumlu olarak yorumlamaktadır.

Reçinenin rejenerasyonu açısından en yüksek benzokain desorpsiyonu %97 ile 1 M HCl–etanol karışımında elde edilmiştir. Ancak bu sonuç yalnız tek bir adsorpsiyon–desorpsiyon çevriminden gelmektedir. Çalışma gerçek atıksu, çok bileşenli ilaç karışımları, sürekli akışlı kolon sistemi veya uzun dönem yeniden kullanım deneyi gerçekleştirmediği için X7'nin gerçek tesis koşullarındaki performansı henüz kanıtlanmış değildir.

Benzokain neden su arıtımı açısından inceleniyor?

Benzokain, p-aminobenzoik asidin etil esteri olan ester tipi bir lokal anesteziktir. Çalışmada moleküler formülü C₉H₁₁NO₂, molekül ağırlığı 165,19 g/mol ve pK_a değeri yaklaşık 2,5 olarak verilmektedir. Molekül özellikle nötr ve bazik koşullarda suda düşük çözünürlüğe sahipken alkol, eter ve kloroform gibi organik çözücülerde daha iyi çözünmektedir.

Araştırmanın hareket noktası, farmasötik bileşiklerin klasik atıksu arıtma sistemlerinde her zaman tamamen uzaklaştırılamaması ve farklı fizikokimyasal özelliklere sahip ilaçlar için uygun adsorbanların ayrı ayrı değerlendirilmesi gereğidir.

Burada önemli bir kapsam ayrımı vardır. Çalışma çevresel sularda veya belediye atıksularında ölçülen iz düzeyde benzokain konsantrasyonlarını doğrudan simüle etmemiştir. Ana adsorpsiyon deneylerinde 100–700 mg/L gibi yüksek konsantrasyonlar kullanılmıştır. Yazarlar bu aralığı özellikle farmasötik üretim ve formülasyon kaynaklı yüksek yüklü endüstriyel akımlarla ilişkilendirmektedir.

Amberlite XAD-7 nedir?

X7, çapraz bağlı, iyonik olmayan akrilik esaslı makrogözenekli bir polimerik reçinedir. Çalışmada orta derecede hidrofilik ve orta polariteli yapısı nedeniyle benzokain gibi nötr/hidrofobik karakteri baskın organik moleküllerin sudan tutulmasına uygun bir adsorban olarak seçilmiştir.

Kaynakta X7 için farklı üretici/literatür tanımları kapsamında 430–690 µm parçacık boyutu, yaklaşık 0,5 mL/g gözenek hacmi ve 300–500 Å gözenek çapı gibi özellikler aktarılmaktadır. Ayrıca reçinenin yüzey alanına ilişkin metin içinde yaklaşık 750 m²/g ve 380–500 m²/g gibi farklı kaynak değerleri birlikte anılmaktadır. Bunlar bu çalışmada BET yöntemiyle yeniden ölçülmüş deneysel değerler değildir; malzemenin literatür/üretici özellikleri bağlamında verilmiştir.

Deneyler nasıl yapıldı?

Bütün adsorpsiyon–desorpsiyon deneyleri kontrollü batch sisteminde gerçekleştirilmiştir. Her deney koşulu iki kez tekrarlanmış ve ölçümlerin standart sapmasının %3'ün altında olduğu bildirilmiştir.

Benzokain konsantrasyonu UV–Vis spektrometrisiyle belirlenmiş ve kalibrasyon eğrisi 10–30 mg/L aralığında hazırlanmıştır. Reçinenin ve benzokain yüklü reçinenin kimyasal yapısı FTIR-ATR ile, termal davranışı ise TG/DSC ile incelenmiştir.

Temas süresi neden 60 dakika olarak seçildi?

Kinetik deneyinde yaklaşık 0,05 g X7, 10 mL hacmindeki 500 mg/L benzokain çözeltisiyle temas ettirilmiştir. Adsorpsiyon 0–90 dakika arasında izlenmiştir.

İlk 15 dakikada hızlı adsorpsiyon görülmüş, kapasite 50 mg/g'a yükselmiştir. 30. dakikada yaklaşık 83 mg/g, 45. dakikada 93,8 mg/g ve 60. dakikada 99,90 mg/g değerine ulaşılmıştır. 75 ve 90 dakikadaki değişimin çok küçük olması nedeniyle araştırmacılar yaklaşık 60 dakikayı denge için yeterli süre olarak değerlendirmiştir.

Çalışmanın yorumu, başlangıçtaki hızlı bölümün çok sayıda boş aktif bölge ve yüksek konsantrasyon gradyanı nedeniyle dış kütle aktarımıyla; daha sonraki yavaşlamanın ise aktif bölgelerin dolması ve parçacık içi difüzyonun daha belirgin hâle gelmesiyle açıklanabileceği yönündedir.

Reçine miktarının etkisi ne kadar büyük?

10 mL hacminde ve 500 mg/L başlangıç benzokain konsantrasyonunda X7 miktarı 0,01 g'dan 0,05 g'a çıkarılmıştır. Giderim yaklaşık %10'dan %99,9'a yükselmiştir.

Bu eğilim, reçine miktarı arttığında benzokain moleküllerinin bağlanabileceği toplam adsorpsiyon bölgesi sayısının artmasıyla ilişkilendirilmektedir.

Karıştırma hızı neden önemli?

Karıştırma hızı 25, 50, 100, 150 ve 200 rpm olarak değiştirilmiştir. Düşük hızlarda giderim yaklaşık %70–85 aralığında kalırken 100 rpm'de %96'ya, 150 rpm'de %99,8'e ve 200 rpm'de %99,9'a ulaşmıştır.

Araştırmacılar bunu reçine parçacıkları çevresindeki hidrodinamik sınır tabakanın davranışıyla açıklamaktadır. Yavaş karıştırmada benzokainin sıvı fazdan adsorban yüzeyine taşınmasına karşı daha yüksek dış kütle aktarım direnci bulunurken, karıştırma hızının yükselmesi sınır tabakayı inceltmekte ve reçine–çözelti temasını artırmaktadır.

pH neden beklenenden daha az etkili oldu?

Deneyler pH 5, 7 ve 9'da yapılmıştır. X7'nin sıfır yük noktası kaynakta yaklaşık pH 6,2–6,8 olarak aktarılmasına rağmen üç pH koşulundaki benzokain giderimi birbirine çok yakın kalmıştır.

100–700 mg/L başlangıç konsantrasyonu aralığında giderim yaklaşık %99,8–100 düzeyinde korunurken Qe yaklaşık 20 mg/g'dan 140 mg/g'a yükselmiştir. Örneğin 700 mg/L başlangıç konsantrasyonunda pH 5, 7 ve 9 için yaklaşık 139,7 mg/g düzeyinde kapasite raporlanmıştır.

Çalışmanın mekanistik açıklamasına göre benzokainin pK_a değeri yaklaşık 2,5–3 olduğundan pH 5–9 aralığında molekülün nötr formu baskındır. Nötr benzokain daha hidrofobik olduğundan, iyonik olmayan X7 matrisiyle elektrostatik etkilerden çok hidrofobik etkileşimler, Van der Waals kuvvetleri ve π–π/özel yüzey etkileşimleri adsorpsiyonda önemli hâle gelmektedir.

Kaynak içi not: Şekil 5'te Qe serileri pH 5, pH 7 ve pH 9 olarak gösterilirken giderim serilerinden biri lejantta “R(%) pH 10” olarak yazılmıştır. Yöntem ve ilgili bütün metinsel açıklamalar deney koşulunu pH 9 olarak verdiğinden bu görsel etiket kaynak içi bir tutarsızlıktır.

Hangi adsorpsiyon izotermi veriyi daha iyi açıklıyor?

En yüksek R² değeri Langmuir modelinde elde edilmiştir. Araştırmacılar bu nedenle deneysel denge verisinin incelenen modeller arasında Langmuir tarafından en iyi temsil edildiği sonucuna varmaktadır.

Ancak çalışmanın kendisi önemli bir nüansı da kabul etmektedir: X7 makrogözenekli ve heterojen gözenek dağılımına sahip gerçek bir polimerik yüzey olduğundan ideal Langmuir varsayımlarına tamamen uymaz. Bu nedenle yüksek R² değeri “yüzey fiziksel olarak kusursuz ve bütünüyle homojendir” şeklinde yorumlanmamalıdır. Langmuir burada deneysel veriye en iyi uyan analitik modeldir.

Adsorpsiyon fiziksel mi, kimyasal mı?

Bu çalışmada ilk bakışta çelişkili görünebilecek iki sonuç vardır. Pseudo-second-order kinetik modelinin R² değeri 0,9990'dır ve PFO modelinin 0,9550 değerinden daha yüksek uyum göstermektedir. PSO modeli bazı çalışmalarda kimyasal adsorpsiyonla ilişkilendirilebilse de yazarlar bunun tek başına kimyasal bağ oluştuğunu kanıtlamadığını özellikle belirtmektedir.

Dubinin–Radushkevich modelinden hesaplanan ortalama adsorpsiyon enerjisi yalnız 3,54 kJ/mol'dür. Çalışmanın kullandığı yorum çerçevesinde 8 kJ/mol'ün altındaki bu değer fiziksel adsorpsiyon bölgesindedir.

Dolayısıyla yazarların nihai mekanizma yorumu; kovalent yeni bağ oluşumundan çok hidrofobik etkileşimler, Van der Waals kuvvetleri, dipol–dipol etkileşimleri ve hidrojen bağlarıyla gerçekleşen güçlü fakat geri döndürülebilir fiziksel tutulma yönündedir.

FTIR-ATR gerçekten benzokainin reçinede tutulduğunu gösteriyor mu?

Saf benzokain FTIR spektrumunda primer amin, aromatik halka ve ester grubuna ait karakteristik bantlar belirlenmiştir. Özellikle 3418,35 ve 3337,81 cm⁻¹ çevresindeki amin bantları, 1678,41 cm⁻¹ karbonil bandı ve para sübstitüe aromatik yapıyla ilişkili düşük dalga sayılı bantlar değerlendirilmiştir.

Saf X7 reçinesi ise esas olarak akrilik ester matrisini yansıtan 1723,52 cm⁻¹ C=O ve 1139,94 cm⁻¹ C–O bağlantılarıyla karakterizedir.

Benzokain yüklü X7 spektrumunda 812,82 ve 779,83 cm⁻¹ civarındaki aromatik halka sinyalleri ile 1637,27 cm⁻¹ bölgesindeki değişiklikler benzokainin reçine matrisi içinde tutulduğuna kanıt olarak yorumlanmıştır. Kaynak yeni dominant kimyasal bağ bantlarının oluşmadığını ve X7 polimer omurgasının korunduğunu belirterek sonucu fiziksel adsorpsiyon yorumuyla ilişkilendirmektedir.

Makalenin mekanizma özetine göre üç ana etkileşim öne çıkmaktadır:

• Reçine ve benzokain ester grupları arasında dipol–dipol etkileşimleri,
• benzokainin amino grubu ile reçinenin karbonil oksijeni arasında hidrojen bağları,
• X7'nin alifatik zincirleri ile benzokainin aromatik halkası arasında Van der Waals kuvvetleri.

Termal analiz ne gösteriyor?

Saf benzokainin erimesi yaklaşık 87,4 °C'de başlayıp 94,3 °C civarında tamamlanmış ve erime entalpisi 117,8 J/g olarak ölçülmüştür. Saf X7 reçinesi yaklaşık 250 °C'ye kadar termal olarak kararlı kabul edilmiş ve bu sıcaklığa kadar yalnız %1,59 kütle kaybı bildirilmiştir.

Benzokain yüklü X7 örneği ise yaklaşık 265 °C'ye kadar belirgin değişiklik göstermemiştir. Ardından 265–306 °C arasında %21,42 kütle kaybı raporlanmıştır. Yazarlar saf ve yüklü reçinenin TG/DSC davranışındaki bu değişiklikleri benzokainin reçine yapısı içinde tutulmasını destekleyen ek kanıt olarak yorumlamaktadır.

Reçine tekrar kullanılabilir mi?

Reçine üzerinde tutulan benzokainin uzaklaştırılması için dört farklı desorpsiyon ortamı denenmiştir: 1 M NaOH, 1 M HCl, etanol ve 1 M HCl–etanol karışımı.

1 M NaOH yalnız %40 desorpsiyon sağlamıştır. Bazik ortamda benzokain nötr ve hidrofobik karakterini koruduğu için X7'ye olan ilgisi büyük ölçüde devam etmektedir.

1 M HCl ortamında benzokainin amino grubu protonlanarak molekülün hidrofilik karakteri artmış ve desorpsiyon %65'e çıkmıştır. Etanol tek başına %55 desorpsiyon sağlamıştır.

En yüksek sonuç %97 ile HCl–etanol karışımında elde edilmiştir. Çalışmanın yorumu, HCl'nin benzokaini protonlayarak hidrofobik afinitesini azaltması ile etanolün reçine gözeneklerine nüfuz ederek molekülü çözündürme etkisinin birlikte çalıştığı yönündedir.

Ancak “%97 rejenerasyon” uzun dönem yeniden kullanım kanıtı değildir. Çalışmada yalnız tek adsorpsiyon–desorpsiyon çevrimi uygulanmıştır. Beş, on veya daha fazla çevrimde kapasitenin korunup korunmadığı araştırılmamıştır.

X7 başka adsorbanlarla karşılaştırıldığında nerede duruyor?

Çalışmanın Table 3 karşılaştırması, farklı farmasötikler ve farklı adsorbanlar kullanıldığı için doğrudan bir “en iyi malzeme” sıralaması olarak yorumlanamaz. Buna rağmen X7'nin benzokain için yaklaşık 140 mg/g deneysel kapasitesi, aynı X7 reçinesinde daha önce raporlanan bazı farmasötik sonuçlarının üzerinde verilmiştir.

Örneğin kaynakta X7 üzerinde karbamazepin için 97 mg/g, trimetoprim için 54 mg/g, ketoprofen için 45 mg/g ve naproksen için 43 mg/g değerleri aktarılmaktadır. Buna karşılık bazı daha gelişmiş MOF veya β-siklodekstrin tabanlı malzemeler farklı farmasötikler için X7'nin benzokain kapasitesinden daha yüksek teorik veya deneysel kapasitelere ulaşmıştır.

Dolayısıyla çalışmanın X7 için öne çıkardığı avantaj yalnız maksimum kapasite değildir; ticari olarak mevcut bir reçine olması, hızlı dengeye ulaşması, pH kontrolüne düşük bağımlılık göstermesi ve uygun elüentle yüksek tek çevrim desorpsiyonu sağlamasıdır.

Çalışmanın güçlü tarafları

• Temas süresi, adsorban miktarı, karıştırma hızı, pH ve başlangıç konsantrasyonu ayrı ayrı değerlendirilmiştir.
• Deney koşulları iki tekrar halinde gerçekleştirilmiş ve standart sapmanın %3'ün altında olduğu bildirilmiştir.
• Adsorpsiyon hem kinetik hem de dört farklı izoterm modeliyle analiz edilmiştir.
• FTIR-ATR ile moleküler etkileşimler, TG/DSC ile termal davranış ayrıca incelenmiştir.
• Desorpsiyon için dört farklı kimyasal ortam karşılaştırılmıştır.
• Makale kendi gerçek atıksu, çoklu kirletici, sıcaklık ve uzun dönem yeniden kullanılabilirlik sınırlılıklarını açık biçimde tanımlamaktadır.

Çalışmanın kanıtlamadığı noktalar

• X7'nin gerçek belediye veya endüstriyel atıksuda %99,9 benzokain giderimi sağladığı gösterilmemiştir.
• Çalışma tek bileşenli benzokain çözeltileriyle gerçekleştirilmiştir; rekabetçi farmasötik adsorpsiyonu test edilmemiştir.
• Bulanıklık, iyonik güç ve çözünmüş organik karbon gibi gerçek atıksu matrisi etkileri değerlendirilmemiştir.
• Sabit yataklı kolon veya sürekli akış sistemi denenmemiştir.
• Uzun dönem çok çevrimli reçine rejenerasyonu test edilmemiştir.
• Ayrıntılı tekno-ekonomik ve yaşam döngüsü değerlendirmesi yapılmamıştır.
• Yalnız tek sıcaklık kullanıldığı için ΔG°, ΔH° ve ΔS° hesaplanmamıştır.
• Dolayısıyla gerçek tesis ölçeğinde ekonomik üstünlük veya termodinamik kendiliğindenlik bu çalışmayla kesin biçimde kanıtlanmamıştır.

Türkiye açısından ne ifade ediyor?

Çalışma Romanya'daki araştırma kurumlarında yürütülmüş ve gerçek bir Türkiye atıksu tesisi üzerinde doğrulanmamıştır. Bununla birlikte reçine adsorpsiyonu, yüksek ilaç yükü taşıyan farmasötik üretim akımlarının ileri arıtımında araştırılabilecek bir yöntemdir.

Türkiye'deki olası uygulamalarda gerçek farmasötik proses suyunun benzokain ve diğer etkin madde profili, çözünmüş organik madde, tuzluluk, askıda katı madde, sıcaklık ve pH değişimleri altında X7 performansı yeniden ölçülmelidir. Ayrıca kesikli laboratuvar deneyinden sürekli çalışan kolon sistemine geçildiğinde breakthrough davranışı, reçine miktarı, elüent tüketimi, rejenerasyon çevrim sayısı, solvent geri kazanımı ve oluşan konsantre benzokain akımının nihai yönetimi ayrıca değerlendirilmelidir.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Temel deney koşulları

Adsorpsiyon kapasitesi denklemi

Zamana bağlı adsorpsiyon kapasitesi:

\[ Q_t=\frac{(C_i-C_t)V}{m} \]

Burada \(Q_t\), t anında bir gram reçine başına adsorplanan benzokain miktarını; \(C_i\) başlangıç konsantrasyonunu; \(C_t\) t anındaki konsantrasyonu; \(V\) çözelti hacmini ve \(m\) reçine kütlesini ifade eder.

Denge adsorpsiyon kapasitesi:

\[ Q_e=\frac{(C_i-C_e)V}{m} \]

Giderim yüzdesi:

\[ R(\%)=\frac{C_i-C_e}{C_i}\times100 \]

Langmuir modeli

Kaynakta Langmuir modeli için:

\[ \frac{C_e}{Q_e}=\frac{1}{bQ_0}+\frac{C_e}{Q_0} \]

ve ayırma faktörü için:

\[ R_L=\frac{1}{1+bC_0} \]

eşitlikleri kullanılmıştır. Çalışmada \(Q_0=147\) mg/g, \(b=5,2\) L/mg ve \(R_L=0,0003\) hesaplanmıştır. Modelin korelasyon katsayısı \(R^2=0,9920\)'dır.

Kinetik model karşılaştırması

PSO modeli deneysel denge kapasitesine daha yakın sonuç ve daha yüksek R² vermiştir. Ancak kaynak açıkça, PSO uyumunun tek başına kimyasal adsorpsiyon kanıtı olarak kullanılmaması gerektiğini belirtmektedir. D–R enerjisi ve spektroskopik sonuçlar birlikte değerlendirildiğinde yazarların nihai yorumu fiziksel adsorpsiyon ağırlıklıdır.

Ana nicel sonuçlar

Bilimsel yorumda korunması gereken sınırlar

Çalışmanın kendi bulgularına göre X7, kontrollü tek-bileşenli benzokain çözeltilerinde yüksek adsorpsiyon kapasitesi ve hızlı giderim göstermektedir. Ancak laboratuvar başarısı, gerçek atıksuda aynı performansın otomatik olarak korunacağını göstermez.

Özellikle gerçek farmasötik atıksularda başka etkin maddeler, yardımcı maddeler, çözünmüş organikler ve iyonlar aynı adsorpsiyon bölgeleri için rekabet edebilir. Çalışma bunları test etmediğinden gerçek matris seçiciliği henüz bilinmemektedir.

Ayrıca %97 desorpsiyon değeri yalnız tek çevrimdir. Bu nedenle “X7 defalarca %97 verimle yenilenebilir” sonucu kaynak tarafından desteklenmemektedir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Tam özgün çalışma adı: Resin-Based Technology for the Efficient Removal of Benzocaine from Wastewaters

Yazarlar: Nicoleta Mirela Marin; Toma Galaon; Adriana Mariana Borș; Ludmila Motelica; Ovidiu Oprea.

Sorumlu yazar: Nicoleta Mirela Marin.

Kurumlar: National Research and Development Institute for Industrial Ecology ECOIND; University of Bucharest; National University of Science and Technology Politehnica Bucharest; National Institute for R&D for Optoelectronics / INOE 2000-IHP; National Centre for Micro- and Nanomaterials; National Centre for Food Safety; Academy of Romanian Scientists. Kurumların ana araştırma lokasyonları Romanya'dadır.

Dergi: Polymers.

Yayınevi: MDPI, Basel, Switzerland.

Cilt / sayı / makale numarası: 18(9), 1082.

DOI: 10.3390/polym18091082.

Resmî bağlantı:https://doi.org/10.3390/polym18091082

Alınma tarihi: 29 Mart 2026.

Revizyon tarihi: 28 Nisan 2026.

Kabul tarihi: 28 Nisan 2026.

Yayın tarihi: 29 Nisan 2026.

Kaynak türü ve hakemlik: Hakemli deneysel araştırma makalesidir.

Lisans: Creative Commons Attribution (CC BY).

Finansman: Çalışma, Romanya Ministry of Research, Innovation and Digitalization desteğiyle National Research Development and Innovation Plan 2022–2027 kapsamındaki “Nucleu” Programı üzerinden; 3N/2022 sözleşmesi ve PN 23 22 03 01 proje koduyla yürütülmüştür.

Etik kurul: Uygulanabilir değil olarak belirtilmiştir.

Veri erişilebilirliği: Çalışmanın özgün katkılarının makale içinde bulunduğu, ek soruların sorumlu yazara yöneltilebileceği belirtilmiştir.

Çıkar çatışması: Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.

Yazar katkıları: Kavramsallaştırma Nicoleta Mirela Marin; yöntem Nicoleta Mirela Marin, Toma Galaon, Adriana Mariana Borș, Ludmila Motelica ve Ovidiu Oprea; yazılım, doğrulama, danışmanlık, proje yönetimi ve finansman edinimi Nicoleta Mirela Marin tarafından yürütülmüştür. Biçimsel analiz, araştırma, kaynaklar, veri düzenleme, ilk taslak ve görselleştirmeye tüm yazarlar katkı sağlamıştır.

Bilimsel içerik kapsamı: Bu Verianla makalesindeki deneysel sonuçlar, formüller, mekanizma yorumları, FTIR/TG-DSC değerlendirmeleri ve sayısal karşılaştırmalar yüklenen 25 sayfalık kaynak çalışmaya dayanmaktadır. Dış doğrulama yalnız bibliyografik kimlik ve yayın statüsünün kontrolünde kullanılmış, kaynak çalışmaya dışarıdan yeni deneysel sonuç eklenmemiştir.

Temel yöntemsel sınırlılık: Deneyler tek bileşenli sentetik benzokain çözeltilerinde, kontrollü batch koşullarında ve yalnız 25 ± 2 °C'de gerçekleştirilmiştir. Gerçek atıksu matrisi, çoklu ilaç rekabeti, sürekli akışlı kolon, uzun dönem çok çevrimli rejenerasyon ve ayrıntılı tekno-ekonomik değerlendirme yapılmamıştır.

Termodinamik yorum sınırı: Kaynak, tek sıcaklık nedeniyle ΔG°, ΔH° ve ΔS° değerlerinin hesaplanamadığını açıkça belirtmektedir. Bu nedenle sonuç bölümünde kullanılan “spontaneous adsorption” ifadesi bağımsız termodinamik doğrulama olarak değerlendirilmemiştir.

Kaynak içi tutarlılık notu: Şekil 5'in lejandında bir giderim serisi “pH 10” olarak görünmesine rağmen yöntem, sonuç metni ve Qe serileri deney koşullarını pH 5, 7 ve 9 olarak tanımlar. Verianla bu farkı sessizce düzeltmek yerine kaynak içi görsel etiket uyuşmazlığı olarak bildirmektedir.