Стимулятсияи такрории магнитии транскраниалӣ (repetitive transcranial magnetic stimulation, rTMS), ки дар ихтилоли васвосӣ-маҷбурии ба табобат тобовар (ОКБ) истифода мешавад, усули ғайриинвазивии нейромодулятсия аст, ки ҳадафаш тағйир додани фаъолияти шабакаҳои муайяни кортикалӣ тавассути майдонҳои магнитии аз берун аз косахонаи сар татбиқшаванда мебошад. Психоҷарроҳӣ бошад, дар ҳолатҳои вазнин ва дараҷаи баланди муқовимат мудохилаҳои инвазивитареро дар бар мегирад, ки қисмҳои муайяни ҳалқаҳои мағзии марбут ба ОКБ-ро мустақиман ҳадаф қарор медиҳанд. Ин баррасии низомманд ва мета-таҳлил сатҳи ҷавоб ба табобати ду равишро дар як чаҳорчӯбаи таҳлилӣ омӯхтааст. Ба таҳлил аз 10 таҳқиқоти rTMS 416 нафар ва аз чор таҳқиқоти психоҷарроҳии бар пояи осеб 142 нафар дохил карда шуданд.

Дар таҳлили асосӣ қимати RR = 3,06 ба даст омад, ки ба сатҳи баландтари ҷавоб дар когорти психоҷарроҳӣ ишора мекунад; фосилаи эътимоди %95 1,43–6,54 гузориш шудааст. Бо вуҷуди ин, ин рақам аз озмоиши тасодуфигардонидашудае, ки дар он ду табобат мустақиман муқоиса шудаанд, гирифта нашудааст. Байни таҳқиқот гетерогении назаррас муайян шудааст (I² = %63), эҳтимоли ғарази нашр ошкор шудааст ва муҳлатҳои пайгирӣ хеле фарқ мекунанд: дар таҳқиқоти rTMS миёнаи ҳадди аксари пайгирӣ тақрибан 2,4 моҳ, дар таҳқиқоти психоҷарроҳӣ бошад тақрибан 33,0 моҳ аст.

Илова бар ин, дар таҳлили ҳассосият, ки таҳқиқоти rTMS бо набудани ягон ҳодиса дар гурӯҳи назоратӣ хориҷ карда шуданд, хавфи нисбии муттаҳидшуда то 1,75 коҳиш ёфт, фосилаи эътимоди %95 0,90–3,42 шуд ва натиҷа аҳаммияти омории худро аз даст дод (p = 0,1011). Ин тағйирот нишон медиҳад, ки андозаи таъсире, ки дар таҳлили аввал дида шуд, метавонад аз ҳодисаҳои камёб ва сохтори таҳқиқот таъсир гирад.

Аз ин рӯ, таҳқиқот исбот намекунад, ки психоҷарроҳӣ аз rTMS қатъан муассиртар аст. Хулосаи дақиқтар ин аст, ки ҳар ду усул метавонанд бо ҷавоби клиникӣ дар беморони бодиққат интихобшудаи ОКБ-и ба табобат тобовар алоқаманд бошанд, аммо далелҳои мавҷуда барои муқоисаи мустақим ва сабабии самаранокии ин ду усул кофӣ нестанд.

Чаро ОКБ-и ба табобат тобовар масъалаи клиникии алоҳида аст?

Ихтилоли васвосӣ-маҷбурӣ бо васвосаҳои ғайриихтиёрӣ ва такроршаванда, ки метавонанд дар шахс изтироби назаррас ба вуҷуд оранд, ва бо рафторҳои маҷбурӣ ё амалҳои зеҳнӣ, ки дар посух ба ин фикрҳо ё ангезаҳо иҷро мешаванд, тавсиф мешавад ва як ихтилоли нейропсихиатрӣ мебошад. Бо вуҷуди ин, ОКБ як манзараи ягонаи клиникӣ надорад. Синни оғози беморӣ, сатҳи дарки ҳолат, аломатҳои ҳиссӣ, ҳолатҳои ҳамроҳ чун депрессия, давомнокии беморӣ ва ҷавоб ба табобат метавонанд байни одамон ба таври назаррас фарқ кунанд.

Таҳқиқоти манбаъ муқовимат ба табобатро дар маънои умумии клиникӣ ҳамчун нагирифтани ҷавоби кофӣ ба ҳадди ақал ду озмоиши муносиб бо ингибиторҳои бозҷабби серотонин ва терапияи маърифатӣ-рафторӣ баррасӣ мекунад. Аммо вазнинии беморӣ, ҳолатҳои равонии ҳамроҳ ва ҷараёни клиникии бемороне, ки зери ин таъриф ҷамъ мешаванд, метавонанд аз ҳам фарқ кунанд. Ин гетерогенӣ ҳангоми тафсири натиҷаҳои табобатҳои пешрафта маҳдудияти муҳим аст.

“Ҷавоб ба табобат” бо Y-BOCS чӣ гуна муайян мешавад?

Yale–Brown Obsessive–Compulsive Scale (Y-BOCS) миқёси клиникиест, ки барои миқдорӣ кардани шиддати аломатҳои ОКБ истифода мешавад. Дар ин баррасии низомманд барои он ки бемор ҷавобдиҳанда ба табобат ҳисобида шавад, холҳои умумии Y-BOCS бояд нисбат ба сатҳи ибтидоӣ ҳадди ақал %35 коҳиш меёфтанд. Ин остона барои муқоисаи беморони таҳқиқоти гуногун таҳти як меъёри умумии ҷавоб истифода шуд.

Бо вуҷуди ин, коҳиши Y-BOCS тамоми манзараи клиникиро ифода намекунад. Як тағйироти якхелаи фоизӣ дар ду беморе, ки шиддати ибтидоии беморӣ, функсионалӣ будан, бемориҳои ҳамроҳ ва муҳлати пайгирии онҳо гуногун аст, метавонад маънои клиникии яксон надошта бошад. Ин яке аз сабабҳои эҳтиёткории муаллифон дар муқоисаи мустақим аст.

Оё rTMS ва психоҷарроҳӣ як ҳалқаи мағзиро ҳадаф мегиранд?

Гарчанде ки ин ду равиш аз ҷиҳати техникӣ хеле фарқ мекунанд, таҳқиқот таъкид мекунад, ки онҳо тавассути гиреҳҳои гуногуни ҳалқаи кортико-стриато-таламо-кортикалӣ (cortico-striato-thalamo-cortical circuit, CSTC), ки бо ОКБ алоқаманд аст, таъсир мерасонанд. rTMS асосан кӯшиш мекунад фаъолияти ҳалқаро аз ҳадафҳои кортикалӣ тағйир диҳад, дар ҳоле ки равишҳои психоҷарроҳии бар пояи осеб роҳҳои амиқтари пайвасткунандаи ҳалқаро мустақиман ҳадаф мегиранд.

Маънои клиникии ҳалқаи CSTC

Ҳалқаи CSTC шабакаест, ки кортекси орбитофронталӣ, кортекси сингулати пешӣ, стриатум, сохторҳои ганглияҳои базалӣ ва пайвастҳои таламусиро дар бар гирифта, бо интихоби рафтор, назорати хато, боздорӣ ва идоракунии рафторҳои такрорӣ алоқаманд аст. Дар моделҳои нейробиологии ОКБ дар баъзе ҷузъҳои ин ҳалқа фаъолияти ғайримуқаррарӣ ё намунаҳои пайвастшавии ғайримуқаррарӣ гузориш шудаанд.

Дар rTMS стимулятсияи магнитӣ метавонад минтақаҳои кортикалӣ, ба монанди кортекси медиалии префронталӣ, кортекси сингулати пешӣ ё минтақаи иловагии моториро ҳадаф гирад. Ҳамин тавр, ҳадаф тағйир додани ангезишпазирии кортикалӣ ва фаъолияти шабакаҳои марбути фронто-стриаталӣ бе эҷоди осеби мустақим дар бофтаи мағз мебошад.

Дар усулҳои психоҷарроҳӣ бошад, бо мудохилаҳое чун капсулотомияи пешӣ ё сингулотомия роҳҳои муайяни субкортикалии системаи CSTC мустақиман тағйир дода мешаванд. Ҳар чор таҳқиқоти психоҷарроҳии дохилшуда ба таҳқиқоти манбаъ мудохилаҳои бар пояи осеб-ро арзёбӣ кардаанд; когорти стимулятсияи амиқи мағз (DBS), ки ба меъёрҳои мувофиқ ҷавоб медод, ба ин мета-таҳлил дохил карда нашуд.

Дар таҳқиқоти психоҷарроҳӣ кадом минтақаҳо ҳадаф гирифта шуданд?

Мувофиқи манбаъ, дар таҳқиқоти психоҷарроҳӣ ҳадафи маъмултарин капсулаи пешӣ буд ва тақрибан дар %75 таҳқиқот ин минтақа истифода шудааст. Дар мудохилаҳои боқимонда минтақаи сингулати пешӣ ҳадаф гирифта шуд. Аз ҷумлаи усулҳои дохилшуда капсулотомияи вентралии гамма, капсулотомияи пешӣ, капсулотомия бо ултрасадои фокусшуда таҳти роҳнамоии резонанси магнитӣ ва сингулотомия буданд.

Хусусияти умумии ин таҳқиқот набудани гурӯҳи назоратӣ мебошад. Аз ин рӯ, сатҳи ҷавобе, ки дар беморони психоҷарроҳӣ ҳисоб шудааст, аз ҷиҳати оморӣ бо нисбатҳои хавфе, ки дар озмоишҳои назоратшавандаи rTMS ҳисоб шудаанд, як навъи маълумот нест.

Чаро таҳқиқотро набояд танҳо аз рӯи қимати аввалини RR хонд?

Дар мета-таҳлилҳо як рақами муттаҳидшуда метавонад хулосаи қавӣ ба назар расад, аммо маънои илмии он аз он вобаста аст, ки таҳқиқотҳои ташкилдиҳанда то чӣ андоза қобили муқоисаанд. Дар ин таҳқиқот гурӯҳҳои rTMS ва психоҷарроҳӣ аз як популятсияи беморон тасодуфигардонӣ нашудаанд, дар вақтҳои якхелаи пайгирӣ арзёбӣ нашудаанд ва сохтори назоратии яксон надоранд.

Аз ҷумла, холҳои ибтидоии Y-BOCS дар когорти психоҷарроҳӣ баландтар буданд: қимати миёнаи ибтидоӣ дар гурӯҳи rTMS 26,74 ± 3,58 ва дар гурӯҳи психоҷарроҳӣ 32,27 ± 3,15 гузориш шудааст. Ин фарқ аз ҷиҳати оморӣ аҳаммиятнок аст (p = 0,0091). Ин ҳолат нишон медиҳад, ки беморони психоҷарроҳӣ метавонанд дар ибтидо профили клиникии вазнинтар дошта бошанд.

Фарқи муҳлати пайгирӣ боз ҳам калонтар аст. Дар таҳқиқоти rTMS миёнаи ҳадди аксари пайгирӣ 2,4 ± 1,45 моҳ, дар таҳқиқоти психоҷарроҳӣ 33,02 ± 20,4 моҳ гузориш шудааст (p < 0,0001). Аз ин рӯ, ба як саволи “кадомаш муассиртар аст?” коҳиш додани табобате, ки тағйироти кӯтоҳмуддатро месанҷад, бо мудохилае, ки пайгириҳои чандсоларо дар бар мегирад, метавонад гумроҳкунанда бошад.

Гетерогенӣ чиро нишон медиҳад?

Дар таҳлили асосӣ I² = %63 ёфт шуд. I² нишондиҳандаи гетерогенист, ки барои арзёбии он истифода мешавад, ки чӣ қадар аз фарқияти мушоҳидашудаи байни таҳқиқот на танҳо аз хатои интихоб, балки аз фарқиятҳои воқеии методологӣ ё клиникии байни таҳқиқот ба вуҷуд омада метавонад.

Қимати %63 нишон медиҳад, ки омилҳое чун протоколи стимулятсия, интихоби бемор, муҳлати пайгирӣ, шиддати беморӣ, минтақаи ҳадаф ва тарҳи таҳқиқот метавонанд дар натиҷаҳо тағйирёбии назаррас ба вуҷуд оранд. Аз ин рӯ, набояд андозаи таъсири муттаҳидшударо як рақами ягонаи қобили татбиқ ба ҳамаи беморон ва протоколҳо ҳисоб кард.

Чаро таҳлили ҳассосият натиҷаи асосиро ба таври назаррас тағйир дод?

Вақте таҳқиқотҳое, ки дар гурӯҳи назоратӣ ягон ҳодисаи ҷавоб надоштанд, аз таҳлил хориҷ шуданд, хавфи нисбии муттаҳидшуда аз 3,06 то 1,75 коҳиш ёфт ва фосилаи эътимоди %95 0,90–3,42 шуд. Натиҷа дигар аз ҷиҳати оморӣ аҳаммиятнок нест (p = 0,1011). Ин нишон медиҳад, ки арзёбии асосӣ ба сохтори таҳқиқоти хурд бо ҳодисаҳои камёб ҳассос аст ва андозаи таъсири натиҷаи аввал набояд ҳамчун ченаки устувори самаранокии муқоисавӣ қабул шавад.

Ба таҳлили ҳассосият шаш таҳқиқот дохил шуданд; дар шохаҳои таҷрибавӣ ҳамагӣ 280 ва дар шохаҳои назоратӣ 126 иштирокчӣ арзёбӣ гардиданд. Гетерогенӣ ҳам пурра аз байн нарафт ва дар сатҳи I² = %54,3 боқӣ монд.

Сигнали ғарази нашр

Дар тақсимоти funnel plot асимметрия дида шуд ва санҷиши Egger ин мушоҳидаро дастгирӣ кард. Буриши Egger 2,1, фосилаи эътимоди %95 1,19–3,00, қимати t 4,549 ва p = 0,002 гузориш шудааст.

Ин ҳолат худ аз худ ғарази нашрро қатъан исбот намекунад, аммо бо эҳтимоли он мувофиқ аст, ки таҳқиқоти хурд бо натиҷаҳои мусбати қавӣ дар адабиёт намоёнтар бошанд ё натиҷаҳои бетараф/манфӣ ба қадри кофӣ намояндагӣ нашаванд. Ҳангоми арзёбии андозаи натиҷаҳо ин эҳтимол бояд ба назар гирифта шавад.

Сатҳи ҷавоби мушоҳидашуда дар ҷониби психоҷарроҳӣ

Дар чор таҳқиқоти психоҷарроҳии бар пояи осеб фоизи миёнаи ҷавоби муттаҳидшуда %63,25 ± 14,65 гузориш шуда, фосилаи эътимоди %95 %45,06–81,45 ҳисоб шудааст.

Аммо азбаски ин чор таҳқиқот гурӯҳи назоратӣ ё шохаи дуюми табобат надоштанд, ин нишондиҳанда мустақиман ба нисбатҳои хавфи муқоисаҳои назоратшавандаи таҳқиқоти rTMS баробар нест. Муаллифони таҳқиқот низ ба таври возеҳ мегӯянд, ки барои психоҷарроҳӣ ҳамон навъи муқоисаи forest plot иҷро карда намешавад.

Оё таъсири дарозмуддати rTMS-ро аз ин таҳқиқот баровардан мумкин аст?

Не. Муҳлатҳои пайгирии таҳқиқоти баррасишудаи rTMS дар ОКБ асосан дар сатҳи ҳафтаҳо ё чанд моҳ мебошанд. Аз ин рӯ, сатҳи ҷавоби rTMS дар ин мета-таҳлил асосан тағйироти кӯтоҳмуддатро ифода мекунад.

Гарчанде ки бахши муҳокимаи таҳқиқоти манбаъ маълумоти дарозмуддати rTMS аз соҳаҳои дигари клиникӣ, ба монанди депрессия ва ихтилоли истифодаи моддаҳоро баррасӣ мекунад, ин маълумот далели ҳамон устуворӣ дар ОКБ-и ба табобат тобовар нест. Барои ОКБ таҳқиқоти дарозмуддат ва стандартшудаи пайгирӣ лозиманд.

Таҳқиқот аз ҷиҳати клиникӣ чӣ гуна тафсир мешавад?

Чаҳорчӯбаи клиникии пешниҳодкардаи муаллифон равиши марҳилавии нейромодулятсия аст. Дар ин равиш rTMS бо сабаби ғайриинвазивӣ ва дастрастар буданаш метавонад ҳамчун варианти барвақттари нейромодулятсия баррасӣ шавад. Равишҳои инвазивитар, ба монанди психоҷарроҳии бар пояи осеб ё DBS, метавонанд дар беморони хеле вазнин ва ба дигар табобатҳо шадидан тобовар, ки ба меъёрҳои қатъии интихоб ҷавоб медиҳанд, мавриди баррасӣ қарор гиранд.

Ин чаҳорчӯба алгоритми клиникие нест, ки муайян кунад ба як шахс кадом табобат бояд дода шавад. Қарори табобат арзёбии мутахассисро талаб мекунад, ки шиддати беморӣ, табобатҳои қаблӣ, бемориҳои ҳамроҳ, профили хавф, таҷрибаи марказ, мувофиқати ҷарроҳӣ ва афзалиятҳои беморро дар бар мегирад.

Ҷиҳатҳои қавии таҳқиқот

• Ҷустуҷӯи низомманди адабиёт бо равиши PRISMA гузаронида шуд.
• Протокол дар системаи PROSPERO бо рақами 1300744 сабт шудааст.
• Барои ҷавоб ба табобат остонаи умумӣ ва равшани Y-BOCS истифода шуд.
• Гетерогении байни таҳқиқот арзёбӣ гардид.
• Ғарази нашр бо funnel plot ва санҷиши Egger таҳқиқ шуд.
• Барои арзёбии таъсири шохаҳои назоратии дорои сифр ҳодиса таҳлили ҳассосият гузаронида шуд.
• Чаҳорчӯбаи умумии таҳлилӣ сохта шуд, ки rTMS ва психоҷарроҳиро дар заминаи як ҳалқаи CSTC баррасӣ мекунад.

Муҳимтарин маҳдудиятҳо

• Дар тарафи психоҷарроҳӣ танҳо чор таҳқиқот ва дар маҷмӯъ 142 бемор мавҷуданд.
• Дар таҳқиқоти психоҷарроҳӣ гурӯҳи назоратӣ вуҷуд надорад.
• Когорти DBS-и мувофиқ барои таҳлил дохил карда нашуд.
• Муҳлатҳои пайгирӣ барои rTMS ва психоҷарроҳӣ қобили муқоиса нестанд.
• Интихоби бемор ва шиддати ибтидоии беморӣ дар ду гурӯҳи табобат фарқ мекунанд.
• Протоколҳои rTMS аз ҷиҳати минтақаи ҳадаф, басомад, навъи coil ва давомнокии табобат гетерогенӣ мебошанд.
• Азбаски маълумоти инфиродии беморон мавҷуд нест, таҳлили ислоҳшуда аз рӯи тағйирёбандаҳои клиникӣ иҷро нашудааст.
• Азбаски дар аксари таҳқиқот нажод ё пайдоиши этникӣ гузориш нашудааст, фарқиятҳои байни популятсияҳо арзёбӣ карда нашуданд.
• Арзёбии сохторёфтаи risk-of-bias ба монанди Cochrane татбиқ нашуд.
• Аз сабаби шумораи ками таҳқиқот мета-регрессия иҷро нашуд.
• Мета-таҳлили кумулятивӣ анҷом дода нашуд.
• Сигналҳои омории ишоракунанда ба ғарази нашр вуҷуд доранд.

Усул ва Натиҷаҳои Таҳқиқот

Тарҳи таҳқиқот

Муҳаққиқон баррасии низомманд ва мета-таҳлилеро анҷом доданд, ки дастури PRISMA-ро пайгирӣ мекард. Ҷустуҷӯи адабиёт дар 10 Ноябри 2025 дар пойгоҳҳои PubMed ва Scopus анҷом дода шуда, таҳқиқоти дар 10 соли охир нашршуда ҳадаф қарор гирифтанд.

Дар стратегияи ҷустуҷӯ истилоҳҳои марбут ба ОКБ; психоҷарроҳӣ; стимулятсияи магнитии транскраниалӣ; TMS; осебсозӣ; сингулотомия; капсулотомия; лейкотомияи лимбӣ; трактотомияи субкаудалӣ; стимулятсияи амиқи мағз ва DBS истифода шуданд.

Меъёрҳои дохилкунӣ

• Иштирокчиён ҳадди ақал 18-сола бошанд.
• Ташхиси ОКБ-и ба табобат тобовар дошта бошанд.
• Нейромодулятсияи rTMS ё психоҷарроҳӣ татбиқ шуда бошад.
• Шиддати ОКБ бо Y-BOCS арзёбӣ шуда бошад.
• Ҷавоб ба табобат ба таври равшан гузориш шуда бошад.
• Ҷавоб ҳамчун ҳадди ақал %35 коҳиши Y-BOCS нисбат ба сатҳи ибтидоӣ муайян шуда бошад.

Интихоби таҳқиқот

Аз 14 таҳқиқоти ниҳоӣ 10-то rTMS ва чорто психоҷарроҳии бар пояи осебро арзёбӣ карданд.

Намуна

Фарқи муҳлати пайгирӣ p < 0,0001, фарқи Y-BOCS ибтидоӣ бошад p = 0,0091 гузориш шудааст.

Равиши оморӣ

Тағйирёбандаҳои пайваста бо миёна ва инҳирофи стандартӣ; тағйирёбандаҳои категориявӣ бо шумора ва фоизҳо ҷамъбаст шуданд. Сатҳи ҷавоб барои ҳар як равиши табобат алоҳида муттаҳид карда шуд. Гетерогении байни таҳқиқот бо I² арзёбӣ гардид. Равиши Random-effects ва усули inverse variance истифода шуданд.

Дар бахши усули таҳқиқот махсус таъкид мешавад, ки RR-и муқоисавӣ арзёбии таъсири сабабие нест, ки ба муқоисакунандаи умумии тасодуфигардонидашуда асос ёбад, балки муқоисаи иктишофии сатҳи ҷавоби муттаҳидшуда аз маҷмӯаҳои алоҳидаи таҳқиқот мебошад.

Дар таҳлилҳои оморӣ GraphPad Prism 10.3.1 ва MetaAnalysisOnline истифода шуданд. Остонаи аҳаммият p ≤ 0,05 муайян шуд. Гузориш шудааст, ки дар синтези Random-effects равиши DerSimonian–Laird ва усулҳои бар асоси табдили logit-и таносубҳо истифода шуданд.

Натиҷаҳои асосии миқдорӣ

Диапазони ҷавоб дар таҳқиқоти психоҷарроҳӣ

Сатҳи ҷавобе, ки дар чор таҳқиқоти психоҷарроҳии ҷадвали манбаъ гузориш шудааст, вобаста ба истифодаи равиши як ё ду осеб фарқ мекунад, вале тақрибан аз %46,7 то %79,6 қарор дорад. Дар як таҳқиқот барои татбиқи дукарата %75 ҷавоб гузориш шуда, дар таҳқиқоти дигар %79,6, %50 ва %67 нишон дода шудааст.

Баланд ба назар расидани ин қиматҳо набояд ҳамчун далели бартарии мустақими психоҷарроҳӣ нисбат ба rTMS истифода шавад; таҳқиқот популятсияҳои гуногуни беморон, шиддати ибтидоии гуногун, муҳлатҳои пайгирии гуногун ва тарҳҳои беназоратро дар бар мегиранд.

Иборае, ки натиҷаҳо дастгирӣ мекунанд

Далелҳои мавҷуда дастгирӣ мекунанд, ки ҳам rTMS ва ҳам мудохилаҳои психоҷарроҳии бар пояи осеб метавонанд бо коҳиши аз ҷиҳати клиникӣ маънодори аломатҳо дар беморони бодиққат интихобшудаи ОКБ-и ба табобат тобовар алоқаманд бошанд.

Иборае, ки натиҷаҳо дастгирӣ намекунанд

Ин мета-таҳлил нишон намедиҳад, ки психоҷарроҳӣ аз rTMS бо як коэффисиенти муайян муассиртар аст ё дар ҳамаи беморони ОКБ-и ба табобат тобовар бояд психоҷарроҳӣ интихоб шавад. Набудани муқоисакунандаи умумӣ, фарқиятҳои интихоби бемор, баробар набудани тарҳи таҳқиқоти rTMS ва психоҷарроҳӣ, фарқи беш аз тақрибан даҳкарата дар муҳлатҳои пайгирӣ ва сигналҳои ғарази нашр ба чунин хулоса иҷозат намедиҳанд.

Барои таҳқиқоти оянда чӣ лозим аст?

• Таҳқиқоти назоратшавандае, ки rTMS-ро бо аблятсия ё DBS мустақиман муқоиса мекунанд.
• Гурӯҳҳои беморон бо шиддати ибтидоии бемории шабеҳ.
• Муҳлатҳои пайгирии қобили муқоиса барои ҳар як шохаи табобат.
• Таърифҳои стандартшудаи ҷавоби Y-BOCS.
• Стандартсозии ҳадаф, басомад, навъи coil, шумораи сеансҳо ва параметрҳои дозаи rTMS.
• Таҳқиқоти дарозмуддати пайгирии rTMS.
• Пешсабт ва шароити беҳтаршудаи назорат.
• Таҳқиқоти мултимодалӣ, ки нейротасвирбардорӣ, пайвастагии функсионалӣ ва биомаркерҳоро якҷоя арзёбӣ мекунанд.
• Таҳлилҳои боэътимоди мета-регрессия ба шарофати намунаҳои калонтар.

Ёддошт оид ба Манбаъ ва Усул

Унвони аслӣ: Comparative Efficacy of rTMS and Psychosurgery in Severe OCD: A Systematic Review and Meta-Analysis of Responder Rates

Муаллифон: Andrés Vega-Rosas; Naomi G. Santos-Jacinto; Sergio Martinez-del Angel; Andrea Granados-Juárez.

Corresponding author: Andrés Vega-Rosas.

Муассисаҳо: Pain Management Center, Hospital Angeles Mocel, Mexico City; National School of Medicine and Homeopathy, National Polytechnic Institute, Mexico City; Faculty of Medicine, National Autonomous University of Mexico, Mexico City.

Маҷалла: Psychiatry International.

Ношир: MDPI.

Маълумоти нашр: 2026; 7(3); Мақола 96.

Санаи нашр: 3 Май 2026.

DOI: 10.3390/psychiatryint7030096.

Навъи манбаъ: Баррасии низомманд ва мета-таҳлил.

Вазъи ҳамтоарзёбӣ: version of record, ки дар маҷаллаи ҳамтоарзёбишуда нашр шудааст.

Сабти протокол: PROSPERO 1300744.

Иҷозатнома: Creative Commons Attribution (CC BY). Ҳуқуқи муаллиф ба муаллифон тааллуқ дорад; MDPI соҳиби иҷозатнома аст.

Маблағгузорӣ: Муаллифон гузориш додаанд, ки таҳқиқот маблағгузории беруна нагирифтааст.

Ихтилофи манфиатҳо: Муаллифон ихтилофи манфиатҳоро гузориш надодаанд.

Дастрасии маълумот: Маҷмӯаи нави маълумот эҷод нашудааст. Маълумоти дар таҳлил истифодашуда аз таҳқиқоти қаблан нашршудае гирифта шудааст, ки тавассути PubMed ва Scopus дастрас буданд.

Кумитаи этикаи муассисавӣ: Азбаски ин баррасии низомманд аст, татбиқ намешавад.

Розигии огоҳона: Азбаски ин баррасии низомманд аст, татбиқ намешавад.

Саҳми муаллифон: Консептуализатсия A.V.-R., N.G.S.-J. ва S.M.-d.A.; усул A.V.-R.; нармафзор A.V.-R.; санҷиш A.V.-R. ва A.G.-J.; таҳлили расмӣ A.V.-R.; таҳқиқ N.G.S.-J. ва S.M.-d.A.; идоракунии маълумот A.V.-R. ва A.G.-J. анҷом додаанд. Лоиҳаи аввали мақоларо чор муаллиф таҳия карданд, баррасӣ ва таҳрирро A.V.-R. ва A.G.-J. анҷом доданд.

Маҳдудияти асосии методологӣ: Таҳқиқоти психоҷарроҳӣ ва rTMS шохаҳои як муқоисаи тасодуфигардонидашуда нестанд. Далелҳои психоҷарроҳӣ ба чор таҳқиқоти беназорати бар пояи осеб такя мекунанд, дар ҳоле ки муҳлати пайгирии далелҳои rTMS хеле кӯтоҳтар аст. Аз ин рӯ, фарқи байни сатҳи ҷавоби муттаҳидшуда бояд иктишофӣ ҳисобида шавад ва ҳамчун самаранокии мустақими муқоисавии табобат тафсир нашавад.

Огоҳии истифодаи илмӣ: Ин муҳтаво шарҳи мустақили як таҳқиқоти академӣ бо ҳадафи иртиботи илмӣ мебошад; он арзёбии инфиродии тиббӣ, ташхис ё тавсияи табобат нест. Қарорҳо дар бораи rTMS, DBS ё ҷарроҳии бар пояи осеб дар ОКБ-и вазнин ва ба табобат тобовар арзёбии ҳамаҷонибаи клиникии дастаҳои мутахассиси дахлдорро талаб мекунанд.