
Şirkət mübahisələrində məhkəmə hüquqi əsaslandırması məhkəmənin yalnız mövcud qanun maddəsini tapıb işə tətbiq etməsi deyil; işin məhkəmədə baxıla bilməsini müəyyənləşdirməsi, tətbiq olunacaq normanı hüquq sisteminin müxtəlif qatları arasında tapması, sübutları qiymətləndirməsi, şirkət muxtariyyəti ilə müdaxilə ehtiyacını ayırması və gəldiyi nəticəni açıq şəkildə əsaslandırması prosesidir. Junhai Liunun 2013-cü il tarixli işi şirkət mübahisələrində ardıcıl qərarlar çıxarmaq üçün bu prosesi yeddi əsas ox üzrə yenidən düşünür.
İşin əsas yanaşması ondan ibarətdir ki, şirkətlər hüququndakı boşluq və ya qeyri-müəyyənlik məhkəmənin mübahisəyə baxmaması üçün kifayət səbəb deyil. Hakim əvvəlcə xüsusi şirkətlər hüququ qaydalarını, zərurət olduqda ümumi mülki hüquq prinsiplərini, məhkəmə şərhlərini və qanuni kommersiya adətlərini birlikdə qiymətləndirməli; sonra isə qərarın səbəbini sübut, hüquq qaydası və nəticə arasındakı əlaqəni görünən edəcək şəkildə izah etməlidir.
Müəllif eyni zamanda sərhədsiz məhkəmə müdaxiləsini rədd edir. Şirkətlər və səhmdarlar hüquqa uyğun şəkildə öz kommersiya seçimlərini edə bilməlidirlər. Məhkəmənin rolu kommersiya rəhbərinin yerinə keçmək deyil; muxtariyyətdən sui-istifadə edildikdə, daxili idarəetmə işləmədikdə və ya hüquq sahiblərinin qorunması başqa yolla mümkün olmadıqda hüquqi nizamı yenidən işlək hala gətirməkdir. Məqalə bu yanaşmanı mediasiya, zəif tərəfin qorunması, sübutetmə yükü, məhkəmə xidmətinin keyfiyyəti və qərəzsizliklə tamamlayır.
Ətraflı İzah
Qanunda Açıq Müddəa Yoxdursa, Şirkət İşi Dinlənməməlidirmi?
İşin cavabı xeyrdir. Müəllif müdafiə edir ki, mülki və kommersiya mübahisələrində qanun boşluğu məhkəmənin işi qəbul etməkdən imtina etməsi üçün təkbaşına kifayət etməməlidir; tərəflərin öz vasitələri ilə həll edə bilmədiyi xüsusi hüquq mübahisələrində məhkəmə hüquq sistemində mövcud prinsiplər və şərh üsulları əsasında həll yolu yaratmalıdır.
Bu yanaşma cinayət hüququ ilə xüsusi hüquq arasındakı struktur fərqi ilə əsaslandırılır. Cinayət hüququnda dövlətin cəzalandırma səlahiyyəti və şəxsin azadlığı söz konusu olduğundan qanunilik prinsipi çox sərtdir. Mülki və kommersiya mübahisələrində isə əsas problem xüsusi şəxslər arasında hüquqların, öhdəliklərin, risklərin və mənafelərin bölüşdürülməsidir.
Şirkət mübahisələrində qanunda açıq tənzimləmənin olmaması xüsusilə qeyri-adi deyil. Şirkətin yaradılmasından ləğvinədək yarana biləcək münasibət formaları şirkət, səhmdarlar, rəhbərlər, kreditorlar və digər tərəflər arasında çoxsaylı müxtəlif mübahisələr doğura bilər.
Buna görə iş növlərinin inzibati və ya prosessual siyahıda yer alması məhkəmədə baxıla bilən bütün şirkət mübahisələrinin həmin siyahı ilə məhdud olduğu mənasına gəlməməlidir.
İşin Qəbulunun Funksiyası
Müəllifin məntiqində məhkəmənin qapını bağlaması qərəzsizlik deyil. Məhkəmə nəzarətindən tamamilə kənarda qaldığı məlum olan sahələr bədniyyətli aktorların hüquq pozuntularını həmin boşluqlara yönəltməsi üçün təşviq yarada bilər.
Buna görə ilk mərhələ mübahisəni rədd etmək deyil, hüquqi yolla həll oluna bilən xüsusi hüquq iddiasının həqiqətən mövcud olub-olmadığını müəyyənləşdirməkdir.
Hakim Tətbiq Olunacaq Hüquq Qaydasını Necə Tapmalıdır?
Mənbənin ikinci əsas oxu rule-finding problemidir. Hakim yalnız bir şirkətlər hüququ maddəsinə baxmamalı; xüsusi hüquq–ümumi hüquq münasibətini, normaların iyerarxiyasını, məhkəmə şərhlərini və qanuni kommersiya adətlərini birlikdə qiymətləndirməlidir.
Əvvəl Xüsusi Hüquq, Ümumi Hüquq isə Tamamlayıcı
Şirkətlər hüququ müəyyən kommersiya münasibətini xüsusi qaydada tənzimləyirsə, ilk növbədə həmin xüsusi qayda tətbiq edilməlidir. Şirkətlər hüququnda boşluq olduqda isə hüquqi şəxsiyyət, təmsilçilik, müqavilə, delikt, əmlak və iddia müddəti kimi ümumi mülki hüquq institutları tamamlayıcı rol oynaya bilər.
Bununla belə, “ümumi” və “xüsusi” təsnifatı mütləq deyil. Şirkətlər hüququ ümumi mülki hüquqa nisbətən xüsusi hüquq ola bilər, kapital bazarı hüququ və ya müəyyən şirkət növlərinə dair qaydalar isə şirkətlər hüququna nisbətən daha xüsusi ola bilər.
Hüquqi Görünüş və Əməliyyat Təhlükəsizliyi
Kommersiya əməliyyatlarında üçüncü şəxslərin kənardan müşahidə edilə bilən hüquqi faktlara etibar etməsi vacibdir. Reyestr, ictimaiyyətə açıqlanan qeydlər, təmsilçilik səlahiyyətinin görünüşü və şirkətin xarici aləmə təqdim etdiyi hüquqi quruluş əməliyyat təhlükəsizliyinin qorunmasında rol oynayır.
Buna görə şirkət daxilindəki real münasibətlə xarici aləmdə etibar yaratmış görünüş həmişə eyni hüquqi nəticəyə gətirməyə bilər. Xüsusilə vicdanlı üçüncü şəxslərin qorunması şirkətlər hüququnu adi daxili münasibətlər analizindən fərqləndirən mühüm cəhətlərdən biridir.
Mövcud Hüquqi Vəziyyətin Qorunması
Mənbə vurğulayır ki, sonradan qüvvəyə minən hüquqi tənzimləmə əvvəlki əməliyyatları avtomatik şəkildə dəyişdirməməlidir. Şəxslər əməliyyat etdikləri vaxt hələ mövcud olmayan qaydaları əvvəlcədən bilməyə və davranışlarını onlara uyğun qurmağa məcbur deyillər.
Bu yanaşma hüquqi təhlükəsizlik, proqnozlaşdırıla bilmə və əldə edilmiş əməliyyat nizamının qorunması ilə əlaqəlidir.
Şirkətin Davamlılığı
Müəllif vurğulayır ki, şirkət yalnız səhmdarlardan ibarət iqtisadi struktur deyil; kreditorlar, işçilər, müştərilər və digər maraqlı tərəflərlə əlaqəli davam edən təşkilatdır.
Buna görə düzəldilə bilən hüquqi qüsur olduqda birbaşa şirkətin etibarsızlığına, xitamına və ya ləğvinə getmək əvəzinə şirkətin hüquqi mövcudluğunu qoruya biləcək həllər araşdırılmalıdır.
Kommersiya Adəti
Qanun, normativ akt və digər pozitiv hüquq mənbələri açıq həll vermədikdə qanuni kommersiya adəti köməkçi ola bilər.
Lakin bir praktikanın bazarda tez-tez görünməsi onu avtomatik olaraq hüquq mənbəyinə çevirmir. Ədalət, vicdanlılıq və əsas hüquq prinsipləri ilə uzlaşmayan gizli və ya istismarçı bazar təcrübələri qanuni kommersiya adəti kimi qəbul edilməməlidir.
Şirkət Qərarı Niyə Ətraflı Əsaslandırılmalıdır?
Müəllif müdafiə edir ki, yaxşı şirkətlər hüququ qərarı yalnız nəticəni açıqlamaqla kifayətlənməməlidir. Məhkəmə hansı sübutun niyə qəbul edildiyini, hansı qaydanın niyə tətbiq olunduğunu və bu iki ünsürün hökm nəticəsinə necə bağlandığını görünən etməlidir.
Bu əsaslandırma üç qatda düşünülə bilər:
- Məntiq: sübut, fakt, hüquq qaydası və nəticə arasındakı əlaqənin ardıcıl olması.
- Hüquqi prinsip: qanun boşluqlarını və qeyri-müəyyən anlayışları daha ümumi hüquq prinsipləri ilə izah etmək.
- Praktik əsaslandırma: hüquqi baxımdan mümkün bir nəticənin kommersiya münasibətləri və mübahisənin real quruluşu baxımından nə mənaya gəldiyini qiymətləndirmək.
Məhkəmə akademik mübahisədə çoxluq mövqeyini, azlıq mövqeyini və ya daha yeni doktrinal yanaşmanı qəbul edə bilər. Mənbəyə görə əsas məsələ hansı mövqenin seçildiyini gizlətmək deyil, niyə seçildiyini izah etməkdir.
Əsaslandırma həm də məhkəmə mülahizə səlahiyyətinin məhdudlaşdırılmasına xidmət edir. Qərarın əsaslandırması açıq olduqda tərəflər və yuxarı instansiya məhkəmələri hakimin hansı hüquqi addımlarla nəticəyə gəldiyini yoxlaya bilərlər.
Şirkət Muxtariyyəti ilə Məhkəmə Müdaxiləsi Necə Tarazlaşdırılmalıdır?
Mənbənin əsas prinsipi şirkətin və kommersiya aktorlarının hüquqa uyğun seçimlərinin ilkin olaraq etibarlı və hörmətəlayiq qəbul edilməsidir. Məhkəmə şirkət rəhbərinin yerinə keçən ikinci idarə heyəti kimi davranmamalıdır; lakin şirkətdaxili muxtariyyətdən sui-istifadə edildikdə və ya o tamamilə funksiyasız hala gəldikdə məhkəmə müdafiəsi işə düşə bilər.
Kommersiya Qərarı ilə Hüquqa Uyğunluq Fərqlidir
Hakim investisiyanın iqtisadi baxımdan ağıllı olub-olmadığını şirkət rəhbərindən daha yaxşı bilməyə bilər. Buna görə məhkəmənin əsas sualı:
“Mən olsaydım bu kommersiya qərarını verərdimmi?”
deyil,
“Qərar hüquq, səlahiyyət, prosedur, vicdanlılıq və səhmdarların hüquqları baxımından etibarlıdırmı?”
olmalıdır.
Etibarlılığı Qoruma Yanaşması
Müəllif müdafiə edir ki, kommersiya əməliyyatlarında iki ağlabatan şərhdən biri əməliyyatı etibarlı, digəri etibarsız edirsə və daha güclü hüquqi əsas yoxdursa, kommersiya dövriyyəsini qoruyan etibarlılıq şərhinə üstünlük verilə bilər.
Bu yanaşma xüsusilə əməliyyat təhlükəsizliyi, şirkətin davamlılığı və müqavilə azadlığı düşüncələri ilə əlaqəlidir.
Norma Növləri
| Norma növü | Əsas funksiya |
|---|---|
| Məcburi norma | Tərəfə müəyyən davranışı yerinə yetirmək öhdəliyi qoyur. |
| Qadağanedici norma | Müəyyən davranışın edilməsini qadağan edir. |
| İstiqamətləndirici / aspirational norma | Daha yaxşı praktikanı təşviq edir, lakin hər pozuntu avtomatik olaraq xüsusi hüquq etibarsızlığı yaratmır. |
| Tamamlayıcı norma | Tərəflər başqa cür razılaşmayıblarsa, standart qaydanı təmin edir. |
| Səlahiyyətverici norma | Tərəflərə müəyyən hüquqi sahə daxilində seçim etmək imkanı verir. |
Mənbənin mühüm xəbərdarlığı budur ki, hər məcburi tənzimləməyə ziddiyyətin avtomatik olaraq müqaviləni və ya şirkət əməliyyatını etibarsız etdiyi fərziyyəsindən qaçmaq lazımdır.
Mediasiya Niyə Prioritetdir, Amma Məcburedici Olmamalıdır?
İşdə mediasiya yalnız məhkəmə işlərinin yükünü azaldan texnika kimi deyil, tərəflərə pozulmuş şirkət münasibətlərini yenidən qurmağa imkan verən mübahisələrin həlli vasitəsi kimi nəzərdən keçirilir.
Xüsusilə şirkət mübahisələrində məhkəmə qərarının yalnız keçmişdə kimin haqlı olduğunu müəyyən etməsi kifayət etməyə bilər. Eyni şirkətdə qalmağa davam edəcək ortaqların, rəhbərlərin və ya investorların gələcəkdə necə birlikdə işləyəcəyini də həll etmək lazım gələ bilər.
Şirkət Kilidlənməsində Təklif Olunan Həll Ardıcıllığı
| Mərhələ | Müəllifin təklif etdiyi yanaşma |
|---|---|
| 1 | Tərəflər arasında işlək münasibətin yenidən qurulmasını sınamaq. |
| 2 | Razılaşma mümkün deyilsə, payın ötürülməsini qiymətləndirmək. |
| 3 | Payın ötürülməsi uğursuz olarsa, şirkətdən çıxış və ya geri satınalma kimi həlləri qiymətləndirmək. |
| 4 | Bunlar da nəticə verməzsə, şirkətin bölünməsi kimi struktur həlləri araşdırmaq. |
| 5 | Son seçim kimi xitam və ya ləğv. |
Bu ardıcıllıq mənbənin normativ təklifidir; qüvvədə olan qanunvericiliyin bütün şirkət mübahisələrində məcburi etdiyi bağlayıcı alqoritm deyil.
Mediasiyanın Həddi
Razılaşma könüllü və hüquqa uyğun olmalıdır. Məhkəmə yalnız mediasiya nisbətini artırmaq məqsədilə tərəfləri razılaşmağa məcbur etməməlidir.
Həmçinin iki tərəfin razılaşması şirkətin, digər səhmdarların, kreditorların və ya üçüncü şəxslərin hüquqlarını pozursa, məhkəmə bu razılaşmanı avtomatik qəbul etməməlidir.
Formal Bərabərliklə Zəif Tərəfin Qorunması Ziddiyyət Təşkil Edirmi?
Müəllifə görə xeyr. Tərəflərin hüquqi baxımdan bərabər olması onların iqtisadi güclərinin, məlumata çıxışlarının və ya şirkət üzərində faktiki nəzarətlərinin bərabər olması demək deyil. Buna görə açıq informasiya və güc asimmetriyası olan hallarda məhdud və ölçülü müdafiə formal bərabərliyi maddi bərabərliyə yaxınlaşdıra bilər.
Şirkət Daxilində Üç Əsas Güc Münaqişəsi
Mənbə təkrarlanan üç münasibətə diqqət çəkir:
- nəzarət edən ortaqlar ilə azlıq səhmdarları,
- şirkət daxilindəki şəxslər ilə xaricdəki kreditorlar və investorlar,
- rəhbərlər ilə onları təyin edən səhmdarlar.
Bu münasibətlərdə məlumata və qərar gücünə çıxış tərəflər arasında ciddi şəkildə fərqli ola bilər.
Sübutetmə Yükü və Məlumata Nəzarət
Bir tərəf zəruri sənədlərə faktiki nəzarət etdikdə qarşı tərəfdən hər şeyi sübut etməsini tələb etmək əslində hüququn həyata keçirilməsini mümkünsüz edə bilər.
Buna görə mənbə müəyyən hallarda informasiya üstünlüyünə malik tərəfə daha ağır sübutetmə yükü verilməsini və məhkəmənin tərəfin obyektiv olaraq əldə edə bilmədiyi sübutları lazım olduqda toplamasını müdafiə edir.
Güclü Tərəfin Hüquqları da Qorunmalıdır
Zəif tərəfin qorunması digər tərəfin prosessual hüquqlarının aradan qaldırılması demək deyil. Müdafiə hüququ, sübut təqdim etmək, sübuta etiraz, qarşılıqlı iddia və əsas prosessual təminatlar hamı üçün qorunmalıdır.
Həmçinin “güclü” və “zəif” kateqoriyaları sabit deyil. Eyni qurum bir münasibətdə iqtisadi baxımdan güclü, başqa münasibətdə isə digər tərəfə qarşı daha zəif mövqedə ola bilər.
Tədqiqatın Metodu və Nəticələri
Tədqiqat üsulu
İş klassik doktrinal hüquq metoduna əsaslanır. Müəllif 2013-cü ildə qüvvədə olan şirkətlər hüququnu, ümumi mülki hüquq tənzimləmələrini, Ali Xalq Məhkəməsinin məhkəmə şərhlərini, prosedur və sübut qaydalarını, kommersiya adətlərini və seçilmiş mübahisə növlərini birlikdə qiymətləndirərək məhkəmə düşüncəsi çərçivəsi hazırlayır.
Yeni iş nümunəsi yaradılmayıb, qərarlar statistik şəkildə kodlaşdırılmayıb və təklif olunan yanaşma alternativ məhkəmə modelləri ilə eksperimental şəkildə müqayisə edilməyib.
Yeddi Hissəli Məhkəmə Düşüncəsi Arxitekturası
| Mərhələ | Əsas sual | Müəllifin yanaşması |
|---|---|---|
| 1. İşə çıxış | Mübahisə qanunda açıq şəkildə yazılmayıbsa, dinlənə bilərmi? | Məhkəmədə baxıla bilən xüsusi hüquq iddiası varsa, yalnız qanun boşluğuna görə qapı bağlanmamalıdır. |
| 2. Qaydanı tapma | Hansı norma tətbiq ediləcək? | Şirkətlər hüququ, ümumi mülki hüquq, norma iyerarxiyası, məhkəmə şərhi və qanuni kommersiya adəti birlikdə qiymətləndirilir. |
| 3. Əsaslandırma | Nəticəyə necə gəlinib? | Sübut, hüquq qaydası və hökm arasındakı məntiq görünən edilir. |
| 4. Muxtariyyət | Məhkəmə kommersiya qərarına nə qədər qarışmalıdır? | Hüquqa uyğun muxtariyyət qorunur; sui-istifadə və ya dağılma halında müdaxilə edilir. |
| 5. Mediasiya | Mübahisə qərar verilmədən həll oluna bilərmi? | Könüllü və hüquqa uyğun həll təşviq edilir; məcburedici razılaşma rədd edilir. |
| 6. Maddi bərabərlik | Məlumat və güc fərqi necə nəzərə alınmalıdır? | Formal bərabərlik qorunmaqla struktur zəiflik ölçülü şəkildə nəzərə alınır. |
| 7. Məhkəmə xidməti | Məhkəmə necə davranmalıdır? | Əlçatan, izahedici, sürətli, qərəzsiz və zərurət olduqda fəal xidmət anlayışı təklif edilir. |
Aktivizm, Ölçülülük və Qərəzsizlik
Məqalənin sonundakı sintez üç məhkəmə keyfiyyətinin birlikdə mövcud olmasını tələb edir.
Aktivizm: Məhkəmənin çətin işlərdən yayınmaması, zəruri sübutları toplaması, mübahisəni həqiqətən həll etməsi və hüquqi boşluq qarşısında vəzifədən geri çəkilməməsi.
Ölçülülük / judicial restraint: Məhkəmənin şirkət idarəetməsinin yerinə keçməməsi və hüquqa uyğun kommersiya seçimlərini öz iqtisadi baxışı ilə dəyişdirməməsi.
Qərəzsizlik: Şirkətin mülkiyyət strukturu, tərəfin iqtisadi gücü və ya statusu səbəbilə məhkəmənin bir tərəfə institusional imtiyaz verməməsi.
Mənbənin ideal modeli bu üç ünsürü bir-birinin alternativi deyil, eyni məhkəmə rolunun tamamlayıcı hissələri kimi görür.
Tədqiqatın Dəstəklədiyi Nəticə
Mənbənin doktrinal olaraq müdafiə etdiyi: şirkət mübahisələrinin ardıcıl şəkildə həll edilə bilməsi üçün yalnız qanun maddələrinin mövcudluğu kifayət deyil. İşə çıxış, normaların sistemli şərhi, ətraflı əsaslandırma, şirkət muxtariyyətinə hörmət, ölçülü müdaxilə, maddi bərabərlik və institusional qərəzsizlik birlikdə işləməlidir.
Tədqiqatın Dəstəkləmədiyi Nəticə
Mənbənin empirik olaraq göstərmədiyi: bu yeddi hissəli yanaşmanın məhkəmə qərarlarındakı ləğv nisbətini müəyyən faiz azaltdığı, şirkət investisiyalarını artırdığı, iş müddətlərini qısaltdığı və ya mövcud məhkəmə yanaşmasından statistik baxımdan daha uğurlu olduğu iş tərəfindən kəmiyyətcə sınaqdan keçirilməyib.
Həmçinin mənbə 2013-cü ilin hüquqi mühitinə aid olduğundan həmin dövrün qanun maddələri və məhkəmə şərhləri bugünkü Çin şirkətlər hüququnda birbaşa qüvvədə olan müddəa kimi istifadə edilməməlidir.
Müasir Hüquq Baxımından Tarix Sərhədi
Məqalənin tarixi dəyərini qorumaq üçün mənbədə istifadə olunan hüquq sistemi dəyişdirilmədən anlaşılmalıdır. Məqalədəki Contract Law, Property Law və Tort Liability Law 2013-cü ildə ayrıca qanunlar kimi qüvvədə idi; sonradan sistem Çin Mülki Məcəlləsi ilə yenidən quruldu.
Eyni şəkildə iş 2005 Company Law çərçivəsində yazılıb. 2023-cü il yeni reviziyasının 1 iyul 2024-cü ildə qüvvəyə minməsi bugünkü mübahisələrin qiymətləndirilməsində yeni hüquqi mətnin və əlaqəli məhkəmə şərhlərinin ayrıca araşdırılmasını tələb edir.
Mənbə və Metod Qeydi
Orijinal iş: Innovating Judicial Reasoning in Corporate Disputes.
Müəllif: Junhai Liu.
Afiliyasiya: Renmin University of China Law School.
Orijinal nəşr: Journal of Law Application (法律适用), No. 5, 2013, s. 2–12.
Mənbə versiyası: SSRN English Edition; 2013-cü il tarixli orijinal işin nəşr yönümlü ingilis dili tərcüməsi.
Mənbənin uzunluğu: 14 PDF səhifəsi.
Tədqiqat layihəsi: Ministry of Education Key Research Institute of Humanities and Social Sciences Major Project, “Modernization of China’s Company Law Against the Background of the Financial Crisis”, Project No. 2009JJD820009.
Tədqiqatın növü: Doktrinal hüquq analizi, məhkəmə üsulu və normativ institusional dizayn.
Empirik məlumat: Yeni iş məlumat dəsti və ya statistik analiz yoxdur.
Tarixi hüquqi kontekst: İş 2005 Company Law, həmin dövrdə qüvvədə olan Contract Law, Property Law, Tort Liability Law, Civil Procedure Law və dövrün Company Law Judicial Interpretations I–III çərçivəsində yazılıb.
Yeniləmə qeydi: İngilis dili versiyası sonrakı Civil Code, 2023 Company Law və sonrakı məhkəmə şərhlərini şüurlu şəkildə orijinal mətnə geriyə doğru əlavə etmir.
Əsas metodoloji məhdudiyyət: Təklif olunan məhkəmə düşüncəsi modelinin performansı müqayisəli və ya kəmiyyət tədqiqatı ilə ölçülməyib. Nəticələr hüquq doktrinasına, institusional analizə və müəllifin normativ qiymətləndirmələrinə əsaslanır.
Müəllif hüququ/lisenziya: Araşdırılan PDF-də açıq Creative Commons və ya oxşar təkrar istifadə lisenziyası göstərilmir. Verianla mətni mənbə əsərin ifadə quruluşunu yenidən dərc etmək əvəzinə əsas hüquqi fikirləri müstəqil öyrədici quruluşda izah edir.
Şərh həddi: İşin məhkəmə aktivizmi, mediasiya, zəif tərəfin qorunması və məhkəmə xidmətinə dair təklifləri müəllifin 2013-cü il hüquq siyasəti və şirkətlər hüququ qiymətləndirmələridir; bugünkü Çin hüququnun məcburi və ya dəyişmədən davam edən qaydaları kimi oxunmamalıdır.

Şərh yazın
E-poçt ünvanınız yayımlanmayacaq. Məcburi sahələr * ilə işarələnib