Araştırma, anyon değişim membranlı su elektrolizinde (Anion Exchange Membrane Water Electrolysis, AEMWE) kütle transferini yükseltirken akış kanallarındaki basınç düşümünü sınırlamayı amaçlayan yeni bir birleşik akış alanını (Combined Flow Field, CFF) deneysel olarak incelemektedir. Tasarım; paralel akış alanı (PFF), interdigitated/parmaklı akış alanı (IFF) ve serpantin akış alanının (SFF) farklı üstünlüklerini tek plaka üzerinde ardışık üç işlevsel bölgede birleştirmektedir. Mürekkep ile kütle transferi görselleştirmesi, ex-situ ve in-situ basınç düşümü ölçümleri ile elektrokimyasal karakterizasyon sonuçları, CFF'nin geleneksel tek yapılı akış alanlarına kıyasla kütle transferi ile hidrolik direnç arasında daha dengeli bir performans sağlayabildiğini göstermektedir. Örneğin 100 mL·min⁻¹ debide CFF, gözenekli alanın dolumunu 1,7 saniyede tamamlarken 5,49 kPa basınç düşümü göstermiş; SFF'de aynı karşılaştırma 2,6 saniye ve 10,40 kPa olmuştur. Bununla birlikte deneyler 25 cm² aktif alana sahip laboratuvar ölçekli tek hücre üzerinde gerçekleştirilmiştir; çalışma uzun dönem dayanıklılık, büyük ölçekli stack davranışı veya ticari hidrojen üretim maliyetini doğrudan doğrulamamaktadır.

Elektrokimyasal karşılaştırmada 343,15 K sıcaklık, 1 atm basınç ve 25 mL·min⁻¹ giriş debisi altında CFF, incelenen akım yoğunluğu aralığında SFF'den daha düşük hücre gerilimi göstermiştir. 1,35 A·cm⁻² akım yoğunluğunda fark 0,05 V'tur. Kütle transferi aşırı potansiyeli, SFF'ye göre 100 mA·cm⁻²'de %14,2 ve 1000 mA·cm⁻²'de %9,4 azalmıştır. Aynı membran-elektrot düzeneklerinin kullanılması nedeniyle aktivasyon aşırı potansiyelleri birbirine yakın kalırken temel farklılığın özellikle kütle taşınımı bileşeninde ortaya çıktığı raporlanmaktadır.

Türkiye açısından anlamı: Çalışma Türkiye'de gerçekleştirilmemiştir ve verilen performans değerleri Türkiye'deki bir elektroliz tesisine doğrudan aktarılamaz. Buna karşın düşük yardımcı pompalama gereksinimi ile güçlü kütle transferini aynı akış alanında birleştirme yaklaşımı, Türkiye'de yeşil hidrojen ve elektrolizör geliştirme çalışmalarında araştırılabilecek bir mühendislik tasarım prensibidir. Yerel uygulama için kullanılan membran, elektrot, katalizör, bipolar plaka malzemesi, KOH koşulları, hücre/stack boyutu, pompa sistemi, üretim yöntemi ve uzun dönem çalışma koşulları altında ayrıca doğrulama gerekir.

Araştırmanın temel problemi nedir?

AEMWE hücresinde akış alanının iki görevi birbiriyle doğrudan bağlantılıdır: sıvı reaktanın elektrot yüzeyine ve gözenekli yapılara etkin biçimde taşınması ve elektroliz sırasında üretilen gaz kabarcıklarının bölgeden uzaklaştırılması gerekir. Ancak akış hızını ve zorlanmış taşınımı artıran geometriler aynı zamanda basınç kaybını yükseltebilir. Daha yüksek basınç düşümü ise elektrolitin dolaştırılması için gereken yardımcı pompalama enerjisini artırır.

Çalışmanın çıkış noktası tam olarak bu mühendislik çelişkisidir. Paralel akış alanları düşük hidrolik direnç sağlayabilmesine rağmen akışın bazı kanalları tercih etmesi ve geniş bölgelerde zayıf taşınım oluşması riski taşır. Serpantin geometriler daha güçlü akış ve basınç farkı oluşturabilir ancak uzun ve kıvrımlı yol nedeniyle basınç kaybını yükseltir. Interdigitated geometri ise akışı gözenekli elektrot altına zorlayarak kütle transferini artırabilir fakat bunun bedeli yine yüksek akış direnci olabilir.

Araştırmacılar bu nedenle tek bir geometrinin her görevi yerine getirmesini istemek yerine, hücre boyunca farklı görevleri farklı geometrilere dağıtmıştır.

Birleşik akış alanı nasıl tasarlanmıştır?

CFF'nin giriş ve çıkış bağlantıları çapraz konumlandırılmıştır. Akış alanı, akış yönünde üç işlevsel bölgeye ayrılmıştır:

1. Paralel kararlı akış giriş bölgesi: Giriş direncini düşük tutmak ve sıvının yüzeye daha düzenli dağıtılmasını sağlamak amacıyla paralel kanallar kullanılır.
2. Interdigitated yoğun kütle taşınımı bölgesi: Süreksiz kanallar akışı riblerin altındaki gözenekli yapıya yönlendirerek zorlanmış konveksiyonu teşvik eder.
3. Serpantin yüksek verimli kabarcık tahliye bölgesi: Uzun ve kıvrımlı kanal, daha yüksek yerel akış hızı ve basınç farkı oluşturarak üretilen gazın çıkışa taşınmasına yardımcı olmak üzere kullanılır.

Şekil 1 bu üç bölgenin yukarıdan aşağıya ardışık yerleşimini ve çapraz giriş-çıkış düzenini göstermektedir. Tasarımın temel fikri, üç geleneksel geometrinin aynı noktada birbirleriyle yarışması değil, hücrenin farklı kesimlerinde farklı görevleri üstlenmesidir.

Deney hücresi nasıl oluşturulmuştur?

Şekil 2'de gösterilen AEMWE hücresi anot, katot, anyon değişim membranı, contalar, akış alanı plakaları ve uç plakalardan oluşmaktadır. Membran-elektrot düzeneğinin (Membrane Electrode Assembly, MEA) aktif alanı 25 cm², yani 5 cm × 5 cm'dir.

• Katot katalizör yüklemesi: 0,5 mg·cm⁻² Pt
• Anot katalizör yüklemesi: 2 mg·cm⁻² NiFe₂O₄
• Uç plakalar: paslanmaz çelik
• Sıkma: sekiz cıvata
• Her cıvataya uygulanan tork: 5 N·m

Kaynakta hücrenin patlatılmış görünüşü, membranın elektrotlar ve akış plakaları arasındaki yerini açık biçimde göstermektedir. Bu ayrıntı önemlidir; çünkü akış alanında oluşturulan basınç ve sıvı dağılımı nihayetinde gözenekli elektrot ve katalizör katmanındaki taşınım koşullarını etkiler.

Kütle transferi nasıl görselleştirildi?

Ex-situ görselleştirme deneyinde mürekkep, peristaltik pompayla akış alanına 12,5, 50 ve 100 mL·min⁻¹ debilerde gönderilmiştir. Önceden yerleştirilen filtre kâğıdının sıvıyla dolma süreci dijital kamera ile zaman içinde kaydedilmiş ve sıvının kapladığı alan ImageJ kullanılarak nicelleştirilmiştir. Bu deney gerçek elektroliz sırasındaki gaz-sıvı iki fazlı davranışının bire bir ölçümü değildir; farklı akış alanlarının sıvıyı alana yayma yeteneğini karşılaştıran ex-situ bir taşınım göstergesidir.

Şekil 4'te zaman sıralı görüntüler, dört akış alanının belirgin biçimde farklı yayılma desenleri oluşturduğunu göstermektedir. PFF'de özellikle düşük debide geniş durağan bölgeler görülürken, IFF'de daha parçalı ve düzensiz dolum alanları oluşmuştur. SFF daha geniş alan kaplamasına karşın sıvı cephesinde belirgin gradyanlar göstermiştir. CFF ise üç debinin tamamında daha hızlı ve daha düzenli bir dolum cephesi sergilemiştir.

Alan kaplama eğrileri ne gösteriyor?

Şekil 5'te ImageJ ile belirlenen sıvı alan fraksiyonu zamana karşı verilmiştir. CFF'nin 12,5 mL·min⁻¹ koşulunda yaklaşık 7 saniyede, 100 mL·min⁻¹ koşulunda ise 1,7 saniyede doygunluğa ulaştığı raporlanmıştır.

50 mL·min⁻¹ koşulu daha nüanslıdır. CFF, yaklaşık 0,7–1,3 saniye arasındaki ilk evrede SFF'nin gerisinde kalmıştır. Araştırmacılar bunu CFF'nin paralel giriş bölümündeki düşük hidrolik direncin, gözenekli bölgeye hızlı infiltrasyonu sürükleyecek basınç farkını başlangıçta daha yavaş oluşturmasına bağlamaktadır. Daha sonra interdigitated ve serpantin bölgelerin etkisi belirginleşmiş, CFF yaklaşık 3,2 saniyede tam doluma ulaşmıştır. SFF'nin bu koşuldaki dolum süresi 2,6 saniyedir.

Bu nedenle sonuç “CFF her anda her geometriden daha hızlıdır” şeklinde okunmamalıdır. Çalışmanın asıl iddiası, farklı çalışma koşulları boyunca dolum hızı ile basınç kaybının birlikte değerlendirildiği dengede CFF'nin avantaj sağlamasıdır.

Basınç düşümü ile kütle transferi arasındaki denge

Ex-situ ölçümlerde CFF'nin özellikle SFF'ye kıyasla daha düşük basınç kaybı ile benzer veya daha iyi taşınım sağlayabildiği görülmüştür. Kaynakta açıkça verilen karşılaştırmalar şöyledir:

100 mL·min⁻¹ koşulu tasarım fikrini özellikle açık göstermektedir: PFF düşük basınç kaybı üretmesine rağmen taşınım kinetiği zayıf kalırken, SFF güçlü taşınımın bedeli olarak daha yüksek hidrolik direnç göstermektedir. CFF ise iki uç arasında daha avantajlı bir kombinasyon sağlamıştır.

Kaynak içi editoryal not: Şekil 6'nın özgün açıklamasında dört yapı “PFF, IFF, SFF, and SFF” olarak yazılmıştır. Grafiğin lejandında PFF, IFF, SFF ve CFF bulunduğundan açıklamada CFF yerine SFF'nin ikinci kez yazıldığı görülmektedir. Bu hata kaynakta bulunduğu biçimiyle tespit edilmiş, bilimsel veri sessizce değiştirilmemiştir.

In-situ basınç düşümü neden ayrıca ölçüldü?

Ex-situ deney, akış alanının kendi hidrolik direncini elektrokimyasal reaksiyon ve gaz oluşumu olmadan incelemektedir. In-situ ölçümde ise elektroliz devam ettiği için sıvı akışı, elektrot reaksiyonları ve dinamik gaz-sıvı iki fazlı davranış birlikte sisteme etki etmektedir.

Şekil 7'de verilen in-situ basınç düşümleri CFF için 3,97 kPa, SFF için 4,21 kPa, PFF için 2,46 kPa ve IFF için 2,78 kPa'dır. Bu grafik, CFF'nin en düşük mutlak basınç düşümüne sahip geometri olmadığını da açıkça göstermektedir; çalışmanın avantaj iddiası basınç kaybının tek başına minimum yapılmasına değil, basınç kaybı ile kütle taşınımının birlikte dengelenmesine dayanmaktadır.

Önemli kaynak içi tutarsızlık: Şekil 7'de CFF=3,97 kPa ve SFF=4,21 kPa olarak etiketlenmiştir. Bu iki sayı arasındaki aritmetik fark 0,24 kPa'dır. Buna karşılık çalışmanın in-situ basınç düşümü metninde ve sonuç bölümünde CFF'nin SFF'ye göre 2,4 kPa azalma sağladığı yazılmaktadır. Yüklenen kaynak bu farkı açıklayan ek bir değer veya düzeltme sunmadığından 0,24 ve 2,4 kPa ifadeleri birbirine dönüştürülmemiş; tutarsızlık açık biçimde korunmuştur.

Elektrokimyasal performans nasıl değişti?

Elektrokimyasal karşılaştırmada araştırmacılar CFF için ana referans olarak SFF'yi kullanmıştır. Şekil 8(a), 343,15 K sıcaklık, 1 atm basınç ve 25 mL·min⁻¹ giriş debisinde elde edilen polarizasyon eğrilerini göstermektedir. CFF'nin hücre gerilimi bütün incelenen akım yoğunluğu aralığında SFF'nin altında kalmış, fark özellikle yaklaşık 0,8 A·cm⁻² üzerinde daha görünür hale gelmiştir.

1,35 A·cm⁻² akım yoğunluğunda CFF'nin hücre gerilimi SFF'ye göre 0,05 V daha düşüktür. Daha düşük hücre gerilimi aynı akım yoğunluğuna ulaşmak için daha az elektriksel potansiyel gereksinimiyle uyumludur; ancak çalışma bu tek hücre sonucundan doğrudan ticari tesis verimliliği veya üretim maliyeti hesaplamamaktadır.

Ohmik kayıp, aktivasyon ve kütle transferi nasıl ayrıştırıldı?

Araştırmacılar toplam hücre gerilimini tersinir gerilim ile aktivasyon, ohmik ve kütle transferi aşırı potansiyellerinin toplamı olarak ele almıştır:

\[ E_{\mathrm{cell}} = E_{\mathrm{rev}} + \eta_{\mathrm{activation}} + \eta_{\mathrm{ohmic}} + \eta_{\mathrm{masstransport}} \]

Burada \(E_{\mathrm{cell}}\) toplam hücre gerilimini, \(E_{\mathrm{rev}}\) tersinir gerilimi, \(\eta_{\mathrm{activation}}\) aktivasyon aşırı potansiyelini, \(\eta_{\mathrm{ohmic}}\) ohmik aşırı potansiyeli ve \(\eta_{\mathrm{masstransport}}\) kütle transferi aşırı potansiyelini ifade eder.

Tersinir gerilim için kaynakta sıcaklığa bağlı aşağıdaki ampirik bağıntı kullanılmıştır:

\[ E_{\mathrm{rev}} = 1.5184 - 1.5421\times10^{-3}T + 9.523\times10^{-5}T\ln T + 9.84\times10^{-8}T^2 \]

Burada \(T\) sıcaklığı temsil eder.

Ohmik aşırı potansiyel Ohm yasası üzerinden:

\[ \eta_{\mathrm{ohmic}} = iR_{\mathrm{ohmic}} \]

şeklinde hesaplanmıştır. \(i\) akım yoğunluğunu, \(R_{\mathrm{ohmic}}\) ise yüksek frekans direncinden belirlenen ohmik direnci temsil eder.

Aktivasyon aşırı potansiyeli Tafel yaklaşımıyla:

\[ \eta_{\mathrm{activation}} = b\log_{10}\left(\frac{i}{i_0}\right) \]

şeklinde modellenmiştir. Burada \(b\) Tafel eğimi, \(i\) akım yoğunluğu ve \(i_0\) değişim akım yoğunluğudur. Kütle transferi aşırı potansiyeli ise toplam hücre geriliminden diğer bileşenlerin çıkarılmasıyla elde edilmiştir.

Elektrokimyasal empedans ne gösterdi?

Şekil 8(b)'deki Nyquist eğrileri CFF'nin yüksek frekans direncinin (High-Frequency Resistance, HFR) SFF'den daha düşük olduğunu göstermektedir. Kaynak bu sonucu, gaz difüzyon tabakası ile bipolar plaka arasındaki temasın ve elektrolit iletim koşullarının iyileşmesine bağlamaktadır. Araştırmacılar özellikle daha etkin gaz uzaklaştırılmasının elektrot-elektrolit arayüzünde gaz birikimini azaltabileceğini ve böylece ohmik kaybı düşürebileceğini öne sürmektedir.

Bu mekanizma çalışmanın yorumudur. Şekil 8 HFR farkını gösterse de gazın temas direncini hangi mikroskobik mekanizma ile ne miktarda değiştirdiğini doğrudan ayrı bir deneyle ölçmemektedir.

Asıl fark neden kütle transferi aşırı potansiyelinde ortaya çıktı?

Şekil 8(d)'de her iki hücrede aynı MEA kullanıldığı için aktivasyon aşırı potansiyellerinin birbirine yakın kaldığı görülmektedir. Buna karşılık CFF'nin kütle transferi aşırı potansiyeli SFF'ye göre:

• 100 mA·cm⁻²'de %14,2 daha düşük,
• 1000 mA·cm⁻²'de %9,4 daha düşüktür.

Kaynağın mekanizma yorumuna göre düşük akım yoğunluğunda sorun daha çok reaktanın alana eşit dağıtılamamasıyla, yüksek akım yoğunluğunda ise artan gaz üretiminin akış yollarını kısmen engellemesiyle ilişkilendirilmektedir. CFF'nin paralel giriş kısmı sıvı dağılımını düzenlemeyi, interdigitated orta bölge gözenekli yapıya zorlanmış taşınım sağlamayı ve serpantin çıkış bölgesi kabarcıkların uzaklaştırılmasını amaçladığından, tasarım her iki rejime de farklı bir yapısal mekanizma üzerinden müdahale etmektedir.

Çalışmanın desteklediği sonuçlar

• CFF, incelenen laboratuvar koşullarında PFF, IFF ve SFF'nin farklı özelliklerini tek bir bölgeli akış alanında birleştirebilmektedir.
• Ex-situ görselleştirmede CFF, test edilen debilerin çoğunda hızlı ve mekânsal olarak düzenli sıvı yayılımı göstermektedir.
• 100 mL·min⁻¹ ex-situ koşulunda CFF hem SFF'den daha hızlı dolum hem de daha düşük basınç düşümü göstermiştir.
• 50 mL·min⁻¹ koşulunda CFF'nin dolum süresi SFF'den biraz uzun olsa da basınç düşümü belirgin biçimde daha düşüktür.
• CFF, SFF'ye karşı yapılan elektrokimyasal karşılaştırmada daha düşük hücre gerilimi ve daha düşük kütle transferi aşırı potansiyeli göstermiştir.
• Sonuçlar, akış alanının farklı bölümlerine farklı hidrodinamik görevler vermenin AEMWE akış alanı tasarımında kullanılabilir bir yaklaşım olduğunu desteklemektedir.

Çalışmanın desteklemediği veya test etmediği sonuçlar

• Çalışma endüstriyel ölçekte bir AEMWE stack başarısını göstermemektedir.
• Uzun süreli dayanıklılık veya binlerce saatlik çalışma kararlılığı test edilmemiştir.
• CFF'nin bütün membran, elektrot, katalizör ve elektrolit kombinasyonlarında üstün olduğu gösterilmemiştir.
• Çalışma tam ölçekli hidrojen üretim tesisi enerji tüketimini ölçmemektedir.
• Seviyelendirilmiş hidrojen maliyeti (LCOH) için ayrıntılı ekonomik model veya tesis ölçekli maliyet analizi sunulmamaktadır.
• Ex-situ mürekkep/filtre kâğıdı deneyi gerçek elektroliz sırasındaki iki fazlı gaz-sıvı taşınımının bire bir karşılığı değildir.
• Şekil 7 ile metindeki in-situ basınç farkı arasındaki 0,24/2,4 kPa çelişkisi kaynak tarafından çözümlenmemiştir.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Deneysel yapı

Ex-situ deney

Mürekkep görselleştirmesinde sıvı peristaltik pompa ile gönderilmiş, filtre kâğıdındaki yayılım gerçek zamanlı kamerayla görüntülenmiştir. Doygunluğa ulaşma süresi kütle taşınımının karşılaştırmalı göstergesi olarak kullanılmıştır. Basınç sensörleri giriş ve çıkışa yerleştirilmiş ve kararlı durumdaki giriş-çıkış basınç farkının ortalaması alınmıştır.

Kaynak, her çalışma koşulunda birden fazla veri seti toplandığını ve aritmetik ortalamanın hesaplandığını belirtmektedir; ancak tekrar sayısını, standart sapmayı, güven aralığını veya ayrıntılı belirsizlik bütçesini açıkça vermemektedir. Bu nedenle küçük farkların istatistiksel güvenilirliği hakkında kaynak dışı bir kesinlik çıkarılamaz.

In-situ deney

In-situ ölçüm elektrokimyasal reaksiyon aktifken gerçekleştirilmiştir. Böylece ölçülen basınç kaybı yalnız kanal geometrisinin hidrolik direncini değil, elektroliz sırasında oluşan gaz-sıvı iki fazlı akışın ve elektrot reaksiyonlarının birleşik etkisini de içermektedir.

Temel nicel bulgular

Şekil 8'in birlikte okunması

Şekil 8 dört tamamlayıcı ölçümü bir arada sunmaktadır. Polarizasyon eğrisi CFF'nin daha düşük hücre gerilimini; Nyquist grafiği daha düşük HFR'yi; iR-düzeltilmiş eğriler ohmik düzeltmeden sonra da performans farkının tamamen kaybolmadığını; aşırı potansiyel ayrıştırması ise en belirgin farkın kütle transferi bileşeninde olduğunu göstermektedir. Bu nedenle araştırmacılar CFF'nin avantajını yalnız düşük elektriksel dirençle değil, sıvı dağılımı ve gaz uzaklaştırma mekanizmalarının birlikte iyileştirilmesiyle açıklamaktadır.

Başlıca sınırlılıklar

• Aktif alan 25 cm² ile sınırlıdır; büyük hücre ve stack ölçeğine geçiş doğrudan test edilmemiştir.
• Uzun dönem kararlılık ve degradasyon testi sunulmamıştır.
• Ex-situ görselleştirme gerçek elektroliz iki fazlı akışının basitleştirilmiş bir temsilidir.
• Basınç ölçümlerinde birden fazla veri seti kullanıldığı belirtilse de tekrar sayısı ve istatistiksel yayılım ayrıntılı verilmemiştir.
• Elektrokimyasal ayrıntılı karşılaştırmanın ana referansı SFF'dir; PFF ve IFF için aynı kapsamda elektrokimyasal veri sunulmamıştır.
• Şekil 7 ile metin arasında in-situ basınç farkı konusunda nicel tutarsızlık vardır.
• Ekonomik yarar ve daha düşük yardımcı güç gereksinimi tartışılmakla birlikte tam sistem veya LCOH analizi yapılmamıştır.

Kaynak ve Yöntem Notu

Temel kaynak sürümü: Yüklenen 19 sayfalık çalışma.

Tam özgün başlık: A combined flow field design for dual optimization of mass transfer and pressure drop in anion exchange membrane water electrolysis

Yazarlar, kaynak sırasıyla: Yixuan An; Yucheng Zhang; Jingyi Yuan; Zhiqi Li; Xiaotao Yang; Fei Ma.

Eş katkı/eş birinci yazar: Kaynakta eş katkı beyanı bulunmamaktadır.

Sorumlu yazar: Fei Ma — mafei@tju.edu.cn

Kurumlar: State Key Laboratory of Engines, School of Mechanical Engineering, Tianjin University, Tianjin 300350, China; National Industry–Education Platform of Energy Storage, Tianjin University, Tianjin 300350, China.

Kaynak türü ve hakemlik durumu: Yüklenen çalışma SSRN'de yayımlanmış bir preprint sürümüdür. Bu çalışma sürümü hakem değerlendirmesinden geçmemiştir. Bibliyografik doğrulamada aynı başlıklı çalışmanın daha sonraki Journal of Power Sources kaydı bulunduğundan, yüklenen preprintin yayın durumu ile güncel dergi kaydı birbirinden ayrı değerlendirilmiştir. Bu Verianla metnindeki deneysel veri ve bilimsel yorumlar yalnızca yüklenen çalışma sürümünden alınmıştır.

SSRN kaydı: Abstract ID 6933580; 19 sayfa; SSRN kaydı 13 Haziran 2026 tarihinde yayımlanmış olarak listelenmektedir.

SSRN DOI: 10.2139/ssrn.6933580

SSRN resmî bağlantısı: https://ssrn.com/abstract=6933580

Bibliyografik sürüm notu: SSRN'de aynı başlığın 6030171 numaralı, 6 Ocak 2026 tarihinde listelenmiş daha eski 20 sayfalık kaydı da bulunmaktadır. Eski kayıt başlığında “fordual” biçiminde bitişik yazım görülür. Burada özgün başlık olarak yüklenen 6933580 sürümündeki görünür başlık aynen esas alınmıştır.

Daha sonraki dergi kaydı: Journal of Power Sources, Volume 693, 30 November 2026, Article 241109.

Hakemli dergi sürümü DOI: 10.1016/j.jpowsour.2026.241109

Yayınevi: Elsevier.

Dergi sürümü bağlantısı: https://doi.org/10.1016/j.jpowsour.2026.241109

Lisans: Yüklenen preprint üzerinde yeniden kullanıma ilişkin açık bir Creative Commons lisans beyanı tespit edilmemiştir. Bu nedenle özgün şekiller burada kopyalanmamış; bilimsel mesajlar metin, tablo ve kaynak verisine dayalı Verianla Live yapılarıyla aktarılmıştır.

Finansman: National Key R&D Program of China (No. 2022YFE0119100), China National Natural Science Foundation Youth Fund (No. 52206271) ve Key Project of Natural Science Funds of Tianjin City (No. 24JCZDJC01060).

Çıkar çatışması: Yazarlar, bildirilen çalışmayı etkileyebilecek bilinen rekabet eden mali çıkar veya kişisel ilişki bulunmadığını beyan etmektedir.

Veri erişilebilirliği: Yüklenen sürümde ayrı ve açık bir veri erişilebilirliği beyanı tespit edilmemiştir.

Yazar katkıları: Yixuan An; kavramsallaştırma, metodoloji, yazılım, deney, biçimsel analiz, araştırma, veri düzenleme, ilk taslak yazımı ve gözden geçirme/düzenleme görevlerini üstlenmiştir. Fei Ma; kavramsallaştırma, metodoloji, danışmanlık, proje yönetimi ve finansman ediniminde görev almıştır. Yucheng Zhang; deney, veri düzenleme, ilk taslak yazımı, danışmanlık ve proje yönetimine katkı vermiştir. Jingyi Yuan; yazılım, ilk taslak yazımı, danışmanlık ve proje yönetimine katkı sağlamıştır. Xiaotao Yang; danışmanlık ve proje yönetiminde görev almıştır. Zhiqi Li için kaynak metinde “Writing - Original Draft Supervision, Project administration” biçiminde noktalama açısından belirsiz bir ifade bulunmaktadır; bu nedenle özgün katkı beyanındaki ayrım sessizce yeniden yorumlanmamıştır.

Kaynak içi bibliyografik/teknik tutarsızlıklar: Dosyanın belge üstverisindeki yazar alanında “David Zhou” görünürken çalışma başlık sayfası ve bibliyografik kayıtlar Yixuan An, Yucheng Zhang, Jingyi Yuan, Zhiqi Li, Xiaotao Yang ve Fei Ma'yı yazar olarak göstermektedir. Şekil 6 açıklamasında CFF yerine SFF ikinci kez yazılmıştır. Şekil 7'de CFF ve SFF değerleri 3,97 ve 4,21 kPa olmasına karşın metin ve sonuç bölümünde aradaki fark 2,4 kPa olarak bildirilmiştir; grafikteki sayılar arasındaki fark 0,24 kPa'dır. Kaynak bu uyuşmazlık için düzeltme veya açıklama sunmamaktadır.

Bilimsel yorum sınırı: Çalışma laboratuvar ölçeğinde deneysel bir AEMWE hücresini incelemektedir. Sonuçlar akış alanı geometrisinin kütle transferi, basınç kaybı ve hücre performansını etkileyebileceğini desteklemektedir; ancak büyük ölçekli stack performansı, uzun dönem dayanıklılık, saha işletmesi veya ticari hidrojen üretim ekonomisi için doğrudan kanıt oluşturmamaktadır.

Verianla yöntem notu: Bilimsel içerik yüklenen çalışmanın metin, denklemler, tablo ve şekillerine dayanmaktadır. Bibliyografik dış doğrulama yalnız yayın kimliği, SSRN kaydı ve daha sonraki dergi sürümünün durumunu belirlemek için kullanılmış; dış kaynaklardan yeni deneysel bulgu veya mekanizma eklenmemiştir.