Үй-бүлөгө багытталган кам көрүү педиатриялык саламаттык сактоодо көптөн бери негизги кам көрүү философияларынын бири катары кабыл алынат. Бул ыкманын баштапкы ой-жүгүртүүсү жөнөкөй, бирок клиникалык жактан абдан күчтүү: Бала бейтапты ооруканадагы керебетте жаткан жеке адам катары гана кароо жетишсиз; бала үй-бүлөсү менен жашайт, айыгуу процессин үй-бүлөнүн колдоосу менен өткөрөт жана кам көрүү тажрыйбасын көбүнчө ата-энеси менен бирге башынан кечирет. Ошондуктан баланы кароодо үй-бүлө менен кызматташуу, үй-бүлөнүн маалыматын олуттуу кабыл алуу, чечим кабыл алуу процесстеринен үй-бүлөнү четтетпөө жана ачык баарлашууну камсыз кылуу педиатриялык жардамдын сапатына таасир этиши мүмкүн.

Изилдөөнүн негизги көйгөйү — үй-бүлөгө багытталган кам көрүү теорияда кеңири кабыл алынганы менен, күнүмдүк клиникалык практикада дайыма эле ырааттуу ишке ашырыла бербейт. Медайымдар үй-бүлөнүн катышуусун баалуу деп эсептеши мүмкүн; бирок иш жүгүнүн көптүгү, убакыт басымы, баарлашуудагы кыйынчылыктар, кадрлардын чектелиши, мекеменин саясаты, физикалык мейкиндиктин жетишсиздиги, ролдордун бүдөмүктүгү же үй-бүлө менен кызматташууга байланыштуу окутуунун жетишсиздиги себептүү бул оң мамилелер практикада ошол эле деңгээлде көрүнбөшү мүмкүн.

Бул изилдөө дал ушул мамиле менен практиканын ортосундагы айырманы карайт. Изилдөөчүлөр Түштүк Индиядагы педиатриялык жардам чөйрөсүндө медайымдардын үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикаларын жана үй-бүлөнүн катышуусуна болгон мамилесин бирге өлчөшкөн. Ошентип, “медайымдар үй-бүлөгө багытталган кам көрүүнү колдойбу?” деген суроо менен гана чектелбестен, “бул колдоо практикада канчалык көрүнүп турат?” деген суроого да жооп издешкен.

Макала адабияттагы кандай боштукту толтурууга аракет кылат дегенде, Индиянын педиатриялык контекстинде үй-бүлөгө багытталган кам көрүү боюнча изилдөөлөр аз экендиги көрсөтүлөт. Үй-бүлөгө багытталган кам көрүү боюнча эл аралык адабият кең болсо да, ар кайсы өлкөлөрдө саламаттык сактоо системалары, үй-бүлөлүк ролдор, маданий күтүүлөр, медайымдык билим берүү, оорукананын инфраструктурасы жана клиникалык иш жүгү айырмаланышы мүмкүн. Ошондуктан Батыш өлкөлөрүндө же башка Азиялык шарттарда алынган жыйынтыктарды Түштүк Индиядагы педиатриялык бөлүмдөргө түздөн-түз көчүрүү туура эмес болушу мүмкүн. Бул изилдөө жергиликтүү педиатриялык жардам чөйрөсүндө медайымдардын көз карашын көрүнүктүү кылууга аракеттенет.

Изилдөө айрым жаңы жарыяларда “үй-бүлөгө багытталган кам көрүү” ордуна колдонулган “балага жана үй-бүлөгө багытталган кам көрүү” деген терминге да токтолот. Бул жаңы түшүнүк үй-бүлөнүн гана эмес, балдардын жана жаштардын өздөрүнүн кам көрүү чечимдерине катышуусун да даана баса белгилейт. Бирок изилдөөдө колдонулган өлчөө куралдары FCC терминологиясын колдонгондуктан, макала бою үй-бүлөгө багытталган кам көрүү термини сакталган. Бул айырма маанилүү; анткени изилдөө балдардын өз үнүн түздөн-түз өлчөбөйт, медайымдардын үй-бүлөгө байланыштуу мамилесине жана практикасына көңүл бурат.

Изилдөөнүн дизайны кесилиштик сүрөттөмө мүнөздө. Кесилиштик изилдөө маалыматтар бир эле убакыт чекитинде чогултуларын билдирет. Мындай дизайн учурдагы абалдын сүрөтүн алуу үчүн ылайыктуу; бирок убакыттын өтүшү менен өзгөрүүнү, себеп-натыйжа байланышын же кандайдыр бир кийлигишүүнүн таасирин көрсөтпөйт. Ошондуктан бул изилдөө үй-бүлөгө багытталган кам көрүү боюнча окутуу медайымдардын практикасын күчөтөт же оң мамиле түздөн-түз жакшыраак практикага алып келет деп далилдебейт. Ал ушул үлгүдө мамиле менен билдирилген практика ортосунда маанилүү байланыш бар экенин гана көрсөтөт.

Изилдөө Bengaluru шаарындагы 300 керебеттүү жеке үчүнчү деңгээлдеги ооруканада жүргүзүлгөн. Катышуучулар жалпы педиатрия бөлүмдөрүндө, неонаталдык интенсивдүү терапия бөлүмүндө, педиатриялык интенсивдүү терапия бөлүмүндө жана тез жардам кызматтарында балдар жана үй-бүлөлөр менен тыгыз иштеген катталган медайымдар болгон. Мындай чөйрөнүн тандалышы логикалуу; анткени педиатриялык жардамда үй-бүлө көп учурда баланын жанында болот, маалымат берет, кам көрүү чечимдерине катышат жана ооруканадагы тажрыйбаны бала менен бирге өткөрөт.

Тандоо ыкмасы максаттуу тандоо болгон. Изилдөөчүлөр педиатриялык бөлүмдөрдө балдарга жана үй-бүлөлөргө жардам көрсөткөн катталган медайымдарды изилдөөгө киргизишкен. Расмий үлгү көлөмүнүн эсеби жүргүзүлгөн эмес. Авторлор изилдөөнүн чалгындоочу жана сүрөттөмө мүнөзүн эске алып, 60 катышуучуга багытталган үлгү ушул мекеменин шартында медайымдардын мамилеси жана практикасы тууралуу сүрөттөмө маалымат берүү үчүн ылайыктуу деп эсептелгенин билдиришет. Бул маанилүү; анткени изилдөө чакан топтордун айырмаларын табууга же кеңири статистикалык тыянак чыгарууга жетиштүү күч менен пландалган эмес.

Маалыматтар REDCap платформасында анонимдүү онлайн сурамжылоо аркылуу чогултулган. Сурамжылоодо жаш, жыныс, үй-бүлөлүк абал, билим деңгээли, жалпы медайымдык тажрыйба, педиатриялык медайымдык тажрыйба жана иштеген клиникалык бөлүм сыяктуу демографиялык жана кесиптик өзгөрмөлөр камтылган. Катышуучулар англис тилин жетиштүү билгендиктен, шкалалар которулбастан колдонулган. Макалага ылайык, англис тили медайымдык билим берүүдө окутуу тили да, клиникалык документтештирүүдө жана кесиптик баарлашууда колдонулган тил да болуп саналат.

Изилдөөнүн биринчи негизги өлчөө куралы FCCQ-R болгон. Бул шкала медайымдардын үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасын бир нече багытта баалоо үчүн колдонулган. Шкалада 45 дихотомиялык, башкача айтканда ооба/жок суроо бар. Алар тогуз багытка бөлүнгөн. Ар бир багыттын упайы ошол багыттагы “ооба” жоопторунун санын суроолордун санына бөлүү менен эсептелген. Изилдөөдөгү өлчөө логикасын төмөнкү формула менен түшүнүүгө болот:

\[ \text{Alan puanı} = \frac{\text{Evet yanıtı sayısı}}{\text{Alandaki madde sayısı}} \]

Бул жерде багыттын упайы 0 менен 1дин ортосунда өзгөрөт. Маани 1ге жакындаган сайын тиешелүү үй-бүлөгө багытталган кам көрүү багыты күчтүүрөөк колдонулары билдирилет. Изилдөөдө ар бир багыт беш суроодон тургандыктан, мисалы, бир багытта төрт “ооба” жообу болсо, багыттын упайы 4/5, башкача айтканда 0,80 болот.

FCCQ-R жалпы упайы болсо 45 суроонун чийки упайларын кошуу аркылуу алынат:

\[ \text{FCCQ-R toplam puanı} = \sum_{i=1}^{45} X_i \]

Бул жерде X_i, i-чи суроого берилген жоопту билдирет; “ооба” жообу 1, “жок” жообу 0 деп эсептелет. Жалпы упай 0 менен 45тин ортосунда өзгөрөт. Жогорку упай көбүрөөк үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасы билдирилгенин түшүндүрөт. Изилдөөдө орточо жалпы упай 26,77, стандарттык четтөө 3,17 болгон. Так кесүүчү чек жок болгондуктан, авторлор бул маанини шкаланын орто чекитинен бир аз жогору жана орточо деңгээлдеги практика деп чечмелешкен.

Экинчи өлчөө куралы FINC-NA болгон. Бул шкала медайымдардын үй-бүлөлөрдүн кам көрүү процессиндеги маанилүүлүгүнө болгон мамилесин өлчөйт. Шкала 26 суроодон турат жана ар бир суроо 1ден 4кө чейин бааланган Likert түзүмүндө. FINC-NA төрт кичи шкаланы камтыйт: “Үй-бүлө медайымдык кам көрүүдө ресурс”, “Үй-бүлө жүк”, “Үй-бүлө медайымдын өз ресурсу” жана “Үй-бүлө кызматташтык өнөктөшү”. Жалпысынан жогорку упайлар үй-бүлөнүн катышуусуна көбүрөөк оң мамилени көрсөтөт.

Бирок “Үй-бүлө жүк” кичи шкаласы терс билдирүүлөрдөн тургандыктан, аны этияттык менен чечмелөө керек. Изилдөөдө бул кичи шкала чийки упайлар менен талданган; демек төмөн упай медайымдардын үй-бүлөнү жүк катары көрүү тенденциясы төмөн экенин билдирет. Бул изилдөөдө ушул кичи шкаланын орточо упайы 1,85 болгон. Бул катышуучулар үй-бүлөлөрдү кам көрүү процессинде негизинен жүк катары көрбөгөнүн көрсөтөт.

Натыйжалардагы катышуучулардын профили педиатриялык жардам чөйрөсүндөгү карьерасынын алгачкы баскычындагы медайымдар тобун чагылдырат. Катышуучулардын көбү аялдар, 26-35 жашта жана штаттык медайым катары түздөн-түз бейтаптарды караган медайымдар болгон. Көпчүлүгүнүн педиатриялык медайымдык тажрыйбасы бир жылдан беш жылга чейин. Бул өзгөчөлүк жыйынтыктар негизинен карьерасынын башындагы педиатриялык медайымдардын үй-бүлөгө багытталган кам көрүүгө болгон көз карашын чагылдырышы мүмкүн экенин көрсөтөт.

FCCQ-R жыйынтыктарына ылайык, үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасы орточо деңгээлде. Жалпы орточо упай 26,77/45 болгон. Багыттык упайлар 0,48ден 0,78ге чейин өзгөргөн. Эң жогорку упайлар “Үй-бүлө баланын жашоосунда туруктуу” жана “Кызматкерлерге эмоционалдык колдоо” багыттарында байкалган. Бул медайымдар үй-бүлөнүн бала үчүн туруктуу жана борбордук ролун таануу боюнча күчтүүрөөк практика билдиргенин жана кызматкерлердин колдоосуна байланыштуу айрым багыттар салыштырмалуу жакшы экенин көрсөтөт.

FCCQ-R боюнча төмөн упай алган багыттар өзгөчө маанилүү: ата-энеден ата-энеге колдоо, ата-энелер менен маалымат бөлүшүү, саламаттык сактоо кызматын уюштуруу системасы, эмоционалдык жана финансылык колдоо жана өнүгүү муктаждыктары. Бул багыттар көбүнчө жеке жакшы ниеттен көп нерсени талап кылат. Мисалы, ата-энеден ата-энеге колдоо үчүн мекемелик механизм, убакыт, багыттоо жана купуялуулук керек. Маалымат бөлүшүү үчүн стандартташкан коммуникация процесстери, ылайыктуу тил, үзгүлтүксүз жаңыртуу жана команданын ички шайкештиги зарыл. Эмоционалдык жана финансылык колдоо үчүн социалдык кызмат, психологиялык жардам, мекеме саясаты жана ресурстарга байланыштыруу талап кылынышы мүмкүн.

Ошондуктан изилдөө үй-бүлөгө багытталган кам көрүүдөгү эң татаал багыттар негизинен уюмдук жана системалык деңгээлдеги багыттар экенин көрсөтөт. Медайым үй-бүлөнү баалуу деп эсептеши мүмкүн; бирок мекеме маалымат бөлүшүүнү жеңилдетпесе, чоң иш жүгү үй-бүлө менен сүйлөшүүгө убакыт калтырбаса же үй-бүлөгө колдоо механизмдери мекемелик деңгээлде түзүлбөсө, практикалык упай чектелүү бойдон калышы мүмкүн. Бул жыйынтык үй-бүлөгө багытталган кам көрүү медайымдын мамилесине гана эмес, кам көрүү системасынын түзүлүшүнө да байланыштуу экенин көрсөтөт.

FINC-NA жыйынтыктары катышуучулардын үй-бүлөнүн катышуусуна болгон мамилеси жалпысынан оң экенин көрсөтөт. Жалпы FINC-NA орточо упайы 2,63, стандарттык четтөө 0,16 болгон. Эң жогорку кичи шкала упайы “Үй-бүлө медайымдык кам көрүүдө ресурс” багытында: орточо 3,12, стандарттык четтөө 0,27. Бул медайымдар үй-бүлөнү баланын кам көрүүсүндө маалымат, колдоо жана туруктуулук берген ресурс катары кабыл алышарын көрсөтөт.

“Үй-бүлө кызматташтык өнөктөшү” кичи шкаласы да орточо 2,67 упай менен орточо-оң деңгээлде болгон. Бул үй-бүлөнү кам көрүүдө пассивдүү конок эмес, кызматташууга боло турган тарап катары көрүү тенденциясын чагылдырат. “Үй-бүлө медайымдын өз ресурсу” багыты орточо 2,50 упай менен орточо деңгээлде. Бул үй-бүлө медайымга кам көрүү процессинде маалымат жана колдоо берген ресурс катары кандай кабыл алынарын көрсөтөт.

Эң төмөн упай “Үй-бүлө жүк” кичи шкаласында болгон: орточо 1,85, стандарттык четтөө 0,27. Бул төмөн упай терс билдирүүлөргө аз макулдукту билдиргендиктен, оң жыйынтык болуп саналат. Катышуучулар негизинен үй-бүлөлөр кам көрүү процессин оорлоткон жүк деп эсептешпейт. Бирок бул үй-бүлөнүн катышуусу дайыма оңой ишке ашат дегенди билдирбейт. Үй-бүлөнү жүк катары көрбөө менен аны кам көрүүнүн бардык деңгээлдеринде активдүү өнөктөш кылуунун ортосунда мекемелик жана практикалык аралык бар.

Изилдөөнүн эң маанилүү статистикалык байланышы FCCQ-R менен FINC-NA упайларынын ортосундагы оң корреляция болгон. Макалада Spearman корреляциясы ρ = .62, p < .001 деп билдирилген. Бул маанини орточо-күчтүү оң байланыш катары кароого болот. Башкача айтканда, үй-бүлөнүн катышуусуна көбүрөөк оң мамиле билдирген медайымдар үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасын да жогору деңгээлде билдирүүгө жакын болгон.

Бул байланыштын жөнөкөй чечмелениши мындай: мамиле менен практика бири-биринен ажыраган эмес. Медайым үй-бүлөнү кам көрүүдө ресурс жана өнөктөш катары көргөндө, үй-бүлөгө багытталган кам көрүү аракеттерин көбүрөөк аткарат деп билдирүү ыктымалдыгы өсөт. Бирок изилдөөнүн дизайны себептүүлүккө жол бербейт. Балким оң мамиле практиканы колдойт; балким үй-бүлөгө багытталган кам көрүү боюнча көбүрөөк тажрыйба топтоо оң мамилени күчөтөт; же экөөнө тең мекеме маданияты, окутуу, тажрыйба жана иш чөйрөсү сыяктуу үчүнчү факторлор бир убакта таасир этет.

Макаланын талкуу бөлүмү мамиле менен практиканын ортосундагы ушул айырманы өзгөчө баса белгилейт. Медайымдар үй-бүлөнүн катышуусун баалуу деп эсептешет; бирок FCCQ-R упайларынын орточо деңгээлде калышы бул оң мамиле дайыма эле жогорку деңгээлдеги практикага айланбай турганын көрсөтөт. Мындай көрүнүш эл аралык адабиятта да кездешет. Медайымдар үй-бүлөгө багытталган кам көрүү принциптерин колдошкону менен, коммуникация тоскоолдуктары, ролдордун бүдөмүктүгү, иш жүгү жана уюмдук чектөөлөр практикада айырмачылык жаратышы мүмкүн.

Изилдөөнүн Түштүк Индиядагы контексти да маанилүү. Индияда үй-бүлөлөр ооруканадагы кам көрүүдө көп учурда активдүү катышат; үй-бүлө мүчөлөрү баланын жанында калышы, маалымат сурашы, чечим кабыл алууга катышышы жана кам көрүүнүн айрым бөлүктөрүнө жардам бериши мүмкүн. Бирок бейтаптардын көптүгү, иш темпинин жогору болушу, мекеменин ресурстары, физикалык мейкиндиктин уюшулушу жана медайымдардын билим/тажрыйба деңгээли бул катышуу кантип башкарыларына таасир этет. Ошондуктан үй-бүлө мүчөлөрүнүн маданий жактан күчтүү катышуусу болгон чөйрөдө да үй-бүлөгө багытталган кам көрүү автоматтык түрдө толук ишке ашты деп айтууга болбойт.

Карьерасынын башындагы медайымдардын көп болушу да маанилүү жыйынтык. Катышуучулардын көпчүлүгүнүн педиатриялык тажрыйбасы бир жылдан беш жылга чейин. Тажрыйбасы аз медайымдар үй-бүлөлөр менен татаал сүйлөшүүлөрдү жүргүзүүдө, үй-бүлөнү чечим кабыл алууга кошууда, кам көрүү планын түшүндүрүүдө, үй-бүлөнүн тынчсыздануусун башкарууда жана чектөөлөрдү сактоо менен кызматташууда көбүрөөк жетекчиликке муктаж болушу мүмкүн. Ошондуктан изилдөө ориентациянын, менторлуктун жана структураланган үй-бүлөгө багытталган кам көрүү окутуусунун маанисин баса белгилейт.

Практикага байланыштуу сунуштар өзгөчө төмөн упай алган багыттарга багытталган. Ата-энеден ата-энеге колдоо үчүн теңтуш колдоо топтору же үй-бүлөлүк колдоо тармактары түзүлүшү мүмкүн. Маалымат бөлүшүү үчүн үй-бүлөлөргө үзгүлтүксүз, ырааттуу жана түшүнүктүү маалымат берүү процесстери уюштурулушу мүмкүн. Саламаттык сактоо кызматын уюштуруу системасы үй-бүлөнүн катышуусун жеңилдеткендей кайра каралышы мүмкүн. Карьерасынын башындагы медайымдарга коммуникация, кызматташуу жана үй-бүлө менен биргелешкен чечим кабыл алуу боюнча менторлук берилиши мүмкүн. Бул сунуштар изилдөөдө түздөн-түз текшерилген эмес; алар жыйынтыктардан келип чыккан практикалык өнүктүрүү багыттары.

Тарыхый мааниси — үй-бүлөгө багытталган кам көрүү педиатриялык адабиятта көптөн бери колдоого алынган принцип болгонуна карабай, ар түрдүү саламаттык сактоо системаларында дагы деле бирдей деңгээлде колдонулбай турганын көрсөтүшү. Айрыкча Индиянын педиатриялык жардам чөйрөсүндөгү медайымдардын тажрыйбасы тууралуу маалымат кошуусу эл аралык адабияттагы боштукту азайтат.

Азыркы учурдагы мааниси — балдар ооруканаларында үй-бүлөнүн катышуусу жөн гана конок саясаты же ата-эненин канааттануусу маселеси эмес экенин көрсөтүшү. Үй-бүлө мүчөлөрү баланын белгилерин, адаттарын, коркууларын, мурдагы медициналык тажрыйбасын жана кам көрүү артыкчылыктарын билген негизги маалымат булагы. Медайым бул маалыматты кам көрүү планына кошкондо коммуникация күчөшү, үй-бүлөнүн тынчсыздануусу азайышы жана баланын ооруканадагы тажрыйбасы көбүрөөк колдоочу болушу мүмкүн. Бирок бул процесс окутууну, убакытты, коммуникация түзүмүн жана мекеме колдоосун талап кылат.

Келечек үчүн изилдөө чоңураак жана көп борборлуу иштер керек экенин ачык көрсөтөт. Бир жеке оорукананын маалыматы Индиядагы бардык педиатриялык жардам чөйрөлөрүн чагылдырбайт. Мамлекеттик ооруканалар, айылдык борборлор, ар кандай штаттар, ар башка бейтап жүктөрү жана маданий-экономикалык шарттар үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасын өзгөртүшү мүмкүн. Мындан тышкары, медайымдардын өз билдирүүлөрү менен гана чектелбестен, үй-бүлөлөрдүн, балдардын, дарыгерлердин жана башка саламаттык сактоо адистеринин көз караштары да камтылышы керек.

Күнүмдүк жашоого тийгизген таасири жагынан бул изилдөө баласы ооруканада жаткан үй-бүлөлөр үчүн маанилүү билдирүү берет. Үй-бүлөгө багытталган кам көрүү — үй-бүлө медайымга тоскоол болот деген эмес, баланы кароодо маанилүү жана коопсуз өнөктөш болот дегенди билдирет. Бирок мунун жакшы иштеши үчүн үй-бүлөлөр да ачык баарлашууга, өз ара урматтоого, кам көрүү командасы менен кызматташууга жана баланын муктаждыктарын бөлүшүүгө колдоо алышы керек. Медайым үчүн үй-бүлө менен иштөө жөн гана жакшы ниет эмес, кесиптик коммуникацияны, чек коюуну, окутууну жана мекеменин колдоосун талап кылган клиникалык көндүм.

Изилдөөнүн күчтүү жактарына Индиянын педиатриялык контекстинде салыштырмалуу аз изилденген темага маалымат кошуусу, кеңири колдонулган эки белгилүү өлчөө куралын колдонушу, ар түрдүү педиатриялык клиникалык бөлүмдөрдүн медайымдарын камтышы, маалыматты түздөн-түз балдарга жардам көрсөткөн медайымдардан чогултушу жана структураланган сурамжылоо менен жетишпеген жоопторду азайтышы кирет.

Чектөөлөрү да маанилүү. Изилдөө кесилиштик болгондуктан, мамиле менен практика ортосунда себеп-натыйжа байланышын түзүүгө болбойт. Маалыматтар өзүн-өзү билдирүүгө негизделет; медайымдар коомдо күтүлгөн жоопторду берүүгө жакын болушу мүмкүн. Ошондуктан натыйжалар түздөн-түз байкалган клиникалык практиканы эмес, медайымдар билдирген практиканы жана мамилени көрсөтөт. Изилдөө бир гана жеке үчүнчү деңгээлдеги ооруканада жүргүзүлгөн; мамлекеттик ооруканаларга, айылдык шарттарга же ресурстары башка мекемелерге жалпылоого болбойт. Үлгү 60 адамдан турат жана чакан топтордун айырмаларын талдоого жетиштүү күчү жок. Ошондой эле балдардын, үй-бүлөлөрдүн жана башка саламаттык сактоо кызматкерлеринин пикири алынган эмес.

Изилдөөнүн айтканы мындай: Түштүк Индиядагы ушул педиатриялык үлгүдө медайымдар үй-бүлөнүн катышуусуна жалпысынан оң мамиле кылышат, үй-бүлөлөрдү кам көрүү процессинде жүк катары көрүшпөйт, бирок үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасын орточо деңгээлде билдиришет. Үй-бүлөнүн катышуусуна көбүрөөк оң мамиле жогору билдирилген үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасы менен байланыштуу. Практиканы күчөтүү үчүн окутуу, менторлук, коммуникация процесстери жана уюмдук колдоо маанилүү.

Изилдөөнүн айтпаганы да ачык. Бул изилдөө үй-бүлөгө багытталган кам көрүү ушул ооруканада балдардын ден соолук натыйжаларын түздөн-түз жакшыртканын далилдебейт. Ар бир медайымдын чыныгы клиникалык жүрүм-турумун байкабайт. Үй-бүлөлөрдүн же балдардын кам көрүү тажрыйбасын өлчөбөйт. Окутуу программасынын, менторлуктун же мекеме саясатынын өзгөрүүсүнүн таасирин текшербейт. Мындан тышкары, жыйынтыктар бир борборго жана өзүн-өзү билдирүүгө негизделгендиктен, Индиядагы бардык педиатриялык жардам чөйрөлөрүнө түздөн-түз жалпыланбашы керек.

Изилдөөнүн Методу жана Жыйынтыктары

Бул изилдөө Түштүк Индиядагы педиатриялык жардам чөйрөсүндө медайымдардын үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасын жана үй-бүлөнүн катышуусуна болгон мамилесин өлчөө үчүн жүргүзүлгөн кесилиштик сүрөттөмө изилдөө. Жаңы клиникалык кийлигишүүнү, окутуу программасын же бейтаптык натыйжаларды талдоону сунуштабайт.

FCCQ-R багыттык упайларынын негизги эсептөө логикасы төмөнкүдөй:

\[ \text{Alan puanı} = \frac{\sum \text{Evet yanıtları}}{5} \]

Ар бир FCCQ-R багыты беш суроодон тургандыктан, багыттын упайы 0 менен 1дин ортосунда өзгөрөт. Жогорку маани ошол багытта көбүрөөк үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасы билдирилгенин көрсөтөт.

FCCQ-R жалпы упайын төмөнкүдөй жыйынтыктоого болот:

\[ \text{Toplam FCCQ-R} = \sum_{i=1}^{45} X_i \]

Бул жерде X_i, ар бир суроого берилген 0 же 1 упайын билдирет. Жалпы упай 0-45 аралыгында.

FCCQ-R менен FINC-NA ортосундагы негизги байланыш төмөнкүдөй:

Макаланын бир бөлүгүндө корреляция мааниси орун толтуруучу катары “ρ = xx” түрүндө көрүнөт, бирок кыскача мазмунда жана кийинки жыйынтык/талкуу бөлүмдөрүндө ρ = .62, p < .001 деп берилген. Бул макалада жыйынтыктарды чечмелөөдө авторлор ачык көрсөткөн акыркы маани — ρ = .62 колдонулган; текст preprint болгондуктан, мындай жазуу/черновик калдыктары этияттык менен бааланууга тийиш.

Изилдөөнүн техникалык жыйынтыгы медайымдар үй-бүлөнүн катышуусуна оң мамиле кылганы менен, үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасы бардык багыттарда бирдей күчтүү эмес экенин көрсөтөт. Эң күчтүү багыттар көбүнчө үй-бүлөнү таануу жана мамилелик кам көрүү менен байланыштуу; начарыраак багыттар болсо ата-энелерди колдоо системалары, маалымат бөлүшүү жана саламаттык сактоо системасын үй-бүлөнүн катышуусуна ылайык уюштуруу сыяктуу түзүмдүк маселелер.

Ошондуктан практикалык тыянак — медайымдардын жеке мамилесин күчөтүү эле жетишсиз. Мекемелер үй-бүлөгө багытталган кам көрүү үчүн убакыт, окутуу, коммуникация стандарттарын, үй-бүлөнү колдоо механизмдерин, башкаруучулук колдоону жана менторлукту камсыз кылышы керек. Айрыкча карьерасынын башындагы педиатриялык медайымдар үчүн үй-бүлө менен баарлашуу, биргелешкен чечим кабыл алуу, үй-бүлөнү кам көрүү планына кошуу жана чектөөлөрдү сактап кызматташуу көндүмдөрүн колдогон структураланган программалар пайдалуу болушу мүмкүн.

Булак жана Метод Эскертүүсү

Бул макала Silvy Davis, Victoria Kain жана Elizabeth Forster даярдаган “Nurses’ Attitudes, and Practices of Family-Centered Care in a Pediatric Care Setting in Southern India- A Cross-Sectional Study” аттуу изилдөөнүн негизинде даярдалган. Негизги текстте аталыш “Nurses’ Attitudes and Practices of Family-Centred Care in a Pediatric Care Setting in Southern India” түрүндө берилген.

Булак текст preprint оригиналдуу изилдөө макаласы болуп саналат жана анда “Бул preprint изилдөө макаласы рецензиядан өткөн эмес” деген билдирүү ачык жазылган. Демек изилдөө рецензиядан өткөн эмес. Жыйынтыктар Түштүк Индиядагы бир жеке үчүнчү деңгээлдеги оорукананын педиатриялык бөлүмдөрүндө иштеген 60 медайымдын өзүн-өзү билдирген сурамжылоолоруна негизделет.

Изилдөө клиникалык кийлигишүү, окутуу программасы же бейтаптык натыйжаларды изилдөө эмес. Үй-бүлөгө багытталган кам көрүү боюнча окутуунун таасирин текшербейт, балдардын айыгуу натыйжаларын өлчөбөйт жана үй-бүлөлөрдүн кам көрүү тажрыйбасын түздөн-түз баалабайт. Колдонулган FCCQ-R жана FINC-NA шкалалары медайымдар билдирген практикаларды жана үй-бүлөнүн катышуусуна болгон мамилени өлчөйт; түздөн-түз байкалган клиникалык жүрүм-турумду билдирбейт.

Бул мазмунга PDF-де жок клиникалык таасир, кам көрүү сапатынын кепилдиги, үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасы ушул ооруканада бейтаптык натыйжаларды сөзсүз жакшыртат деген доомат же белгилүү бир окутуу программасынын натыйжалуулугу сыяктуу колдоого алынбаган жыйынтыктар кошулган эмес. Изилдөөнүн жыйынтыктары үй-бүлөгө багытталган кам көрүүнү күчөтүү үчүн уюмдук колдоого, кесиптик өнүгүүгө, карьерасынын башындагы медайымдарга менторлукка, үй-бүлө менен маалымат бөлүшүү процесстерине жана ата-энелерди колдоо механизмдерине көңүл буруу керек экенин көрсөтөт.

Изилдөөнүн чектөөлөрүнө кесилиштик дизайндан улам себептүүлүк түзүлбөшү, маалыматтардын өзүн-өзү билдирүүгө негизделиши, социалдык жактыруучулук катачылыгынын ыктымалдыгы, бир гана жеке ооруканада жүргүзүлүшү, үлгүнүн чакан болушу, чакан топтук талдоолор үчүн жетиштүү күчтүн жоктугу жана балдардын, үй-бүлөлөрдүн же башка саламаттык сактоо адистеринин көз карашы алынбаганы кирет. Ошондуктан жыйынтыктар Индиядагы бардык педиатриялык жардам чөйрөлөрүнө же башка саламаттык сактоо системаларына түздөн-түз жалпыланбашы керек.

Жыйынтыгында, изилдөө Түштүк Индиянын педиатриялык контекстинде медайымдар үй-бүлөнүн катышуусуна негизинен оң мамиле кылганын, бирок үй-бүлөгө багытталган кам көрүү практикасы орточо деңгээлде калганын көрсөтөт. Мамиле менен практиканын ортосундагы оң байланыш үй-бүлөгө багытталган кам көрүүнү күчөтүүдө жеке мамилелерди да, уюмдук практикалык шарттарды да бирге кароо керек экенин көрсөтөт.