Kaynatılmış su ekstraktı (boiled water extract, BWE), yabani kökenli kahverengi Flammulina velutipes meyve gövdesinin sıcak suyla ekstrakte edilmesiyle elde edilen ve bu çalışmada bakteriyel biofilm oluşumu üzerindeki etkisi test edilen ham bir mantar ekstraktıdır. Yui Nabetani, Kouji Kuramochi ve Yuuki Furuyama'nın in vitro çalışması, BWE'nin Staphylococcus aureus tarafından oluşturulan biofilmi konsantrasyona bağımlı biçimde belirgin olarak azaltabildiğini, buna karşılık bakteriyel büyümeyi baskılamadığını göstermiştir. Ekstrakt ayrıca Cutibacterium acnes biofilm oluşumunu da azaltmıştır. Bu nedenle kaynak, yabani kökenli F. velutipes içinde bakteriyi doğrudan öldürmeden biofilm gelişimini etkileyen bileşen veya bileşenlerin bulunabileceğini göstermektedir.

Çalışmanın merkezindeki ayrım önemlidir: biofilm miktarının azalması bakterilerin ortadan kaldırılmasıyla açıklanmamaktadır. Colony-forming unit (CFU) ölçümünde BWE ile muamele edilen S. aureus kültürlerinin hücre konsantrasyonu düşmemiştir. Bu nedenle araştırma klasik bakterisidal yaklaşım yerine, bakterilerin yüzeye tutunma ve biofilm organizasyonu gibi davranışlarını hedefleyebilecek non-bactericidal bir strateji olasılığına işaret etmektedir.

Bununla birlikte aktif molekül henüz tanımlanmamıştır. Nuclear magnetic resonance (NMR) analizleri aktif bileşenin bir şeker alkolü olabileceğini düşündürmekte, fakat kimyasal yapı kesinleştirilmemektedir. Mekanizmanın ilk yüzey tutunmasının baskılanması veya detergent-like bir etkiyle ilişkili olabileceği öne sürülmektedir; bunlar doğrudan mekanistik olarak kanıtlanmış sonuçlar değildir. Çalışma laboratuvar ölçeğindedir ve güvenlik, klinik etkinlik veya antimikrobiyal direnç gelişimi doğrudan test edilmemiştir.

Biofilm neden önemli bir mikrobiyolojik hedef?

Biofilm, mikroorganizmaların bir yüzeye tutunarak polisakkaritler, proteinler ve extracellular DNA gibi bileşenlerden oluşan bir matriks içinde organize olduğu topluluk yapısıdır. Bu yapı bakterileri çevresel streslerden koruyabilir ve antimikrobiyal ajanların etkinliğini azaltabilir.

Staphylococcus aureus, insan derisinde bulunabilen fırsatçı bir patojendir. Kateter, yapay eklem ve başka tıbbi cihaz yüzeylerine tutunup biofilm oluşturabilmesi, sağlık hizmeti ilişkili enfeksiyonlarda önemli bir sorun oluşturur.

Biofilmdeki bakterilerin kontrolü için yalnız bakterileri öldürmek yeterli olmayabilir. Yoğun antimikrobiyal baskının dirençli alt popülasyonları seçebilmesi nedeniyle bakteriyel yaşamı tamamen durdurmadan biofilm davranışını hedefleyen yaklaşımlar ayrı bir araştırma alanıdır.

Bakteriyi öldürmeden biofilm oluşumunu azaltmak ne anlama gelir?

Bakteriyi öldürmeden biofilm oluşumunu azaltmak, toplam canlı bakteri sayısı belirgin biçimde düşmeden bakterilerin yüzeye bağlı organize matriks oluşturma kapasitesinin baskılanması anlamına gelir. Bu çalışmada BWE ile S. aureus biofilm sinyali düşerken CFU sayısının azalmaması, anti-biofilm etkinin basit bir büyüme inhibisyonuyla açıklanamadığını göstermektedir.

Neden bu ayrım araştırma açısından önemli?

Bir bileşik hem bakteriyi öldürüyor hem biofilmi azaltıyorsa biofilmdeki düşüş yalnız daha az canlı hücre bulunmasından kaynaklanabilir. Bu durumda bileşiğin gerçekten biofilm oluşumunun özel bir aşamasını etkileyip etkilemediğini ayırmak güçleşir.

Bu araştırmada CFU kontrolünün ayrıca yapılması, biofilm azalmasının bakteriyel büyüme baskılanmasından ayrılabilmesini sağlamaktadır. Çalışmanın özgün bilimsel sorusu da bu noktada ortaya çıkmaktadır.

Yabani kökenli F. velutipes neden seçildi?

Ticari F. velutipes, yani enoki mantarı, çoğunlukla beyaz kültivarlarla tanınır. Bu çalışmada kullanılan Yaseishu-enoki ise doğal dağ ortamındaki bir yabani popülasyondan köken alan, daha sonra ticari üretime adapte edilmiş kahverengi bir kültivardır.

Mantarların bioaktif bileşik profili genetik altyapı, yetiştirme koşulları ve habitat gibi değişkenlerden etkilenebilir. Bu nedenle araştırmacılar yabani kökenli kahverengi kültivar ile beyaz ve başka yetiştirilen F. velutipes çeşitlerinin biyolojik etkilerinin aynı olmayabileceğini değerlendirmiştir.

Çalışmada hangi mantarlar karşılaştırıldı?

Kaynatılmış su ekstraktı nasıl hazırlandı?

Yabani kökenli F. velutipes meyve gövdesinden 15 g örnek, 500 mL Milli-Q su içine alınmıştır. Karışım bir saat kaynatılmış, ardından No. 5B filtre kâğıdından geçirilmiştir. Filtre edilen sıvı evaporasyonla yoğunlaştırılmış ve elde edilen ekstrakt tekrar Milli-Q su içinde çözülerek deneyde gerekli konsantrasyonlara ayarlanmıştır.

Hangi bakteriler kullanıldı?

Staphylococcus aureus NBRC 100910, NITE Biological Resource Center'dan temin edilmiştir. Bakteri LB agar veya LB broth içinde aerobik koşullarda 37 °C'de yetiştirilmiştir.

Cutibacterium acnes JCM6245 ise RIKEN Bio Resource Research Center'dan sağlanmış ve Gifu anaerobic medium içinde %10 CO2, %0,1 O2 içeren anaerobik koşullarda 37 °C'de kültüre edilmiştir.

Biofilm testi nasıl yapıldı?

S. aureus ön kültürü, %1 glukoz içeren LB ortamında OD600=0,2–0,3 olacak şekilde beş kat seyreltilmiştir. Glukozun S. aureus biofilm oluşumunu desteklemesi nedeniyle deney ortamına özellikle eklenmiştir.

Her koşuldan 200 µL, düz tabanlı 96-well plate'in üç kuyucuğuna eklenmiştir. Negatif kontrolde Milli-Q su, pozitif kontrolde son konsantrasyonu 20 µg/mL olan ampicillin kullanılmıştır. Plakalar 37 °C'de üç gün anaerobik koşullarda inkübe edilmiştir.

Crystal violet yöntemi ne ölçüyor?

Crystal violet testi, kuyucuk yüzeyine bağlı toplam biofilm biyokütlesini boyayan ve daha sonra boyanın çözündürülerek optik absorbansının ölçülmesine dayanan bir yöntemdir. Bu çalışmada absorbans 595 nm'de ölçülmüş; daha düşük sinyal kuyucuk yüzeyine tutunmuş daha az crystal-violet-boyanabilir biofilm materyalini göstermiştir.

İnkübasyondan sonra supernatant uzaklaştırılmış ve kuyucuklar iki kez phosphate-buffered saline ile yıkanmıştır. Biofilm 200 µL methanol ile 15 dakika fikse edilmiş ve 65 °C'de kurutulmuştur. Ardından 150 µL %0,1 crystal violet eklenerek 20 dakika boyama yapılmıştır.

Yıkamadan sonra kuyucuklara 200 µL %99,5 ethanol eklenmiş, boya pipetleme ile çözündürülmüş ve supernatantın 100 µL'si yeni plakaya aktarılarak 595 nm absorbansı ölçülmüştür.

Figure 1: Konsantrasyon arttıkça ne oldu?

Kaynak Figure 1, 10, 15 ve 30 mg/mL BWE koşullarında S. aureus biofilm oluşumunun kontrol grubuna göre azaldığını göstermektedir. Görsel kuyucuklarda crystal violet yoğunluğunun BWE ile belirgin olarak azalması, absorbans grafiğindeki konsantrasyona bağlı düşüşle uyumludur.

10 mg/mL koşulunda biofilm kontrolün altında kalmış; 15 ve 30 mg/mL koşullarında crystal violet sinyali çok daha düşük düzeylere inmiştir. Üç konsantrasyondaki kontrol karşılaştırmaları kaynakta p<0,001 ile işaretlenmiştir.

Bu grafik doza bağlı anti-biofilm ilişkiyi destekler; fakat BWE içindeki hangi molekülün bu davranışı oluşturduğunu göstermez.

Figure 2: Diğer mantarlar aynı etkiyi gösterdi mi?

Hayır. 10 mg/mL ekstrakt karşılaştırmasında yabani kökenli kahverengi F. velutipes BWE'si, beyaz ve Amashiyaki F. velutipes ekstraktlarının yanı sıra P. ostreatus ve P. eryngii var. tuoliensis ekstraktlarından daha düşük biofilm absorbansı göstermiştir.

Bu sonuç bütün F. velutipes kültivarlarını aynı farmakolojik materyal gibi değerlendirmenin doğru olmadığını göstermektedir. Yazarlar farkı, ekstraksiyon yönteminden çok kültivarın genetik geçmişi ve kimyasal bileşim farklılıklarıyla ilişkilendirmektedir.

BWE gerçekten antibakteriyel değil miydi?

İncelenen S. aureus koşullarında BWE bakteriyel hücre yoğunluğunu düşürmemiştir. Figure 3'te 2,5 mg/mL BWE ile muamele edilen kültürün CFU değeri negatif kontrolün altında değildir; bu nedenle gözlenen biofilm azalması bakterilerin doğrudan öldürülmesi veya büyümenin durdurulmasıyla açıklanmamaktadır.

Büyüme deneyi nasıl yapıldı?

S. aureus %1 glukoz içeren LB ortamında 24 saat ön kültüre edilmiştir. Ekstrakt veya aktif fraksiyonlar kültüre eklenmiş; Milli-Q su negatif kontrol ve 20 µg/mL ampicillin pozitif kontrol olarak kullanılmıştır.

Örnekler 37 °C'de 24 saat anaerobik olarak inkübe edilmiştir. Kültür bulanıklığı OD600=0,1 olacak şekilde ayarlandıktan sonra süspansiyon 10.000 kat seyreltilmiş ve her örnekten 50 µL üç ayrı LB agar plakaya yayılmıştır. Plakalar 37 °C'de 24 saat inkübe edilmiş ve oluşan koloniler sayılmıştır.

Figure 3'ün caption'ında bu büyüme karşılaştırması için kullanılan BWE konsantrasyonu 2,5 mg/mL olarak verilmektedir.

Neden BWE grubunda CFU daha yüksek göründü?

Kaynak yazarları, BWE içindeki amino asit ve şekerlerin S. aureus tarafından besin kaynağı olarak kullanılabilmesinin daha yüksek hücre konsantrasyonunu açıklayabileceğini öne sürmektedir. Bu, doğrudan metabolik mekanizma deneyiyle gösterilmiş bir sonuç değil, gözleme yönelik yazar yorumudur.

C. acnes deneyi neden yapıldı?

C. acnes testi, BWE'nin anti-biofilm etkisinin yalnız S. aureus'a özgü olup olmadığını araştırmak amacıyla yapılmıştır.

Kaynak Figure 4'te 10, 15 ve 30 mg/mL BWE'nin C. acnes crystal-violet biofilm sinyalini kontrol grubuna göre güçlü biçimde düşürdüğü görülmektedir. Üç konsantrasyon da p<0,001 ile işaretlenmiştir.

S. aureus ile C. acnes farklı biofilm mekanizmaları kullandığı için iki türde de inhibisyon görülmesi, ekstraktın biofilm gelişimindeki daha ortak bir aşamayı etkiliyor olabileceği hipotezini doğurmuştur.

Aktif bileşik hangi molekül?

Bu çalışma aktif bileşiğin kimyasal kimliğini kesin olarak belirlememiştir. Supplementary NMR analizleri aktif fraksiyonda bir sugar alcohol bulunduğunu düşündürmektedir; ancak hangi şeker alkolünün etkinlikten sorumlu olduğu veya tek bir molekülün bütün aktiviteyi açıklayıp açıklamadığı gösterilmemiştir.

NMR neyi gösterdi?

Supplementary materyalde aktif fraksiyona ait proton ve karbon NMR spektrumları sunulmuştur. Makale metninde bu analizlerin bileşiğin bir sugar alcohol yapısına sahip olabileceğine işaret ettiği belirtilmektedir.

Kaynak supplementary materyal içinde:

• Figure S1 — 1H NMR, 400 MHz, MeOD,
• Figure S2 — Figure S1'in büyütülmüş 1H NMR bölgesi,
• Figure S3 — 13C NMR, 100 MHz, MeOD

bulunduğunu belirtmektedir.

Xylitol ile aynı molekül mü?

Kaynak xylitolü yalnız bilinen bir sugar-alcohol anti-biofilm örneği olarak tartışmaktadır. Çalışmadaki aktif fraksiyonun xylitol olduğu gösterilmemiştir.

Xylitol bazı bakterilerde polisakkarit aracılı adezyonla ilişkili genleri etkileyebilir ve bakteriler tarafından metabolize edilememesi nedeniyle ayrıca antibakteriyel özellik gösterebilir. Buna karşılık bu çalışmanın yabani kökenli F. velutipes BWE'si S. aureus büyümesini baskılamamıştır.

Bu fark, kaynaktaki aktif bileşenin bilinen antibacterial sugar alcohol mekanizmalarından farklı bir süreç üzerinden çalışabileceğini düşündürmektedir.

BWE biofilm oluşumunu hangi mekanizmayla engelliyor olabilir?

Çalışma kesin moleküler mekanizmayı belirlememiştir. Yazarların tartıştığı iki başlıca olasılık, ekstraktın bakterilerin ilk yüzey tutunmasını engellemesi veya biofilm oluşumunu detergent-like fizikokimyasal bir etkiyle bozmasıdır; bu mekanizmaların hangisinin geçerli olduğu gelecekteki deneylerle doğrulanmalıdır.

İlk yüzey tutunması hipotezi

Biofilm oluşumunun erken aşamalarından biri bakterilerin yüzeye ilk bağlanmasıdır. Eğer BWE bu adezyon aşamasını azaltıyorsa bakteri çoğalabilir fakat yüzey üzerinde kararlı biofilm yapısı oluşturmakta zorlanabilir.

Bu mekanizma çalışmada doğrudan adezyon testiyle ölçülmemiştir.

Detergent-like etki hipotezi

Alternatif açıklama, BWE içindeki bileşenlerin yüzey özelliklerini veya hücre–matriks etkileşimlerini fizikokimyasal olarak değiştirerek biofilm birikimini bozmasıdır.

Kaynak bunu olası bir açıklama olarak belirtmektedir; yüzey gerilimi, membran yapısı veya detergent aktivitesine yönelik doğrudan deney yapılmamıştır.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Deney tasarımının genel akışı

1. Yabani kökenli kahverengi F. velutipes sıcak suda ekstrakte edildi.
2. BWE farklı konsantrasyonlara ayarlandı.
3. S. aureus %1 glukoz içeren ortamda biofilm oluşturacak şekilde inkübe edildi.
4. BWE'nin biofilm üzerindeki etkisi crystal violet ile ölçüldü.
5. Farklı F. velutipes kültivarları ve başka mantarlarla karşılaştırma yapıldı.
6. CFU deneyiyle biofilm azalmasının bakteriyel büyüme inhibisyonundan kaynaklanıp kaynaklanmadığı kontrol edildi.
7. C. acnes kullanılarak etkinin ikinci bir biofilm-forming türde bulunup bulunmadığı araştırıldı.
8. NMR, aktif fraksiyonun kimyasal sınıfı hakkında ön yapısal ipucu sağladı.

Temel deney parametreleri

Figure 1 bulgusu

Kaynak ham sayısal absorbans değerlerini metin içinde tablo halinde vermediği için Verianla grafikten sahte hassasiyetle kesin değer üretmemektedir.

Figure 2 bulgusu

10 mg/mL karşılaştırmasında yabani kökenli F. velutipes ekstraktının biofilm sinyali, diğer F. velutipes kültivarları ile iki Pleurotus türünden daha düşüktür.

Figure 2'de yabani kökenli F. velutipes grubu kontrol karşılaştırmasında p<0,01 ile işaretlenmiştir. Ampicillin pozitif kontrolünde p<0,001 görülmektedir.

Figure 3 bulgusu

CFU testi anti-biofilm aktivitenin bakterisidal etkiden kaynaklanmadığını değerlendirmek için kullanılmıştır. 2,5 mg/mL BWE, S. aureus hücre konsantrasyonunu azaltmamıştır.

Grafikte BWE grubunun CFU değeri negatif kontrolden daha yüksektir; kaynak yazarları bunu ekstrakt içindeki besleyici bileşenlerin kullanılabilmesiyle ilişkilendirmektedir. Bu açıklama doğrulanmış bir metabolizma mekanizması değildir.

Figure 4 bulgusu

C. acnes biofilm deneyinde 10, 15 ve 30 mg/mL BWE gruplarının tümünde crystal-violet sinyali kontrol grubundan belirgin biçimde daha düşüktür ve kaynakta üç koşul da p<0,001 olarak işaretlenmiştir.

İstatistiksel analiz

Deneysel sonuçlar ortalama ± standart sapma olarak raporlanmıştır. Çoğu deney üç tekrar üzerinden yürütülmüştür.

Deney örneklerinin kontrol ile karşılaştırılması için Dunnett testi kullanılmıştır. Duplicate örneklerin karşılaştırılmasında Tukey–Kramer testi uygulanmıştır. Analizler Microsoft Office Excel ve R version 4.0.2 ile gerçekleştirilmiştir.

Çalışmanın desteklediği sonuçlar

• Yabani kökenli kahverengi F. velutipes BWE'si S. aureus biofilm oluşumunu azaltmıştır.
• S. aureus üzerindeki anti-biofilm etki 10–30 mg/mL aralığında konsantrasyona bağlı bir desen göstermiştir.
• Yabani kökenli kültivar, test edilen diğer mantar ekstraktlarından daha güçlü anti-biofilm aktivite göstermiştir.
• BWE, kullanılan CFU deney koşulunda S. aureus büyümesini azaltmamıştır.
• Biofilm azalması doğrudan bakteriyel büyüme inhibisyonuyla açıklanamamaktadır.
• BWE ayrıca C. acnes biofilm oluşumunu azaltmıştır.
• NMR sonuçları aktif bileşenin bir sugar alcohol olabileceğini düşündürmektedir.

Çalışmanın desteklemediği sonuçlar

• Aktif molekülün kesin kimyasal yapısı belirlenmemiştir.
• Aktif bileşiğin xylitol olduğu gösterilmemiştir.
• İlk yüzey tutunması veya detergent-like etki mekanizması doğrudan kanıtlanmamıştır.
• BWE'nin insanlarda biofilm enfeksiyonlarını önlediği gösterilmemiştir.
• Tıbbi cihaz kaplaması olarak güvenli veya etkili olduğu gösterilmemiştir.
• İnsan hücrelerine karşı toksisite veya biyouyumluluk test edilmemiştir.
• Biofilm kontrolünün antimikrobiyal direnç gelişimini gerçekten azalttığı doğrudan ölçülmemiştir.
• Etkinin bütün bakteri veya mantar türlerine yayıldığı gösterilmemiştir.
• Yenilebilir bir mantardan elde edilmesi tıbbi kullanım güvenliğini tek başına kanıtlamaz.

Temel yöntemsel sınırlılıklar

Çalışma yalnız laboratuvar ortamında iki bakteri türü üzerinde yapılmıştır. Biofilm mimarisi gerçek doku, implant veya kronik enfeksiyon ortamındaki çok türlü mikrobiyal toplulukları tam olarak temsil etmez.

Aktif bileşen kimyasal olarak kesin tanımlanmamıştır. Bu nedenle gözlenen etkinliğin tek bir moleküle mi, birkaç bileşenin birlikte etkisine mi veya ekstraktın fizikokimyasal özelliklerine mi bağlı olduğu bilinmemektedir.

Moleküler mekanizma doğrudan ölçülmemiştir. Adhesion genes, quorum sensing, extracellular matrix üretimi, yüzey gerilimi veya membran etkisi için mekanistik deneyler yapılmamıştır.

Biofilm ölçümü crystal violet yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Bu yöntem toplam yüzeye bağlı biofilm biyokütlesini göstermede yararlıdır; fakat canlı hücre, ölü hücre ve extracellular matrix bileşenlerini birbirinden ayırmaz.

CFU deneyi bakteriyel büyümenin korunmasını göstermektedir; buna karşın uzun süreli fizyolojik adaptasyon veya direnç evrimi incelenmemiştir.

Çalışmada hücre toksisitesi, hayvan modeli veya insan klinik doğrulaması bulunmamaktadır.

Gelecek araştırmalar

Kaynağın doğrudan ihtiyaç olarak belirttiği iki temel aşama aktif bileşik veya bileşiklerin kimyasal olarak tanımlanması ve anti-biofilm mekanizmasının belirlenmesidir.

Bunu izleyen araştırmalarda, kaynak bulgularının klinik veya cihaz uygulamasına taşınabilmesi için biyouyumluluk, toksisite, farklı klinik suşlar, mature biofilm modelleri ve gerçek materyal yüzeyleri üzerinde ayrıca doğrulama yapılması gerekir; bunlar mevcut makalenin sonuçları değil, translasyon için gerekli sonraki doğrulama basamaklarıdır.

Kaynak ve Yöntem Notu

Özgün başlık: Boiled Water Extract of Wild-Derived Flammulina velutipes Inhibits Biofilm Formation by Staphylococcus aureus Without Bactericidal Effects

Yazarlar: Yui Nabetani; Kouji Kuramochi; Yuuki Furuyama.

Corresponding author: Yuuki Furuyama.

Kurum: Department of Applied Biological Science, Tokyo University of Science, 2641 Yamazaki, Noda 278-8519, Chiba, Japan.

Dergi: Acta Microbiologica Hellenica.

Yayınevi: MDPI, Hellenic Society for Microbiology adına.

Bibliyografik kayıt: Acta Microbiol. Hell. 2026, Volume 71, Article 25.

DOI: 10.3390/amh71030025

Yayın tarihi: 15 Temmuz 2026.

Editoryal tarihler: Received 17 June 2026; Revised 8 July 2026; Accepted 14 July 2026.

Kaynak türü: Hakemli Brief Report; in vitro mikrobiyoloji ve doğal ürün araştırması.

Lisans: Creative Commons Attribution (CC BY).

Ana deney materyali: Yabani kökenli kahverengi Flammulina velutipes, Yaseishu-enoki.

Ana mikroorganizma:Staphylococcus aureus NBRC 100910.

İkinci mikroorganizma:Cutibacterium acnes JCM6245.

Ekstraksiyon: 15 g mantar + 500 mL Milli-Q su; 1 saat kaynatma; filtrasyon ve evaporasyonla konsantrasyon.

Biofilm ölçümü: Crystal violet staining; absorbans 595 nm.

Büyüme ölçümü: Colony-forming unit sayımı.

Pozitif kontrol: Ampicillin, 20 µg/mL.

İstatistik: Ortalama ± standart sapma; Dunnett testi ve Tukey–Kramer testi; Microsoft Office Excel ve R 4.0.2.

Supplementary materyal: Supplementary Methods; Figure S1 ve S2, 1H NMR 400 MHz MeOD; Figure S3, 13C NMR 100 MHz MeOD.

Finansman: JSPS KAKENHI, grant number 22K14814.

Institutional Review Board: Not applicable.

Informed Consent: Not applicable.

Veri erişilebilirliği: Çalışmada oluşturulan ve analiz edilen verilerin yayımlanmış makalede yer aldığı belirtilmiştir.

Teşekkür: Shinko Industrial, çalışmada kullanılan mantarların sağlanması nedeniyle teşekkür bölümünde belirtilmiştir.

Çıkar çatışması: Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmiştir.

Yazar katkıları: Yui Nabetani: Writing—original draft ve Methodology; Kouji Kuramochi: Writing—review and editing ve Supervision; Yuuki Furuyama: Writing—review and editing, Conceptualization ve Project administration.

Temel yorum sınırı: Çalışma in vitro laboratuvar deneyidir. BWE'nin biofilm azaltıcı etkisi gösterilmiş olmakla birlikte aktif molekül ve mekanizma kesinleştirilmemiş, insan veya hayvan güvenliği değerlendirilmemiş ve klinik biofilm enfeksiyonlarının önlenmesi ya da tedavisi gösterilmemiştir.