HGR4113 аналоги сохтории синтетикӣ мебошад, ки барои беҳтар кардани хусусиятҳои химиявӣ ва метаболикии глябридин, пайвастагии табиӣ дар решаи ширинбия, таҳия шудааст. Ин таҳқиқот таъсири HGR4113-ро ба илтиҳоб, метаболизми ҳуҷайраҳои иммунӣ ва фаъолияти ғадуди оби даҳон дар мушҳои NOD/ShiLtJ, ки бемории монанд ба синдроми Sjögren инкишоф медиҳанд, инчунин дар таҷрибаҳои ҳуҷайраҳои иммунӣ/эпителиалии аз муш гирифташуда омӯхтааст. HGR4113 дар ҳуҷайраҳои фаъолшудаи CD4+ T фосфорилизатсияи STAT3 ва фосфорилизатсияи оксидативии афзударо фурӯ нишонда, ҷавобҳои Th17/IL-17-ро коҳиш додааст; дар ҳуҷайраҳои B популятсияи истеҳсолкунандаи IL-17 ва истеҳсоли иммуноглобулинро кам карда, ҳамзамон ҳуҷайраҳои танзимкунандаи B10-и истеҳсолкунандаи IL-10-ро зиёд кардааст. Дар мушҳои NOD/ShiLtJ HGR4113 бо доза 100 mg/kg/рӯз ба таври даҳонӣ 12 ҳафта дода шудааст; дар гурӯҳи табобатӣ пастшавии вобаста ба синни ҷараёни оби даҳон сабуктар шуда, инфилтратсияи лимфоситҳо, ситокинҳои илтиҳобӣ ва фиброз дар ғадуди оби даҳон коҳиш ёфта, экспрессияи AQP5 афзудааст. Аммо ҳамаи ин натиҷаҳо аз моделҳои преклиникии муш ва ҳуҷайра ба даст омадаанд; ин таҳқиқот нишон надодааст, ки HGR4113 барои беморони Sjögren табобати бехатар ва муассир мебошад.

Синдроми Sjögren бемории музмини аутоиммунӣ мебошад, ки бо инфилтратсияи ҳуҷайраҳои иммунӣ ба ғадудҳои экзокринӣ, пеш аз ҳама ғадудҳои оби даҳон ва ашк, алоқаманд аст. Вақте истеҳсоли секрети ғадудҳо халал меёбад, хушкшавии даҳон ва чашм метавонад инкишоф ёбад. Нуқтаи ибтидоии илмии таҳқиқот ин андеша аст, ки дар патогенези Sjögren на танҳо шумораи ҳуҷайраҳои иммунӣ, балки метаболизми энергетикӣ ва ҳолати митохондриявии онҳо низ метавонанд ба рафтори беморӣ таъсир расонанд.

HGR4113 айнан ҳамон молекулаи табиии глябридин нест. Манбаъ зикр мекунад, ки HGR4113 тағйироти сохторӣ дорад, аз ҷумла иваз шудани гурӯҳи гидроксӣ бо гурӯҳи пропоксӣ дар мавқеи C-4-и ҳалқаи резорсинол ва гидрогенатсияи пайвандҳои дугона дар сохтори pyranobenzene. Номи пурраи химиявии молекула ҳамчун (R)-2-(8,8-dimethyl-2,3,4,8,9,10-hexahydropyrano[2,3-f]chromen-3-yl)-5-propoxyphenol дода шудааст.

Дар таҷрибаҳои in vitro HGR4113 асосан дар консентратсияҳои 1, 5 ва 10 μM санҷида шудааст. HGR4113 дар спленоситҳои стимулнашуда талафоти назарраси зиндамонӣ ба вуҷуд наовардааст, аммо зиндамонии спленоситҳои бо anti-CD3/anti-CD28 ё LPS фаъолшударо вобаста ба доза коҳиш додааст. Аз ин рӯ, ҳангоми тафсири пастшавии ситокинҳои илтиҳобӣ бояд на танҳо тағйири роҳҳои сигналӣ, балки коҳиши зиндамонии ҳуҷайраҳои фаъолшуда низ ба назар гирифта шавад.

Дар ҳуҷайраҳои CD4+ T HGR4113 дифференсиатсияи Th17 ва истеҳсоли IFNγ ва IL-17-ро коҳиш додааст. Дар ҳамин таҷрибаҳо нишондиҳандаҳои вобаста ба фенотипи танзимкунанда, аз ҷумла Foxp3 ва IL-10, зиёд шудаанд. HGR4113 инчунин фосфорилизатсияи минтақаи Tyr705-и сафедаи STAT3-ро коҳиш додааст. STAT3 махсусан дар барномаи Th17, ки бо IL-6 ангезиш меёбад, омили муҳими транскрипсионӣ мебошад. Аз ин рӯ, манбаъ миёни фурӯнишонии ҷавоби Th17 аз ҷониби HGR4113 ва коҳиши фаъолияти STAT3 робитаи механистӣ мегузорад.

Дар таҳлили метаболикии Seahorse суръати истеъмоли оксиген, ки дар ҳуҷайраҳои CD4+ T фаъолшуда бо anti-CD3/anti-CD28 баланд шуда буд, бо HGR4113 коҳиш ёфт. Ин натиҷа дастгирӣ мекунад, ки фосфорилизатсияи оксидативии митохондриявии ҳуҷайраҳои T фаъолшуда аз ҷониби HGR4113 фурӯ нишонда мешавад. Ин мушоҳида маънои онро надорад, ки “HGR4113 фаъолияти митохондрияро дар ҳамаи ҳуҷайраҳо коҳиш медиҳад”; ченкунӣ танҳо ба ҳуҷайраҳои CD4+ T фаъолшуда ва шароити муайяни таҷрибавӣ маҳдуд аст.

Дар таҷрибаҳои ҳуҷайраҳои B HGR4113 ҳиссаи ҳуҷайраҳои CD19+ B-и истеҳсолкунандаи IL-17, ки бо LPS ангезиш ёфта буданд, коҳиш додааст; баръакс, ҳуҷайраҳои танзимкунандаи B10 бо фенотипи CD19+CD5+CD1d+IL-10+-ро зиёд кардааст. Илова бар ин, дар шароити фаъолсозии LPS ё ретсептори ҳуҷайраи B истеҳсоли иммуноглобулин коҳиш ёфта, фурӯнишонии сатҳҳои BAFFR, AICDA ва collagen 1 mRNA гузориш шудааст.

Дар таҷрибаи муш 100 mg/kg HGR4113 ё назорати vehicle ба таври даҳонӣ рӯзона як маротиба 12 ҳафта дода шудааст. Дар когорти асосӣ n=10/гурӯҳ истифода шудааст. Дар тӯли табобат вайроншавии назарраси системавии глюкозаи хун ва вазни бадан гузориш нашудааст. Дар анҷоми табобат сатҳҳои serum IgG, илтиҳоби ғадуди оби даҳон ва инфилтратсияи ҳуҷайраҳои CD4+, CD19+, IL-6+ ва IL-17+ дар гурӯҳи HGR4113 нисбат ба гурӯҳи назоратӣ пасттар буданд.

HGR4113 инчунин популятсияҳои сплении Th17 ва баъзе ҳуҷайраҳои Tfh, ҳуҷайраҳои B-и истеҳсолкунандаи IL-17, ҳуҷайраҳои B-и маркази герминалӣ ва ҳуҷайраҳои плазмаро коҳиш додааст. Аммо афзоиши Treg, ки дар таҷрибаи in vitro дида шуд, дар испурҷи мушҳои табобатшуда ex vivo ба афзоиши назарраси Treg табдил наёфт. Ин фарқ муҳим аст: таҳқиқот ишора мекунад, ки таъсири HGR4113 дар ҳайвони зинда метавонад бештар бо фурӯнишонии популятсияҳои патогении эффекторӣ алоқаманд бошад, на бо тавсеаи системавии Treg.

Дар таҳлилҳои ғадуди оби даҳон бо истифода аз рангкунии Masson trichrome ва нишондиҳандаҳои фиброз, дар гурӯҳи HGR4113 ҷамъшавии коллаген, минтақаҳои мусбати collagen I, fibronectin ва TGF-β коҳиш ёфта, минтақаи мусбати сафедаи канали об aquaporin-5 (AQP5) зиёд шудааст. AQP5 сафедаи муҳими мембранавӣ мебошад, ки бо фаъолияти секретории моеъи ҳуҷайраҳои ацинусии ғадуди оби даҳон алоқаманд аст.

Ҳуҷайраҳои эпителиалӣ, ки аз ғадудҳои submandibular-и мушҳои бо HGR4113 табобатшуда ҷудо карда шуда, дар Matrigel 10 рӯз парвариш ёфтанд, нисбат ба гурӯҳи vehicle сохторҳои 3B эпителиалии беҳтар инкишофёфтаро ба вуҷуд оварданд. Дар ин сохторҳо, дар баробари нишондиҳандаҳои ҳуҷайраҳои базалӣ/люминалӣ KRT5 ва KRT7, сигналҳои E-cadherin, AQP5, α-SMA ва KRT14 низ равшантар буданд. Аммо муаллифон ин натиҷаро ҳамчун регенератсияи ҳақиқии бофтаи дорои худнавсозии дарозмуддат шарҳ намедиҳанд; модел ҷавоби кӯтоҳмуддати репаративӣ ва камолоти сохториро арзёбӣ кардааст.

HGR4113 чист?

HGR4113 аналоги сохтории синтетикӣ мебошад, ки аз каркаси химиявии глябридини табиӣ ҳосил шудааст; таҳқиқот ин пайвастагиро аз нигоҳи қобилияти тағйир додани фенотипи илтиҳобӣ ва метаболизми митохондриявии ҳуҷайраҳои иммунӣ ва ҳамзамон кам кардани аз даст рафтани фаъолияти ғадуди оби даҳон ва осеби бофта дар модели муши монанд ба Sjögren арзёбӣ кардааст.

Глябридин чист?

Глябридин як изофлавани полифенолӣ мебошад, ки аз Glycyrrhiza glabra, яъне решаи ширинбия гирифта мешавад. Манбаъ зикр мекунад, ки глябридин бо таъсирҳои зиддиилтиҳобӣ, антиоксидантӣ ва танзимкунандаи метаболизм алоқаманд аст, аммо устувории формулятсия ва дастрасии биологии он метавонанд истифодаи клиникиро маҳдуд кунанд.

Чаро ба ҷойи худи глябридин HGR4113 истифода шуд?

HGR4113 дар таҳқиқоти қаблии сохтор–фаъолият ҳамчун аналоге тавсиф шудааст, ки нисбат ба глябридин устувории химиявӣ ва хусусиятҳои метаболикиаш беҳтар карда шудаанд. Ҳадафи ин таҳқиқот муқоисаи мустақими глябридин бо HGR4113 нест. Аз ин рӯ, аз таҷрибаҳои мавҷуда хулоса баровардан мумкин нест, ки “HGR4113 барои Sjögren аз глябридин муассиртар аст”.

Чаро синдроми Sjögren бо назардошти ҳамзамони иммунитет ва метаболизм омӯхта шуд?

Дар синдроми Sjögren лимфоситҳои T ва B метавонанд ба ғадудҳои оби даҳон ва ашк инфилтратсия кунанд. Дар ҳуҷайраҳои B фаъолшавии аз ҳад зиёд, ташаккули марказҳои герминалӣ, гипергаммаглобулинемия ва истеҳсоли аутоантитело мушоҳида шуда метавонанд. Манбаъ инчунин бо такя ба бозёфтҳои қаблӣ оид ба вайроншавии митохондриявӣ ва стресси оксидативӣ дар Sjögren фарзияеро баррасӣ мекунад, ки метаболизми ҳуҷайраҳои иммунӣ метавонад ҳадафи терапевтӣ бошад.

Ҳуҷайраи Th17 чист?

Ҳуҷайраҳои Th17 зергуруҳи ҳуҷайраҳои ёрирасони CD4+ T мебошанд, ки бо истеҳсоли IL-17 тавсиф мешаванд. Манбаъ дар мушҳои NOD/ShiLtJ-и монанд ба Sjögren иртиботи меҳвари Th17/IL-17-ро бо илтиҳоб ва таъсири HGR4113 ба коҳиши ин ҷавоби ҳуҷайравӣ меомӯзад.

IL-17 чист?

IL-17 ситокинест, ки дар ҷавоби иммунии илтиҳобӣ нақш дорад. Дар таҳқиқот IL-17 ҳам дар заминаи ҳуҷайраҳои T ва ҳам B арзёбӣ шудааст. HGR4113 дар шароити мувофиқи ангезиш истеҳсоли IL-17 ва басомади ҳуҷайраҳои IL-17 мусбатро коҳиш додааст.

Treg чист?

Treg ё regulatory T cell зергуруҳи ҳуҷайраҳои CD4+ T мебошад, ки ба маҳдуд кардани ҷавоби иммунӣ кумак мекунад. Дар таҳқиқот фенотипи Treg бо ҳуҷайраҳои CD4+CD25+Foxp3+ арзёбӣ шудааст. HGR4113 дар шароити in vitro дифференсиатсияи Treg-ро зиёд кардааст; аммо дар таҳлили ex vivo-и ҳиссаи Treg-и спленикӣ дар мушҳои HGR4113 гирифта афзоиши назаррас мушоҳида нашудааст.

Ҳуҷайраи B10 чист?

Ҳуҷайраҳои B10 популятсияи ҳуҷайраҳои танзимкунандаи B мебошанд, ки метавонанд IL-10 истеҳсол кунанд. Дар таҳқиқот онҳо бо фенотипи CD19+CD5+CD1d+IL-10+ муайян шудаанд. HGR4113 популятсияи ин ҳуҷайраҳои танзимкунандаи B-ро, ки зери ангезиши LPS коҳиш ёфта буд, зиёд кардааст.

STAT3 чист ва чаро фосфорилизатсияи Tyr705 чен карда шуд?

STAT3 омили транскрипсионӣ мебошад, ки сигналҳои ситокини берун аз ҳуҷайраро ба барномаҳои танзими ген дар ядро интиқол медиҳад. Фосфорилизатсияи минтақаи Tyr705-и сафеда нишондиҳандаи васеъ истифодашавандаи фаъолшавии STAT3 мебошад. Дар таҳқиқот ангезиши anti-CD3/anti-CD28 ё IL-6 фосфорилизатсияи STAT3-ро зиёд кардааст, дар ҳоле ки 10 μM HGR4113 онро коҳиш додааст.

HGR4113 ба меҳвари STAT3–Th17–метаболизми митохондриявӣ чӣ гуна таъсир кард?

Дар манбаъ HGR4113 дар ҳуҷайраҳои CD4+ T фаъолшуда фосфорилизатсияи STAT3 Tyr705-ро коҳиш дода, ҳамзамон дифференсиатсияи Th17, истеҳсоли IFNγ/IL-17 ва фосфорилизатсияи оксидативии ҳамроҳи фаъолшавиро низ кам кардааст; ин натиҷаҳо дастгирӣ мекунанд, ки HGR4113 ҷавоби иммуниро на танҳо дар сатҳи ситокин, балки дар робита бо метаболизми энергетикии ҳуҷайра низ модул мекунад, аммо ҳадафи дақиқи мустақими молекулавӣ дар STAT3 ва митохондрия ҳанӯз муайян нашудааст.

OXPHOS чист?

OXPHOS, oxidative phosphorylation, яъне фосфорилизатсияи оксидативӣ раванди истеҳсоли энергия мебошад, ки бо системаи интиқоли электрон ва синтези ATP дар митохондрия алоқаманд аст. Ҳуҷайраҳои иммунии фаъолшуда метавонанд барои нигоҳ доштани афзоиш, синтези сафеда ва вазифаҳои эффекторӣ барномаҳои метаболикии худро тағйир диҳанд. Дар таҳқиқот суръати баландшудаи истеъмоли оксиген дар ҳуҷайраҳои CD4+ T фаъолшуда ҳамчун нишондиҳандаи таҷрибавии нафаскашии митохондриявӣ истифода шудааст.

OCR чӣ маъно дорад?

OCR, oxygen consumption rate, яъне суръати истеъмоли оксиген нишондиҳандаи метаболикӣ мебошад, ки миқдори оксигени аз ҷониби ҳуҷайраҳо дар як воҳиди вақт истеъмолшударо ифода мекунад. Дар ин таҳқиқот воҳиди он pmol O₂/дақиқа мебошад ва бо XF96 Extracellular Flux Analyzer чен шудааст.

Санҷиши метаболикии Seahorse чӣ кард?

Ҳуҷайраҳои тозашудаи CD4+ T-и спленикӣ бо anti-CD3/anti-CD28 фаъол карда шуда, дар шароити бо ё бе HGR4113 12 соат парвариш ёфтанд. Баъдан OCR дар вақти воқеӣ чен карда шуда, oligomisin, FCCP ва rotenone + antimycin A истифода шуда, ҷавоби нафаскашии митохондриявӣ пайгирӣ шуд.

Дар манбаъ оид ба дозаҳои oligomisin номувофиқии гузориш мавҷуд аст: дар Methods 7 μM, дар шарҳи Fig. 2 10 μM навишта шудааст. FCCP ҳамчун 3 μM, rotenone + antimycin A ҳамчун 10 μM гузориш шудааст. Verianla яке аз ин ду қимати oligomisin-ро бо фарзияи берун аз манбаъ “дуруст” қабул намекунад.

Вақте гуфта мешавад HGR4113 “митохондрияро беҳтар мекунад”, чаро OCR коҳиш ёфт?

Ин ду ибора метавонанд заминаҳои гуногуни таҷрибавиро тавсиф кунанд. Манбаъ HGR4113-ро дар заминаи таҳқиқоти қаблӣ ҳамчун пайвастагии танзимкунандаи вазифаҳои митохондриявӣ/метаболикӣ тавсиф мекунад, дар ҳоле ки дар таҷрибаи ҷорӣ OXPHOS-и баландшудаи ҳуҷайраҳои CD4+ T-и аз ҳад фаъолшударо коҳиш додааст. Натиҷаи ин ҷо ин нест, ки “митохондрияи ҳуҷайраи солим вайрон шуд”; балки метаболизми иммунии бо фаъолшавӣ афзуда фурӯ нишонда шуд.

Оё таъсири коҳишдиҳандаи ситокини HGR4113 аз зиндамонии ҳуҷайра мустақил буд?

Манбаъ инро пурра ҷудо накардааст. Дар Fig. 1 дар ҳуҷайраҳои стимулнашуда талафоти назарраси зиндамонӣ дида нашудааст, аммо дар спленоситҳои бо anti-CD3/anti-CD28 ё LPS фаъолшуда HGR4113 бо афзоиши доза зиндамонии ҳуҷайраҳоро коҳиш додааст. Дар ҳамон шароит сатҳҳои ситокин низ кам шудаанд. Аз ин рӯ, пастшавии ситокинро танҳо ба ингибитсияи як роҳи сигналӣ нисбат додан дуруст нест.

Тафсилоти таҷрибаи in vitro-и ҳуҷайраи T

Real-time PCR чиро чен кард?

Аз Total RNA cDNA синтез шуда, системаи StepOnePlus Real-Time PCR истифода шудааст. Дар таҷрибаҳои ҳуҷайраи T сатҳҳои mRNA-и IFNγ, IL-17, Foxp3 ва IL-10; дар таҷрибаҳои ҳуҷайраи B сатҳҳои mRNA-и генҳои BAFFR, AICDA ва Col1 санҷида шуданд. Натиҷаҳои mRNA ба β-actin нормализатсия шуданд.

Flow cytometry чиро чен кард?

Flow cytometry усулест, ки ҳуҷайраҳои алоҳидаро аз рӯи нишондиҳандаҳои рӯизаминӣ ва дохилиҳуҷайравӣ тасниф мекунад. Таҳқиқот Th1, Th17, Treg, Tfh, ҳуҷайраҳои B-и истеҳсолкунандаи IL-17, ҳуҷайраҳои B-и маркази герминалӣ, ҳуҷайраҳои плазма ва B10-ро бо таркибҳои гуногуни антитело ҷудо кардааст.

Дар таҷрибаҳои ҳуҷайраи B чӣ ёфт шуд?

Дар ҳуҷайраҳои CD19+ B-и бо LPS фаъолшуда HGR4113 ҳуҷайраҳои IL-17+-ро вобаста ба доза коҳиш дода, ҳуҷайраҳои IL-10+ B10-ро зиёд кардааст. Истеҳсоли иммуноглобулин, ки бо ангезиши LPS ё anti-IgM + IL-4 + soluble CD40L ба вуҷуд меояд, низ бо HGR4113 коҳиш ёфтааст.

Дар манбаъ оид ба муддати парвариши ҳуҷайраи B номувофиқии методологӣ мавҷуд аст. Қисми Materials and Methods ангезишҳои марбут ба ҳуҷайраи B-ро 72 соат гузориш мекунад, дар ҳоле ки шарҳи Fig. 3 менависад, ки ҳуҷайраҳо 4 рӯз парвариш ёфтаанд. Аз ин рӯ, муддати дақиқи протокол дар матни асосии манбаъ ба як қимат муттаҳид карда намешавад.

Беҳтар шудани фаъолияти ғадуди оби даҳон дар муш маънои табобати Sjögren дар инсонро дорад?

Не; беҳбудиҳои вобаста ба ҷараёни оби даҳон, илтиҳоб ва сохтори ғадуд дар мушҳои NOD/ShiLtJ, ки 100 mg/kg HGR4113 гирифтаанд, бозёфти самаранокии преклиникӣ мебошанд ва доза, бехатарӣ, самаранокии клиникӣ ё фоидаи дарозмуддатро дар беморони инсонии Sjögren нишон намедиҳанд; манбаъ низ ошкоро мегӯяд, ки профили махсуси бехатарӣ ва самаранокии HGR4113 дар беморони Sjögren ҳанӯз муайян нашудааст.

Модели муши NOD/ShiLtJ чист?

Мушҳои NOD/ShiLtJ аслан ҳамчун модели non-obese diabetic таҳия шудаанд ва азбаски бо синну сол метавонанд илтиҳоби ғадудҳои экзокринии монанд ба Sjögren ва гипофунксияи ғадуди оби даҳонро инкишоф диҳанд, дар таҳқиқоти таҷрибавии Sjögren истифода мешаванд. Модел ҳамаи хусусиятҳои биологии бемории инсонро айнан инъикос намекунад.

Табобати муш чӣ гуна гузаронида шуд?

HGR4113 дар dimethyl sulfoxide омода шуда, бо доза 100 mg/kg ба таври даҳонӣ рӯзона як маротиба 12 ҳафта дода шудааст. Гурӯҳи назоратии vehicle дар ҳамон муддати таҷриба vehicle гирифтааст. Дар таҷрибаи асосӣ n=10/гурӯҳ ба нақша гирифта шудааст.

Дар манбаъ дар бораи синни ибтидоӣ фарқи хурди гузориш мавҷуд аст. Дар параграфи Methods навишта шудааст, ки ба мушҳои “seven-week-old” дода шудааст, дар ҳоле ки Results ва Fig. 4 табобати мушҳои “eight-week-old”-ро зикр мекунанд. Манбаъ шарҳ намедиҳад, ки ин фарқ аз давраи якҳафтаинаи мутобиқшавӣ ё фарқи гузориш сарчашма мегирад.

Ҷараёни оби даҳон чӣ гуна чен карда шуд?

Мушҳо зери анестезия бо 5 mg/kg pilocarpine ба таври intraperitoneal ангезиш дода шуданд. Дар давраи 7-дақиқаӣ, ки 90 сония пас аз тазриқ оғоз шуд, оби даҳон аз ковокии даҳон бо микропипетка ҷамъ оварда шуда, ҳаҷм ба таври гравиметрӣ ҳамчун μL/g/дақиқа ҳисоб карда шуд.

Пеш аз табобат ҷараёни оби даҳон чен карда шуда, мушҳо аз рӯи ҷараёни миёнаи ибтидоии оби даҳон рандомизатсия шудаанд. Ҳадаф то ҳадди имкон кам кардани фарқи ибтидоии фаъолияти ғадуд байни гурӯҳҳо буд.

Fig. 4 дар бораи ҷараёни оби даҳон чӣ нишон медиҳад?

Дар гурӯҳи Vehicle бо зиёд шудани синну сол тамоюли пастшавии ҷараёни оби даҳон равшантар мешавад, дар ҳоле ки дар гурӯҳи HGR4113 ин пастшавӣ маҳдудтар мемонад. Манбаъ ин натиҷаро ҳамчун сабуктар шудани гипофунксияи ғадуд тафсир мекунад. Азбаски график ҷадвали рақамии хом намедиҳад, Verianla аз сутунҳо ё хатҳо арзишҳои дақиқи миёнаравӣ эҷод намекунад.

Чаро қанди хун назорат карда шуд?

Азбаски мушҳои NOD/ShiLtJ метавонанд диабет инкишоф диҳанд, глюкозаи хун ҳамчун тағйирёбандаи эҳтимолии омехтакунанда назорат карда шуд. Дар таҳқиқот ҳадди хориҷкунӣ 600 mg/dL муайян гардид, аммо азбаски ҳеҷ муш ба ин сатҳ нарасид, ҳайвоне бо сабаби инкишофи диабет аз таҷриба хориҷ нашуд.

Дар бораи бехатарӣ чӣ гуфтан мумкин аст?

Дар протоколи 12-ҳафтаинаи муш вазни бадан ва глюкозаи хун устувор монданд ва манбаъ дар гистологияи иловагии испурҷ патологияи назарраси узвро вобаста ба табобат гузориш надод. Ин танҳо маънои “дар ин доза ва муддати таҷрибаи муш токсикияти назарраси системавӣ мушоҳида нашуд”-ро дорад; далели бехатарии дарозмуддат дар инсон нест.

Чаро доза 100 mg/kg интихоб шуд?

Манбаъ се асос меорад: табдили Human Equivalent Dose аз диапазони дозаҳои таҳқиқоти клиникӣ, таҳқиқоти ибтидоии доза бо муқоисаи 100 ва 200 mg/kg ва маълумоти қаблии фармакокинетикӣ. Дар таҳқиқоти ибтидоӣ ҳар ду доза дар аввал истеҳсоли оби даҳонро беҳтар карданд, аммо гурӯҳи 100 mg/kg дар дарозмуддат таъсири устувортар нишон дод, дар ҳоле ки гурӯҳи 200 mg/kg дар ҳафтаҳои 17–20 аз даст рафтани самаранокиро нишон дод.

Муаллифон коҳиши дерҳангоми гурӯҳи 200 mg/kg-ро бо эҳтимоли бозхурди ҷубронкунанда ё бори системавӣ баррасӣ мекунанд. Ин далели механизм нест; ин эҳтимолест, ки муаллифон барои шарҳи натиҷаҳо пешниҳод мекунанд.

Оё HGR4113-ро ба доза барои инсон табдил додан мумкин аст?

Не. Дозаи 100 mg/kg, ки дар мушҳо истифода шудааст, ба одамон мустақиман бо ҳамон миқдор ба ҳар килограмм татбиқ намешавад. Манбаъ табдили HED-ро ҳамчун асоси интихоби доза зикр мекунад, аммо формулаи математикии ин табдилро дар мақола намедиҳад; аз ин рӯ Verianla бо формулаи доза берун аз манбаъ дозаҳои нави клиникиро ҳисоб намекунад.

Номувофиқӣ дар тавсифи таҳқиқоти клиникии манбаъ

Хулосаи мақола HGR4113-ро ҳамчун дар таҳқиқоти клиникӣ барои “obesity treatment” тавсиф мекунад. Discussion бошад NCT05642377-ро ҳамчун таҳқиқоти клиникии фаза I барои tip 2 diabetes mellitus тавсиф мекунад. Дар дохили худи мақола ин ду баён мувофиқ карда нашудаанд. Дар ҳар сурат, таҳқиқоти ҷории Sjögren худ озмоиши клиникии инсонӣ нест.

Илтиҳоби ғадуди оби даҳон чӣ гуна арзёбӣ шуд?

Намунаҳои ғадуди оби даҳон дар %4 paraformaldehyde фиксация шуда, ба парафин гузошта шуданд. Дар буришҳои панҷ микрометрӣ рангкунии hematoxylin-eosin анҷом дода шуда, илтиҳоб ба таври гистологӣ дараҷабандӣ шуд. Барои CD4, CD19, IL-6 ва IL-17 immunohistochemistry истифода шуд.

Арзёбиҳои гистологӣ ва иммунофлуоресцентӣ бо кӯр будан аз маълумоти гурӯҳ анҷом шуданд; дар тасвирҳои рақамии ×400 ҳуҷайраҳои мусбат аз ҷониби се таҳқиқотчии мустақил, ки гурӯҳҳои таҷрибавиро намедонистанд, шуморида шуданд. Ин арзёбии кӯр ҷиҳати муҳими методологӣ барои кам кардани ғарази мушоҳид мебошад.

Фиброз чӣ гуна арзёбӣ шуд?

Рангкунии Masson's trichrome барои арзёбии ҷамъшавии коллаген истифода шуд. Илова бар ин, immunohistochemistry-и collagen I, fibronectin ва TGF-β анҷом дода шуд. Дар гурӯҳи HGR4113 минтақаи фиброзӣ ва минтақаҳои мусбати collagen I, fibronectin ва TGF-β коҳиш ёфтанд.

AQP5 чист?

Aquaporin-5 (AQP5) сафедаи канали мембранавӣ мебошад, ки бо интиқоли об дар ҳуҷайраҳои ацинусии ғадуди оби даҳон алоқаманд аст. Дар манбаъ афзоиши минтақаи мусбати AQP5 дар гурӯҳи HGR4113 ҳамчун нишондиҳандаи бофтавӣ, ки бо беҳтар нигоҳ доштан ё барқароршавии хусусиятҳои эпителиалии вобаста ба функсияи секреторӣ мувофиқ аст, арзёбӣ шудааст.

Оё сохторҳои 3B эпителиалӣ, ки HGR4113 зиёд кардааст, регенератсияи ҳақиқии ғадуди оби даҳон мебошанд?

Гарчанде таҳқиқот нишон медиҳад, ки дар гурӯҳи HGR4113 ташаккули 3B salivary epithelial structure ва нишондиҳандаҳои хати ҳуҷайравӣ афзудаанд, онро ҳамчун регенератсияи ҳақиқии бо худнавсозии дарозмуддат тасдиқшуда исбот намекунад; муаллифон махсус таъкид мекунанд, ки регенератсияи ҳақиқӣ self-renewal-и дарозмуддат дар бисёр пассажҳоро талаб мекунад ва модели ҷорӣ бештар ҷавоби кӯтоҳмуддати репаративиро чен кардааст.

3B salivary epithelial culture чӣ гуна ташкил карда шуд?

Фассияи тунуки ғадуди submandibular хориҷ карда шуда, бофта бо PBS шуста ва ба қисмҳои хурд бурида шуд. Бофта дар DMEM дорои 1 mg/mL collagenase IV дар 37°C ва %5 CO₂ 30 дақиқа инкубатсия карда шуд. Сипас суспензияи ҳуҷайра аз филтри 40 μm гузаронида шуд.

Ҳуҷайраҳо дар Matrigel дар муҳити DMEM/F12 1:1 парвариш ёфтанд. Дар муҳит 20 ng/mL epidermal growth factor, 20 ng/mL fibroblast growth factor-2, %1 N2 supplement, %1 insulin–transferrin–selenium, 1 μM dexamethasone ва %1 antibiotic–antimycotic истифода шуданд. Муддати парвариш 10 рӯз буд.

KRT5 ва KRT7 чиро нишон медиҳанд?

KRT5 бо ҳуҷайраҳои эпителиалии базалӣ, KRT7 бо ҳуҷайраҳои эпителиалии люминалӣ/дукталӣ алоқаманданд. Дар сохторҳои 3B, ки аз гурӯҳи HGR4113 гирифта шуданд, нишон дода шуд, ки ҳар ду навъи ҳуҷайра нигоҳ дошта шудаанд ва дар ташкили сохтории пешрафта иштирок мекунанд.

Чаро E-cadherin муҳим аст?

E-cadherin ҷузъи муҳими сохторҳои adherens junction мебошад, ки пайвастшавии ҳуҷайраҳои эпителиалиро ба ҳам таъмин мекунад. Сигнали баландтари флуоресцентии E-cadherin дар гурӯҳи HGR4113 дастгирӣ мекунад, ки ташкили эпителиалии сохторҳои 3B пешрафтатар аст.

α-SMA ва KRT14 чиро нишон медиҳанд?

Дар таҳқиқот α-SMA ва KRT14 якҷоя барои арзёбии хусусиятҳои ҳуҷайраҳои myoepithelial истифода шудаанд. Ҳуҷайраҳои myoepithelial дар атрофи воҳидҳои секреторӣ ҷойгир шуда, ба ташкили сохторӣ/функсионалии ғадуд саҳм мегузоранд.

Чаро намуна дар таҷрибаи 3B маҳдудият эҷод мекунад?

Дар гурӯҳи Vehicle n=5 ва дар гурӯҳи HGR4113 дар аввал n=9 намуна коркард шуда, баъди баъзе рангкуниҳо n=8 боқӣ мондааст. Панҷ муши гурӯҳи Vehicle аз рӯи ҷараёни оби даҳон, ки ба миёнаи гурӯҳ наздиктар буд, интихоб шудаанд. Муаллифон ошкоро эътироф мекунанд, ки ин интихоб метавонад selection bias эҷод кунад.

Натиҷаи Ki-67 чӣ маъно дорад?

Манбаъ дар Supplementary Fig. 3 афзоиши экспрессияи Ki-67 дар гурӯҳи HGR4113-ро баррасӣ мекунад ва онро бо ҷавоби пролиферативӣ дар ҳуҷайраҳои progenitor-и эпителиалӣ мувофиқ медонад. Аммо азбаски lineage tracing ва таҷрибаҳои бисёрпассажии дарозмуддат анҷом нашудаанд, хулосаи “бофтаи нави ғадуд ба таври доимӣ регенератсия шуд” дастгирӣ намешавад.

Усул ва натиҷаҳои таҳқиқот

Сохтори умумии тарҳи таҳқиқот

Fig. 1: Зиндамонии спленоситҳо ва ситокинҳои илтиҳобӣ

Спленоситҳои C57BL/6 ва NOD/ShiLtJ пас аз 2 соат пешкоркард бо HGR4113 бо anti-CD3/anti-CD28 ё LPS фаъол карда шуданд. Дар ҳуҷайраҳои стимулнашуда HGR4113 талафоти назарраси зиндамонӣ ба вуҷуд наовард, дар ҳоле ки дар ҳуҷайраҳои фаъолшуда бо зиёд шудани консентратсия зиндамонӣ коҳиш ёфт.

Дар ангезиши anti-CD3/anti-CD28 сатҳҳои IFNγ ва махсусан IL-17 дар ҳуҷайраҳои NOD/ShiLtJ бо HGR4113 коҳиш ёфтанд. Дар ангезиши LPS истеҳсоли TNF ва IL-6 низ кам шуд. Маълумоти Fig. 1 натиҷаҳои миёна ± SD-и се таҷрибаи мустақил мебошанд.

Fig. 2: Метаболизми ҳуҷайраи T ва STAT3

HGR4113 басомади ҳуҷайраҳои Th17-ро вобаста ба доза коҳиш дода, секресияи IFNγ ва IL-17-ро кам ва дифференсиатсияи Treg-ро зиёд кардааст. Сатҳҳои mRNA-и IFNγ ва IL-17 паст шуда, сатҳҳои mRNA-и Foxp3 ва IL-10 баланд шуданд.

10 μM HGR4113 фосфорилизатсияи STAT3 Tyr705-ро, ки бо anti-CD3/anti-CD28 ва IL-6 индуксия шуда буд, коҳиш дод. Дар таҷрибаи OCR ҷавоби баланди нафаскашии митохондриявии ҳуҷайраҳои T фаъолшуда низ бо HGR4113 ба таври назаррас паст шуд.

Fig. 3: Ҷавоби ҳуҷайраи B

HGR4113 ҳиссаи ҳуҷайраҳои IL-17+ B-и бо LPS индуксияшударо коҳиш дода, популятсияи B10-и истеҳсолкунандаи IL-10-ро зиёд кардааст. Дар шароити вобаста ба фаъолсозии LPS ё BCR истеҳсоли иммуноглобулинро вобаста ба доза коҳиш додааст.

Афзоиши BAFFR mRNA бо LPS аз ҷониби HGR4113 фурӯ нишонда шуд; сатҳҳои AICDA ва Col1 mRNA, ки бо фаъолсозии BCR афзуда буданд, бо HGR4113 низ коҳиш ёфтанд.

Fig. 4: Функсияи ғадуди оби даҳон ва илтиҳоб дар муш

Fig. 5: Ҳуҷайраҳои иммунии ex vivo ва фиброз

Дар мушҳои HGR4113 гирифта, ҳиссаи ҳуҷайраҳои CD4+IL-17+ Th17-и спленикӣ ва ҳуҷайраҳои Tfh-и CD4+ICOS+IFNγ+Bcl6+ ва CD4+ICOS+IL-17+Bcl6+ коҳиш ёфт. Ҳиссаи Treg-и спленикӣ бошад, ба таври назаррас тағйир наёфт.

Дар тарафи ҳуҷайраи B, дар расми манбаъ барои ҳуҷайраҳои IL-17+ CD19+ фарқи аз ҷиҳати оморӣ назаррас нишон дода нашудааст, дар ҳоле ки ҳуҷайраҳои B-и маркази герминалӣ ва ҳуҷайраҳои плазма ба таври назаррас коҳиш ёфтаанд. Ин ҷузъ муҳим аст; гуфтан мумкин нест, ки ҳамаи зергуруҳҳои B якхела тағйир ёфтаанд.

Дар фибрози ғадуди оби даҳон минтақаи мусбати Masson trichrome, collagen I, fibronectin ва TGF-β коҳиш ёфта, минтақаи мусбати AQP5 зиёд шуд.

Fig. 6: Сохтори 3B эпителиалӣ

Ҳуҷайраҳои эпителиалии ғадуди оби даҳон аз мушҳои HGR4113 гирифташуда дар парвариши 10-рӯза нисбат ба ҳуҷайраҳои гурӯҳи vehicle сохторҳои 3B-и пешрафтатар ташкил карданд.

Дар гурӯҳи HGR4113 шиддати флуоресценсияи E-cadherin ва AQP5 ба таври назаррас зиёд шуд. Сигналҳои α-SMA ва cytokeratin-14 низ афзуданд. Бо KRT5 ва KRT7 мавҷудияти ҷузъҳои ҳуҷайраҳои базалӣ ва люминалӣ нишон дода шуд.

Таҳлили оморӣ

Таҳлили оморӣ бо GraphPad Prism 9 анҷом дода шуд. Нормалии тақсимоти маълумот бо санҷиши Shapiro–Wilk ва якхелагии дисперсия бо санҷиши Levene санҷида шуд. Барои муқоисаи ду гурӯҳ Student's t test-и параметрӣ, барои муқоисаи зиёда аз ду гурӯҳ one-way ANOVA ва баъдан Tukey HSD post hoc истифода шуд. Маълумот ҳамчун миёна ± инҳирофи стандартӣ пешниҳод шуда, P<0.05-и дутарафа ҳамчун ҳадди аҳамияти оморӣ қабул гардид.

Натиҷаҳое, ки таҳқиқот дастгирӣ мекунад

• HGR4113 дар шароити муайяни in vitro истеҳсоли ситокинҳои илтиҳобиро коҳиш додааст.
• HGR4113 дар ҳуҷайраҳои CD4+ T дифференсиатсияи Th17 ва ҷавоби IL-17-ро коҳиш додааст.
• HGR4113 дар ҳуҷайраҳои T фаъолшуда фосфорилизатсияи STAT3 Tyr705-ро коҳиш додааст.
• HGR4113 дар ҳуҷайраҳои CD4+ T фаъолшуда ҷавоби афзудаи OXPHOS/OCR-ро коҳиш додааст.
• HGR4113 дар шароити in vitro дифференсиатсияи Treg-ро зиёд кардааст.
• Ҳиссаи Treg-и спленикӣ дар мушҳои HGR4113 гирифта ex vivo ба таври назаррас зиёд нашудааст.
• HGR4113 ҳуҷайраҳои B10-и истеҳсолкунандаи IL-10-ро зиёд ва истеҳсоли иммуноглобулинро коҳиш додааст.
• Дар мушҳои NOD/ShiLtJ, 100 mg/kg/рӯз HGR4113 пастшавии вобаста ба синни ҷараёни оби даҳонро сабуктар кардааст.
• Дар ғадуди оби даҳон инфилтратсияи ҳуҷайраҳои илтиҳобӣ ва ҳуҷайраҳои мусбати IL-6/IL-17 коҳиш ёфтаанд.
• Нишондиҳандаҳои фиброз коҳиш ёфта, минтақаи мусбати AQP5 зиёд шудааст.
• Ҳуҷайраҳои ғадуди гурӯҳи HGR4113 дар парвариши 3B сохторҳои эпителиалии пешрафтатар ташкил карданд.

Натиҷаҳое, ки таҳқиқот дастгирӣ намекунад

• Нишон дода нашудааст, ки HGR4113 беморони Sjögren-ро табобат мекунад.
• Дозаи бехатар ё муассири Sjögren дар инсон муайян нашудааст.
• Эквиваленти мустақими доза 100 mg/kg-и муш барои истифода дар инсон аз ҷониби ин таҳқиқот дода нашудааст.
• Ҳадафи мустақими молекулавии HGR4113 дар STAT3 ё митохондрия муайян нашудааст.
• Исбот нашудааст, ки тамоми пастшавии ситокинҳои in vitro аз зиндамонии ҳуҷайра мустақил аст.
• Қатъиян исбот нашудааст, ки HGR4113 тамоми системаи иммуниро умумӣ фурӯ намешинонад; манбаъ бо такя ба афзоиши популятсияҳои танзимкунанда имкони бозтанзимкунии интихобии иммунӣ баррасӣ мекунад.
• Сохтори 3B эпителиалӣ маънои регенератсияи ҳақиқии дарозмуддати ғадудро надорад.
• Lineage tracing ё self-renewal-и дарозмуддат бо пассажҳои сершумор нишон дода нашудааст.
• Натиҷаҳои бехатарӣ дар муш далели бехатарӣ дар инсон нестанд.
• Таҳқиқот HGR4113-ро бо доруҳои мавҷудаи Sjögren дар озмоиши клиникии назоратшаванда муқоиса накардааст.

Маҳдудиятҳои асосӣ

Маълумоти инсонӣ нест: Қисми Sjögren-и таҳқиқот ба моделҳои муш ва ҳуҷайра асос ёфтааст. Самаранокии клиникӣ ё бехатарӣ дар беморони инсонии Sjögren омӯхта нашудааст.

Ҳадафи дақиқи молекулавӣ номаълум: Муайян нашудааст, ки HGR4113 фосфорилизатсияи STAT3 ва метаболизми митохондриявиро тавассути кадом ҳадафи мустақими молекулавӣ тағйир медиҳад.

Фарқи Treg байни in vitro ва in vivo: Гарчанде дифференсиатсияи Treg in vitro зиёд шуд, дар популятсияи Treg-и испурҷи мушҳои табобатшуда афзоиши назаррас дида нашуд.

Намунаи асимметрӣ дар 3B: Vehicle n=5, HGR4113 n=8–9. Интихоби намунаҳои Vehicle аз мушҳое, ки ҷараёни оби даҳонашон ба миёнаи гурӯҳ наздик буд, метавонад selection bias эҷод кунад.

Регенератсияи ҳақиқӣ исбот нашуд: Сохторҳои 3B сохторёбӣ ва камолоти кӯтоҳмуддатро нишон медиҳанд; худнавсозии дарозмуддат арзёбӣ нашудааст.

Зиндамонии ҳуҷайраҳои стимулшуда: HGR4113 дар спленоситҳои фаъолшуда коҳиши зиндамонии вобаста ба доза ба вуҷуд овардааст; пастшавии нишондиҳандаҳои илтиҳобӣ набояд аз ин бозёфт мустақил шарҳ дода шавад.

Фарқҳои методӣ дар дохили манбаъ: Муддати парвариши ҳуҷайраи B ҳамчун 72 соат/4 рӯз ва дозаҳои Seahorse oligomisin ҳамчун 7/10 μM дар ҷойҳои гуногун гузориш шудаанд.

Гузориши синни ҳайвон: Methods оғози табобатро дар ҳафтҳафтаина ва Results/Fig. 4 дар ҳаштҳафтаина нишон медиҳанд.

Заминаи таҳқиқоти клиникӣ: Хулосаи мақола HGR4113-ро ҳамчун дар таҳқиқоти клиникӣ барои табобати фарбеҳӣ ва Discussion ҳамон NCT рақамро ҳамчун таҳқиқоти фаза I барои диабети типи 2 тавсиф мекунад. Бехатарӣ ва самаранокӣ дар беморони Sjögren дар ҳар ду ҳолат муайян нашудаанд.

Ҷиҳатҳои қавии таҳқиқот

Ҷиҳати қавии аввал истифодаи тарҳи таҷрибавии бисёрқабата мебошад, ки ба ҷои як биомаркер ҳуҷайраи T, ҳуҷайраи B, метаболизми митохондриявӣ, иммуноглобулини serum, ҷараёни оби даҳон, гистология, фиброз ва сохтори 3B эпителиалиро ба ҳам мепайвандад.

Ҷиҳати қавии дуюм ин аст, ки таҷрибаҳои механистии in vitro бо ҷараёни функсионалии оби даҳон ва гистологияи ғадуд дар муши зинда якҷоя арзёбӣ шудаанд.

Ҷиҳати қавии сеюм он аст, ки арзёбиҳои гистологӣ аз ҷониби се таҳқиқотчии мустақил, ки гурӯҳҳоро намедонистанд, ба таври кӯр гузаронида шудаанд.

Ҷиҳати қавии чорум он аст, ки муаллифон сохтори 3B эпителиалиро бо “регенератсияи ҳақиқӣ” баробар намекунанд ва selection bias-и эҳтимолии намунаи асимметриро ошкоро муҳокима мекунанд.

Ёддошт оид ба манбаъ ва усул

Унвони аслӣ: Therapeutic effects of a synthetic glabridin derivative on metabolic immuno-regulation and salivary gland functional restoration in experimental Sjögren’s syndrome.

Муаллифон ва тартиби пурра: Jin-Sil Park, Hye Yeon Kang, Ha Yeon Jeong, JeongWon Choi, Sang Hee Cho, Su Beom Lee, Mi-La Cho, Sung-Hwan Park.

Саҳми баробар: Mi-La Cho ва Sung-Hwan Park.

Муаллифони масъул: Mi-La Cho ва Sung-Hwan Park.

Муассиса 1: Rheumatism Research Center, Catholic Research Institute of Medical Science, College of Medicine, The Catholic University of Korea, Seoul, South Korea.

Муассиса 2: Lab of Translational ImmunoMedicine, Catholic Research Institute of Medical Science, College of Medicine, The Catholic University of Korea, Seoul, South Korea.

Муассиса 3: Department of Pathology, College of Medicine, The Catholic University of Korea, Seoul, South Korea.

Муассиса 4: Mitochondrial Immunomedicine Center for Global Health Therapeutics, Catholic Research Institute of Medical Science, College of Medicine, The Catholic University of Korea, Seoul, South Korea.

Муассиса 5: Department of Medical Sciences, Graduate School of The Catholic University of Korea, Seoul, South Korea.

Муассиса 6: Divisions of Rheumatology, Department of Internal Medicine, Seoul St. Mary's Hospital, College of Medicine, The Catholic University of Korea, Seoul, South Korea.

Маҷалла: Experimental & Molecular Medicine.

Ношир: Springer Nature.

Ҷилд: 58.

Саҳифаҳо: 2356–2367.

Сол: 2026.

DOI: 10.1038/s12276-026-01778-0.

Received: 4 Сентябр 2025.

Revised: 14 Апрел 2026.

Accepted: 21 Апрел 2026.

Published online: 21 Июл 2026.

Навъи манбаъ: Мақолаи таҷрибавӣ/преклиникии аз баррасии ҳамсолон гузашта.

Ҳолати preprint: PDF-и пешниҳодшуда мақолаи нашршудаи маҷалла аст; ҳамчун preprint пешниҳод нашудааст.

Пайванди расмии нашр: Сабти Nature / Experimental & Molecular Medicine тавассути DOI 10.1038/s12276-026-01778-0.

Литсензия: Creative Commons Attribution 4.0 International (CC BY 4.0).

Модели асосӣ: Мушҳои модаи NOD/ShiLtJ, ки фенотипи монанд ба Sjögren инкишоф медиҳанд.

Мушҳои муқоисавӣ: Дар баъзе таҷрибаҳои in vitro мушҳои муқаррарии C57BL/6.

Дозаи HGR4113 in vivo: 100 mg/kg, oral, рӯзона як маротиба, 12 ҳафта.

Намунаи ибтидоии асосии in vivo: n=10/гурӯҳ.

Ҳадди хориҷкунии диабет: глюкозаи хун 600 mg/dL; дар давоми таҷриба ҳеҷ муш ба ин ҳад нарасид.

Ангезиши оби даҳон: pilocarpine 5 mg/kg intraperitoneal.

Ҷамъоварии оби даҳон: ҷамъоварии 7-дақиқаӣ, ки 90 сония пас аз тазриқ оғоз шуд.

Воҳиди ҷараёни оби даҳон: μL/g/дақиқа.

Консентратсияҳои HGR4113 in vitro: 1, 5 ва 10 μM.

Ангезиши ҳуҷайраи T: anti-CD3 0.5 μg/mL + anti-CD28 1 μg/mL.

Шароити Th17: anti-CD3/anti-CD28, IL-6 20 ng/mL, TGF-β 2 ng/mL, anti-IFNγ 5 μg/mL ва anti-IL-4 5 μg/mL.

Ангезишҳои ҳуҷайраи B: LPS 100 ng/mL ё anti-IgM 10 μg/mL + IL-4 20 ng/mL + soluble CD40 ligand 1 μg/mL.

Фарқи гузориши муддати парвариши ҳуҷайраи B: Methods 72 соат, шарҳи Fig. 3 4 рӯз.

Дастгоҳи метаболикӣ: XF96 Extracellular Flux Analyzer, Seahorse Bioscience.

Шумораи ҳуҷайраҳои OCR: 5 × 10⁵ ҳуҷайраи тозашудаи CD4+ T-и спленикӣ.

FCCP: 3 μM.

Rotenone + antimycin A: 10 μM.

Фарқи гузориши Oligomycin: Methods 7 μM, шарҳи Fig. 2 10 μM.

Системаи Real-time PCR: StepOnePlus Real-Time PCR System.

Нормализатсияи mRNA: β-actin.

Ҳадафҳои Immunoblot: p-STAT3 Tyr705, total STAT3; GAPDH ё β-actin ҳамчун назорати боркунӣ.

Ченкунии ситокин/иммуноглобулин: ELISA.

Платформаҳои Flow cytometry: FACSCalibur, CytoFLEX ва LSRII; таҳлил бо FlowJo анҷом дода шудааст.

Гистология: фиксация бо %4 paraformaldehyde, гузоштан ба парафин, буриши 5 μm, H&E.

Иммуногистохимия: CD4, CD19, IL-6, IL-17, collagen I, fibronectin, TGF-β ва AQP5.

Арзёбии гистологӣ: тасвирҳои рақамии ×400; се таҳқиқотчии мустақил, ки гурӯҳҳоро намедонистанд.

Фиброз: Masson's trichrome + collagen I + fibronectin + TGF-β.

Манбаи парвариши 3B: ҳуҷайраҳои ғадуди submandibular-и муш.

Ҳазми бофта: collagenase IV 1 mg/mL; 30 дақиқа; 37°C; %5 CO₂.

Муддати парвариши 3B: 10 рӯз.

Матрикси парвариши 3B: Matrigel.

Муҳити парвариши 3B: DMEM/F12 1:1; EGF 20 ng/mL; FGF-2 20 ng/mL; %1 N2; %1 insulin–transferrin–selenium; 1 μM dexamethasone; %1 antibiotic–antimycotic.

Маркерҳои сохтори 3B: KRT5, KRT7, E-cadherin, AQP5, α-SMA ва KRT14.

Намунаи 3B: Vehicle n=5; HGR4113 n=8–9. Намунаҳои Vehicle аз рӯи наздикӣ ба ҷараёни миёнаи оби даҳони гурӯҳ интихоб шуданд.

Нармафзори оморӣ: GraphPad Prism 9.

Нормалӣ будан: Shapiro–Wilk.

Якхелагии дисперсия: санҷиши Levene.

Ду гурӯҳ: Student's t test.

Гурӯҳҳои сершумор: one-way ANOVA + Tukey HSD.

Пешниҳод: миёна ± инҳирофи стандартӣ.

Ҳадди аҳамият: дутарафа P<0.05.

Ҳолати формулаи математикӣ: Дар манбаъ муодилаи марказии математикӣ, ки натиҷаҳои асосии таҳқиқотро тавлид кунад, вуҷуд надорад. Verianla танҳо барои шакл формулаи нав илова накардааст.

Иҷозати этикии ҳайвонот: Animal Research Ethics Committee of the Catholic University of Korea; CUMS-2024-0267-02.

Маблағгузорӣ: National Research Foundation of Korea, Korea government/MSIT; RS-2024-00454685 ва RS-2023-00208207.

Бархӯрди манфиатҳо: Муаллифон набудани competing interests-ро гузориш кардаанд.

Саҳми муаллифон: Ҳамаи муаллифон дар таҳияи мақола ё бознигарии интиқодӣ иштирок карда, версияи ниҳоиро тасдиқ карданд. Mi-La Cho ва Sung-Hwan Park гузориш доданд, ки ба ҳамаи маълумот дастрасии пурра доштанд ва барои якпорчагии маълумот/дурустии таҳлил масъуланд. Study conception and design: Jin-Sil Park, Mi-La Cho, Sung-Hwan Park. Acquisition of data: Jin-Sil Park, Hye Yeon Kang, Ha Yeon Jeong, JeongWon Choi, Sang Hee Cho, Su Beom Lee. Analysis and interpretation: Jin-Sil Park, Mi-La Cho, Sung-Hwan Park.

Дастрасии маълумот: Дар PDF-и асосӣ сарлавҳаи алоҳидаи Data Availability нест. Дар версияи онлайн мавҷудияти supplementary information зикр шудааст.

Фарқи гузориш дар дохили манбаъ 1: Оғози истифодаи HGR4113 дар Methods ҳамчун мушҳои ҳафтҳафтаина ва дар Results/Fig. 4 ҳамчун мушҳои ҳаштҳафтаина гузориш шудааст.

Фарқи гузориш дар дохили манбаъ 2: Муддати парвариши ҳуҷайраи B дар Methods 72 соат ва дар шарҳи Fig. 3 чор рӯз аст.

Фарқи гузориш дар дохили манбаъ 3: Дозаи Seahorse oligomisin дар Methods 7 μM ва дар шарҳи Fig. 2 10 μM аст.

Фарқи гузориш дар дохили манбаъ 4: Abstract HGR4113-ро дар заминаи таҳқиқоти клиникӣ барои табобати фарбеҳӣ, Discussion бошад NCT05642377-ро дар заминаи таҳқиқоти фаза I барои tip 2 diabetes mellitus тавсиф мекунад.

Ҳадди асосии клиникӣ: Бехатарӣ ва самаранокии HGR4113 дар беморони Sjögren муайян нашудааст.

Ҳадди асосии механистӣ: Ҳадафҳои дақиқи мустақими молекулавӣ барои таъсир ба фосфорилизатсияи STAT3 ва метаболизми митохондриявӣ шарҳ дода нашудаанд.

Ҳадди регенератсия: Сохтори 3B эпителиалӣ қобилияти кӯтоҳмуддати репаративиро дастгирӣ мекунад; далели self-renewal-и дарозмуддат ва регенератсияи ҳақиқӣ нест.