Қаноатмандии кории ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳо танҳо масъалаи қаноатмандии кормандон нест. Он нишондиҳандаи сохториест, ки ба сифати низоми тандурустӣ, амнияти бемор, муттасилии хизматрасонӣ, нигоҳдории кормандони соҳаи тандурустӣ, ангезаи касбӣ ва сифати нигоҳубин таъсири мустақим дорад. Дар муқаддимаи таҳқиқот қаноатмандии корӣ ҳамчун сатҳи қаноатмандие таъриф мешавад, ки корманд нисбат ба кори худ эҳсос мекунад. Дар заминаи ҳамширагӣ ва момодоягӣ ин қаноатмандӣ бо эътирофи касбӣ, шароити кор, муносибатҳои байниҳамдигарӣ, имкони расонидани нигоҳубини босифат ба беморон ва маъное, ки касб барои шахс ба вуҷуд меорад, сахт вобаста аст.

Мушкилоти асосии ин таҳқиқот он аст, ки ҳарчанд ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳо дар Малави сутуни асосии низоми тандурустӣ мебошанд, бо сабаби бисёр шароити корӣ ба сатҳи кофии қаноатмандии корӣ намерасанд. Дар таҳқиқот махсусан ба муассисаҳои CHAM диққат дода мешавад. CHAM муассисаҳои тандурустии асосёфта ба эътиқодро намояндагӣ мекунад, ки дар расонидани хизматрасонии тиббӣ дар Малави нақши муҳим доранд. Ин муассисаҳо махсусан барои дастрасӣ ба хизматрасонии тандурустӣ дар минтақаҳои деҳотӣ ва нимадеҳотӣ аҳамияти ҳалкунанда доранд. Аммо таҷрибаи ҳамшираҳо ва момодояҳое, ки дар ин муассисаҳо кор мекунанд, дар муқоиса бо беморхонаҳои давлатӣ метавонад баъзе мушкилоти фарқкунандаи захираҳои инсонӣ ва ангезаро дар бар гирад.

Таҳқиқот барои фаҳмидани қаноатмандии корӣ танҳо саволи “оё ҳамшираҳо қаноатманданд?”-ро намепурсад. Он ба таври муфассалтар ба чунин саволҳо наздик мешавад: Ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳо қаноатмандии кориро чӣ гуна дарк мекунанд? Кадом шароити кор қаноатмандии кориро зиёд мекунад? Кадом монеаҳои сохторӣ онҳоро аз кори худ дилсард мекунанд? Монеаҳои рушди касбӣ ва пешбарӣ ба сифати нигоҳубин чӣ гуна таъсир мерасонанд? Норасоии кормандон дар амалияи ҳаррӯзаи нигоҳубин ба чӣ табдил меёбад? Кадом омилҳо қарорҳои ҳамшираҳоро барои мондан дар низоми CHAM ё тарк кардани он шакл медиҳанд?

Дар бахши заминавии мақола қаноатмандии корӣ бо ҷудокунии омилҳои ангезанда ва гигиении Ҳерцберг алоқаманд карда мешавад. Тибқи ин равиш, баъзе омилҳо ба корманд имкон медиҳанд, ки бо кори худ робитаи маънодор барқарор кунад ва ангеза пайдо намояд; масалан, муваффақият, рушди малака, эътироф ва рушди касбӣ. Омилҳои дигар ба шароити асосии муҳити кор марбутанд; масалан, маош, имтиёзҳои иловагӣ, муҳити кор, идоракунӣ ва амнияти кор. Ин ҷудокунии омилҳо барои фаҳмидани натиҷаҳои таҳқиқот муфид аст. Зеро дар муассисаҳои CHAM ҳам унсурҳое дида мешаванд, ки метавонанд ангеза эҷод кунанд, ва ҳам омилҳои гигиенӣ, ки норозигиро ба вуҷуд меоранд.

Мантиқи асосии таҳқиқотро метавон бо робитаи зерин шарҳ дод. Ин ифода дар таҳқиқот ҳамчун муодилаи математикӣ дода нашудааст; он як намоиши консептуалӣ аст, ки барои фаҳмондани ҳамкории омилҳои таъсиррасон ба қаноатмандии корӣ истифода мешавад:

\[ \text{İş doyumu} \approx \text{Destekleyici liderlik} + \text{Tanınma} + \text{Mesleki gelişim} + \text{Yeterli personel} + \text{Adil ücret ve güvence} - \text{Ağır iş yükü} - \text{Tükenmişlik} - \text{Terfi engelleri} \]

Дар ин робита қаноатмандии корӣ аз як унсури ягона ба вуҷуд намеояд. Масалан, ҳамшира метавонад нигоҳубини беморро пурмазмун ҳисобад, аммо агар ӯ пайваста танҳо навбатдорӣ кунад, натавонад танаффуси нисфирӯзӣ гирад, пешбарӣ нашавад ва барои таҳсил аз ӯ истеъфо талаб карда шавад, қаноатмандии кориаш заиф мешавад. Баръакс, ҳатто агар маош баланд набошад ҳам, роҳбарии дастгиркунанда, ҳамбастагии гурӯҳӣ, эътироф ва имкониятҳои омӯзишӣ метавонанд қаноатмандии кориро афзоиш диҳанд. Натиҷаҳои таҳқиқот ин сохтори бисёрқабатаро тавассути суханони худи ҳамшираҳо ва момодояҳои саҳро намоён мекунанд.

Таҳқиқот бо равиши сифатӣ гузаронида шудааст. Интихоби тарҳи сифатӣ барои ин мавзӯъ муносиб аст; зеро қаноатмандии корӣ танҳо як хол ё нишондиҳандаи рақамии қаноатмандӣ нест. Қаноатмандии кории ҳамшираҳо ба он вобаста аст, ки онҳо дар дохили муассиса чӣ гуна дида мешаванд, муносибаташон бо роҳбарон чӣ гуна аст, ба нигоҳубини бемор чӣ маъно медиҳанд, бори кориро ҷисман чӣ гуна таҷриба мекунанд, орзуҳои таҳсилиашон чӣ гуна маҳдуд мешаванд ва ояндаи худро дар куҷо мебинанд. Чунин таҷрибаро тавассути мусоҳибаҳои амиқ беҳтар фаҳмидан мумкин аст.

Таҳқиқот дар се муассисаи CHAM гузаронида шудааст: David Gordon Memorial Hospital, Ekwendeni Mission Hospital ва St. John’s Hospital. Дар ҷомеаи таҳқиқотӣ гуфта мешавад, ки дар ин се муассиса дар маҷмӯъ 116 ҳамшира ва момодоя-ҳамшира фаъолият мекарданд. Аз онҳо 17 нафар дар таҳқиқот ширкат кардаанд. Дар David Gordon Memorial Hospital аз 39 ҳамшира ва момодоя-ҳамшира 6 нафар, дар Ekwendeni Mission Hospital аз 41 нафар 5 нафар ва дар St. John’s Hospital аз 38 нафар 6 нафар ба мусоҳибаҳо ҷалб шудаанд.

Иштирокчиён тавассути намунагирии мақсаднок интихоб шудаанд. Ба таҳқиқот ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳое дохил шуданд, ки дар муассисаҳои CHAM зиёда аз ду сол кор кардаанд. Донишҷӯёни ҳамширагӣ, коромӯзон ва онҳое, ки дар CHAM камтар аз ду сол кор кардаанд, хориҷ карда шуданд. Ин интихоб ҳадаф дошт, ки иштирокчиён шароити муассисаро на бо таассуроти кӯтоҳмуддат, балки бо таҷрибаи кофӣ арзёбӣ кунанд.

Маълумот тавассути мусоҳибаҳои амиқ ҷамъоварӣ шудааст. Мусоҳибаҳо дар ҳуҷраи хусусӣ гузаронида шуда, бо иҷозати иштирокчиён сабти овоз гирифта шудааст ва ҳар мусоҳиба тақрибан 30-40 дақиқа давом кардааст. Роҳнамои мусоҳиба дар атрофи се самти асосӣ омода шуда буд: дарки ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳо нисбат ба қаноатмандии корӣ, мушкилоте, ки қаноатмандии кориро коҳиш медиҳанд, ва чораҳое, ки метавонанд қаноатмандии кориро дар беморхонаҳои CHAM зиёд кунанд. Махфияти иштирокчиён бо истифода аз рамзҳо ҳифз шудааст.

Маълумот бо таҳлили мавзӯии индуктивӣ арзёбӣ шудааст. Муҳаққиқ сабтҳои овозиро гӯш карда, транскрипсия анҷом додааст, маълумотро поксозӣ кардааст, нишонаҳои иштирокчиёнро мутобиқ нигоҳ доштааст ва равиши шашмарҳилаи таҳлили мавзӯии Braun ва Clarke-ро пайгирӣ кардааст. Ин раванд шиносоӣ бо маълумот, тавлиди рамзҳои аввалия, ташаккули мавзӯъҳо, бозбинӣ кардани мавзӯъҳо, таъриф ва номгузории мавзӯъҳо ва навиштани гузоришро дар бар мегирад. Ин усул барои ба таври низомманд ошкор кардани намунаҳои маъноии такроршаванда дар мусоҳибаҳо равона шудааст.

Аввалин натиҷаи мусбати асосии таҳқиқот ин аст, ки баъзе иштирокчиён бо роҳбарони ҳамширагӣ муносибатҳои хуб доранд. Хусусан пайгирии мушкилоти шуъба аз ҷониби роҳбарони наздик, аз ҷумла principal nursing officer, расонидани дастгирӣ ҳангоми норасоии кормандон ё иштирок дар корҳои саҳроӣ аз ҷониби худи роҳбарон ҳамчун омилҳои ангезанда арзёбӣ шудааст. Як иштирокчӣ гуфтааст, ки роҳбар норасоии кормандонро дида, дар доираи вазифаҳо дастгирӣ расондааст; иштирокчии дигар иштирок кардани роҳбар дар клиникаҳои outreach-ро бо эҳсоси “роҳбари мо барои мо ҳаст” алоқаманд кардааст.

Ин натиҷа нишон медиҳад, ки роҳбарии дастгиркунанда барои қаноатмандии корӣ то чӣ андоза қавӣ аст. Вақте ҳамшираҳо зери бори зиёди корӣ фаъолият мекунанд, агар роҳбар на танҳо ҳамчун шахси назораткунанда ё ҷустуҷӯкунандаи хато, балки ҳамчун касе дида шавад, ки бори корро дар саҳро мефаҳмад ва дар ҳолати зарурӣ дар паҳлуи гурӯҳ меистад, ангеза зиёд мешавад. Чунин роҳбарӣ мушкилоти маошро ба танҳоӣ ҳал намекунад, вале метавонад вобастагии кормандон ба муассиса ва нерӯи онҳоро барои расонидани нигоҳубин тақвият диҳад.

Аммо таҷрибаи роҳбарӣ дар ҳамаи муассисаҳо яксон нест. Баъзе иштирокчиён изҳор кардаанд, ки муносибат бо роҳбарон заиф аст, вақте роҳбарон ба шуъба меоянд, кормандон изтироб мекунанд ва ин боздидҳо бештар барои ёфтани хато назар ба назорати дастгиркунанда анҷом дода мешаванд. Ин нишон медиҳад, ки ҳатто дар дохили як сохтори CHAM услуби идоракунӣ метавонад қаноатмандии кориро ба тарзҳои гуногун таъсир диҳад. Ҳузури як роҳбар метавонад эҳсоси дастгириро ба вуҷуд орад, дар ҳоле ки ҳузури роҳбари дигар метавонад эҳсоси назорат ва тарсро ба вуҷуд оварад.

Унсури мусбати дуюм эътироф ва мукофотонидан аст. Дар баъзе беморхонаҳо саҳми кормандони соҳаи тандурустӣ тавассути ҷоизаҳои солонаи беҳтарин корманд, туҳфаҳо ё купонҳои харид эътироф карда шудааст. Иштирокчиён гуфтаанд, ки чунин амалҳо онҳоро ба бештар кор кардан ва саҳм гузоштан ба нигоҳубини беморон ҳавасманд мекунанд. Аммо таҳқиқот ҳамчунин нишон медиҳад, ки амалҳои эътироф дар ҳамаи муассисаҳо яксон нестанд. Дар баъзе ҷойҳо эътироф низоммандтар аст, дар баъзе ҷойҳо бошад танҳо дар рӯзҳои махсус ё тавассути ташкилоти касбии беруна намоён мешавад.

Аҳамияти эътироф дар он аст, ки меҳнати ҳамширагӣ ва момодоягӣ аксар вақт бори ҷисмонӣ, эҳсосӣ ва кори ноаёнро дар бар мегирад. Беҳбудии бемор, ором кардани оила, идоракунии ҳолатҳои фавқулода, навбатдории шабона, дастгирии таваллуд, назорати реаниматсионӣ ва равандҳои нигоҳубини музмин танҳо вазифаҳои техникӣ нестанд. Вақте саҳми корманд дида намешавад, махсусан агар он бо маоши паст ва бори вазнини корӣ якҷоя шавад, сӯхтагии касбӣ метавонад афзоиш ёбад. Аз ин рӯ, ҳатто мукофотҳои хурд метавонанд рамзӣ маънои “дида шудани меҳнат”-ро дошта бошанд.

Дар таҳқиқот пардохтҳои иловагии беморхона низ баррасӣ шудаанд. Гуфта мешавад, ки иштирокчиён дар ҳамаи муассисаҳо илова ба маоши моҳона hospital top-up allowance мегиранд. Аммо ҳаҷми ин пардохти иловагӣ хеле паст ҳисобида шудааст. Иштирокчиён дар баъзе муассисаҳо аз маблағҳое ба монанди MK4.500 ё тақрибан MK5.000 ёд кардаанд; баъди андоз маблағи боқимонда тақрибан ба MK2.300 коҳиш меёфтааст ва барои харидани чизи назаррас барои хона кофӣ набудааст. Аз ин рӯ, мавҷудияти пардохти иловагӣ худ аз худ ангеза эҷод намекунад; паст будани маблағ нисбат ба арзиши зиндагӣ интизориҳоро қонеъ намесозад.

Аввалин мушкили бузурги сохторие, ки қаноатмандии кориро коҳиш медиҳад, маҳдуд будани имкониятҳои рушди касбӣ ва омӯзишӣ аст. Иштирокчиён гуфтаанд, ки вақте барои пешрафт дар касб ё идомаи таҳсил кӯшиш мекунанд, муассиса онҳоро озод намекунад ва баъзан онҳо бо интихоби душвори истеъфо додан ё омӯзишро дар баробари навбатҳои шабона/рӯзҳои истироҳат анҷом додан рӯ ба рӯ мешаванд. Баъзе иштирокчиён ҳамчунин дар бораи норавшанӣ ва эҳсоси ғаразнокӣ дар интихоби онҳое, ки барои таҳсил озод карда мешаванд, изҳори назар кардаанд.

Ин натиҷа нишон медиҳад, ки қаноатмандии корӣ танҳо ба шароити кунунии кор вобаста нест. Ояндаи касбӣ барои ҳамшира бисёр муҳим аст. Ҳамшира метавонад мехоҳад аз сатҳи диплом ба дараҷаи олӣ гузарад, дониш ва малакаҳои худро такмил диҳад ва барои вазифаҳои баландтар омода шавад. Агар муассиса ин рушдро маҳдуд кунад, корманд худро бе роҳи баромад эҳсос мекунад. Монеаи рушди касбӣ танҳо ба карераи шахсӣ таъсир намерасонад; он метавонад ба дастрасӣ ба донишҳои нав, салоҳияти клиникӣ ва сифати нигоҳубини беморон ҳам таъсир расонад.

Иштирокчиён ҳамчунин гуфтаанд, ки дастрасӣ ба омӯзишҳои кӯтоҳмуддати касбӣ ва семинарҳо маҳдуд аст. Як иштирокчӣ гуфтааст, ки ҳафт сол боз дар беморхона кор мекунад ва танҳо як бор дар соли 2018 дар семинар иштирок кардааст. Иштирокчии дигар гуфтааст, ки ҳамкорони беморхонаҳои давлатӣ бештар дар семинарҳо иштирок мекунанд, дар ҳоле ки кормандони CHAM аксар вақт танҳо ба маош вобаста мемонанд ва ин ҳолат ангезаро коҳиш медиҳад. Баъзеҳо гуфтаанд, ки ҳамеша ҳамон нафарон ба имкониятҳои омӯзишӣ фиристода мешаванд, дигарон бошад дар давоми сол умуман иштирок намекунанд.

Ин натиҷа нишон медиҳад, ки имкониятҳои омӯзишӣ на танҳо аз ҷиҳати шумора каманд, балки аз ҷиҳати тақсимот низ масъалаи адолатро ба вуҷуд меоранд. Вақте имконият маҳдуд аст, масъалаи интихоби кӣ ҳассостар мешавад. Агар интихоб шаффоф набошад, байни кормандон беэътимодӣ ва эҳсоси тарафдорӣ ба вуҷуд меояд. Ин ҳам қаноатмандии кориро коҳиш медиҳад ва дар дохили гурӯҳ ранҷиши пинҳонӣ эҷод мекунад.

Мушкилоти бузурги дуюм норасоии захираҳои инсонӣ ва бори вазнини корӣ мебошад. Иштирокчиён гуфтаанд, ки дар бисёр навбатҳо танҳо як ҳамшира тамоми шуъбаро нигоҳубин мекунад, ки ин хеле хастакунанда аст ва ба сифати нигоҳубини бемор ҳам таъсир мерасонад. Як иштирокчӣ гуфтааст, ки ҳар рӯз бо ҳолати хастагии шадид ба хона бармегардад ва донистани он ки беморон таваҷҷуҳи сазовори худро намегиранд, қаноатмандии кориро мушкил мекунад. Иштирокчии дигар гуфтааст, ки ба истиснои баъзе ҳолатҳо дар шуъбаи таваллуд, дар аксари бахшҳо бо як ҳамшира кор мекунанд ва вақте беморон зиёданд, ӯ наметавонад ба танаффуси нисфирӯзӣ барояд, зеро беморонро танҳо гузошта наметавонад.

Ин гуфтаҳо нишон медиҳанд, ки норасоии кормандон танҳо як “камбуди захираҳои инсонӣ”-и абстрактӣ нест. Норасоии кормандон маънои онро дорад, ки ҳамшира наметавонад хӯрок хӯрад, истироҳат кунад, рухсатии солона бигирад, бо бемор вақти кофӣ гузаронад ва ба хона бо хастагии ҷисмонӣ ва эҳсосӣ бармегардад. Муҳимтар аз ҳама, вақте ҳамшира мехоҳад кори худро хуб анҷом диҳад, вале шароит имкон намедиҳад, метавонад эҳсоси гуноҳи касбӣ ва нотавонӣ дошта бошад. Ин ҳам сӯхтагиро зиёд мекунад.

Иштирокчиён норасоии кормандонро танҳо бо сустии қабули кормандони нав не, балки бо роҳбарӣ ва фарҳанги муассиса низ алоқаманд кардаанд. Баъзеҳо яке аз сабабҳои тарк кардани муассисаҳои CHAM-ро муносибати роҳбарон бо кормандон ва равиши ҷустуҷӯи хато гуфтаанд. Баъзеҳо низ қайд кардаанд, ки бо сабаби сохтори назорати динӣ/diocesan муассиса, ҳатто иҷрои locum duty берун аз муассиса метавонад иҷозат талаб кунад. Ин гуфтаҳо нишон медиҳанд, ки қаноатмандии корӣ танҳо масъалаи маош ё шумораи ҷойҳои корӣ нест, балки ба мустақилияти корманд ва муносибати дохилимуассисавӣ низ вобаста аст.

Мушкилоти бузурги сеюм камбуди қадршиносӣ, монеаҳои пешбарӣ ва кафолати пасти нафақавӣ мебошад. Иштирокчиён гуфтаанд, ки бо вуҷуди солҳои зиёд кор кардан пешбарӣ нашудаанд ва ҳатто баъди гирифтани дараҷаи бакалавр ҳанӯз бо маоши техники сатҳи диплом ё дар сатҳи кадрии пешина кор мекунанд. Баъзеҳо гуфтаанд, ки ҳамкорони беморхонаҳои давлатӣ дар ҳамин давра ба зинаҳои баландтар пешбарӣ шудаанд, аммо дар CHAM чунин имкониятро наёфтаанд.

Пешбарӣ танҳо зиёд шудани маош нест. Барои ҳамшира пешбарӣ нишон медиҳад, ки таҷриба, таҳсил, масъулият ва рушди касбии ӯ аз ҷониби муассиса эътироф шудааст. Вақте пешбарӣ вуҷуд надорад, корманд метавонад чунин эҳсос кунад: “нуҳ сол кор кардам, вале дар ҳамон ҷой мондам.” Хусусан вақте шахс таҳсилашро боло мебарад, аммо вазифааш тағйир намеёбад, маънои мондан дар муассиса заиф мешавад. Аз ин рӯ, иштирокчиён пешниҳод кардаанд, ки вазифаҳои сатҳи боло бештар карда шаванд ва дар муассисаҳои CHAM зинаҳои бештаре ба монанди nursing officer, senior nursing officer ё chief nursing officer кушода шаванд.

Масъалаи нафақа/пансён низ қаноатмандии кориро ба масъалаи амнияти дарозмуддат табдил медиҳад. Иштирокчиён гуфтаанд, ки ҳамшираҳое, ки аз CHAM ба нафақа мебароянд, нисбат ба ҳамкороне, ки аз беморхонаҳои давлатӣ нафақа мегиранд, бастаи хеле пасттар мегиранд. Як иштирокчӣ гуфтааст, ки ҳамширае, ки зиёда аз 30 сол кор кардааст, тақрибан 8 миллион Malavi Kwacha ҳамчун бастаи нафақа гирифтааст; иштирокчии дигар гуфтааст, ки кормандони давлатӣ метавонанд баъди нафақа пардохти мунтазами моҳона гиранд, дар ҳоле ки дар CHAM пас аз як маротиба гирифтани gratuity/pension раванд ба анҷом мерасад.

Ин натиҷа нишон медиҳад, ки ҳамшираҳо танҳо ба маоши имрӯз нигоҳ намекунанд, балки фикр мекунанд, ки дар охири ҳаёти касбиашон чӣ гуна ҳифз хоҳанд шуд. Агар корманд фикр кунад, ки пас аз солҳои зиёд хизмат дар нафақа кафолати кофӣ нахоҳад дошт, хоҳиши барвақттар ба беморхонаи давлатӣ гузаштан ё ба кишвари дигар муҳоҷират кардан метавонад зиёд шавад. Ин барои нигоҳ доштани кормандони таҷрибадор дар низоми тандурустӣ хатари ҷиддӣ мебошад.

Аввалин роҳи ҳалли сиёсие, ки иштирокчиён пешниҳод кардаанд, муттаҳид кардани низоми нафақаи CHAM бо низоми нафақаи кормандони давлатӣ мебошад. Иштирокчиён гуфтаанд, ки бо идора шудани маошҳо аз ҷониби ҳукумат таъхирҳо камтар шудаанд ва онҳо мехоҳанд низоми монанд барои нафақа низ ҷорӣ шавад. Ин пешниҳод интизории кормандони CHAM-ро барои доштани кафолати иҷтимоии баробартар бо низоми давлатӣ инъикос мекунад.

Пешниҳоди дуюм ин аст, ки Вазорати тандурустӣ дар ҷалби ҳамшираҳо ба муассисаҳои CHAM бевосита бештар иштирок кунад. Ба гуфтаи иштирокчиён, дар гузашта ҳукумат ҳам ба муассисаҳои давлатӣ ва ҳам ба CHAM корманд мефиристод, ҳоло бошад котиботи CHAM баъди тасдиқи ҳукумат раванди кирояро анҷом медиҳад ва ин метавонад вақт гирад. Таъхир дар қабули кормандон бори кориро ба кормандони мавҷуда зиёд мекунад. Аз ин рӯ, механизми мустақимтар ё тезтари қабул ҳамчун роҳи муҳими коҳиши норасоии кадрҳо дида мешавад.

Пешниҳоди сеюм кушодани вазифаҳои бештар барои сатҳҳои болоии ҳамширагӣ дар муассисаҳои CHAM мебошад. Иштирокчиён гуфтаанд, ки дар беморхонаҳои давлатӣ вазифаҳои nursing officer бештар ҳастанд, дар ҳоле ки сохтори кадрӣ дар муассисаҳои CHAM нисбатан собит аст. Вақте ҳамшира аз сатҳи диплом ба дараҷаи олӣ мерасад, агар вазифаи мувофиқ набошад, метавонад фикри тарк кардани муассисаро кунад. Аз ин рӯ, бознигарии сохтори кадрӣ на танҳо барои пешбарии шахсӣ, балки барои қобилияти муассиса дар нигоҳ доштани захираҳои инсонии босифат муҳим аст.

Пешниҳоди чорум кушодан ва одилона кардани равандҳои пешбарӣ мебошад. Иштирокчиён гуфтаанд, ки иштироки онҳо дар мусоҳибаҳои пешбарӣ, ки аз ҷониби Вазорати тандурустӣ эълон мешаванд, маҳдуд шудааст, онҳо солҳо дар як сатҳ мондаанд ва ҳатто бо боло бурдани таҳсил ин тағйир дар вазифа инъикос намешавад. Ин ҳолат вобастагии корманд ба муассисаро заиф мекунад. Сиёсатҳои пешбарӣ, агар равшан, пешгӯишаванда ва бо иҷроиш/таҳсил алоқаманд бошанд, метавонанд қаноатмандии кориро зиёд кунанд.

Пешниҳоди панҷум зиёд кардани пардохтҳои иловагӣ мебошад. Иштирокчиён гуфтаанд, ки top-up allowance-и кунунӣ ба стандарти зиндагӣ мутобиқ нест. Ин нишон медиҳад, ки ҳавасмандкунии хурди молиявӣ танҳо вақте ангеза дода метавонад, ки ба сатҳи маънодор расад. Агар пардохт рамзӣ бошад ва баъди андоз боз ҳам камтар шавад, он метавонад ба ҷойи қадршиносӣ эҳсоси нокифоягиро ба вуҷуд орад.

Пешниҳоди шашум иҷозат додан ба ҳамшираҳо барои омӯзиши такмили касбӣ мебошад. Иштирокчиён гуфтаанд, ки маҷбур шудан ба истеъфо барои таҳсил ё пеш бурдани таҳсил дар баробари шароити хеле вазнини корӣ воқеӣ нест. Дар ин ҷо маҳдуд кардани таҳсил бо далели норасоии корманд метавонад ҳамчун аксуламали кӯтоҳмуддати фаҳмиданӣ ба назар расад, аммо дар дарозмуддат метавонад кормандони баландихтисосро водор кунад, ки муассисаро тарк кунанд. Моделҳои мутавозинтар, аз қабили банақшагирии таҳсил, ротатсия, рухсатии омӯзишӣ ва ӯҳдадории бозгашт метавонанд таҳия шаванд.

Бахши муҳокимаи таҳқиқот натиҷаҳоро бо адабиёти васеътар мепайвандад. Таъкид мешавад, ки роҳбарии дастгиркунанда ва муносибати хуби корманд-роҳбар қаноатмандии кориро зиёд мекунад, эътироф ва мукофотонидан ба некӯаҳволии равонӣ ва қаноатмандии корӣ таъсири мусбат мерасонанд, норасоии кормандон ва бори вазнини корӣ сӯхтагиро зиёд мекунанд, имкониятҳои омӯзиш ва рушди касбӣ барои вобастагии корманд муҳиманд, ва омилҳое ба монанди пешбарӣ ва кафолати нафақавӣ дар нигоҳ доштани кормандон нақши муайянкунанда доранд.

Аз нигоҳи гузашта, ин таҳқиқот ба адабиёти мавҷуда дар бораи қаноатмандии кории ҳамшираҳо ва момодояҳо дар Малави, махсусан дар заминаи муассисаҳои CHAM, маълумоти сифатӣ илова мекунад. Гарчанде ки қаблан дар Малави оид ба беморхонаҳои давлатӣ ё қаноатмандии умумии кори ҳамшираҳо таҳқиқот анҷом шуда бошад ҳам, фаҳмидани шароити хоси захираҳои инсонӣ, пешбарӣ, нафақа ва роҳбарӣ дар муассисаҳои CHAM барои сиёсати тандурустӣ муҳим аст. Азбаски муассисаҳои CHAM қисми муҳими бори хизматрасонии низоми тандурустиро ба дӯш доранд, норозигии кормандони ин муассисаҳо метавонад бевосита ба муттасилии хизматрасонӣ таъсир расонад.

Аз нигоҳи имрӯз, таҳқиқот нишон медиҳад, ки муҳоҷират ва мушкили нигоҳ доштани кормандони соҳаи тандурустӣ танҳо бо сатҳи маош дар кишвар шарҳ дода намешавад. Ҳамшираҳо метавонанд барои маоши беҳтар тарк кунанд; аммо инчунин метавонанд аз сабаби набудани имкони таҳсил, пешбарӣ, дастгирӣ, қадршиносӣ, кафолати нафақавии суст ё бори доимии аз ҳад зиёд фикри рафтан кунанд. Аз ин рӯ, сиёсатҳои нигоҳдории кормандони соҳаи тандурустӣ бояд бисёрҷанба бошанд.

Аз нигоҳи оянда, муҳимтарин дарс ин аст, ки фарқияти шароити корӣ байни CHAM ва низоми давлатии тандурустӣ бояд ба таври низоммандтар омӯхта шавад. Агар муассисаҳои CHAM аз назари ҳамшираҳо ҷойҳое шаванд, ки дар онҳо таҳсил, пешбарӣ, нафақа ва дастгирии кадрӣ заифтаранд, нигоҳ доштани кормандони таҷрибадор дар ин муассисаҳо мушкил мешавад. Ин метавонад махсусан ба сифати нигоҳубин дар минтақаҳои деҳотӣ ва минтақаҳои дорои ниёзи баланд таъсир расонад. Дар оянда анҷом додани таҳқиқоти калонтар, бисёрмарказӣ, бо усулҳои омехта ва бо истифодаи миқёсҳои миқдории қаноатмандии корӣ муфид хоҳад буд.

Аз нигоҳи хизматрасонии ҳаррӯзаи тиббӣ, паёми таҳқиқот хеле равшан аст: қаноатмандии кории ҳамшира омили ноаён, вале пурқувватест, ки ба тарзи нигоҳубини бемор таъсир мерасонад. Сӯхтани касбии ҳамширае, ки танҳо як шуъбаро нигоҳубин мекунад, имкони омӯзиш надорад, пешбарӣ намешавад, нафақаи худро кафолатнок намебинад ва аз роҳбар ба ҷойи дастгирӣ ҷустуҷӯи хато интизор аст, ҳайратовар нест. Баръакс, дастгирии гурӯҳӣ, идоракунии одилона, роҳи равшани касбӣ, кормандони кофӣ, пардохти иловагии воқеӣ ва имкониятҳои рушди касбӣ ҳам кормандро ва ҳам беморро ҳифз мекунанд.

Аз ҷумлаи ҷиҳатҳои қавии таҳқиқот инҳоянд: мустақиман инъикос кардани таҷрибаи ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳои саҳро, фаро гирифтани се муассисаи гуногуни CHAM, тамаркуз ба иштирокчиёне, ки зиёда аз ду сол таҷриба доранд, истифодаи мусоҳибаҳои амиқ ва намоён кардани ҳам ҷанбаҳои мусбат ва ҳам манфии қаноатмандии корӣ тавассути таҳлили мавзӯӣ.

Маҳдудиятҳо низ муҳиманд. Таҳқиқот танҳо бо 17 иштирокчӣ ва дар се муассисаи CHAM дар шимоли Малави гузаронида шудааст. Аз ин рӯ, натиҷаҳоро бевосита ба ҳамаи муассисаҳои CHAM ё тамоми низоми тандурустии Малави умумӣ кардан мумкин нест. Маълумот ба мусоҳибаҳои субъективӣ асос ёфтааст; миқёси миқдории қаноатмандии корӣ истифода нашудааст, натиҷаҳои нигоҳубини беморон чен карда нашудаанд ва бо роҳбарон ё сиёсатгузорон мусоҳибаҳои муқоисавӣ анҷом нашудаанд. Азбаски таҳқиқот preprint-и бе баррасии ҳамтоён аст, натиҷаҳоро бояд бо эҳтиёт хонд.

Таҳқиқот чунин мегӯяд: Дар муассисаҳои интихобшудаи CHAM дар шимоли Малави қаноатмандии кории ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳо метавонад бо омилҳои мусбат ба монанди роҳбарии дастгиркунанда ва эътироф тақвият ёбад; аммо бо сабаби норасоии кормандон, бори вазнини корӣ, имкониятҳои маҳдуди омӯзиш, монеаҳои пешбарӣ, пардохтҳои иловагии кам, кафолати заифи нафақавӣ ва баъзе муносибатҳои идоракунӣ ба таври ҷиддӣ суст мешавад.

Он чизе ки таҳқиқот намегӯяд, низ равшан аст. Ин таҳқиқот исбот намекунад, ки сиёсати муайян ҳатман қаноатмандии кориро зиёд мекунад. Он нишон намедиҳад, ки ҳамаи муассисаҳои CHAM дар як ҳолатанд. Он дар ин намуна таъсири қаноатмандии кори ҳамшираро ба натиҷаҳои бемор бевосита чен намекунад. Пешниҳодҳои иштирокчиёнро ҳамчун мудохилаҳое, ки татбиқ ва самаранокии онҳо исбот шудаанд, пешниҳод намекунад. Натиҷаҳо бояд ҳамчун таҷриба ва даркҳое арзёбӣ шаванд, ки ба мусоҳибаҳои сифатӣ асос ёфтаанд.

Усули Таҳқиқот ва Натиҷаҳо

Ин таҳқиқот як омӯзиши сифатӣ, иктишофии ҳолатӣ мебошад, ки таҷриба ва дарки ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳои коркунанда дар муассисаҳои интихобшудаи тандурустии CHAM дар шимоли Малавиро нисбат ба қаноатмандии корӣ меомӯзад. Мудохилаи нав озмуда нашуда, миқёси миқдорӣ татбиқ нашуда ва натиҷаи бемор чен карда нашудааст. Тамаркузи таҳқиқот фаҳмидани омилҳое мебошад, ки аз рӯи нақли худи кормандон қаноатмандии кориро зиёд ё кам мекунанд.

Мавзӯъҳои асосие, ки қаноатмандии кориро зиёд ва кам мекунанд, чунин ҷамъбаст мешаванд:

Чораҳое, ки иштирокчиён барои зиёд кардани қаноатмандии корӣ пешниҳод кардаанд, чунинанд:

Ҳангоми арзёбии муфассалтари натиҷаҳои роҳбарӣ, ду таҷрибаи муқобили идоракунӣ пайдо мешаванд:

Таъсири норасоии захираҳои инсонӣ ба нигоҳубини ҳаррӯза низ дар таҳқиқот хеле равшан шудааст:

Натиҷаи умумии таҳқиқот нишон медиҳад, ки қаноатмандии корӣ ҳам ба омилҳои дохилӣ ва ҳам ба омилҳои берунӣ вобаста аст:

Аз нигоҳи техникӣ, муҳимтарин натиҷаи таҳқиқот ин аст, ки қаноатмандии корӣ дар муассисаҳои CHAM танҳо ба ангезаи инфиродӣ вобаста нест, балки бо тартибот дар сатҳи муассиса ва низоми тандурустӣ алоқаманд аст. Идоракунии дастгиркунанда, эътироф ва ҳамбастагии гурӯҳӣ таъсири мусбат доранд; норасоии кадр, монеаҳои рушди касбӣ, номуайянии пешбарӣ ва кафолати заифи иҷтимоӣ бошад қаноатмандии кориро ба таври ҷиддӣ коҳиш медиҳанд.

Ёддошт оид ба Манбаъ ва Усул

Ин мақола бар асоси таҳқиқоти Blessings Gondwe ва Dr. Tamara Phiri бо унвони “Experiences and Perceptions of Nurses and Midwives Working in CHAM Facilities Towards Job Satisfaction: A Case Study of Selected CHAM Facilities in Northern Malawi” омода шудааст.

Матни манбаъ як таҳқиқоти сифатии preprint / омӯзиши иктишофии ҳолатӣ мебошад. Дар матн ба таври возеҳ “This preprint research paper has not been peer reviewed” гуфта шудааст. Аз ин рӯ, таҳқиқот аз баррасии ҳамтоён нагузаштааст. Таҳқиқот ба мусоҳибаҳои амиқ бо 17 ҳамшира ва момодоя-ҳамширае асос ёфтааст, ки дар се муассисаи интихобшудаи CHAM дар шимоли Малави кор мекунанд.

Ин таҳқиқот омӯзиши табобати клиникӣ, таҳлили натиҷаҳои бемор, озмоиши тасодуфии мудохила ё таҳқиқот бо миқёси миқдории қаноатмандии корӣ нест. Натиҷаҳо таҷриба ва дарки иштирокчиёнро нисбат ба қаноатмандии корӣ, шароити кор, роҳбарӣ, омӯзиш, пешбарӣ, норасоии кормандон ва кафолати нафақавӣ инъикос мекунанд.

Дар ин мазмун ягон даъвои таъсире, ки дар PDF нест, даъвои он ки татбиқи сиёсати муайян ҳатман муваффақ мешавад, умумисозии мустақим ба ҳамаи муассисаҳои CHAM ё даъвои беҳбудии ченшуда дар натиҷаҳои беморон илова нашудааст. Роҳҳои ҳалле, ки иштирокчиён пешниҳод кардаанд, ҳамчун пешниҳодҳои аз саҳро баромада интиқол шудаанд; гуфта нашудааст, ки онҳо мудохилаҳои татбиқшуда ва самаранокиашон ченшуда мебошанд.

Ҷиҳатҳои қавии таҳқиқот ҷамъоварии маълумот аз се муассисаи гуногуни CHAM, дохил кардани ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳои дорои ҳадди ақал ду соли таҷриба, истифодаи мусоҳибаҳои амиқ, равиши таҳлили мавзӯӣ ва ҷой додани таҷрибаи мустақими иштирокчиён мебошанд. Маҳдудиятҳо намунаи хурд, як заминаи минтақавӣ, маълумоти сифатии худгузоришӣ, набудани ченкунии миқдорӣ, арзёбӣ нашудани натиҷаҳои нигоҳубини беморон ва хусусияти preprint-и бе баррасии ҳамтоён мебошанд.

Дар натиҷа, таҳқиқот нишон медиҳад, ки қаноатмандии кории ҳамшираҳо ва момодоя-ҳамшираҳо дар муассисаҳои тандурустии CHAM дар Малави метавонад бо роҳбарии дастгиркунанда, эътироф ва маънои касбӣ тақвият ёбад; аммо норасоии кормандон, бори вазнини корӣ, имкониятҳои маҳдуди омӯзиш, монеаҳои пешбарӣ, пардохтҳои иловагии кам, кафолати заифи нафақавӣ ва баъзе мушкилоти идоракунӣ онро ба таври ҷиддӣ заиф мекунанд. Барои нигоҳ доштани кормандони соҳаи тандурустӣ ва ҳифзи сифати нигоҳубини беморон, идоракунии захираҳои инсонӣ, рушди касбӣ, кафолати иҷтимоӣ ва амалияҳои роҳбарӣ бояд якҷоя баррасӣ шаванд.