Bu çalışma, kuzey Doğu Çin Denizi'nde yüzey suyundaki nitröz oksit (N₂O) ve metan (CH₄) dağılımlarının mevsimlere ve farklı su kütlesi etkilerine göre nasıl değiştiğini inceleyen dört mevsimli bir deniz saha araştırmasıdır. Araştırmanın merkezindeki iki hidroğrafik yapı, Changjiang kökenli daha düşük tuzluluklu suların etkisini temsil eden Changjiang Diluted Water (CDW) ile Kuroshio kökenli daha tuzlu doğu sularının etkisini temsil eden Tsushima Surface Water (TSW)'dır. CDW ve TSW burada yalnız coğrafi bölgeler değil; sıcaklık, tuzluluk, besin tuzları ve biyokimyasal gaz dağılımlarını farklılaştırabilen su kütlesi etkileridir.

Araştırmacılar Mayıs, Ağustos ve Kasım 2022 ile Şubat 2023'te 12 istasyonda saha çalışması gerçekleştirmiştir. N₂O ve CH₄ yüzey sularından doğrudan ölçülmüş; sıcaklık, tuzluluk, çözünmüş oksijen, çözünmüş inorganik azot ve klorofil-a gibi çevresel değişkenler de izlenmiştir. Dört mevsimlik gözlemler genel olarak CDW etkili sularda daha yüksek besin bulunabilirliği ve daha yüksek yüzey N₂O ve CH₄ konsantrasyonları bulunduğunu göstermiştir. Bununla birlikte bu ilişki her mevsimde aynı değildir: özellikle kışın CH₄ konsantrasyonu ve doygunluğu TSW etkili sularda daha yüksek bulunmuştur.

Çalışmanın dört mevsimlik gözlemlerine göre örneklenen deniz alanı bütün dönemlerde atmosfer için net N₂O ve CH₄ kaynağı olarak davranmıştır. Dört araştırmanın ortalamasından hesaplanan N₂O akısı CDW etkili istasyonlarda 0,90 ± 1,18 µmol m⁻² gün⁻¹, TSW etkili istasyonlarda 0,65 ± 0,86 µmol m⁻² gün⁻¹; CH₄ akısı ise sırasıyla 1,81 ± 2,95 ve 1,12 ± 1,18 µmol m⁻² gün⁻¹ olarak hesaplanmıştır. Yaklaşık 2,1 × 10⁴ km²'lik örnekleme alanı için ilk düzey yıllık emisyon tahminleri N₂O için 2,8 × 10⁻⁴ Tg/yıl, CH₄ için 2,0 × 10⁻⁴ Tg/yıl'dır.

Bu sonuçların en önemli sınırı, N₂O ve CH₄'ün yalnız yüzey suyunda ölçülmüş olmasıdır. Araştırma bu nedenle nitrifikasyon, denitrifikasyon, sediman kaynaklı CH₄ üretimi veya derin sulardan yüzeye taşınım gibi süreçleri doğrudan ölçmemektedir. Ayrıca su kütlesi grupları arasındaki farklar betimsel olarak karşılaştırılmış, resmi istatistiksel anlamlılık testi yapılmamıştır. Sonuçlar bu nedenle nedensellik kanıtı değil, mevsimsel hidroğrafik koşullarla sera gazı dağılımları arasındaki bölgesel ilişkilerin saha gözlemidir.

CDW ve TSW bu araştırmada neden merkezi önemdedir?

Changjiang Diluted Water ve Tsushima Surface Water, kuzey Doğu Çin Denizi'nin yüzey hidroğrafisini farklı yönlerde etkileyen iki su kütlesi etkisidir. CDW daha düşük tuzluluk ve Changjiang kaynaklı kara/şelf etkileriyle ilişkilendirilirken TSW, Kuroshio kökenli daha tuzlu suların Jeju çevresindeki etkisini temsil eder. Araştırmanın temel sorusu, bu hidroğrafik karşıtlığın yüzey N₂O ve CH₄ konsantrasyonları ile hava-deniz gaz değişiminde karşılık bulup bulmadığıdır.

Önemli bir ayrıntı, araştırmacıların batıdaki düşük tuzluluklu suları her mevsimde “saf CDW” olarak tanımlamamasıdır. Mayıs, Kasım ve Şubat'taki batı suları, TSW etkili doğu sularına kıyasla daha güçlü CDW etkisi altında kabul edilmiştir. Ağustos ayında ise Changjiang kökenli düşük tuzluluklu su kütlesi örnekleme alanının hemen hemen tamamına yayıldığı için bütün istasyonlar CDW etkili grup içinde değerlendirilmiştir.

İstasyon sınıflandırması her mevsim için ayrı yapılmıştır. Mayıs ayında 33,5 PSU'nun, Kasımda 33,4 PSU'nun ve Şubatta 33,6 PSU'nun altındaki istasyonlar CDW etkili; bu eşiklere eşit veya daha tuzlu istasyonlar TSW etkili kabul edilmiştir. Bu eşikler araştırmanın kendi yeni sabitleri değildir; bölge için daha önce bildirilen mevsimsel hidroğrafik aralıklara dayandırılmıştır.

Örnekleme alanı ve saha tasarımı

Saha çalışmaları National Institute of Fisheries Science'a ait R/V Tamgu-3 araştırma gemisiyle gerçekleştirilmiştir. Örnekleme alanı yaklaşık 31,5–32,5°K ve 124,5–126,5°D arasında yer almakta ve NIFS'in Doğu Çin Denizi 315, 316 ve 317 numaralı araştırma hatları üzerindeki 12 istasyonu kapsamaktadır.

Sıcaklık, tuzluluk ve çözünmüş oksijen Sea-Bird SBE 911 plus CTD sistemiyle ölçülmüştür. Kaynak; sıcaklık ölçüm doğruluğunu yaklaşık ±0,001 °C, iletkenlik doğruluğunu ±0,0003 S m⁻¹ ve çözünmüş oksijen doğruluğunu doygunluğun yaklaşık ±%2'si olarak vermektedir.

N₂O ve CH₄ örnekleri araştırmanın amacı gereği yalnız yüzey suyundan alınmıştır. Buna karşılık inorganik besin tuzu ve klorofil-a örnekleri 0, 10, 20, 30, 50, 75 ve 100 m derinliklerden elde edilmiştir. Böylece sera gazlarının kendisi düşey profillenmemiş olsa da su kolonunun hidroğrafik ve besin yapısı hakkında ek bilgi sağlanmıştır.

Çözünmüş gazlar laboratuvarda nasıl ölçüldü?

Deniz suyu Niskin şişelerinden asitle yıkanmış 125 mL cam şişelere aktarılmış ve biyolojik etkinliği baskılamak için her şişeye 100 µL HgCl₂ çözeltisi eklenmiştir. Çözünmüş N₂O ve CH₄, headspace tekniği kullanılarak Picarro G2308 cavity ring-down spektrometresi ile ölçülmüştür.

Analiz için 40 mL deniz suyu, 40 mL yüksek saflıkta sıfır hava ile gaz sızdırmaz bir şırıngada birleştirilmiş ve sekiz dakika dengeye getirilmiştir. Oluşan headspace gazı daha sonra CRDS cihazına verilmiştir. Cihaz N₂O için 334,1 ppb ve CH₄ için 2040 ppb sertifikalı referans materyaller kullanılarak her analiz dizisinin başında, ortasında ve sonunda kontrol edilmiştir. Kaynak, ortalama CRM ölçümlerinin sertifikalı değerden sapmasını N₂O için %2'nin, CH₄ için %1'in altında bildirmektedir.

Mayıs ayında her istasyondan tek gaz örnek şişesi analiz edilmiştir. Ağustos, Kasım ve Şubat araştırmalarında iki bağımsız örnek hazırlanmış; çift ölçümler içinde ölçüm süresinde daha düşük standart sapma gösteren örnek temsilî değer olarak kullanılmıştır.

Çözünmüş N₂O ve CH₄ konsantrasyonu nasıl hesaplandı?

Kaynak, deniz suyundaki çözünmüş gaz konsantrasyonunu sıvı faz ile headspace içindeki gaz miktarının birlikte hesaba katıldığı şu bağıntıyla hesaplamaktadır:

\[ C_{\mathrm{gas}}= \frac{ \beta xPV_w+ \left(\frac{xP}{RT_K}\right)V_{hs} }{V_w} \]

Burada \(C_{\mathrm{gas}}\), deniz suyundaki N₂O veya CH₄ konsantrasyonudur; \(\beta\), sıcaklık ve tuzluluğa bağlı Bunsen çözünürlük katsayısıdır; \(x\), headspace içinde ölçülen kuru gaz mol kesridir; \(P\) atmosfer basıncıdır; \(V_w\) deniz suyu hacmi; \(V_{hs}\) headspace hacmi; \(R\) gaz sabiti ve \(T_K\) dengeleme sıcaklığıdır.

Bu denklemde yalnız headspace ölçümünü doğrudan “sudaki konsantrasyon” kabul etmek yerine, denge sonrasında gazın hem sıvı hem gaz fazında bulunan miktarı dikkate alınmaktadır. Çözünürlük katsayısının sıcaklık ve tuzluluğa bağlı olması da aynı ölçülen headspace mol kesrinin farklı deniz suyu koşullarında farklı çözünmüş konsantrasyona karşılık gelebileceği anlamına gelir.

Yüzeyde daha yüksek gaz konsantrasyonu neden her zaman daha yüksek hava-deniz akısı anlamına gelmez?

Hava-deniz gaz akısı yalnız sudaki toplam N₂O veya CH₄ miktarına bağlı değildir. Suyun atmosferik denge konsantrasyonundan ne kadar saptığı ve rüzgâra bağlı gaz transfer hızı birlikte belirleyicidir. Bu nedenle daha yüksek çözünmüş konsantrasyona sahip bir istasyon, farklı sıcaklık, doygunluk veya rüzgâr koşullarında başka bir istasyondan daha düşük akı üretebilir.

Çalışmanın kullandığı temel akı bağıntısı:

\[ F=k_w\left(C_{\mathrm{surface}}-C_{\mathrm{eq}}\right) \]

şeklindedir. Burada \(F\) hava-deniz gaz akısını, \(k_w\) gaz transfer hızını, \(C_{\mathrm{surface}}\) yüzey suyunda ölçülen konsantrasyonu ve \(C_{\mathrm{eq}}\) aynı sıcaklık ve tuzluluk koşullarında atmosferle dengede olması gereken konsantrasyonu gösterir.

\(C_{\mathrm{surface}}>C_{\mathrm{eq}}\) olduğunda deniz suyu aşırı doygundur ve diğer koşullar aynıysa net gaz transferinin denizden atmosfere doğru olması beklenir. Bu çalışma dört mevsimlik araştırmalar sırasında her iki gaz için de pozitif ortalama hava-deniz akıları gözlemlemiştir.

Atmosferik referans ve rüzgâr verileri

Atmosferik N₂O ve CH₄ mol kesirleri Jeju Adası'ndaki Gosan gözlem istasyonundan alınan aylık ortalama verilerden elde edilmiştir. Araştırmacılar tek atmosferik referans kullanılmasının belirsizlik yaratabileceğini değerlendirmiş; atmosferik N₂O değerinin ±1 ppb, CH₄ değerinin ±10 ppb değiştirilmesi, kullanılan tüm parametrizasyonlarda akı tahminlerini sırasıyla %3,3 ve %1'den daha az değiştirmiştir.

Gemide rüzgâr hızı deniz seviyesinden 8 m yükseklikte ölçülmüştür. Gaz transfer bağıntılarının standart 10 m rüzgâr hızı gerektirmesi nedeniyle değerler nötr logaritmik rüzgâr profiliyle dönüştürülmüştür:

\[ U_{10}=U_8 \frac{\ln(10/Z_0)} {\ln(8/Z_0)} \]

Burada \(U_8\) 8 m'deki ölçülmüş rüzgâr hızı, \(U_{10}\) 10 m'ye dönüştürülmüş rüzgâr hızı ve \(Z_0=1,0\times10^{-4}\) m deniz yüzeyi için kullanılan aerodinamik pürüzlülük uzunluğudur.

Araştırmacılar Liss–Merlivat (1986), Wanninkhof (1992), Wanninkhof–McGillis (1999), Nightingale ve arkadaşları (2000), Raymond–Cole (2001) ve Wanninkhof (2014) olmak üzere altı farklı gaz transfer parametrizasyonunu değerlendirmiştir. Ana sonuçların sunumunda Wanninkhof (2014) parametrizasyonu temsilî yöntem olarak seçilmiştir.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Mevsimsel fiziksel ve biyokimyasal ortam

Mayıs 2022'de batıdaki CDW etkili sular doğudaki TSW etkili sulardan daha serin ve daha az tuzluydu. Ortalama sıcaklık CDW bölgesinde 17,06 ± 0,70 °C, TSW bölgesinde 20,00 ± 1,88 °C; tuzluluk ise sırasıyla 32,54 ± 1,88 ve 34,08 ± 0,15 PSU olarak ölçüldü. Çözünmüş inorganik azot ve klorofil-a da CDW etkili bölgede daha yüksekti.

Ağustosta CDW etkisi hemen hemen bütün örnekleme alanına yayıldı. Ortalama yüzey sıcaklığı 29,25 ± 0,89 °C'ye yükselirken tuzluluk 30,09 ± 0,66 PSU'ya düştü. Güçlü termal tabakalaşmayla birlikte çözünmüş oksijen 195 ± 7 µmol L⁻¹'ye gerilerken çözünmüş inorganik azot 8,09 ± 2,54 µmol L⁻¹ olarak ölçüldü.

Kasımda yazın genişleyen CDW etkisi geriledi ve batı-doğu hidroğrafik karşıtlığı tekrar belirginleşti. DIN, CDW etkili bölgede 11,09 ± 4,30 µmol L⁻¹, TSW etkili bölgede 4,81 ± 1,28 µmol L⁻¹ idi. Klorofil-a değerleri de sırasıyla 0,94 ± 0,63 ve 0,50 ± 0,20 mg m⁻³ olarak ölçüldü.

Şubat 2023'te güçlü kış karışımı gelişmişti. DIN konsantrasyonları CDW etkili bölgede 11,47 ± 4,75 µmol L⁻¹, TSW etkili bölgede 8,15 ± 1,44 µmol L⁻¹ ile dört mevsimdeki en yüksek düzeyler arasındaydı. Buna karşılık düşük sıcaklık ve ışık koşullarında klorofil-a her iki bölgede de düşüktü.

N₂O ve CH₄'ün dört mevsimlik yüzey davranışı

Mayıs ayında CDW etkili bölgede çözünmüş N₂O konsantrasyonu TSW bölgesinden yüksek olmasına rağmen N₂O doygunluğu biraz daha düşüktü. Bunun temel fiziksel nedeni daha serin ve daha tatlı CDW suyunun N₂O için daha yüksek denge çözünürlüğüne sahip olmasıdır. Bu örnek, yalnız konsantrasyona bakmanın gazın atmosferle ne ölçüde dengede olduğunu açıklamak için yeterli olmadığını açıkça göstermektedir.

Ağustos ayında N₂O dört mevsimdeki en düşük yüzey konsantrasyonuna, 6,52 ± 0,27 nmol L⁻¹'ye geriledi. CH₄ ise çalışma alanı bütünüyle CDW etkisinde sınıflandırılmış olmasına rağmen batıdan doğuya doğru kademeli azalma gösterdi. Araştırmacılar bu dağılımı Changjiang yönünden gelen CH₄-zengin suların şelf boyunca seyrelmesiyle uyumlu bir uzamsal örüntü olarak değerlendirmektedir; çalışma bunun doğrudan nedensel kaynağını ölçmemiştir.

Kasım ayında CDW–TSW arasındaki N₂O konsantrasyon farkı yeniden belirginleşirken doygunluk değerleri her iki bölgede yaklaşık %108 düzeyinde kalmıştır. CH₄ konsantrasyonu ve doygunluğu da iki bölge arasında birbirine oldukça yakın hale gelmiştir.

Şubat ayında yüzey N₂O konsantrasyonu dört mevsimdeki en yüksek düzeyine ulaşmış ve CDW bölgesinde 11,40 ± 0,39 nmol L⁻¹ olarak ölçülmüştür. Kaynak bu mevsimsel artışı düşük sıcaklıklarda yükselen N₂O çözünürlüğüyle ilişkilendirmektedir. Buna karşılık kışın CH₄ davranışı farklılaşmış; TSW etkili bölgedeki ortalama CH₄ konsantrasyonu ve doygunluğu CDW bölgesinden yüksek çıkmıştır.

Dört mevsim boyunca deniz atmosfere ne kadar N₂O ve CH₄ verdi?

Araştırmanın hesapladığı akılar dört saha döneminde de ortalama olarak pozitiftir; yani örneklenen yüzey suları gözlem dönemlerinde N₂O ve CH₄ açısından atmosfer için net kaynak yönünde davranmıştır. Bununla birlikte akıların büyüklüğü mevsime, su kütlesine ve rüzgâr koşullarına göre belirgin değişkenlik göstermiştir.

Mayıs sonuçları konsantrasyon ile akının neden aynı şey olmadığını özellikle iyi göstermektedir. CDW bölgesinde N₂O konsantrasyonu daha yüksek olduğu halde TSW bölgesindeki ortalama N₂O akısı 1,84 ± 2,02 µmol m⁻² gün⁻¹ ile CDW'nin 1,69 ± 1,89 değerinden biraz yüksektir. Kaynak bunu TSW tarafındaki biraz daha yüksek N₂O doygunluğu ve rüzgâr hızıyla ilişkilendirmektedir.

Dört mevsimlik araştırmalar birlikte ele alındığında N₂O ortalama akısı CDW etkili istasyonlarda 0,90 ± 1,18, TSW etkili istasyonlarda 0,65 ± 0,86 µmol m⁻² gün⁻¹'dir. CH₄ için karşılık gelen değerler 1,81 ± 2,95 ve 1,12 ± 1,18 µmol m⁻² gün⁻¹'dir.

Bu sonuçlar kuzey Doğu Çin Denizi'nin yıllık sera gazı bütçesi midir?

Hayır. Araştırmacılar açık biçimde yaklaşık 2,1 × 10⁴ km²'lik sabit örnekleme alanı için dört mevsimlik tekil araştırmalardan türetilmiş ilk düzey yıllık emisyon tahmini üretmektedir. Sonuçlar bütün kuzey Doğu Çin Denizi'nin eksiksiz yıllık bütçesi olarak yorumlanmamalıdır.

Örnekleme alanının ortalama akıları N₂O için 0,83 ± 1,09 ve CH₄ için 1,61 ± 2,56 µmol m⁻² gün⁻¹ olarak hesaplanmıştır. Alanla ölçeklendirildiğinde:

• N₂O: 2,8 × 10⁻⁴ Tg/yıl
• CH₄: 2,0 × 10⁻⁴ Tg/yıl

elde edilmiştir. Kaynak bu değerlerin daha önce tüm Doğu Çin Denizi için bildirilen yıllık emisyonların yaklaşık %0,4'üne karşılık geldiğini belirtmektedir. Ancak örneklenen alanın yalnızca belirli bir şelf bölgesi olması nedeniyle bu oran bölgesel katkının kaba ölçekli karşılaştırmasıdır.

N₂O ile CH₄'ün Tg/yıl cinsinden sayısal büyüklüklerini doğrudan karşılaştırarak hangisinin “daha fazla iklim etkisi” oluşturduğu sonucuna varılamaz. İki gazın atmosferik ömrü ve ışınımsal etkisi farklıdır; çalışma da bu emisyonları CO₂-eşdeğerine çevirerek ortak bir iklim-etki bütçesi hesaplamamıştır.

Kaynak şekilleri ne gösteriyor?

Kaynağın çalışma alanı haritası 12 istasyonu Jeju Adası'nın güneybatısındaki kuzey Doğu Çin Denizi şelfinde göstermektedir. Mevsimsel sıcaklık-tuzluluk diyagramı, Ağustos örneklerinin yüksek sıcaklık ve düşük tuzlulukla diğer mevsimlerden açık biçimde ayrıldığını; kış örneklerinin ise düşük sıcaklık ve yüksek tuzluluk tarafına kaydığını göstermektedir.

Mevsimsel çevre haritalarında sıcaklık, tuzluluk, çözünmüş oksijen, DIN ve klorofil-a alanları aynı 12 istasyondaki gözlemlerden doğrusal interpolasyonla oluşturulmuştur. Kaynak özellikle bu interpolasyonların yalnız geniş ölçekli uzamsal örüntüyü görselleştirmek amacıyla kullanıldığını ve gerçek gözlemsel mekânsal çözünürlük olarak yorumlanmaması gerektiğini belirtmektedir.

N₂O ve CH₄ şekilleri hem yüzey konsantrasyon haritalarını hem de CDW/TSW gruplarının doygunluk ve akı ortalamalarını birlikte göstermektedir. Böylece konsantrasyon, doygunluk ve gerçek hava-deniz akısının aynı bilimsel kavram olmadığı görsel olarak da izlenebilmektedir.

Çalışmanın en önemli yorum sınırları

• N₂O ve CH₄ yalnız yüzey suyunda ölçülmüştür; düşey gaz profilleri bulunmamaktadır.
• Nitrifikasyon, denitrifikasyon ve metanojenezin hızları doğrudan ölçülmemiştir.
• Düşey CTD, besin ve AOU–NO₃⁻ ilişkileri yalnız dolaylı süreç göstergeleri olarak kullanılabilir.
• Örnekleme alanı Changjiang haliç bölgesinden 200 km'den daha uzaktadır ve yoğun haliç etkili ECS bölgelerini kapsamamaktadır.
• Her mevsim yalnız tek bir araştırma seferiyle temsil edilmiştir.
• Yıllık tahmin, dört mevsimlik araştırmanın ortalama akısının sabit örnekleme alanına uygulanmasına dayanır.
• CDW ve TSW grup farkları resmi istatistiksel hipotez testiyle sınanmamıştır.
• Gözlenen ilişkiler su kütlesi etkileriyle ilişkilidir; belirli bir mekanizmanın doğrudan nedensel kanıtı değildir.

Bu sınırlılıklar çalışmanın değerini ortadan kaldırmaz; ne tür bilimsel çıkarım yapılabileceğinin sınırını tanımlar. Çalışmanın güçlü yönü, kuzey Doğu Çin Denizi'nde N₂O ve CH₄'ü aynı yöntemle dört mevsimde izleyerek daha önce seyrek olan yüzey sera gazı gözlemleri için bölgesel bir başlangıç veri seti sağlamasıdır.

Kaynak ve Yöntem Notu

Özgün başlık: Seasonal variability of surface methane and nitrous oxide under contrasting water–mass influences in the northern East China Sea

Yazarlar: Seo-Young Kim; HuiTae Joo; Hyo-Ryeon Kim; Il-Nam Kim.

Eş katkı: Seo-Young Kim ve HuiTae Joo eş birinci yazardır.

Corresponding author: Il-Nam Kim.

Kurumlar: Department of Marine Science, Incheon National University; Oceanic Climate and Ecology Research Division, National Institute of Fisheries Science; Yellow Sea Research Institute.

Dergi: Estuarine, Coastal and Shelf Science.

Yayınevi: Elsevier Ltd.

Bibliyografik kayıt: Volume 343 (2026), Article 110219.

DOI:10.1016/j.ecss.2026.110219

Tarihler: İlk gönderim 6 Temmuz 2026; revize sürüm 24 Ağustos 2026; kabul 24 Ağustos 2026; çevrimiçi erişim 31 Ağustos 2026.

Yayın durumu: Çalışma hakemlik sürecinden geçerek kabul edilmiştir. Yüklenen PDF cilt 343 / makale 110219 bibliyografik kimliğini taşırken ScienceDirect platformu doğrulama tarihinde kaydı “In Press, Journal Pre-proof” olarak göstermektedir. Bu nedenle yayıncının güncel sürüm etiketi korunmalıdır.

Lisans: Creative Commons Attribution–NonCommercial–NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0).

Telif yöntemi: Bu Verianla makalesi kaynak metnin çevirisi veya değiştirilmiş yeniden yayımı değildir. Kaynak şekil ve tablo tasarımları kullanılmamış; doğrulanabilir bilimsel olgular, denklemler, sayılar, yöntem ve sınırlılıklar bağımsız Türkçe öğretici yapı içinde açıklanmıştır.

Finansman: Kaynak, araştırmanın National Institute of Fisheries Science tarafından “Investigation of structure variations and development of assessment technology in the marine ecosystem” projesi (R2026059) ile ve Incheon National University Research Grant 2025 tarafından desteklendiğini bildirmektedir.

Veri erişilebilirliği: Yazarlar verilerin talep üzerine sağlanacağını bildirmektedir.

Çıkar çatışması: Yazarlar çalışmayı etkileyebilecek bilinen mali çıkar veya kişisel ilişki bildirmemiştir.

CRediT katkıları: Seo-Young Kim; özgün taslak, gözden geçirme/düzenleme, görselleştirme ve doğrulama. HuiTae Joo; gözden geçirme/düzenleme, doğrulama ve araştırma. Hyo-Ryeon Kim; gözden geçirme/düzenleme. Il-Nam Kim; kavramsallaştırma, denetim ve gözden geçirme/düzenleme.

Temel yöntemsel sınırlılıklar: Gazların yalnız yüzeyden ölçülmesi; sınırlı mekânsal kapsam; Changjiang haliç çekirdeğinin dışarıda kalması; her mevsimin tek saha seferiyle temsil edilmesi; dört gözlem döneminden yıllık ölçekleme yapılması ve CDW–TSW karşılaştırmalarında resmi istatistiksel test uygulanmaması.