Bu araştırma, yüksek dayanımlı 34KhN2MA çeliğinin östenitik ER 307 kaynak metaliyle birleştirildiği heterojen kaynaklı bağlantılarda yapısal homojenliğin yalnız ortalama sertlik değeriyle değil, makrosertlik ölçümlerinin istatistiksel saçılımıyla değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini inceliyor. Araştırmacılar LM-hardness yaklaşımını temel alan bir Malzeme Homojenliği Kriteri — Material Homogeneity Criterion (MHC) kullanarak Rockwell makrosertlik dağılımından Weibull homojenlik katsayısı \(m\), varyasyon katsayısı \(\nu\), malzeme sabiti \(A_m\), teknolojik hasarlanabilirlik \(D\) ve hasarlanabilirlik büyüme şiddeti \(j_D\) değerlerini hesaplıyor. Kaynak eksenine yakın bölge düşük \(m\), düşük \(A_m\), yüksek \(\nu\), \(D\) ve \(j_D\) değerleriyle heterojen görünürken yaklaşık 15 mm'den sonra göstergeler homojen bölge eşiklerine geçiyor. Bununla birlikte yöntem bu çalışmada tek bir kaynaklı numune sistemi üzerinde uygulanmıştır ve işletmedeki boru hatlarının gerçek arıza olasılığını veya kalan ömrünü doğrudan ölçmemektedir.

Kaynak ekseninde Weibull homojenlik katsayısı yalnız m = 4,04, varyasyon katsayısı ν = %29,68, malzeme sabiti A_m = 0,742, teknolojik hasarlanabilirlik D = 0,92 ve büyüme şiddeti j_D = 11,87 olarak belirlenmiştir. Bunlar çalışmada kullanılan heterojenlik eşikleri olan \(m<10\), \(A_m<0,878\), \(\nu>%11,6\), \(D>0,81\) ve \(j_D>4,38\) ile uyumludur.

Kaynak ekseninden uzaklaşıldıkça tablo tersine dönmektedir. 15 mm'deki Cross-section 6'da \(m=10,34\), \(A_m=0,882\), \(\nu=%10,78\), \(D=0,80\) ve \(j_D=4,03\) değerleri elde edilmiş ve ölçülen kesit bütün tanımlı eşiklerin homojen tarafına geçmiştir. Araştırmacıların grafiksel analizinde esas bifurkasyon noktası h = 14,69 mm'de \(m=10\), ikinci bifurkasyon noktası ise h* = 14,85 mm'de \(A_m=0,878\) olarak belirlenmiştir.

20–30 mm aralığında homojenlik daha da güçlenmiş; \(m\) yaklaşık 15,68–29,79, \(A_m\) 0,919–0,956, \(\nu\) %6,94–3,69, \(D\) 0,70–0,43 ve \(j_D\) 2,34–0,75 aralığına gelmiştir. 35–40 mm'de küçük dalgalanmalar görülmesine rağmen bütün MHC göstergeleri homojen durum sınırları içinde kalmış ve makrosertlik ana malzemenin karakteristik HRC 47–55 aralığına yakınsamıştır.

Türkiye açısından: Bu çalışma doğrudan Türkiye'deki bir doğal gaz, hidrojen veya petrol boru hattında gerçekleştirilmemiştir. Ancak yüksek dayanımlı çelik kaynaklarının kalite kontrolü, enerji boru hatlarının bakım planlaması, kaynak tamiri ve malzeme durum izleme sistemleri açısından yöntem araştırma düzeyinde değerlendirilebilir. Uygulamaya geçmeden önce Türkiye'de kullanılan gerçek boru çelikleri, kaynak sarf malzemeleri, boru geometrileri, işletme basıncı, hidrojen etkisi, çevrimsel yükleme ve mevcut NDT prosedürleriyle ayrıca doğrulanması gerekir. Bu çalışma MHC değerlerinden doğrudan servis ömrü veya arıza olasılığı üretmemektedir.

Araştırmanın temel problemi nedir?

Yüksek dayanımlı çeliklerin kaynaklanması sırasında çok kısa sürede geniş sıcaklık aralıkları oluşur. Bu termal çevrimler kaynak metali, ısıdan etkilenen bölge ve ana malzeme arasında farklı mikroyapılar meydana getirebilir. Östenitik kaynak sarf malzemesi kullanımı soğuk çatlama eğilimini azaltabilen daha sünek bir ara tabaka oluşturabilir; fakat bunun karşılığında kaynak birleşimi fiziksel ve mekanik özellikleri bakımından daha heterojen hâle gelebilir.

Bu tür bir birleşimde yalnız “ortalama sertlik kaç HRC?” sorusuna bakılması araştırmacılara göre yeterli değildir. İki bölgenin ortalama sertliği benzer görünse bile ölçümlerin kendi içindeki saçılımı çok farklı olabilir. Çalışmanın ana yaklaşımı bu nedenle ortalama makrosertliğin yanında makrosertlik değerlerinin istatistiksel dağılımını kullanmaktır.

LM-hardness yaklaşımı neyi ölçüyor?

Çalışmada makrosertlik, yalnız tek bir tane veya fazı değil, çok sayıda mikroyapısal bileşeni kapsayan daha büyük bir malzeme hacminin bütünleşik mekanik cevabı olarak ele alınmaktadır. Ölçüm noktaları arasındaki sertlik saçılımının büyümesi, yüzey tabakasındaki yapısal heterojenliğin ve yerel hasara yatkınlığın arttığını gösteren bir işaret olarak yorumlanmaktadır.

Homojenlik yaklaşımının istatistiksel temellerinden biri Weibull dağılımıdır:

\[ P(\sigma)=1-e^{-(\sigma/k)^m} \]

Burada \(P(\sigma)\) gerilme \(\sigma\)'ya bağlı olasılık fonksiyonu, \(k\) Weibull dağılımının bir parametresi, \(m\) ise çalışmada yapısal duyarlılığı temsil eden Weibull homojenlik katsayısıdır. \(m\)'nin yükselmesi ölçümlerin daha homojen bir dağılıma yaklaştığını, düşmesi ise saçılımın arttığını ifade etmektedir.

Makrosertlik dağılımından kullanılan \(m\) katsayısı çalışmada genel olarak:

\[ m=\frac{d(n)}{2,30259\,S(\lg H)} \]

biçiminde tanımlanmıştır. Burada \(H\) makrosertlik ölçümleri, \(S(\lg H)\) logaritmik sertlik değerlerinin standart sapması, \(n\) ölçüm sayısı ve \(d(n)\) ölçüm sayısıyla ilişkili sabittir. \(m\) boyutsuz bir göstergedir.

Varyasyon katsayısı neyi gösteriyor?

İkinci temel gösterge varyasyon katsayısı \(\nu\)'dür:

\[ \nu= \frac{ \sqrt{ \frac{1}{n-1} \sum_{i=1}^{n} (H_i-\overline{H})^2 } } {\overline{H}} \times 100\% \]

\(H_i\) tekil makrosertlik ölçümünü, \(\overline{H}\) ölçümlerin ortalamasını ve \(n\) ölçüm sayısını ifade eder. Bu değer yüzde olarak verilir. Aynı ortalama sertlik çevresindeki ölçümler birbirinden çok uzaksa \(\nu\) yükselir; ölçümler birbirine yaklaştıkça düşer.

MHC neden beş farklı gösterge kullanıyor?

Araştırmanın Malzeme Homojenliği Kriteri tek bir sayıya dayanmamaktadır. Sistem beş göstergenin birlikte değerlendirilmesini önerir:

• Weibull homojenlik katsayısı \(m\),
• varyasyon katsayısı \(\nu\),
• malzeme sabiti \(A_m\),
• teknolojik hasarlanabilirlik \(D\),
• hasarlanabilirlik büyüme şiddeti \(j_D\).

Malzeme sabiti:

\[ A_m= \left( \frac{m+2}{4m+4} \right)^{1/m} \]

biçimindedir.

Teknolojik hasarlanabilirlik:

\[ D= \frac{m_{\mathrm{matr.}}-m_i} {m_{\mathrm{matr.}}} \]

ve hasarlanabilirliğin büyüme şiddeti:

\[ j_D= \frac{m_{\mathrm{matr.}}-m_i} {m_i} \]

olarak tanımlanır. Burada \(m_{\mathrm{matr.}}\) referans ana malzemenin Weibull homojenlik katsayısını, \(m_i\) incelenen kesitin katsayısını temsil eder. \(A_m\), \(D\) ve \(j_D\) boyutsuz büyüklüklerdir.

Heterojen ve homojen durum için hangi sınırlar kullanılıyor?

Çalışmanın genel MHC tanımında yapısal heterojenlik:

\[ m<10,\qquad A_m<0,878,\qquad \nu\rightarrow100\%,\qquad D\rightarrow1,\qquad j_D\rightarrow\infty \]

eğilimiyle; homojenlik ise:

\[ m\geq10,\qquad A_m\geq0,878,\qquad \nu\rightarrow0,\qquad D\rightarrow0,\qquad j_D\rightarrow0 \]

eğilimiyle tanımlanmaktadır.

Burada önemli bir ayrım vardır: ν = %11,6, D = 0,81 ve jD = 4,38 değerleri genel ve evrensel malzeme standartları olarak önceden verilmiş değildir. Araştırmacılar bunları bu deneysel kaynak birleşimindeki \(m=10\) bifurkasyon noktasında grafiksel olarak elde edilen sınır değerleri şeklinde kullanmıştır. Buna karşılık \(m=10\) ve \(A_m=0,878\) MHC'nin çalışma içinde kullanılan temel homojenlik sınırlarıdır.

Deneyde hangi çelik ve kaynak metali kullanıldı?

Kaynaklı numuneler 10 mm kalınlığında 34KhN2MA yüksek dayanımlı alaşımlı çelik plakadan hazırlanmıştır. Çalışma bu malzemenin çok yakın Avrupa karşılığını EN 34CrNiMo6 (1.6582) olarak vermektedir.

Kaynak işlemi yarı otomatik gaz metal ark kaynağı — GMAW ile yapılmıştır. Kaynak teli 1,2 mm çapındaki SV-08Kh20N9G7T (ER 307)'dir. Koruyucu gaz karışımı %98 Ar + %2 O₂ olarak verilmiş ve birleşim iki paso ile oluşturulmuştur.

ER 307 kaynak metalinin çalışmada verilen nominal bileşimi yaklaşık %0,08 C, %0,90 Si, %7,00 Mn, %18,00 Cr ve %8,00 Ni'dir. Bu dolgu metali östenitik bir kaynak bölgesi oluşturmak için kullanılmıştır.

Mikroyapı nasıl incelendi?

Kaynak metali, ısıdan etkilenen bölge ve ana malzemede metalografik inceleme yapılmıştır. Optik mikroskopi için NEOFOT 21, ilave karakterizasyon için EVO-40XVP taramalı elektron mikroskobu ve INCA Energy 350 EDS sistemi kullanılmıştır. Numune yüzeyleri etanol içinde %4 HNO₃ çözeltisiyle dağlanmıştır.

Bununla birlikte bu makalenin nicel MHC sonucunun ana veri kaynağı mikroskop görüntülerinin sayısal sınıflandırılması değil, kaynak boyunca yapılan makrosertlik ölçümlerinin dağılımıdır.

Makrosertlik nerelerde ölçüldü?

Kaynaklı birleşim, kaynak eksenine paralel doğrusal ölçüm kesitlerine ayrılmıştır. Kesitler 5 mm aralıklarla tanımlanmış ve kaynak ekseninden ana malzemeye doğru numaralandırılmıştır. Araştırmacılar kaynak torcunun ilerlemesinin düzgün ve yaklaşık doğrusal olduğunu varsaymıştır.

Kaynak ekseninde neden ortalama HRC tek başına yetersiz görülüyor?

Çalışmadaki en çarpıcı sonuçlardan biri makrosertliğin kaynak ekseninden ana malzemeye doğru 12,6 ile 55 HRC arasında değişmesidir. Özellikle kaynak ekseninden yaklaşık 15 mm'ye kadar olan bölgede HRC değeri 12,6–47 aralığında basamaklı ve düzensiz değişmektedir.

Ancak araştırmacıların temel iddiası yalnız sertliğin düşük veya yüksek olması değildir. Aynı bölgede ölçümlerin saçılımı da büyüktür. Bu nedenle \(m\), \(\nu\), \(A_m\), \(D\) ve \(j_D\) birlikte kullanıldığında kaynak yakınındaki heterojen durum daha belirgin biçimde ayrılmaktadır.

Bifurkasyon noktası ne anlama geliyor?

Çalışmanın Şekil 3 ve Şekil 4 grafiklerinde yatay eksen kaynak ekseninden uzaklığı, düşey eksen ise sırasıyla HRC, \(\nu\), \(m\), \(A_m\), \(D\) ve \(j_D\) göstergelerini verir. Araştırmacılar grafiksel kesişim yöntemiyle iki kritik mesafe tanımlamıştır:

• h = 14,69 mm: \(m=10\) sınırı,
• h* = 14,85 mm: \(A_m=0,878\) sınırı.

Bu koordinatlar çalışmada kaynak yakınındaki heterojen durumdan homojen duruma geçiş referansı olarak kullanılmaktadır. Bunlar bütün çelik kaynakları için evrensel “15 mm güvenli bölge” standardı değildir; bu numune, kaynak yöntemi ve malzeme çifti için elde edilen deneysel-grafiksel sonuçlardır.

Çalışmanın desteklediği sonuçlar

• Östenitik kaynaklı 34KhN2MA birleşiminde makrosertlik dağılımı kaynak eksenine yakın bölgede belirgin biçimde heterojendir.
• Yalnız ortalama HRC yerine sertlik değerlerinin saçılımını kullanan MHC göstergeleri yapısal geçişi nicel olarak ayırabilmektedir.
• Kaynak eksenindeki \(m=4,04\), \(A_m=0,742\), \(\nu=%29,68\), \(D=0,92\) ve \(j_D=11,87\) değerleri heterojenlik yönündedir.
• Yaklaşık 15 mm civarında göstergeler tanımlanan homojenlik eşiklerine geçmektedir.
• 20–30 mm aralığında göstergeler homojenlik yönünde daha da güçlenmektedir.
• 35–40 mm'de küçük dalgalanmalar bulunmasına rağmen göstergeler homojen durum sınırları içinde kalmaktadır.
• MHC, incelenen kaynaklı birleşimde heterojen ve homojen bölgeleri ayırt etmek için nicel bir değerlendirme çerçevesi sağlayabilmektedir.

Çalışmanın kanıtlamadığı sonuçlar

• 14,69 veya 14,85 mm değeri bütün yüksek dayanımlı çelik kaynakları için evrensel güvenlik mesafesi değildir.
• Çalışma işletmedeki gerçek boru hattının arıza olasılığını, çatlak büyüme hızını veya kalan ömrünü doğrudan hesaplamamıştır.
• MHC'nin dijital ikiz veya yapay zekâ sistemine fiilen entegre edildiği bir saha sistemi geliştirilmemiştir.
• Hidrojen ortamında deney yapılmamıştır; hidrojen taşıyan boru hatlarına ilişkin sonuçlar uygulama motivasyonu düzeyindedir.
• Çalışılan numune gerçek API X100 veya X120 boru hattı çeliği değildir; 34KhN2MA çeliğidir.
• LM-hardness tamamen iz bırakmayan bir NDT yöntemi değildir.
• MHC'nin kaynak kusurlarını ultrason, radyografi veya phased-array NDT'nin yaptığı biçimde doğrudan görüntülediği gösterilmemiştir.
• Bir bifurkasyon noktasının tek başına kırılma tokluğu veya yorulma ömrü sınırı olduğu doğrulanmamıştır.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Malzeme ve kaynak yöntemi

Kaynak ekseninden uzaklaştıkça MHC göstergeleri

Tablo, çalışmanın ana sonucunu tek bakışta ortaya koymaktadır: kaynak ekseninden uzaklaştıkça \(\nu\), \(D\) ve \(j_D\) azalırken \(m\) ve \(A_m\) genel olarak yükselmektedir. Bu yönelim araştırmacıların yapısal homojenliğin arttığı yorumunun nicel temelidir.

Kaynak ekseni neden en heterojen bölge?

Kaynak eksenindeki değerler bütün kritik göstergelerde heterojenlik yönündedir. \(m=4,04\) eşik 10'un oldukça altında; \(A_m=0,742\) eşik 0,878'in altında; \(\nu=%29,68\) ise bifurkasyon noktasında belirlenen %11,6'nın çok üzerindedir.

Aynı bölgede \(D=0,92\) ve \(j_D=11,87\) değerleri de çalışmada tanımlanan sırasıyla 0,81 ve 4,38 sınırlarının üzerindedir. Araştırmacılar bu kombinasyonu kaynak termal çevrimlerinin ve heterojen kaynak oluşumunun meydana getirdiği yüksek yapısal düzensizlik ve teknolojik hasara yatkınlık olarak yorumlamaktadır.

15 mm civarında ne değişiyor?

Cross-section 7 heterojen durumunu korurken bir sonraki ölçülen kesit olan Cross-section 6'da göstergeler eşiklerin öteki tarafına geçmektedir:

• \(\nu=%10,78<%11,6\),
• \(m=10,34>10\),
• \(A_m=0,882>0,878\),
• \(D=0,80<0,81\),
• \(j_D=4,03<4,38\).

Bu nedenle 15 mm'deki ölçülen kesit çalışma tarafından homojen durum olarak sınıflandırılmaktadır. Grafiksel interpolasyon ise geçişi \(m\) açısından 14,69 mm, \(A_m\) açısından 14,85 mm olarak konumlandırmaktadır.

20–30 mm neden en kararlı bölge olarak öne çıkıyor?

Cross-section 3–5'te \(m\) değeri 29,79'a kadar yükselirken varyasyon katsayısı %3,69'a kadar düşmektedir. \(A_m\) 0,956'ya ulaşmakta; \(D\) 0,43 ve \(j_D\) 0,75 seviyesine kadar gerilemektedir.

Bu değerler çalışmada kaynak ekseninden uzaklaşılmasıyla yüzey tabakasının giderek stabilize olduğu şeklinde yorumlanmıştır.

35–40 mm'deki küçük tersine dönüş ne anlama geliyor?

35 ve 40 mm kesitlerinde \(m\) 27,85'ten 24,89'a ve \(A_m\) 0,953'ten 0,947'ye düşerken \(\nu\), \(D\) ve \(j_D\) hafif yükselmektedir. Araştırmacılar bu küçük değişimi malzemenin doğal uzamsal değişkenliği ve kaynak oluşumunu etkileyen bütün faktörlerin tam olarak kontrol edilememesiyle ilişkilendirmektedir.

Bununla birlikte değerlerin tamamı hâlâ çalışma tarafından tanımlanan homojenlik sınırlarının içindedir. Dolayısıyla bu hareket yeniden heterojen duruma dönüş olarak değerlendirilmemektedir.

HRC grafiği tek başına ne gösteriyor?

Kaynak ekseninden yaklaşık 15 mm'ye kadar HRC değerleri 12,6–47 aralığında basamaklı biçimde değişmektedir. 15–40 mm bölgesinde ise profil daha düzenli hâle gelir ve 47–55 HRC aralığında kalır. 40 mm'de sertlik ana malzemenin karakteristik ortalama seviyesine yakınsamaktadır.

Ancak çalışma açısından HRC grafiğinin asıl önemi tek başına sertlik seviyesi değildir. Aynı konumlardaki \(m\), \(\nu\), \(A_m\), \(D\) ve \(j_D\) grafiklerinin birlikte değerlendirilmesi, sertlikteki değişimin yapısal heterojenlikle ilişkisini daha belirgin hâle getirmektedir.

MHC'nin NDT açısından konumu

Araştırmacılar LM-hardness yöntemini yarı tahribatsız — quasi-non-destructive olarak sınıflandırmaktadır. Bunun nedeni sertlik ölçümünde indenterin yüzeyle fiziksel temas ederek iz bırakmasıdır.

Bu ayrım özellikle yüksek dayanımlı ve hâlihazırda işletmede bulunan yapılarda önemlidir. Kaynak çalışma, makrosertlik ölçümünün oluşturduğu yüzey izlerinin belirli koşullarda gerilme yığılması kaynağı olabileceğine dikkat çekmektedir. Bu nedenle yöntemin işletmedeki kritik bir boru hattına uygulanması, “hiçbir yüzey etkisi olmayan klasik NDT” gibi ele alınmamalıdır.

Prediktif bakım ve dijital ikiz yorumu ne kadar ileri gidiyor?

Makale, \(m\), \(\nu\), \(A_m\), \(D\) ve özellikle \(j_D\) gibi nicel göstergelerin gelecekte dijital ikizler ve durum temelli/prediktif bakım sistemlerine veri sağlayabileceğini savunmaktadır. Ancak çalışma içinde:

• çalışan bir dijital ikiz kurulmamıştır,
• makine öğrenmesi modeli eğitilmemiştir,
• saha sensör ağı oluşturulmamıştır,
• kalan ömür tahmin modeli doğrulanmamıştır,
• işletmedeki bir boru hattında uzun dönem takip yapılmamıştır.

Dolayısıyla dijital ikiz ve prediktif bakım, deneyin doğrudan doğrulanmış çıktısı değil, MHC ölçütlerinin önerilen uygulama alanıdır.

Yöntemin güçlü yönleri

• Tek ortalama sertlik değerinin ötesine geçerek ölçümlerin saçılımını değerlendirir.
• Birden fazla homojenlik göstergesini aynı fiziksel numune üzerinde birlikte kullanır.
• Kaynak ekseninden ana malzemeye uzamsal geçişi nicel biçimde görünür kılar.
• Bifurkasyon koordinatları sayesinde geçiş bölgesini sayısal olarak tanımlamaya çalışır.
• Makrosertlik gibi görece erişilebilir bir ölçümden daha fazla durum bilgisi çıkarmayı hedefler.
• Kaynak, HAZ ve ana malzeme arasındaki heterojenliği yalnız bir HRC ortalamasına indirgemez.

Yöntemsel sınırlılıklar

• Çalışma tek bir ana çelik–östenitik dolgu metali kombinasyonuna odaklanmaktadır.
• Belirlenen 14,69 ve 14,85 mm sınırları numune özeldir.
• MHC değerleri doğrudan kırılma tokluğu, yorulma ömrü veya çatlak büyüme testiyle kalibre edilmemiştir.
• Gerçek basınçlı boru hattında saha doğrulaması yapılmamıştır.
• Hidrojen etkisi deneysel olarak uygulanmamıştır.
• Yöntem yüzeyde sertlik izi bıraktığı için tam tahribatsız değildir.
• Çalışmada MHC ile ultrasonik, radyografik veya başka bir NDT yönteminin eş zamanlı hassasiyet karşılaştırması yapılmamıştır.
• Grafiksel bifurkasyon noktalarının farklı kaynak parametreleri ve farklı malzemelerde aynı kalacağı gösterilmemiştir.
• Çalışmanın sınıflandırması büyük ölçüde tanımlanmış MHC eşiklerine dayanmaktadır; klasik hipotez testi veya p-değeri tabanlı grup karşılaştırması raporlanmamıştır.

Kaynak ve Yöntem Notu

Tam özgün çalışma adı: Material Homogeneity Criterion for Assessing Heterogeneous High-Strength Steel Joints with Austenitic Welds

Yazarlar: Yaroslav Kusyi; Vitalii Ivanov; Andriy Dzyubyk; Nazarii Kusen; Juraj Hajduk.

Yazar sırası: Kaynak çalışmadaki sıra aynen korunmuştur. Eş birinci yazar veya eş katkı beyanı bulunmamaktadır.

Sorumlu yazar: Juraj Hajduk.

Kurumlar: Institute of Mechanical Engineering and Transport, Lviv Polytechnic National University, Lviv, Ukraine; Faculty of Technical Systems and Energy Efficient Technologies, Sumy State University, Sumy, Ukraine; Faculty of Manufacturing Technologies, Technical University of Košice with a Seat in Prešov, Prešov, Slovakia; Faculty of Applied Sciences, WSB University, Dabrowa Gornicza, Poland.

Dergi: Machines. Yayınevi: MDPI, Basel, Switzerland. Cilt: 14. Sayı: 5. Makale numarası: 577. Yıl: 2026.

DOI: 10.3390/machines14050577

Resmî yayın bağlantısı:https://doi.org/10.3390/machines14050577

Yayın süreci: Çalışma 8 Nisan 2026'da alınmış, 15 Mayıs 2026'da revize edilmiş, 18 Mayıs 2026'da kabul edilmiş ve 21 Mayıs 2026'da yayımlanmıştır.

Akademik editör: António Pereira.

Kaynak türü ve hakemlik durumu: Machines dergisinde yayımlanmış hakemli araştırma makalesidir. Araştırma deneysel kaynak numunesi, makrosertlik ölçümleri ve istatistiksel MHC değerlendirmesini bir arada kullanmaktadır.

Lisans: Creative Commons Attribution (CC BY). Çalışma açık erişimlidir.

Finansman: “Research of Advanced Technologies for Increasing the Efficiency of Multivalent Energy Systems for Sustainable Industrial Development” projesi ITMS21+ 401101C504 kapsamında Avrupa Birliği tarafından ortak finanse edilmiştir. Çalışma ayrıca Slovak Research and Development Agency VV-MVP-24-0190, KEGA 012TUKE-4/2024 ve VEGA 1/0453/24 projeleri ile International Association for Technological Development and Innovations ve International Innovation Foundation tarafından kısmen desteklenmiştir.

Veri erişilebilirliği: Verilerin talep üzerine sağlanacağı belirtilmiştir.

Çıkar çatışması: Yazarlar çalışmayı etkileyebilecek bilinen rekabet eden finansal çıkar veya kişisel ilişki bulunmadığını beyan etmiştir.

Yazar katkıları: Kavramsallaştırma Yaroslav Kusyi; yöntem Yaroslav Kusyi, Vitalii Ivanov ve Andriy Dzyubyk; yazılım Yaroslav Kusyi, Andriy Dzyubyk ve Nazarii Kusen; doğrulama, biçimsel analiz ve araştırma bütün yazarlar; kaynaklar Yaroslav Kusyi, Vitalii Ivanov ve Juraj Hajduk; veri kürasyonu Yaroslav Kusyi; ilk taslak Yaroslav Kusyi, Andriy Dzyubyk ve Nazarii Kusen; gözden geçirme/düzenleme Yaroslav Kusyi, Vitalii Ivanov ve Juraj Hajduk; görselleştirme Yaroslav Kusyi ve Nazarii Kusen; gözetim Yaroslav Kusyi, Vitalii Ivanov ve Juraj Hajduk; proje yönetimi Vitalii Ivanov; finansman temini Vitalii Ivanov ve Juraj Hajduk olarak beyan edilmiştir.

Bilimsel içerik sınırı: Bu Verianla içeriğindeki malzeme bileşimi, kaynak yöntemi, formüller, makrosertlik sonuçları, MHC değerleri, bifurkasyon koordinatları ve bilimsel yorumlar yalnızca incelenen çalışmaya dayanmaktadır. Dış kaynaklardan yeni deneysel sonuç veya malzeme verisi eklenmemiştir.

Malzeme kapsamı: Deney numunesi 34KhN2MA çeliğidir. Çalışmada bu çeliğin mekanik özelliklerinin X100–X120 sınıfı modern yüksek performanslı boru hattı çelikleriyle karşılaştırılabilir olduğu ifade edilse de numune doğrudan API X100 veya X120 boru çeliği değildir.

NDT sınırı: LM-hardness, tekrarlanan indenter temasları nedeniyle kaynakta quasi-non-destructive yani yarı tahribatsız olarak tanımlanmaktadır. Yöntem tamamen iz bırakmayan bir yüzey muayenesi değildir.

Uygulama sınırı: Dijital ikiz, yapay zekâ tabanlı izleme ve prediktif bakım bu çalışmada gerçek saha sistemi olarak doğrulanmamıştır; yazarların MHC için önerdiği gelecek uygulama çerçevesidir.

Kaynak içi anlatım tutarsızlığı: Sonuç metni kaynak ekseninden yaklaşık 15 mm'ye kadar olan bölgeyi genel olarak heterojen olarak tanımlayıp Cross-section 6 ve 7'yi bu çerçevede anmaktadır. Ancak aynı bölüm Cross-section 6'nın 15 mm'de ν=10,78%, m=10,34, A_m=0,882, D=0,80 ve j_D=4,03 değerleriyle bütün tanımlı homojenlik eşiklerini karşıladığını ve homojen duruma geçtiğini belirtmektedir. Bu ifade farkı sessizce giderilmemiştir.

Bifurkasyon sınırı: h=14,69 mm ve h*=14,85 mm değerleri bu deney numunesinin grafiksel analizinden elde edilmiştir ve başka çelik, kaynak geometrisi veya kaynak prosedürleri için evrensel mesafe sınırı olarak yorumlanmamalıdır.