Tadqiqotchilar DIII-D tokamagidagi o‘rta-oyoq nasosli divertorning radiatsiya frontini kuzatish maqsadida SOLPS-ITER simulyatsiyalarini haqiqiy qurilma geometriyasini hisobga oluvchi Cherab–Raysect nur kuzatish tizimi bilan birlashtirgan. Tadqiqotning asosiy natijasi shuki, C III 465 nm chizig‘ining vertikal radians profilidagi yarim-maksimum joylashuvi tashqi divertor oyog‘idagi taxminan \(T_e=7{-}10\) eV elektron harorati mintaqasini turli quvvat va D₂ gaz injeksiyasi sharoitlarida izchil kuzatadi. Shu sababli C III 465 nm emissiyasi simulyatsiyalarda radiatsiya frontining harakatini joylashtirish uchun Balmer chiziqlariga nisbatan aniqroq optik ko‘rsatkich bergan.

Tadqiqot ayni paytda faqat plazma fizikasini baholash bilan cheklanmaydi; sintetik diagnostikadan olingan ma’lumotni haqiqiy optik kirish, divertor plitkalari, tolani yo‘naltirish va vakuum o‘tishi kabi muhandislik cheklovlari bilan birlashtiradi. Boshlang‘ichdagi 100 sintetik ko‘rish chizig‘i mexanik jihatdan qo‘llash mumkin bo‘lgan besh ko‘rish chizig‘iga qisqartiriladi. Har bir ko‘rish uchun ikki optik tola ishlatilib, ayni geometriya ham tezkor filterscope tizimi, ham yuqori aniqlikdagi Multichord Divertor Spectrometer tomonidan kuzatiladigan qilib loyihalanadi.

Natijalarning asosiy chegarasi diagnostika tizimi samaradorligi hali yangi o‘rnatilgan besh ko‘rish chizig‘idan olingan eksperimental DIII-D ma’lumotlari bilan tasdiqlanmaganligidir. Plazma fonlari ikki o‘lchamli, toroidal simmetrik SOLPS-ITER hisob-kitoblariga tayanadi; ko‘ndalang-maydon driftlari, ELM’lar, aralashma injeksiyasi va uch o‘lchamli nosimmetriyalar mavjud sintetik tadqiqot doirasidan tashqaridadir.

Turkiya nuqtayi nazaridan tadqiqot, termoyadro plazmasi yoki yuqori haroratli plazma diagnostikasini ishlab chiqayotgan tadqiqot infratuzilmalari uchun bevosita ko‘chiriladigan qurilma retseptidan ko‘ra muhim metod namunasi beradi: avval plazma xatti-harakatini sonli modellashtirish, keyin haqiqiy mexanik geometriya ichida sintetik optik o‘lchov yaratish va shundan keyingina tola, linza va ko‘rish chizig‘i joylarini tanlash. Boshqa qurilmada ayni yondashuv qo‘llanadigan bo‘lsa, geometriya, plazma parametrlari, devor materiallari, spektral kirish va optik cheklovlar o‘sha tizimga xos tarzda qayta modellashtirilishi kerak.

Tadqiqotning asosiy muammosi nima?

Magnit qamrovli termoyadro tizimlarida issiq plazmadan chiqqan energiyani plazma bilan tutashuvchi sirtlarga xavfsiz tarzda uzatish asosiy muhandislik muammolaridan biridir. Juda yuqori issiqlik oqimi plazma bilan tutashuvchi komponentlarda eroziya, qayta kristallanish, erish va yorilish kabi shikastlanishlarga olib kelishi mumkin. Divertor tizimi yadro plazmasidan tashqariga ko‘chirilgan energiya va zarralarni nazorat qilinadigan hududga yo‘naltirib, bu yukni boshqarishga urinadi.

Tadqiqot e’tibor qaratgan divertor detachment rejimida nishonga yetib boradigan plazma bosimi va issiqlik oqimi plazma-neytral o‘zaro ta’sirlari hamda yetarlicha past haroratlarda hajmiy rekombinatsiya kabi jarayonlar orqali sezilarli darajada kamaytiriladi. Tadqiqotchilar DIII-D uchun nasos bevosita nishon plastinasida emas, balki tashqi divertor oyog‘ining yuqoriroq qismida joylashgan mid-leg pumped divertor dizaynini ko‘rib chiqadi.

O‘rta-oyoq nasoslash nega o‘rganilmoqda?

Taklif etilgan DIII-D geometriyasida past-maydon tomondagi divertor oyog‘i poloidal yo‘nalishda taxminan 44 cm uzunlikka ega va nasos nishon sirtidan yuqoriroqqa joylashtirilgan. Dizaynning maqsadi nishonga yaqin hududda neytral zarralarni kuchliroq ushlab turib, plazma-neytral o‘zaro ta’sirlarini, atom va molekulyar nurlanish hamda zaryad almashinuvi jarayonlarini kuchaytirish; zarra egzozini esa yuqoriroqda amalga oshirishdir.

Tadqiqotda ko‘rsatilgan 12 MW kirish quvvati va \(10^{22}\,\mathrm{s^{-1}}\) gaz injeksiyasi misolida SOLPS-ITER hisob-kitoblari X-nuqta atrofida harorat 80 eV dan ancha yuqori qolishini, har ikki nishonda esa elektron harorati \(T_e<2\) eV bo‘lishini ko‘rsatadi. Bu natija haqiqiy qurilma o‘lchovi emas, ishlatilgan o‘rta-oyoq nasosli divertor modelining hisoblangan plazma fonidir.

SOLPS-ITER modeli qanday qurilgan?

SOLPS-ITER ikki o‘lchamli ko‘p-suyuqlikli plazma tashish kodi B2.5 bilan uch o‘lchamli kinetik neytral tashish kodi EIRENE'ni birlashtiradi. B2.5 plazma fonini yaratganda EIRENE Monte Carlo usuli orqali plazma-neytral o‘zaro ta’sirlaridan kelib chiqadigan zarra, impuls va energiya manbalari hamda yo‘qotishlarini hisoblaydi; ikki model barqaror holat yechimiga yetguncha bir-birini oziqlantiradi.

Simulyatsiyalarda deyteriy plazmasi, karbon devor va karbon divertor nishonlari ishlatilgan. Karbon eroziyasi fizik sputtering uchun o‘zgartirilgan Roth–Bohdansky yondashuvi va qo‘shimcha ravishda %2 kimyoviy sputtering \((\gamma_{\mathrm{chem}}=0{,}02)\) bilan modellashtirilgan. Yoqilg‘i turlari uchun neytral-neytral to‘qnashuvlar hisobga olingan, ammo ko‘ndalang-maydon zarra driftlari modelga kiritilmagan.

SOLPS-ITER tarmog‘i 66 poloidal × 32 radial hujayradan iborat. DIII-D neytral nur injeksiyasidan kelib chiqadigan yoqilg‘ilashni ifodalash maqsadida yadro chegarasida \(1{,}7\times10^{21}\,\mathrm{s^{-1}}\) deyteriy injeksiyasi qo‘llangan. Asosiy kameraning yuqori tashqi devoridan berilgan D₂ gazi 0 bilan \(3\times10^{22}\) molekula/s oralig‘ida skanerlangan. Manba bu yuqori chegaraning DIII-D gaz tizimining nominal sig‘imidan oshishini va keng parametr fazosining asimptotik xatti-harakatini ko‘rish maqsadida kiritilganini alohida ta’kidlaydi.

Kirish quvvati 4–25 MW oralig‘ida o‘zgartirilgan va quvvat elektronlar bilan ionlar o‘rtasida teng taqsimlangan. Tashish koeffitsiyentlari hududga qarab turlicha aniqlangan:

Nishon sirtlarida standart Bohm qobiq chegara shartlari qo‘llangan.

Cherab va Raysect nima qiladi?

SOLPS-ITER tomonidan hisoblangan elektron harorati, elektron zichligi va aralashma zichliklari Cherab ramkasiga uzatilgan. Cherab to‘rtburchak SOLPS-ITER tarmog‘ini fazoviy so‘rovlarni tezlashtirish maqsadida uchburchak tarmoqqa moslaydi va har bir nur integratsiya nuqtasidagi mahalliy foton emissiyasini OpenADAS atom ma’lumotlari bilan hisoblaydi.

Raysect keyin bu emissiya maydonini haqiqiy uch o‘lchamli DIII-D divertori va vakuum idishi geometriyasi bo‘ylab ko‘rish chizig‘ida integratsiyalaydi. Shunday qilib faqat plazmaning nurlanishi emas, plitkalar va qurilma chegaralarining optik kirishni yopib-yopmasligi ham sintetik o‘lchovga kiritiladi.

Nega aynan C III 465 nm tanlangan?

DIII-D divertorida karbonning C²⁺ va C³⁺ ionlanish holatlari muhim nurlanish manbalaridir. Tadqiqot ayniqsa ko‘rinadigan sohada kuchli bo‘lgan C III 465 nm multipletiga e’tibor qaratadi. Bu xususiyat to‘rtta yorqin chiziqni birga o‘z ichiga oladi: 464,742; 465,025; 465,147 va 466,586 nm.

C III 465 nm emissiyasining tarqalishi taxminan \(T_e=7{-}10\) eV oralig‘ida kuchli cho‘qqi ko‘rsatgani uchun tadqiqotchilar bu chiziqni divertor detachment jarayonining boshlanishi va radiatsiya frontining harakati uchun optik ko‘rsatkich sifatida baholagan. Taqqoslash maqsadida C II 426,73 nm va C IV 580,13 nm chiziqlari ham sintetik tarzda hisoblangan.

Neytral deyteriy uchun Balmer seriyasidagi Dα 656 nm, Dβ 486 nm va Dγ 434 nm chiziqlari baholangan. Dγ/Dα nisbati hajmiy rekombinatsiya va detachment rivojlanishiga sezgir bo‘lsa-da, ushbu tadqiqotning radiatsiya frontini aniq joylashtirish maqsadi nuqtayi nazaridan C III yanada keskin fazoviy o‘tish ko‘rsatgan.

Sintetik filterscope qanday modellashtirilgan?

Har bir ko‘rish chizig‘i tegishli atom chizig‘i markazida 2 nm bant kengligiga ega sintetik filtrli detektor kanaliga ulangan. Bu bant kengligi mavjud DIII-D filterscope tizimining xatti-harakatini ifodalaydi va C III multipletini qamrab olgan holda qo‘shni emissiyalarni cheklash maqsadini ko‘zlaydi.

Dastlab divertor uyasini zich namunalash uchun 100 sintetik ko‘rish aniqlangan. Ko‘rishlar tashqi devordan emas, ichki dome plitkasidan boshlangan; buning asosiy sabablari cryopump tizimi bilan mexanik to‘qnashuvdan qochish va dome sirtlarining pastroq issiqlik oqimiga duch kelishidir.

C III signali radiatsiya frontini qanday ko‘rsatadi?

Tadqiqotning eng muhim fizik natijasi ajratilgan divertor ssenariylarida C III 465 nm emissiyasining keskin ko‘tarilish hududi \(T_e\approx7{-}10\) eV harorat hududi bilan birga harakatlanishidir. Tadqiqotchilar faqat mutlaq emissiya cho‘qqisidan foydalanmagan; yuqori quvvatlarda cho‘qqi qiymati bilan uning atrofidagi plato orasidagi farq kichik bo‘lgani uchun cho‘qqi joylashuvi ishonchli chegara belgisi emas.

Buning o‘rniga barcha sintetik ko‘rishlar bo‘ylab C III radians profilining maksimumning %50 iga yetgan joylashuvi ishlatilgan. Bu yarim-maksimum joylashuvi simulyatsiya qilingan keng NBI quvvati va D₂ puff oralig‘ida \(T_e=7{-}10\) eV sirtlarini izchilroq kuzatgan.

C IV 580,13 nm chizig‘i o‘xshash xatti-harakat ko‘rsatgan, ammo o‘tish kamroq keskin bo‘lgan va yuqoriroq elektron haroratlarida yuz bergan. C II 426,73 nm kengroq fazoviy emissiya profiliga ega bo‘lgani uchun radiatsiya fronti bilan aniq joylashuv mosligini bermagan.

Dα va Dγ emissiyalari ham kengroq fazoviy taqsimot ko‘rsatgan va nishon plastinasidan taxminan 1–2 cm uzoqlikda cho‘qqi hosil qilgan. Tadqiqotchilar buni qo‘zg‘alish, rekombinatsiya va molekulyar jarayonlarning keng plazma sharoitlari oralig‘ida birgalikda hissa qo‘shishi bilan bog‘laydi.

Gaz injeksiyasi va kirish quvvati nimani o‘zgartiradi?

SOLPS-ITER skanida gaz injeksiyasisiz kirish quvvatining taxminan 8 MW dan ustiga chiqishi tashqi divertorda bog‘langan yoki qisman bog‘langan sharoitlarga olib kelgan. Bu sharoitlarda emissiya chiziqlari nishonga yaqin cho‘qqi hosil qiladi va divertor oyog‘i bo‘ylab aniq radiatsiya fronti yuzaga kelmaydi.

D₂ gaz injeksiyasi oshirilganda radiatsiya fronti nishondan yuqoriroqqa ko‘chgan va detachment uchun erishiladigan ish oralig‘i kengaygan. Bu natija bevosita eksperimental o‘lchov emas, SOLPS-ITER parametr skanining natijasidir.

Ko‘rish chiziqlari qanday qilib beshtaga qisqartirildi?

Ray-tracing natijalari divertor plitkalaridagi haqiqiy optik kirish nuqtalari, linzalar uchun zarur bo‘shliq, plitka chetlaridagi qisman ko‘rish to‘siqlaridan qochish va tola o‘tish sig‘imi kabi muhandislik shartlari bilan birga baholangan. Bu cheklovlar yakunida 100 sintetik nomzoddan besh eksperimental jihatdan qo‘llash mumkin bo‘lgan ko‘rish chizig‘i tanlangan.

Radiatsiya frontiga ko‘ra optimallashtirilgan usulda tadqiqotchilar front joylashuvini nishon plastinasidan 10 eV izotermagacha bo‘lgan masofa sifatida aniqlagan. D₂ puff nisbati 0 bilan \(1\times10^{22}\,\mathrm{s^{-1}}\) oralig‘ida 1000 teng nuqtada namunalanib, diskret SOLPS-ITER natijalari chiziqli interpolatsiya bilan baholangan. Foydalanish mumkin bo‘lgan barcha NBI quvvatlari teng og‘irlik olgan.

Besh ko‘rish chizig‘idan ikkitasi simulyatsiya qilingan eng kichik va eng katta front joylashuvlariga mahkamlangan; qolgan uchtasi empirik taqsimotning %16,7, %50 va %83,3 foizliklariga joylashtirilgan. Tadqiqot shuningdek ikkinchi variant sifatida divertor uyasini taxminan teng oraliqlar bilan namunalaydigan konservativroq ko‘rish geometriyasini taklif qiladi.

Tadqiqotchilar haqiqiy eksperimental sharoitlar modeldan og‘ishi mumkinligini qabul qilgani uchun uchinchi gibrid yondashuvni ham muhokama qiladi: divertor plitkalarida ham teng oraliqli, ham model optimallashtirgan joylarni qo‘llab-quvvatlaydigan ko‘proq optik uya ochish va qaysi uyalar tola bilan to‘ldirilishiga keyingi eksperiment kampaniyalariga qarab qaror berish.

Filterscope va MDS birgalikda qanday ishlatiladi?

DIII-D filterscope tizimi Dα, Dβ, Dγ va C III kabi chiziqlarni filtrlar orqali tez kuzatadi va tadqiqotda taxminan 50 kHz javob tezligi berilgan. Bu tizim radiatsiya frontining tez va real vaqtdagi kuzatuvi uchun mo‘ljallangan.

Multichord Divertor Spectrometer (MDS) esa 1,33 m fokus uzunlikli Czerny–Turner monoxromatori, 1200 yiv/mm difraksiya panjarasi va PI-MAX 1024i Gen III HBf kuchaytirgichli iCCD kameradan foydalanadi. Tizim taxminan 90 Hz'gacha olishni amalga oshira oladi, tanlangan to‘lqin uzunligi atrofida taxminan 7 nm spektr beradi va 385–700 nm oralig‘ida ishlaydi.

Har bir divertor ko‘rish chizig‘idan kelgan yorug‘lik ikki tola o‘rtasida bo‘linadi. Buning natijasida yorug‘lik yig‘ish samaradorligi taxminan yarmiga tushsa-da, filterscope va MDS ayni fizik ko‘rish chizig‘ini kuzata oladi. MDS yuqori-n Balmer chiziqlaridagi Stark kengayishidan elektron zichligi, Doppler kengayishidan ion harorati va molekulyar jarayonlarni batafsil o‘rganish uchun ishlatilishi mumkin bo‘ladi.

Tadqiqot qo‘llab-quvvatlaydigan natijalar

• C III 465 nm radians profilining yarim-maksimum joylashuvi simulyatsiya qilingan ajratilgan divertor sharoitlarida \(T_e\approx7{-}10\) eV hududini izchil kuzatgan.
• C III 465 nm radiatsiya frontini fazoviy aniqlash jihatidan C II va o‘rganilgan Balmer emissiyalariga nisbatan keskinroq o‘tish ko‘rsatgan.
• Gaz injeksiyasi oshirilganda simulyatsiyalarda radiatsiya fronti nishon plastinasidan yuqoriroqqa ko‘chgan.
• Sintetik ray-tracing va mexanik cheklovlar birgalikda ishlatilib, 100 nomzod ko‘rish chizig‘i besh qo‘llash mumkin bo‘lgan chiziqqa qisqartirilgan.
• Ayni besh ko‘rishni filterscope va MDS o‘rtasida bo‘lishish uchun optomexanik amaliy dizayn yaratilgan.

Tadqiqot qo‘llab-quvvatlamaydigan yoki hali sinamagan natijalar

• Yangi optik tizimning haqiqiy DIII-D otishlarida ayni front joylashuvini o‘lchashi hali ko‘rsatilmagan.
• SOLPS-ITER bilan taxmin qilingan radiatsiya fronti joylashuvlari barcha haqiqiy ish sharoitlarida ayni bo‘lishi isbotlanmagan.
• Ko‘ndalang-maydon driftlari, ELM’lar, aralashma injeksiyasi va uch o‘lchamli nosimmetriyalar mavjud modelda to‘liq baholanmagan.
• C III 465 nm yarim-maksimum mezonining barcha tokamak va divertor geometriyalarida universal radiatsiya fronti ko‘rsatkichi ekani ko‘rsatilmagan.
• Bu tadqiqot termoyadro reaktorining sof energiya ishlab chiqarishi, iqtisodiy samaradorligi yoki uzoq muddatli plazma-sirt chidamliligi haqida natija bermaydi.

Tadqiqot Usuli va Natijalari

Asosiy simulyatsiya parametrlari

O‘rganilgan asosiy spektral chiziqlar

C III 465 nm multipletining tarkibiy qismlari

Filtrga asoslangan diagnostikada bu to‘rt yorqin C III komponenti OpenADAS foton samaradorlik koeffitsiyentida birgalikda hisobga olinadi.

Optomexanik dizayn

Yakuniy uskuna dizaynida SQS Vlaknova Optika CF63 vakuum o‘tish flanji va 10 ta SMA905 tola adapteri ishlatilishi rejalashtirilmoqda. Har bir adapter 400 µm yadro diametrli, NA=0,22 yuqori-OH tarkibli UV-VIS silika tola uchun loyihalangan. Tolalarning vakuum muhitida va 375 °C gacha haroratda ishlay oladigan qilib tanlanishi DIII-D ning taxminan 350 °C pishirish sikli bilan bog‘liq.

Har bir ko‘rish chizig‘iga ikki tola ajratilgani uchun o‘n adapter jami besh ko‘rish chizig‘ini qo‘llab-quvvatlaydi. Tolalar ikki qo‘shni divertor plitkasiga taqsimlangan; bir plitkada ikki, boshqasida uch ko‘rish bo‘ladi.

Har bir tola plitka ichiga joylashtirilgan 1/2 dyuym diametrli asferik linza bilan juftlanadi. Optik tutqich linza tutqichi, zanglamaydigan po‘lat prujina va grafit qulflash gaykasini o‘z ichiga oladi. Prujina o‘q bo‘ylama termal kengayishni qoplash uchun ishlatilsa, plitkadagi radial bo‘shliq turli materiallarning termal kengayishiga imkon beradi.

Manba DIII-D’da qizdirilgan optikalar karbon to‘planishini kamaytira olganiga doir oldingi tajribaga qaramay, mavjud dizaynda texnik xizmat vaqtida linza almashtirish nisbatan oson bo‘lishi va tizim sodda saqlanishi maqsadida qizdirilmagan optik elementlar tanlanganini bildiradi.

Eng muhim texnik natija

Simulyatsiya ma’lumotlar bazasi davomida C III 465 nm chizig‘ining maksimal radiansining bevosita cho‘qqi joylashuvi emas, vertikal profilning %50 maksimum darajasiga yetgan joylashuvi radiatsiya frontining barqarorroq ko‘rsatkichi bo‘lgan. Bu nuqta ajratilgan divertor ssenariylarida \(T_e=7{-}10\) eV hududi bilan yaqin tarzda harakatlangan.

Modellashtirish noaniqliklari

SOLPS-ITER fonlari ikki o‘lchamli va toroidal simmetrikdir. Diagnostika ko‘rishlari esa bitta toroidal joylashuvni namunalaydi. Haqiqiy eksperimentda plitka oraliqlari, mahalliy gaz injeksiyasi va uch o‘lchamli magnit perturbatsiyalar emissiya taqsimotini o‘zgartirishi mumkin. Shuningdek ko‘ndalang-maydon driftlarining simulyatsiyaga kiritilmagani detachment chegarasi va divertor nosimmetriyalari nuqtayi nazaridan muhim metodologik chegaradir.

Manba va Usul Haqida Izoh

To‘liq asl tadqiqot nomi: Optical diagnostic design for measuring the radiation front with a mid-leg pumped divertor on DIII-D

Mualliflar: Gilson Ronchi, Robert S. Wilcox, Jonathan H Yu, Andreas M Holm, Filippo Scotti, Adam McLean, Morgan Shafer, Joshua Hicok va Tyler Elsey.

Mualliflar tartibi: Manbada berilgan tartib aynan saqlangan.

Teng hissa/teng birinchi muallif: Manbada teng hissa bayonoti mavjud emas.

Mas’ul muallif: Gilson Ronchi; manbada aloqa manzili ronchig@ornl.gov sifatida berilgan.

Muassasalar: Oak Ridge National Laboratory, Oak Ridge, Tennessee, ABD; General Atomics, San Diego, California, ABD; Lawrence Livermore National Laboratory, Livermore, California, ABD.

DOI: 10.2139/ssrn.6932555

Platforma: SSRN.

Rasmiy yozuv:https://ssrn.com/abstract=6932555

Manba turi va hakamlik holati: Bu tadqiqot hakam baholashidan o‘tmagan preprintdir; natijalari shu nashr bosqichi hisobga olinib baholanishi kerak.

Yakuniy jurnal/nashriyot: Ko‘rib chiqilgan versiyada yakuniy hakamli jurnal nashri ko‘rsatilmagan.

Litsenziya/mualliflik huquqi: Manba umumiy Creative Commons litsenziyasini bildirmaydi. UT-Battelle/DOE notice matni AQSH hukumatining hukumat maqsadlari yo‘lida nashr qilish yoki ko‘paytirishga oid muayyan noeksklyuziv huquqlarini saqlab qolishini bildiradi.

Moliyalashtirish: Tadqiqot U.S. Department of Energy, Office of Science, Office of Fusion Energy Sciences ko‘magini; DIII-D National Fusion Facility foydalanilishini va DE-FC02-04ER54698, DE-AC05-00OR22725 hamda DE-AC52-07NA27344 raqamli qo‘llab-quvvatlash/shartnomalarni bildiradi.

Manfaatlar to‘qnashuvi: Mualliflar ma’lum raqobatlashuvchi moliyaviy manfaat yoki shaxsiy munosabat yo‘qligini bayon qiladi.

Muallif hissalari: Gilson Ronchi — metodologiya, dasturiy ta’minot, asl qoralama; Robert S. Wilcox — konseptuallashtirish, ko‘rib chiqish va tahrirlash; Jonathan H Yu — tadqiqot, dasturiy ta’minot; Andreas M Holm — tadqiqot, dasturiy ta’minot; Filippo Scotti — tadqiqot; Adam McLean — tadqiqot, manbalar; Morgan Shafer — tadqiqot, manbalar; Joshua Hicok — tadqiqot, vizuallashtirish; Tyler Elsey — tadqiqot, vizuallashtirish.

Ilmiy usul chegarasi: Tadqiqot yangi optik diagnostikaning haqiqiy DIII-D plazma otishlarida eksperimental tasdig‘ini bermaydi. Asosiy natijalar SOLPS-ITER plazma foni va Cherab–Raysect sintetik diagnostika hisob-kitoblariga tayanadi. Ko‘ndalang-maydon driftlari, ELM’lar, aralashma injeksiyasi va uch o‘lchamli nosimmetriyalar mavjud modellashtirish doirasidan tashqaridadir.

Kontent asosi: Bu Verianla izohi ko‘rib chiqilgan tadqiqotning usuli, simulyatsiya parametrlari, shakllari, spektral taqqoslamalari, optik dizayni va natijalariga asoslanadi. Bibliografik identifikatsiyani tasdiqlashdan tashqari tashqi manbalardan yangi ilmiy topilma qo‘shilmagan.