Таҳқиқот як механизми мутобиқи тақвияти ҷойивазкунӣ бо як вуруд ва ду баромад-и симметрӣ (single-input dual-output compliant displacement amplification mechanism, SIDO-CDAM)-ро таҳия мекунад, ки аз як ҳаракати вурудӣ ду баромади калонкардашударо дар як самт ҳосил менамояд. Механизм аввал бо равиши маркази лаҳзавии гардиш ва блоки сохторӣ (instantaneous center–building block, IC-BB), бо истифодаи танҳо блокҳои сохтории dyad-и мутобиқ ба таври консептуалӣ синтез шуда, сипас ба геометрияи сеченакаи қобили истеҳсол табдил дода ва бо таҳлили унсурҳои ниҳоӣ (FEA) арзёбӣ шудааст. Афзалияти геометрии тарҳи консептуалӣ 9,5 буд, дар ҳоле ки дар модели асосии татбиқшуда тавассути FEA афзалияти геометрии 9,875 ба даст омад.

Сипас муҳаққиқон бо мақсади зиёд кардани тақвияти ҷойивазкунӣ ва ҳамзамон кам кардани сахтии вуруд оптимизатсияи думарҳилавии Taguchi–ANOVA–GRA-ро татбиқ карданд. Дар модели ниҳоии оптимизатсияшуда ғафсии пайванди сахт 0,4 mm, ғафсии пайванди чандир 0,4 mm ва диаметри чуқурча 0,2 mm интихоб гардид. Дар муқоисаи ниҳоии FEA афзалияти геометрӣ аз 9,875 то 14 афзуда, %41,77 зиёд шуд; сахтии вуруд бошад аз 15,625 N/mm то 10,417 N/mm паст шуда, %33,33 коҳиш ёфт. Дар модели оптимизатсияшуда шиддати максималии von Mises 1,049 MPa ҳисоб карда шуд ва аз ҳадди ҷорӣшавии 27,50 MPa, ки барои маводи PA-12-и истифодашуда дар таҳқиқот дода шудааст, хеле поён монд.

Ин натиҷаҳо аз озмоиши прототипи физикӣ не, балки аз симулятсияҳои хаттии чандирии унсурҳои ниҳоӣ ба даст омадаанд. Гарчанде дар таҳқиқот санҷиши ҳамгироии шабака иҷро шуда, дар модели асосӣ наздикии натиҷаи FEA ба натиҷаи кинематикии консептуалӣ нишон дода шудааст, таҳаммулпазирии воқеии истеҳсолӣ, такроршавандагӣ, рафтори хастагӣ ва кори механизми оптимизатсияшуда бо актуатори воқеӣ ба таври таҷрибавӣ тасдиқ нашудааст. Муҳаққиқон истеҳсоли прототип ва озмоишҳои физикиро ҳамчун кори оянда нишон медиҳанд.

Арзёбӣ аз нигоҳи Туркия: Равиши тарҳрезӣ ва оптимизатсияи пешниҳодшуда метавонад барои таҳқиқоти механизмҳои дақиқ, микро-актуатсия, сенсорҳо, микро-мавқеъгузорӣ ва истеҳсоли иловагӣ дар Туркия чаҳорчӯбаи методологӣ фароҳам оварад. Аммо таҳқиқот дар низоми истеҳсолии Туркия, занҷири таъминоти мавод ё таҳаммулпазирии истеҳсолии маҳаллӣ гузаронида нашудааст. Барои интиқоли мустақими натиҷаҳо ба татбиқи маҳаллӣ бояд хосиятҳои воқеии PA-12 ё маводи алтернативӣ, усули истеҳсол, ҳалнокии чоп, хусусиятҳои актуатор, таҳаммулпазирии васлкунӣ ва шароити кор алоҳида тасдиқ карда шаванд.

Мушкилоти асосии таҳқиқот чист?

Актуаторҳои пьезоэлектрикӣ ва электростатикӣ метавонанд дар системаҳои мавқеъгузории дақиқ дақиқии баланди мавқеъ ва ҷавоби зуд таъмин кунанд, аммо масофаи маъмулии ҳаракат, ки дар таҳқиқот зикр шудааст, тақрибан бо 10–100 µm маҳдуд мебошад. Механизмҳои мутобиқи тақвияти ҷойивазкунӣ (compliant displacement amplification mechanisms, CDAM) метавонанд байни актуатор ва бор ҷойгир шаванд, то ин ҳаракати хурди вурудӣ ба ҳаракати калонтарини баромад табдил дода шавад.

Механизмҳои мутобиқ ба ҷойи пайвандҳои анъанавии пиндор ё гардишӣ аз минтақаҳои чандире истифода мебаранд, ки ба таври эластикӣ деформатсия мешаванд. Аз ин рӯ, онҳо метавонанд бартариҳое монанди ҳаракати бе люфт, соиши кам, геометрияи паймон ва истеҳсоли ҳамгирошуда пешниҳод кунанд. Аммо геометрияи пайвандҳо, ғафсии минтақаҳои чандир ва тақсимоти сахтӣ ҳам ба таносуби тақвият ва ҳам ба муқовимати механикие, ки актуатор бо он рӯ ба рӯ мешавад, мустақиман таъсир мерасонанд.

Холигии адабиёте, ки таҳқиқот ҳадаф мегирад, махсусан синтези низомманди SIDO-CDAM-и симметрӣ, яквурудӣ ва дорои ду баромад дар як самт, ки танҳо аз блокҳои сохтории dyad-и мутобиқ ташкил шудааст, тавассути равиши IC-BB ва татбиқи фаврии оптимизатсияи сохторёфтаи бисёрҳадафа пас аз ин синтез мебошад.

Механизми ду баромад чӣ гуна сохта шуд?

Дар Расми 2-и таҳқиқот нуқтаи вурудии IP1, нуқтаҳои баромадии OP1 ва OP2 ва нуқтаҳои миёнарави интиқоли ҳаракат D1 ва D2 муайян шудаанд. Механизм нисбат ба меҳвари x–x′ симметрӣ мебошад. Ин симметрия имкон медиҳад, ки ду баромад ба таври мутавозин дар ҳамон самти вуруд ҳаракат кунанд ва дар ду тарафи механизм унсурҳои якхелаи dyad-и мутобиқ истифода шаванд.

Чор блоки сохтории dyad-и мутобиқ дар шакли F1–D1–IP1, F3–D2–IP1, F2–D1–OP1 ва F4–D2–OP2 ҷойгир карда шудаанд. Буриши хатҳои амудӣ, ки ба самтҳои ҷойивазкунӣ дар нуқтаҳои вуруд, баромад ва интиқоли миёнарав кашида шудаанд, марказҳои лаҳзавии гардиши IC1, IC2, IC3 ва IC4-ро ташкил медиҳанд.

Афзалияти геометрии як марҳилаи тақвият аз таносуби масофаҳои байни маркази лаҳзавии дахлдор ва нуқтаҳои вуруд ва баромад ҳисоб карда мешавад. Барои системаи думарҳилавӣ ва симметрӣ робитаи умумии консептуалии истифодашуда дар таҳқиқот чунин аст:

\[ GA_{\mathrm{conceptual}} = \frac{GA_1 \times GA_2 \times GA_3 \times GA_4}{2} \]

Тақсим ба ду тақвияти умумиро, ки байни ду роҳи симметрии баромад тақсим мешавад, ифода мекунад. Дар натиҷаи синтези консептуалӣ GA = 9,5 ба даст омадааст.

Модели консептуалӣ чӣ гуна ба геометрияи физикӣ табдил дода шуд?

Азбаски механизми консептуалӣ ғафсии пайвандҳо ва рафтори маводро дар бар намегирифт, муҳаққиқон модели CAD-и қобили истеҳсолеро, ки дар Расми 3 нишон дода шудааст, сохтанд. Дар модел минтақаҳои нисбатан ғафси борбардор ҳамчун пайвандҳои сахт ва минтақаҳои тунуки таъминкунандаи деформатсияи чандир ҳамчун пайвандҳои чандир муайян карда шуданд.

Барои зиёд кардани чандирии гардиш дар минтақаҳои D1 ва D2 чуқурчаҳо истифода шуданд; ҳамчунин дар минтақаи вуруд такягоҳи иловагии болор барои тақвияти интиқоли бор ҷойгир карда шуд. Чор параметри асосии геометрие, ки дар оптимизатсия тағйир дода шуданд, инҳоянд:

• t1_rigid: ғафсии пайванди сахт,
• t2_flexible: ғафсии пайванди чандир,
• d_notch: диаметри чуқурча,
• mp_location: мавқеи нуқтаи ҳаракаткунанда.

Модели унсурҳои ниҳоӣ чӣ гуна сохта шуд?

Механизм на дар андозаи воқеии MEMS, балки дар миқёси миллиметрӣ моделсозӣ шудааст, то истеҳсоли прототипи физикии FDM-асос дар оянда осонтар гардад. Дар геометрияи ибтидоӣ барои пайвандҳои чандир ғафсии 0,4 mm ва барои пайвандҳои сахт 0,8 mm истифода шудааст.

FEA дар муҳити Autodesk Fusion бо ҳалкунандаи Autodesk Nastran иҷро шудааст. Ҳамчун мавод PA-12 (PA 2200—120 µm) аз китобхонаи нармафзор истифода шудааст. Дар таҳқиқот барои мавод модули Young-и 1,49 GPa, таносуби Poisson-и 0,41, зичии 9,9 × 10⁻⁷ kg/mm³ ва устувории ниҳоии кашишии 46 MPa дода шудааст.

Ҳамаи дараҷаҳои озодии чор сӯрохии васлкунӣ маҳкам карда шуда, ба вуруди IP1 дар самти x 0,25 N бор татбиқ шудааст. Контурҳои ҷойивазкунӣ дар Расми 4-и таҳқиқот нишон медиҳанд, ки баромадҳои OP1 ва OP2 дар ҳамон самти вуруд ҳаракати калонкардашуда ҳосил мекунанд.

Чаро ҳамгироии шабака муҳим буд?

Барои санҷидани он ки натиҷаҳои FEA аз зичии шабака вобаста нестанд, дарозии мутобиқшавандаи унсур аз 1,5 mm то 0,25 mm кам карда шуд. Муҳаққиқон гузориш доданд, ки ҳамгироӣ дар дарозии унсури 0,5 mm ба даст омадааст. Вақте ки шабака то 0,25 mm зич карда шуд, модел ба 1.368.261 унсур расид, аммо афзалияти геометрӣ дар арзиши 9,875 бетағйир монд.

Дар модели асосӣ шиддати максималии von Mises 0,784 MPa ёфт шудааст. Дар муқоиса бо ҳадди ҷорӣшавии 27,50 MPa барои PA-12, ки дар таҳқиқот дода шудааст, ин шиддат дар доираи кори хаттии чандир боқӣ мемонад. Аз ин рӯ, дар оптимизатсияҳои минбаъда шабакаи ҳамгирошудаи 0,5 mm истифода шудааст.

Фарқи байни натиҷаи GA = 9,5 аз синтези консептуалӣ ва натиҷаи GA = 9,875 аз FEA ба он нисбат дода шудааст, ки модели татбиқшуда ғафсии ниҳоии пайвандҳо, чандирии мавод ва таъсири деформатсияро дар бар мегирад, дар ҳоле ки модели идеалии кинематикӣ онҳоро ба ҳисоб намегирад.

Масъалаи оптимизатсия чӣ гуна муайян карда шуд?

Ду ҳадафи таҳқиқот ҳамзамон баррасӣ шуданд: баланд кардани афзалияти геометрӣ ва кам кардани сахтӣ дар нуқтаи вуруд.

Афзалияти геометрии FEA-асос:

\[ GA_{\mathrm{FEA}} = \frac{\text{çıkış yer değiştirmesi}} {\text{giriş yer değiştirmesi}} \]

Сахтии вуруд бошад:

\[ Stiff_{\mathrm{FEA}} = \frac{\text{giriş kuvveti}} {\text{giriş yer değiştirmesi}} \]

ҳисоб карда шудааст.

Ҳудудҳои параметрҳо барои пайванди сахт 0,4–2,0 mm, барои пайванди чандир 0,4–1,2 mm ва барои диаметри чуқурча 0,2–1,0 mm муайян шудаанд. Мавқеи нуқтаи ҳаракаткунанда дар самтҳои x ва y дар дохили шабакаи маҳдуди ±1 mm тағйир дода шудааст.

Марҳилаи аввал: кадом параметр таъсирбахштарин буд?

Дар марҳилаи якуми оптимизатсия чор омили идоракунӣ дар панҷ сатҳ арзёбӣ шуда, ба ҷойи ҷустуҷӯи пурраи факториалӣ массиви ортогоналии Taguchi L25 истифода шуд. Барои ҳар як комбинатсияи параметрҳо FEA иҷро шуда, GA ва сахтӣ ҳисоб карда шуданд.

Дар натиҷаҳои ANOVA барои GA мавқеи нуқтаи ҳаракаткунанда (mp_location) ҳамчун параметри ҳукмроне муайян шуд, ки %85,41 аз тағйироти умумиро шарҳ медиҳад, ва p < 0,001 гузориш шудааст. Саҳми ғафсии пайванди сахт ба GA %5,64, ғафсии пайванди чандир %4,36 ва диаметри чуқурча %1,40 буд.

Аз нигоҳи сахтӣ бошад, тағйирёбандаи таъсирбахштарин ғафсии пайванди сахт бо саҳми %35,37 ва p = 0,009 мебошад. Саҳми ғафсии пайванди чандир %25,88 ва саҳми мавқеи нуқтаи ҳаракаткунанда %23,21 ҳисоб шудааст. Диаметри чуқурча бо саҳми %5,64 аз ҷиҳати оморӣ аҳамиятнок ҳисоб нашудааст.

Азбаски GA афзалият дошт, дар марҳилаи дуюм мавқеи нуқтаи ҳаракаткунанда дар координатаи (31, 20) собит карда шуд.

Марҳилаи дуюм: ҳалли бисёрҳадафа чӣ гуна ҷустуҷӯ шуд?

Дар марҳилаи дуюм танҳо t1_rigid, t2_flexible ва d_notch тағйир дода шуданд ва тарҳи Taguchi L9, ки се сатҳи се омилро ифода мекунад, истифода шуд. Барои арзёбии якҷояи зиёд кардани афзалияти геометрӣ ва кам кардани сахтӣ таҳлили муносибатҳои хокистарӣ (Gray Relational Analysis, GRA) татбиқ гардид.

Муҳаққиқон ба афзалияти геометрӣ вазни 0,7 ва ба сахтӣ 0,3 доданд. Дар натиҷаҳои хоми FEA-и озмоишҳои L9, Trial 1 ҳам баландтарин афзалияти геометрӣ ва ҳам пасттарин сахтии вурудро дод:

• t1_rigid = 0,4 mm,
• t2_flexible = 0,4 mm,
• d_notch = 0,2 mm,
• GA_FEA = 14,
• Stiff_FEA = 10,4167 N/mm.

Аз ин рӯ, ин геометрия на танҳо мувофиқи рейтинги GRA, балки аз рӯи натиҷаҳои мустақими FEA дар дохили L9 низ барои ҳар ду ҳадаф беҳтарин комбинатсия мебошад.

ANOVA-и марҳилаи дуюм чӣ нишон дод?

Пас аз собит кардани нуқтаи ҳаракаткунанда дар марҳилаи аввал, ғафсии пайванди сахт ба тағйирёбандаи ҳукмрони пайвастаи тарҳ табдил ёфт, ки ҳам таносуби тақвият ва ҳам сахтии вурудро муайян мекунад. Ғафсии пайванди чандир дар ҷойи дуюм қарор гирифт, дар ҳоле ки таъсири диаметри чуқурча дар диапазони таҳқиқшуда маҳдуд буд.

Моделҳои регрессия чиро пешгӯӣ карданд?

Моделҳои хаттие, ки аз маълумоти марҳилаи дуюм таҳия шуданд, чунинанд:

\[ GA_{\mathrm{FEA}} = 18.01 - 4.63\,t1_{\mathrm{rigid}} - 6.74\,t2_{\mathrm{flexible}} - 2.46\,d_{\mathrm{notch}} \]

\[ Stiff_{\mathrm{FEA}} = -7.31 + 20.27\,t1_{\mathrm{rigid}} + 27.66\,t2_{\mathrm{flexible}} - 5.15\,d_{\mathrm{notch}} \]

Ин муодилаҳо бояд танҳо дар доираи диапазонҳои параметрҳои таҳқиқшуда тафсир шаванд. Муҳаққиқон барои пешгӯиҳои GA RMSE = 2,95 гузориш додаанд. Бо вуҷуди ин, хато дар ҷадвали санҷишӣ барои ҳамаи комбинатсияҳои параметрҳо як андоза нест; масалан, дар баъзе комбинатсияҳо байни пешгӯӣ ва натиҷаи FEA фарқи назаррас мавҷуд аст. Аз ин рӯ, модели регрессияи хаттӣ набояд ҳамчун модели умумии физикӣ, ки ҷойи FEA-ро мегирад, арзёбӣ шавад.

Номувофиқатии ададӣ дар манбаъ чӣ гуна бояд арзёбӣ шавад?

Дар Ҷадвали 7, ки натиҷаҳои Stage-1-и таҳқиқотро медиҳад, барои модели асосӣ Stiff_FEA = 1,58 N/mm навишта шудааст. Дар муқобил, дар Ҷадвали 2, ки ҳамон параметрҳои асосиро дар бар мегирад, қимат 15,625 N/mm ва дар Ҷадвали 15, ки муқоисаи ниҳоии модели асосӣ ва оптимизатсияшударо медиҳад, низ 15,625 N/mm оварда шудааст. Ҳисоби ниҳоии коҳиши сахтӣ ба андозаи %33,33 низ ба гузариш аз 15,625 N/mm ба 10,417 N/mm асос ёфтааст. Аз ин рӯ, бояд дар назар дошт, ки дар манбаъ ду қимати гуногуни сахтии асосӣ мавҷуд аст.

Ба ҳамин монанд, самти таносуби нормализатсияшудаи S/N, пайдарпаии инҳироф ва коэффисиентҳои муносибати хокистарӣ, ки барои сахтӣ дар ҷадвали GRA дода шудаанд, бо ҳадафи “smaller-the-better”, ки дар матн зикр шудааст, пурра мувофиқат намекунад. Дар Ҷадвали 10 GRC-и сахтии Trial 1, ки пасттарин сахтиро дорад, 0,33 ва аз Trial 9, ки баландтарин сахтиро дорад, 1,00 нишон дода шудааст. Ин ба самти ҳадафи кам кардани сахтӣ муқобил менамояд. Бо вуҷуди ин, азбаски Trial 1 дар натиҷаҳои хоми L9 ҳам баландтарин тақвиятро бо GA = 14 ва ҳам пасттарин сахтиро бо 10,4167 N/mm таъмин мекунад, комбинатсияи ниҳоии параметрҳои оптималӣ новобаста аз ин мушкили самти GRA бо натиҷаҳои FEA низ дастгирӣ мешавад.

Натиҷаҳое, ки таҳқиқот дастгирӣ мекунад

• Бо истифода аз IC-BB ва танҳо блокҳои сохтории dyad-и мутобиқ геометрияи симметрии SIDO-CDAM, ки дар як самт ду баромад ҳосил мекунад, синтез карда шуд.
• Натиҷаи консептуалии GA = 9,5 ва натиҷаи FEA-и модели татбиқшуда GA = 9,875 ба ҳам наздик буданд.
• Дар фазои тарҳи таҳқиқшуда мавқеи нуқтаи ҳаракаткунанда дар Stage-1 тағйирёбандаи ҳукмрон барои GA мебошад.
• Пас аз собит кардани нуқтаи ҳаракаткунанда, ғафсии пайванди сахт дар Stage-2 параметри таъсирбахштарин ба GA ва сахтии вуруд буд.
• Дар байни озмоишҳои L9 комбинатсияи t1_rigid = 0,4 mm, t2_flexible = 0,4 mm ва d_notch = 0,2 mm ҳам баландтарин GA ва ҳам пасттарин сахтиро дод.
• Дар муқоисаи ниҳоии FEA GA %41,77 зиёд ва сахтии вуруд %33,33 кам шуд.
• Шиддати максималии von Mises-и ҳисобшудаи модели оптимизатсияшуда аз ҳадди ҷорӣшавии додашудаи PA-12 поён монд.

Натиҷаҳое, ки таҳқиқот исбот накардааст

• Ҳанӯз ба таври таҷрибавӣ исбот нашудааст, ки механизми оптимизатсияшуда дар прототипи физикӣ ҳамон нишондиҳандаро медиҳад.
• Истеҳсол ва тасдиқи кор дар миқёси воқеии MEMS анҷом дода нашудааст.
• Хастагии дарозмуддат, умри даврӣ ва рафтори деформатсияи доимӣ ба таври таҷрибавӣ арзёбӣ нашудааст.
• Таъсири воқеии таҳаммулпазирии истеҳсолӣ ба таносуби тақвият ва симметрияи баромад санҷида нашудааст.
• Таҳқиқот исбот намекунад, ки оптимуми глобалии тамоми фазои тарҳи пайваста ва ғайрихаттиро нишон додааст.
• Натиҷаҳои FEA мустақиман маънои муваффақияти тиҷоратӣ ё саноатӣ дар саҳроиро надоранд.

Усул ва Натиҷаҳои Таҳқиқот

Шароити асосии FEA

Тағйирёбандаҳои тарҳи Stage-1

Дар Stage-1 массиви ортогоналии L25 истифода шуда, 25 озмоиши FEA гузаронида шуд. Барои максималӣ кардани GA таҳлили S/N комбинатсияи t1_rigid = 0,4 mm, t2_flexible = 0,4 mm, mp_location = (31,20) ва d_notch = 1,0 mm-ро интихоб кард. Минималӣ кардани сахтӣ бошад комбинатсияи t1_rigid = 0,4 mm, t2_flexible = 0,4 mm, mp_location = (32,21) ва d_notch = 0,6 mm-ро бартарӣ дод.

Натиҷаҳои Stage-2 L9

Муҳим аст, ки Trial 1 дар ҳар ду ҳадаф аз дигар озмоишҳои L9 беҳтар буд: GA ба баландтарин қимати 14 расид, дар ҳоле ки сахтӣ дар ҳамон озмоиш пасттарин қимати 10,4167 N/mm буд.

Муқоисаи ниҳоии модели асосӣ ва оптимизатсияшуда

Натиҷаи ниҳоӣ дар ҳар ду самти ҳадафи асосии тарҳрезии таҳқиқот беҳбудиро нишон медиҳад: дар дохили ҳамон оилаи механизмҳо тақвияти бештари ҷойивазкунӣ ба даст омада, ҳамзамон сахтии механикии зарурӣ дар вуруд коҳиш дода шудааст.

Тасдиқ аз нигоҳи шиддат

Тунук кардани пайванди сахт аз 0,8 mm то 0,4 mm шиддати максималии von Mises-ро аз 0,784 MPa дар модели асосӣ то 1,049 MPa дар модели оптимизатсияшуда баланд кардааст. Бо вуҷуди ин, ҳар ду қимат аз ҳадди ҷорӣшавии 27,50 MPa, ки дар таҳқиқот барои PA-12 истифода шудааст, поёнтаранд. Ин натиҷа танҳо барои модели хаттии чандири FEA ва шарти бори муайяншудаи 0,25 N эътибор дорад.

Маҳдудиятҳои асосии методологии таҳқиқот

• Механизм дар миқёси миллиметрӣ моделсозӣ шудааст; истеҳсоли воқеии MEMS анҷом дода нашудааст.
• Геометрияи ниҳоии оптимизатсияшуда дар прототипи физикӣ санҷида нашудааст.
• Таҳлил ба PA-12 ва фарзияи маводи хаттии чандир асос ёфтааст.
• Таъсири хатогиҳои истеҳсолӣ ва таҳаммулпазирии андозагӣ ба таври таҷрибавӣ таҳқиқ нашудааст.
• Равиши Taguchi сатҳҳои дискретии параметрҳоро месанҷад; тамоми фазои тарҳи пайваста таҳқиқ нашудааст.
• Муҳаққиқон ният доранд дар оянда фазои тарҳи пайваста ва ғайрихаттиро бо Response Surface Methodology, моделҳои ивазкунандаи асосёфта ба Kriging ва алгоритмҳои эволютсионии бисёрҳадафа таҳқиқ кунанд.
• Дар қиматҳои асосии сахтии Stage-1 ва нормализатсияи сахтӣ дар GRA номувофиқатиҳои ададӣ/методологии дохилиманбаъӣ мавҷуданд.

Ёддошт оид ба Манбаъ ва Усул

Номи пурраи аслии таҳқиқот: Design and Optimization of Miniaturized Actuation System with Systematic Dual-Output Compliant Displacement Amplification

Муаллифон: Rohan R. Ozarkar, Nilesh P. Salunke, Prajitsen G. Damle, Rahul Shukla, Shakeelur Raheman ва Khursheed B. Ansari.

Муаллифони масъул: Nilesh P. Salunke ва Khursheed B. Ansari.

Маълумоти саҳми баробар/муаллифи якуми баробар: Дар манбаъ изҳорот дар бораи саҳми баробар ё муаллифии якуми баробар вуҷуд надорад.

Муассисаҳо:

1. Department of Mechanical Engineering, R. C. Patel Institute of Technology, Shirpur, India.
2. Department of Mechanical Engineering, Shram Sadhna Bombay Trust’s College of Engineering and Technology, Jalgaon, India.
3. Department of Mechanical Engineering, SVKM’s NMIMS Global University, Dhule, India.
4. Indus Synchrotrons Utilization Division, Raja Ramanna Centre for Advanced Technology, Indore, India.
5. Homi Bhabha National Institute, Training School Complex, Anushakti Nagar, Mumbai, India.
6. Department of Mechanical Engineering, Pohang University of Science and Technology, Pohang, Gyeongbuk, Republic of Korea.
7. Department of Applied Science and Humanity, SVKM’s NMIMS Global University, Dhule, India.
8. Department of Chemical Engineering, College of Engineering, King Khalid University, Abha, Saudi Arabia.

Маҷалла: Actuators.

Нашриёт: MDPI, Basel, Switzerland.

Маълумоти библиографӣ: Actuators 2026, 15, 244.

DOI:10.3390/act15050244

Санаи нашр: 30 апрели 2026. Таҳқиқот 26 марти 2026 қабул шудааст, 19 апрели 2026 бознигарӣ шуда ва 28 апрели 2026 пазируфта шудааст.

Навъи манбаъ ва ҳолати ҳамтошиносӣ: Мақолаи таҳқиқотиест, ки дар маҷаллаи Actuators қабул ва нашр шудааст.

Иҷозатнома: Creative Commons Attribution (CC BY). Ҳуқуқи муаллиф © 2026 ба муаллифон тааллуқ дорад; MDPI соҳиби иҷозатнома мебошад.

Маблағгузорӣ: Аз ҷониби King Khalid University, Deanship of Research and Graduate Studies дар доираи Large Research Project бо дастгирии рақами RGP. 2/236/46 маблағгузорӣ шудааст.

Дастрасии маълумот: Муаллифон изҳор медоранд, ки саҳмҳои аслии таҳқиқот дар дохили мақола мавҷуданд ва барои маълумоти иловагӣ метавон ба муаллифони масъул муроҷиат кард.

Бархӯрди манфиатҳо: Муаллифон изҳор доштаанд, ки бархӯрди манфиатҳо вуҷуд надорад.

Саҳми муаллифон: Консептуализатсия Rohan R. Ozarkar ва Rahul Shukla; методология, нармафзор ва тасдиқ Rohan R. Ozarkar ва Nilesh P. Salunke; тарҳи аввал Rohan R. Ozarkar; бознигарӣ ва таҳрир Rohan R. Ozarkar ва Shakeelur Raheman; захираҳо Shakeelur Raheman ва Khursheed B. Ansari; машварат Nilesh P. Salunke ва Prajitsen G. Damle; идоракунии лоиҳа, ҷалби маблағ ва бознигарӣ аз ҷониби Khursheed B. Ansari анҷом дода шудаанд.

Маҳдудияти методологӣ: Натиҷаҳои асосии фаъолияти таҳқиқот ба симулятсияҳои унсурҳои ниҳоӣ асос ёфтаанд. Механизми оптимизатсияшуда ҳанӯз дар прототипи физикӣ ба таври таҷрибавӣ тасдиқ нашудааст. Муҳаққиқон истеҳсол ва санҷиши прототипро ҳамчун кори оянда нишон додаанд.

Ёддошти номувофиқати дохилиманбаъӣ: Дар Stage-1 Ҷадвали 7 барои модели асосӣ сахтии 1,58 N/mm гузориш мешавад, дар ҳоле ки Ҷадвали 2 ва Ҷадвали ниҳоии 15 барои ҳамон модели асосӣ қимати 15,625 N/mm-ро медиҳанд. Коҳиши ниҳоии сахтӣ ба андозаи %33,33 аз 15,625 → 10,417 N/mm ҳисоб шудааст. Илова бар ин, самти коэффисиентҳои GRA-и сахтӣ дар Ҷадвали 10 бо ҳадафи “smaller-the-better”, ки дар матн муайян шудааст, мувофиқат намекунад. Ин нуқтаҳо хомӯшона ислоҳ нашуда, ба ҳамон шакле, ки дар манбаъ мавҷуданд, ҳамчун ҳадди тафсири илмӣ нигоҳ дошта шудаанд.

Натиҷаҳои илмии ин муҳтавои Verianla танҳо ба таҳқиқоти баррасишуда асос меёбанд. Аз берун ягон натиҷаи нави таҷрибавӣ, қимати иҷроиш ё механизм илова нашудааст.