Тетраметилпиразин (tetramethylpyrazine, TMP) — бул изилдөөдө жаралуу колитке тийгизген таасири ичеги микробиотасы, метаболизм жана иммундук клеткалардын өз ара аракеттенүүсү аркылуу изилденген биоактивдүү пиразин алкалоиди. Изилдөөчүлөр TMP DSS менен пайда кылынган чычкан колитинде ичегинин сезгенүүсүн азайтканын, эпителий тосмосунун белокторун жана былжыр түзүлүшүн сактаганын, ошондой эле макрофагдарды сезгенүүнү күчөтүүчү M1-сымал профилден калыбына келтирүүчү M2-сымал профилге багыттаганын билдиришкен. Бирок изилдөөнүн борбордук тыянагы TMP таасири кабыл алуучу ткандарга түз фармакологиялык таасир менен гана түшүндүрүлбөй турганында. 16S rRNA анализи TMPден кийин ичеги микробиотасы кайра түзүлүп, өзгөчө Bifidobacterium pseudolongum молдугу көбөйгөнүн көрсөткөн.

Антибиотиктер менен ичеги микробиотасы олуттуу азайтылганда TMPнин колитке каршы коргоочу таасири кыйла начарлаган. B. pseudolongum менен кайра колонизациялоо же сырттан таурин берүү бул коргоочу фенотиптин маанилүү компоненттерин кайра калыбына келтирген. Метаболомикалык анализде N-стеароил таурин TMPден кийин айырмаланып жогорулаган метаболиттердин бири болуп, B. pseudolongum молдугу менен күчтүү оң байланыш көрсөткөн. Ошол эле учурда жоон ичеги тканында таурин ташуу жолу байып, таурин ташуучуну коддогон Slc6a6/TauT деңгээлдери кайра жогорулаган.

Булак сунуштаган механизмдик моделде таурин Foxo1 менен байланышкан клеткалык редокс программасына таасир этип, Sesn3, Sod2 жана Cat антиоксиданттык коргонуусун күчөтөт, реактивдүү кычкылтек түрлөрүн азайтат жана M2-сымал макрофаг поляризациясын жеңилдетет. RAW264.7 макрофаг эксперименттеринде Foxo1 ингибитору AS1842856 тауриндин Foxo1 ядролук жайгашуусуна жана сезгенүүгө каршы поляризацияга тийгизген таасирин артка кайтарганы бул байланышты колдогон.

Натыйжалар TMP–B. pseudolongum–таурин–Foxo1 огу ичеги тосмосу жана иммундук гомеостаз менен байланыштуу болушу мүмкүн экенин көрсөткөн кеңири преклиникалык механизмди сунуштайт. Ошол эле учурда изилдөө рецензияланган эмес; негизги дарылоо эксперименттери чычкан жана клетка моделдеринде жүргүзүлгөн. TMP адамдарда жаралуу колитти дарылары же коопсуз жана натыйжалуу клиникалык дозасы бар экени бул изилдөөдө көрсөтүлгөн эмес.

Изилдөөнүн негизги маселеси

Жаралуу колит (ulcerative colitis, UC) — жоон ичегинин былжыр челинде өнөкөт жана кайталануучу сезгенүү менен жүрүүчү сезгенүүчү ичеги оорусу. Булактын изилдөө алкагында бул оору иммундук системанын бузулушу катары гана эмес, кабыл алуучу иммунитет менен ичеги микробиотасынын ортосундагы гомеостаздык байланыштын бузулушу катары каралат.

Изилдөөчүлөрдүн негизги суроосу — TMPнин сезгенүүгө каршы таасири кабыл алуучунун клеткалык буталарына түз байланышуудан гана пайда болобу же TMP ичеги микробиотасын өзгөртүп, микробдук метаболиттер аркылуу кабыл алуучу иммунитетти кайра программалайбы.

Тетраметилпиразин (TMP) Деген Эмне жана Бул Изилдөөдө Кантип Каралган?

Тетраметилпиразин (TMP) булакта сезгенүүгө каршы касиеттери изилденген биоактивдүү пиразин алкалоиди катары аныкталат; бул изилдөөдө TMPнин бир гана иммундук рецепторго түз таасиринен көрө ичеги микробиотасын кайра түзүп, микробдук метаболизмди жана макрофаг поляризациясын өзгөртүү жөндөмү текшерилген.

Курч эксперименттерде алты жумалык эркек C57BL/6J чычкандарга %2,5 DSS кошулган ичүүчү суу жети күн берилип колит пайда кылынган. Фармакологиялык салыштырууда беш негизги топ колдонулган: контролдоо, DSS, DSS + сульфасалазин, DSS + төмөн дозадагы TMP жана DSS + жогорку дозадагы TMP.

TMP жана салыштыруу кийлигишүүлөрү ооз аркылуу гаваж жолу менен берилген. Булакта жогорку дозадагы TMP көптөгөн макроскопиялык оору көрсөткүчтөрүндө сульфасалазин оң контролуна жакын коргоочу профилди түзгөнү айтылган; бирок бул салыштыруу чычкан моделине тиешелүү жана клиникалык эквиваленттүүлүктү билдирбейт.

TMP ичеги тосмосуна кандай таасир берди?

DSS тобунда дене салмагынын жоголушу, оорунун активдүүлүк индексинин жогорулашы, жоон ичегинин кыскарышы жана спленомегалия пайда болгон. TMP кийлигишүүсү бул өзгөрүүлөрдү дозага көз каранды түрдө жеңилдеткен. Гистологиялык жактан DSS эпителий эрозиясына, крипталардын бузулушуна жана нейтрофил инфильтрациясына алып келсе, TMP жоон ичеги архитектурасынын сакталуусу менен байланышкан.

AB-PAS боёосу менен бокал сымал клеткалар жана былжыр катмары бааланган, MUC-2 иммуногистохимиясы муцин өндүрүшүнүн көрсөткүчү катары колдонулган. DSS жараткан бокал клеткаларынын жана MUC-2 жоготуусу TMPден кийин жарым-жартылай калыбына келген.

Эпителий клеткаларынын ортосундагы физикалык тосмо боюнча ZO-1, Occludin жана Claudin-5 белоктору өлчөнгөн. DSS бул белокторду азайтса, TMP дарылоосу булакта дозага көз каранды калыбына келүү менен байланышкан. Ошентип, TMPнин байкалган таасири сезгенүү көрсөткүчтөрүндө гана эмес, ичеги тосмосунун структуралык элементтеринде да бааланган.

Жоон ичегинин транскриптомикасы эмнени көрсөттү?

Жоон ичегинин RNA-seq анализинде TMPден кийин сезгенүү сигналдарынын басылышы жана метаболикалык гомеостазга байланышкан жолдордун кайра байышы билдирилген. KEGG жана GSEA баалоолору IL-17, Th1/Th2 жана сезгенүүчү ичеги оорусунун кол тамгаларында азайууну; кычкылдануучу фосфорлануу жана ашказан-ичеги эпителийин сактоо белгилеринде көбөйүүнү көрсөткөн.

“Inflammatory Bowel Disease” ген топтому үчүн NES = −1,56 жана P = 0,02; тип 1 иммундук жооп үчүн NES = −1,41 жана P = 0,03 билдирилген. Тескерисинче, ашказан-ичеги эпителийин сактоого байланышкан ген топтомдорунда жана кычкылдануучу фосфорлануу багытында оң байуу байкалган; кычкылдануучу фосфорлануу үчүн булакта NES = 1,58 жана P = 0,02 берилген.

M1 жана M2 Макрофаг Поляризациясы Бул Изилдөөдө Эмне Үчүн Маанилүү?

Булакта M1-сымал макрофагдар сезгенүүнү күчөтүүчү жооп менен, M2-сымал макрофагдар болсо сезгенүүнүн чечилиши жана ткань калыбына келүүсү менен байланышкан функционалдык абалдар катары колдонулган; TMPден кийин F4/80⁺CD86⁺ M1-сымал клеткалардын азайышы жана F4/80⁺CD163⁺ M2-сымал клеткалардын көбөйүшү изилдөөнүн микробиота-метаболизм огун иммундук натыйжа менен байланыштырган негизги клеткалык көрсөткүчү болуп саналат.

DSSден кийин жоон ичегинин былжыр челинде CD86 менен белгиленген M1-сымал профиль көбөйүп, CD163 менен белгиленген M2-сымал клеткалар азайган. TMP бул бөлүштүрүүнү тескери багытта өзгөрткөн. Цитокин натыйжалары да бул өзгөрүү менен шайкеш: TNF-α, IL-1β жана IL-6 сыяктуу сезгенүүнү күчөтүүчү көрсөткүчтөр азайып, IL-10 жогорулаган.

Бул натыйжаларды “M1 жана M2 бүт макрофаг биологиясын эки так класска бөлөт” деп түшүндүрүүгө болбойт. Булак эксперименттик натыйжаларды CD86 жана CD163 сыяктуу маркерлер аркылуу M1-сымал жана M2-сымал поляризация алкагында чечмелейт.

16S rRNA анализи ичеги микробиотасынан эмнени тапты?

Фекалдык микробиота 16S rRNA генинин V3–V4 аймактарын секвенирлөө аркылуу талданган. Секвенирлөө Illumina HiSeq платформасында 2 × 250 bp paired-end форматында жүргүзүлүп; окуулар FLASH менен иштетилген, QIIME v1.9.1 жана SILVA 138.1 маалымат базасы колдонулган. Айырмаланган таксондор LEfSe жана LDA > 2,0 босогосу менен аныкталган.

DSS микробдук байлык жана теңдүүлүк көрсөткүчтөрүн азайткан. TMPден кийин Shannon жана Simpson α-ар түрдүүлүк көрсөткүчтөрү кайра жогорулап; PCoA анализи контролдоо, DSS жана TMP топторун так бөлгөн. PERMANOVA/Adonis анализинде булак TMP коомчулуктун түзүмүн олуттуу өзгөрткөнүн R² = 0,446 жана P = 0,001 менен билдирген.

Таксономиялык профилде DSS пайдалуу Firmicutes мүчөлөрүнүн азайышы жана Proteobacteria, Bacteroidota жана Verrucomicrobiota өзгөрүүлөрү менен байланыштуу экени; TMP болсо коомчулуктун түзүмүн контролдук абалга карай кайра калыптандырганы билдирилген.

Bifidobacterium pseudolongum Эмне Үчүн Изилдөөнүн Борборуна Чыкты?

Bifidobacterium pseudolongum TMPден кийин олуттуу байыган ичеги комменсалы; бул изилдөөдө ал молдуктун өзгөрүшү үчүн гана эмес, молдугу колиттин оордугу менен күчтүү байланыш көрсөткөнү, антибиотик менен азайтуу жана кайра колонизациялоо эксперименттери аркылуу функционалдык таасири текшерилгени жана таурин метаболизми менен байланыштырылганы үчүн борбордук микробдук талапкер катары тандалган.

LEfSe анализи TMP тобунда Akkermansia muciniphila жана B. pseudolongum кошулган айрым комменсалдардын байыганын көрсөткөн. Бирок клиникалык жана фенотиптик көрсөткүчтөр менен эң ырааттуу байланыштар B. pseudolongum үчүн байкалган.

Бул корреляциялар өз алдынча себептүүлүктү далилдебейт. Изилдөөнүн себептүүлүккө жакындаган критикалык кадамы микробиотаны антибиотиктер менен азайтып, андан кийин өзгөчө бактериялык кайра колонизация жана метаболиттик калыбына келтирүү эксперименттерин жүргүзүү болгон.

Адам үлгүлөрү эмнени көрсөттү?

Изилдөөчүлөр The Second Affiliated Hospital of Nanjing Medical University мекемесинде тастыкталган жаралуу колит диагнозу бар 27 бейтаптын заң үлгүлөрүн жана клиникалык маалыматтарын чогултушкан. Акыркы 30 күндө антибиотик, кортикостероид же иммуносупрессивдүү дарылоо алган адамдар, ошондой эле коштолгон ашказан-ичеги, системалык аутоиммундук же инфекциялык колити барлар чыгарылган.

Булак жаралуу колит бейтаптарында B. pseudolongum молдугу дени сак контролдорго салыштырмалуу төмөн болгонун P = 0,004 менен билдирген. Адам тобунда бактериянын молдугу Mayo упайы, CRP, ак кан клеткаларынын саны жана эритроцит чөгүү ылдамдыгы менен терс корреляция көрсөткөн.

Бул жерде адам маалыматтарынын ролу чектелүү: бул жыйынтыктар TMP дарылоосу адамдарда иштээрин көрсөтпөйт. Адамдардагы бөлүк B. pseudolongum менен жаралуу колиттин клиникалык оордугунун ортосунда окшош багыттагы байланыш бар же жок экенин баалоочу трансляциялык колдоо болуп саналат.

Микробиота TMP үчүн керекпи?

Бул суроону текшерүү үчүн изилдөөчүлөр ампициллин, ванкомицин, неомицин жана метронидазолдон турган кеңири спектрдеги антибиотик коктейлин колдонуп, pseudo-germ-free деп аталган, микробиотасы күчтүү азайтылган чычкан моделин түзүшкөн.

Антибиотик кийлигишүүсү микробиота ар түрдүүлүгүн олуттуу азайтып, TMP адатта пайда кылган коомчулук өзгөрүүлөрүнө бөгөт койгон. Бул шарттарда TMPнин дене салмагына, оору активдүүлүгүнө, жоон ичегинин узундугуна, ичеги тосмосунун белокторуна жана макрофаг поляризациясына болгон коргоочу таасирлери да негизинен жоголгон.

Бул эксперимент авторлордун “TMPнин таасири микробиотага көз каранды” деген тыянагынын эң маанилүү таянычтарынын бири. Бирок антибиотик менен түзүлгөн модель толугу менен микробсуз germ-free жаныбарга тең эмес; булак да эксперименттик системаны антибиотик менен түзүлгөн pseudo-germ-free модель деп аныктайт.

Таурин B. pseudolongum менен Кабыл Алуучу Иммунитеттин Ортосунда Кантип Байланыш Түзөт?

Булактын моделине ылайык B. pseudolongum көбөйүшү ичегидеги таурин метаболизминин кайра жөнгө салынышы менен байланыштуу; метаболомикада N-стеароил таурин олуттуу жогорулап, жоон ичеги тканында таурин ташуу жолу жана Slc6a6 коддогон TauT ташуучу күчөгөн, сырттан таурин берүү да бактериялык кайра колонизациянын көптөгөн коргоочу таасирлерин кайталаган.

Метаболомикалык анализ

Заң метаболомикасы GC-MS менен изилденген. Лиофилизацияланган заңдан метаболиттер бөлүнүп алынып, пропил хлороформат/пиридин менен дериватташтырылып, Agilent 7890B GC жана 5977A MSD системасында талданган. HB-5MS капиллярдык колонка колдонулуп, гелий агымы 1,0 mL/мин болуп коюлуп, электрондук иондошуу 70 eVде жүргүзүлгөн.

Чийки маалыматтар MS-DIAL менен иштетилип; метаболит идентификациясы NIST жана Fiehn китепканаларынын негизинде дайындалган. Айырмаланган метаболиттерди тандоодо OPLS-DA VIP > 1,0 жана FDR түзөтүлгөн Mann-Whitney U тести P < 0,05 критерийлери колдонулган.

TMP менен DSS салыштыруусунда N-стеароил таурин эң көрүнүктүү көбөйгөн метаболиттердин бири болгон. Көп-омикалык корреляция картасында B. pseudolongum менен N-стеароил тауриндин ортосунда P < 0,001 деңгээлинде оң байланыш билдирилген.

TauT ташуучу

Жоон ичеги транскриптомикасында “Taurine Transport” жолу TMP тобунда NES = 1,69 жана P < 0,001 менен байыганы билдирилген. TMP DSS азайткан Slc6a6 mRNAсын кайра жогорулаткан; Slc6a12 жана Slc6a13 үчүн мындай өзгөрүү байкалган эмес.

Slc6a6 таурин ташуучу TauTни коддойт. Western blot жана иммунофлуоресценция натыйжаларында TMP DSSден кийин азайган TauT белок көлөмүн жана эпителийдин апикалдык мембранасындагы сигналды кайра жогорулатканы билдирилген.

N-стеароил таурин менен эркин таурин бир эле нерсеби?

Жок. Булак метаболомикалык скринингде айрыкча N-стеароил тауринди айырмаланган метаболит катары бөлүп көрсөтсө, функционалдык калыбына келтирүү эксперименттеринде эркин таурин колдонулган. Авторлор бул айырманы талкуулап, N-стеароил таурин B. pseudolongum жетектеген жалпы таурин метаболикалык агымынын туруктуураак резервуары же биомаркери болушу мүмкүн экенин, ал эми клеткалык кабыл алуу TauT аркылуу эркин таурин менен ишке ашышы мүмкүн экенин сунушташат. Бул түшүндүрмө авторлордун механизмдик интерпретациясы болуп саналат; түз далилденген айлануу чынжыры катары каралбашы керек.

Изилдөөнүн Ыкмасы жана Натыйжалары

B. pseudolongum кайра колонизациясы

Антибиотик менен микробиотасы азайтылган чычкандарга тирүү Bifidobacterium суспензиясы оозеки гаваж аркылуу берилген. Булакта ар бир колдонууда 200 µL, 5 × 10⁹ CFU/mL концентрациясы жана ар бир жаныбарга 1 × 10⁹ CFU берилгени көрсөтүлгөн. Колдонуу үч күндө бир жолу, жалпы 24 күн жана сегиз доза катары сүрөттөлгөн.

16S rRNA анализи кайра колонизация топторунда B. pseudolongum байышын тастыктаган. Антибиотик + DSS шартында TMP жалгыз чектелүү коргоо берсе, B. pseudolongum менен бирге TMP колдонуу салмак жоготуусуна жана DAIге каршы күчтүүрөөк коргоочу профиль түзгөн.

Жоон ичегинин кыскарышы жана спленомегалия да комбинация топторунда азайган. H&E, AB-PAS жана MUC-2 баалоолору крипта түзүлүшүнүн, бокал клеткаларынын жана былжыр тосмосунун жакшырганын көрсөткөн.

Таурин менен калыбына келтирүү эксперименти

Антибиотик менен микробиотасы азайтылган DSS моделинде TMP менен бирге таурин берүү B. pseudolongum кайра колонизациясында байкалган күчтүү коргоочу фенотиптин көптөгөн жактарын кайра жараткан. Изилдөөчүлөр муну таурин TMP–B. pseudolongum огунда маанилүү төмөнкү агымдагы метаболикалык эффектор экенине функционалдык далил катары чечмелешкен.

Булактын метод бөлүмүндө ар башка эксперименттик протоколдорго тиешелүү эки таурин көрсөткүчү бар. Комбинациялык кийлигишүү бөлүмүндө таурин “5 g/kg” деп берилсе, өзүнчө колит кийлигишүү протоколунда %0,5 (w/v) таурин ичүүчү сууда 9–23-күндөрдө берилген. Бул баалуулуктар булакта бир дозага айландырылбагандыктан, бул жерде да бириктирилбейт.

Макрофаг поляризациясына таасири

Антибиотик + DSS шартында CD86⁺ M1-сымал макрофаг инфильтрациясы жогору, CD163⁺ M2-сымал макрофаг саны төмөн. TMP менен бирге B. pseudolongum же таурин берилгенде CD86 сигналы азайып, CD163 багытында көбөйүү байкалган.

Белок жана цитокин деңгээлинде бул поляризация өзгөрүүсү TNF-αнын азайышы; IL-10 жана TGF-βнын жогорулашы менен коштолгон. Ошондуктан изилдөөчүлөр M2-сымал кайра программалоону ичеги тосмосун калыбына келтирүүдөгү негизги иммунологиялык акыркы чекиттердин бири катары баалашкан.

Foxo1 Тауриндин M2 Макрофаг Таасиринде Кантип Роль Ойнойт?

Foxo1 бул изилдөөдө тауриндин клеткалык редокс абалын жана макрофаг фенотибин байланыштырган транскрипциялык түйүн катары аныкталган; таурин Foxo1 менен байланышкан антиоксиданттык программа аркылуу Sesn3, Sod2 жана Cat экспрессиясын көбөйтүп, ROSту азайтса, Foxo1 ингибитору AS1842856 бул ядролук сигналдын жана M2-сымал поляризация таасирлеринин маанилүү бөлүгүн артка кайтарган.

FoxO жолу кантип аныкталды?

RNA-seq жана жол байытуу анализдеринде FoxO сигнал жолу TMPнин таасири менен байланышкан алдыңкы талапкерлердин бири катары аныкталган. Метаболит-жол корреляция анализдери N-стеароил таурин жана Sesn3 сыяктуу факторлорду FoxO сигналы менен байланыштырган.

Western blot эксперименттеринде TMP DSS өзгөрткөн Foxo1 фосфорлануусун баскан. Антибиотик менен азайтуу жана Bifidobacterium кайра колонизация эксперименттери да микробиотадан келип чыккан коргоочу таасир төмөн p-Foxo1 деңгээли менен байланыштуу экенин көрсөткөн. Таурин колдоосу ошол эле багыттагы Foxo1 өзгөрүүсүн кайра жараткан.

RAW264.7 клетка эксперименттери

Чычкан RAW264.7 макрофагдары жогорку глюкозалуу DMEM, %15 fetal bovin serum, 100 U/mL пенициллин жана 100 µg/mL стрептомицин камтыган чөйрөдө 37 °C жана %5 CO2 шартында өстүрүлгөн.

Клеткаларга таурин жана/же Foxo1 ингибитору AS1842856 берилип, андан кийин 1 µg/mL липополисахарид менен сезгенүүчү стимул берилген. CCK-8 тести менен клетка жашоого жөндөмдүүлүгү текшерилген.

Таурин LPS шартында макрофагдарды M2-сымал багытка өзгөрткөн маркер жана цитокин профилдерин түзгөн. Foxo1 ингибитору төмөн тесттик концентрацияларда өз алдынча байкаларлык клетка жашоого жөндөмдүүлүк жоготуусун жаратпастан, тауриндин Foxo1 ядролук транслокациясын бөгөттөп, сезгенүүгө каршы поляризация профилин артка кайтарган.

Sesn3, Sod2 жана Cat эмне үчүн маанилүү?

Таурин колдонуу булакта антиоксиданттык коргонуу менен байланышкан үч маанилүү белоктун экспрессиясын көбөйткөн: Sestrin-3 (Sesn3), митохондриялык супероксид дисмутаза 2 (Sod2) жана каталаза (Cat). Бул клетка ичиндеги реактивдүү кычкылтек түрлөрүнүн азайышы менен коштолгон.

AS1842856 бул антиоксиданттык таасирлерди жана ROS тазаланышын жарым-жартылай артка кайтарган. Демек, булак сунуштаган модель жөн гана “таурин M2ни көбөйтөт” дегенге келбейт; ортодогу клеткалык редокс жөнгө салуусу Foxo1 жана антиоксиданттык ген программасы аркылуу механизмдик жактан текшерилген.

Таурин өзү DSS колитинде эмне кылды?

DSS берилген чычкандарда сырттан таурин колдоосу дене салмагынын жакшыраак сакталуусу, оорунун активдүүлүк индексинин төмөн болушу, узунураак жоон ичеги жана төмөн көк боор коэффициенти менен байланышкан.

ZO-1, Occludin жана Claudin-5 сыяктуу тыгыз байланыш белоктору таурин менен кайра жогорулап; гистология былжыр челдин жакшыраак түзүлүшүн жана азыраак сезгенүү инфильтрациясын көрсөткөн. Макрофаг профили CD163 көбөйүшү жана CD86 азайышы багытында өзгөргөн; TGF-β жана IL-10 жогорулап, TNF-α азайган.

Булак сунуштаган механизм чынжыры

1. TMP DSS бузган ичеги микробиотасын кайра түзөт.
2. Bifidobacterium pseudolongum тандалма түрдө байыйт.
3. B. pseudolongum молдугу таурин жана өзгөчө N-стеароил таурин метаболизми менен байланыштуу.
4. Жоон ичеги тканында таурин ташуу жолу жана TauT/Slc6a6 күчөйт.
5. Таурин Foxo1 менен байланышкан редокс программасын өзгөртөт.
6. Sesn3, Sod2 жана Cat антиоксиданттык коргонуу күчөйт.
7. Клетка ичиндеги ROS азаят.
8. Макрофаг поляризациясы M1-сымал абалдан M2-сымал абалга жылат.
9. Сезгенүүнү күчөтүүчү цитокиндер азайып, сезгенүүгө каршы/калыбына келтирүүгө байланышкан цитокиндер көбөйөт.
10. Эпителийдин тыгыз байланыштары, былжыр өндүрүү жана ичеги тосмосунун бүтүндүгү күчөйт.
11. Чычкандардагы DSS колитинин клиникалык жана гистологиялык көрсөткүчтөрү жеңилдейт.

Бул чынжырдын бардык баскычтары бир экспериментте түз жана генетикалык түрдө далилденген эмес. Изилдөө ар башка эксперименттик катмарларды бирге чечмелөө аркылуу бул моделди түзгөн.

Изилдөө колдогон жыйынтыктар

• TMP DSS колити бар чычкандарда оору активдүүлүгүн жана гистологиялык зыянды азайткан.
• TMP ZO-1, Occludin, Claudin-5 жана MUC-2 сыяктуу ичеги тосмосунун көрсөткүчтөрүн кайра жогорулаткан.
• TMP ичеги микробиотасынын α- жана β-ар түрдүүлүк түзүмүн өзгөрткөн.
• TMPден кийин B. pseudolongum молдугу көбөйгөн.
• B. pseudolongum молдугу чычкандарда оорунун төмөн оордугу менен күчтүү байланышта.
• Адамдардын жаралуу колит үлгүлөрүндө B. pseudolongum молдугу төмөн болуп, сезгенүү/оорунун оордук көрсөткүчтөрү менен терс корреляция көрсөткөн.
• Антибиотик менен микробиота азайтылганда TMPнин коргоочу таасиринин маанилүү бөлүгү жоголгон.
• B. pseudolongum кайра колонизациясы TMP таасирин күчөткөн.
• N-стеароил таурин TMPден кийин көрүнүктүү метаболиттердин бири жана B. pseudolongum менен оң байланышта.
• TauT/Slc6a6 TMPден кийин кайра жогорулаган.
• Таурин колдоосу B. pseudolongum менен байкалган коргоочу фенотиптин көптөгөн компоненттерин кайра жараткан.
• Таурин RAW264.7 клеткаларында M2-сымал поляризация жана төмөн ROS менен байланышкан.
• Foxo1 ингибитору тауриндин ядролук Foxo1 жана сезгенүүгө каршы поляризация таасирлерин олуттуу артка кайтарган.

Изилдөө колдобогон жыйынтыктар

• TMP адамдарда жаралуу колитти дарылай турганы далилденген эмес.
• TMP колдонуудагы биологиялык дарылоолорду же стандарттуу дарыларды алмаштыра алары көрсөтүлгөн эмес.
• Чычкандарда колдонулган 20 же 40 mg/kg TMP дозалары адамдын дарылоо дозасы катары чечмеленбейт.
• B. pseudolongum препараты жаралуу колит бейтаптарында клиникалык натыйжалуу же коопсуз экени бул изилдөөдө текшерилген эмес.
• Таурин жаралуу колит бейтаптарында өз алдынча дарылоо экендиги көрсөтүлгөн эмес.
• N-стеароил тауринди түздөн-түз B. pseudolongum синтездей турганы так далилденген эмес.
• N-стеароил таурин эркин тауринге кантип айланары же клеткалык кабыл алууга кандай салым кошору толук чечилген эмес.
• TauT бул ог үчүн зарыл экени генетикалык knockout менен көрсөтүлгөн эмес.
• Макрофаг Foxo1дин зарылдыгы миелоиддик клеткага мүнөздүү Foxo1 knockout модели менен тастыкталган эмес.
• M1/M2 бөлүнүшү бардык макрофаг абалдарынын толук биологиялык классификациясы катары кабыл алынбайт.

Статистикалык мамиле

Сандык маалыматтар орточо ± стандарттык ката (SEM) түрүндө билдирилген. Маалыматтардын бөлүштүрүлүшү Shapiro-Wilk тести, дисперсиянын бир тектүүлүгү Brown-Forsythe тести менен бааланган. Эки топту салыштырууда параметрдик маалыматтар үчүн жупташтырылбаган эки тараптуу Student t-тести, параметрдик эмес маалыматтар үчүн Mann-Whitney U тести колдонулган.

Үч же андан көп топ үчүн параметрдик маалыматтарда бир факторлуу ANOVA жана Dunnett көп салыштыруу тести, параметрдик эмес маалыматтарда Kruskal-Wallis жана Dunn post hoc тести колдонулган. Статистикалык маанилүүлүк P < 0,05 деп аныкталган.

Изилдөөнүн негизги чектөөлөрү

Рецензия: Изилдөө preprint абалында жана көз карандысыз рецензия аяктаган эмес.

Клиникалык далил чеги: TMP кийлигишүүсү негизинен чычкан жана клетка моделдеринде текшерилген. Адамдын заң когорту механизм жагынан трансляциялык байланыш берет, клиникалык дарылоо натыйжалуулугун көрсөтпөйт.

TauT зарылдыгы: Авторлор тауринди кабыл алуунун зарыл ролу TauT-deficient моделдер менен али тастыктала электигин белгилешет.

Foxo1 клеткалык спецификалуулугу: Макрофагдагы Foxo1дин ог үчүн зарыл ролу миелоиддик клеткага мүнөздүү шарттуу knockout ыкмасы менен али текшериле элек.

N-стеароил таурин интерпретациясы: Метаболомикада көрүнүктүү болгон N-стеароил таурин менен функционалдык эксперименттерде колдонулган эркин тауриндин ортосундагы биохимиялык иерархия толук чечилген эмес.

Таурин протоколу: Булактын метод бөлүмүндө ар башка эксперименттик контексттерде 5 g/kg жана %0,5 (w/v) таурин көрсөтмөлөрү бар. Текст алардын байланышын так түшүндүрбөгөндүктөн, натыйжаларды чечмелөөдө протоколго негизделген айырма сакталууга тийиш.

Булак жана Метод Эскертүүсү

Түпнуска аталышы: Tetramethylpyrazine ameliorates ulcerative colitis via B. pseudolongum-driven taurine metabolism and M2 macrophage polarization

Авторлор: Zhijiang Huang; Xiaojian Zhu; Yanglin Chen; Hongtao Wan; Dengke Yao; Min Peng; Xujie Deng; Jiangfeng Yin; Xianwu Zhang; Yu He; Jianyong Xiong; Faming Zhang; Dan Liu; Bo Yi.

Тең салым кошкон авторлор: Zhijiang Huang, Xiaojian Zhu, Yanglin Chen жана Hongtao Wan.

Жооптуу авторлор: Dan Liu жана Bo Yi.

Lead contact: Bo Yi.

Мекемелер: 2nd Abdominal Surgery Department, Jiangxi Cancer Hospital, The Second Affiliated Hospital of Nanchang Medical College; Jiangxi Medical College, Nanchang University; Jiangxi Key Laboratory of Oncology, Jiangxi Cancer Hospital; Department of Microbiota Medicine & Medical Center for Digestive Diseases, The Second Affiliated Hospital of Nanjing Medical University; Jiangxi Province Key Laboratory of Drug Target Discovery and Validation, School of Pharmacy, Jiangxi Medical College, Nanchang University; MOE Basic Research and Innovation Center for the Targeted Therapeutics of Solid Tumors, School of Pharmacy, Jiangxi Medical College, Nanchang University; Jiangxi Provincial Key Clinical Specialty Construction Project–Colorectal Cancer Center, Jiangxi Cancer Hospital.

Булак түрү: Рецензиядан өтө элек изилдөө preprintи.

Платформа: SSRN.

SSRN жазуусу: 6952197.

DOI: 10.2139/ssrn.6952197. DOI маалыматы PDF титулдук бетинде эмес, расмий SSRN библиографиялык жазуусунда берилет.

SSRN жүктөлгөн күнү: 17-июнь 2026.

Рецензия абалы: Рецензияланган эмес.

Лицензия: Булак PDFте жана каралган SSRN библиографиялык жазуусунда кайра колдонууга ачык Creative Commons лицензиясы көрсөтүлбөгөндүктөн, ачык лицензия бар деп кабыл алынган эмес.

Жаныбар модели: Алты жумалык эркек C57BL/6J чычкандар; курч колит үчүн %2,5 DSS.

Адам бөлүгү: Тастыкталган жаралуу колит диагнозу бар 27 бейтаптан заң жана клиникалык маалымат; TMP клиникалык кийлигишүүсү жүргүзүлгөн эмес.

Клетка модели: RAW264.7 чычкан макрофаг клетка линиясы.

Негизги ыкмалар: DSS колит модели, гистопатология, AB-PAS, MUC-2 иммуногистохимиясы, иммунофлуоресценция, ELISA, Western blot, 16S rRNA секвенирлөө, LEfSe, GC-MS метаболомика, жоон ичеги RNA-seq, кеңири спектрдеги антибиотиктер менен микробиотаны азайтуу, B. pseudolongum кайра колонизациясы, таурин колдоосу, CCK-8, LPS стимуляциясы жана Foxo1 ингибитор анализи.

16S rRNA платформасы: Illumina HiSeq, V3–V4 аймагы, 2 × 250 bp paired-end.

Метаболомика: Agilent 7890B GC – 5977A MSD; HB-5MS колонка; EI 70 eV; m/z 50–600.

RNA-seq: Mus musculus GRCm39 референс геному; fastp, HISAT2, StringTie жана DESeq2.

Маалымат жеткиликтүүлүгү: Секвенирлөө маалыматтары BIG SUB/NGDC BioProject PRJCA059345; метаболомика маалыматтары MetaboLights MTBLS14055; RNA-seq маалыматтары SRA BioProject PRJNA1396770 катары булакта көрсөтүлгөн.

Адам изилдөө этикасы: The Second Affiliated Hospital of Nanjing Medical University Ethics Committee, FMT-CN-121123. Жазуу жүзүндөгү маалымдалган макулдук алынганы көрсөтүлгөн.

Жаныбар этикасы: Nanchang University Animal Ethics Committee, NCULAE-20240302099.

Кызыкчылыктардын кагылышы: Авторлор кызыкчылыктардын кагылышы жок экенин билдиришкен.

Каржылоо: National Natural Science Foundation of China (82560807, 82560565, 82404050); Key Project of the Natural Science Foundation of Jiangxi Province (20252BAC250152, 20252BAC250125); Youth Project of the Natural Science Foundation of Jiangxi Province (20252BAC200530); Scientific and Technological Research Project of the Jiangxi Provincial Department of Education (GJJ2403619); Jiangxi Provincial Health Commission Science and Technology Program (SKJP1320242247); Jiangxi Provincial Department of Education Science and Technology Research Project (GJJ2503436).

Негизги интерпретация чеги: Изилдөө TMP–B. pseudolongum–таурин–Foxo1–M2 макрофаг огун көп-омикалык жана функционалдык эксперименттер менен колдогон преклиникалык механизмди көрсөтөт. Натыйжалар адамдарда TMP, B. pseudolongum же таурин колдонуу боюнча түз дарылоо сунушу катары чечмеленбеши керек.