Bu çalışma, kuantum derleyicilerinin başlangıç kubit eşleme ve devre yönlendirme aşamalarında optimum çözüme ne kadar yaklaştığını ölçmek için mutasyon ilişkilerine dayanan bir değerlendirme çerçevesi geliştirmiştir. Araştırmacılar, OpenQASM kurallarına uygun iki tür karşılaştırma devresi üretmiştir. İlk tür, hedef kuantum çipinin bağlantı grafiğine baştan uyumlu devrelerden oluşmaktadır. Bu devrelerde iyi bir başlangıç eşlemesinin ek SWAP kapısı gerektirmemesi beklenmektedir. İkinci türde ise kesin SAT tabanlı yöntemle optimum yönlendirmesi hesaplanabilen küçük devre parçaları, daha büyük ve fiziksel topolojiye uyumlu devrelerin içine yerleştirilmiştir.

Sydney, Tokyo ve Aspen-4 süperiletken kuantum işlemcilerinin bağlantı topolojileri için toplam 63.000 karşılaştırma devresi üretilmiştir. SABRE, QMAP ve FiDLS algoritmaları bu devreler üzerinde değerlendirilmiştir. Başlangıç eşlemesinde altgraf izomorfizmi kullanan FiDLS, genel olarak en az ek SWAP kapısı üreten yöntem olmuştur. Kesin SAT tabanlı yönlendirme sonucuyla karşılaştırıldığında ise üç sezgisel yöntem arasında en küçük farkı çoğunlukla SABRE göstermiştir.

Kesin yönteme göre eklenen SWAP kapıları Sydney, Tokyo ve Aspen-4 topolojilerinde SABRE için sırasıyla %76,14, %155 ve %54,83; QMAP için %270,79, %822,41 ve %273,82; FiDLS için %149,94, %128,75 ve %152,74 daha fazladır. Bu sonuçlar, başlangıç eşleme başarısı ile sonraki yönlendirme başarısının aynı algoritmada zorunlu olarak birlikte en iyi düzeyde olmadığını göstermektedir. FiDLS başlangıç eşlemesinde öne çıkarken SABRE, yönlendirme aşamasında optimum referansa daha yakın sonuç vermiştir.

Bulgular gerçek kuantum işlemciler üzerinde yapılan fiziksel yürütme deneylerine dayanmamaktadır. Sydney, Tokyo ve Aspen-4’ün bağlantı grafikleri derleme hedefi olarak kullanılmış; testler Intel Xeon tabanlı klasik bir bilgisayarda gerçekleştirilmiştir. Çalışma ayrıca yalnızca eklenen SWAP ve iki kubitli kapı sayısını değerlendirmekte; devre derinliği, hata oranı, gerçek yürütme başarısı, derleme süresi ve enerji tüketimini ölçmemektedir.

Türkiye açısından değerlendirme: Yaklaşım, Türkiye’de kuantum yazılımı, kuantum programlama dilleri, derleyici doğrulama ve kuantum donanım–yazılım ortak tasarımı üzerine çalışan üniversiteler ve araştırma merkezleri için uygulanabilir bir test yöntemi sunmaktadır. Yerel bir kuantum yazılım altyapısında kullanılmadan önce devre üreticisinin ve test ölçütlerinin açık kaynak hâle getirilmesi, Türkiye’de geliştirilen veya kullanılan derleyicilerin aynı kapı kümeleriyle sınanması ve sonuçların devre derinliği, hata ağırlıklı başarı olasılığı, derleme süresi ve gerçek kuantum donanımı ölçümleriyle genişletilmesi gerekir. Çalışmadan Türkiye’nin kuantum donanım kapasitesi, belirli bir yerli derleyicinin başarısı veya gerçek kuantum işlemcilerde aynı sıralamanın elde edileceği sonucu çıkarılamaz.

Kuantum derleyicisi ne yapar?

Kuantum algoritmaları genellikle mantıksal kubitler ve yüksek düzeyli kuantum kapıları kullanılarak tanımlanır. Fiziksel bir kuantum işlemcisinde ise her kubit yalnızca belirli komşu kubitlerle doğrudan etkileşebilir ve işlemci yalnızca belirli temel kapıları destekler. Kuantum derleyicisinin görevi, mantıksal devreyi bu donanım sınırlamalarına uygun fiziksel bir devreye dönüştürmektir.

Çalışmanın 2. sayfasındaki mimari şemada süreç; kuantum yazılımı, yüksek düzeyli kuantum programlama dili, kuantum ara gösterimi, kuantum assembly dili, ölçüm ve kontrol sistemi ile kuantum çipi arasında uzanan bir zincir olarak gösterilmektedir. Derleyici, algoritmik devreyi fiziksel donanımın çalıştırabileceği kapı dizisine dönüştüren ara katmandır.

Bu dönüşüm sırasında iki temel problem ortaya çıkar:

• Başlangıç kubit eşleme: Mantıksal kubitlerin fiziksel kubitlere ilk kez atanması,
• Yönlendirme: Doğrudan bağlı olmayan fiziksel kubitler arasında işlem gerektiğinde kubit durumlarının SWAP kapılarıyla taşınması.

Başlangıç eşlemesi kötü seçilirse, devrenin ilerleyen aşamalarında daha fazla SWAP kapısı eklenmesi gerekebilir. Her ek iki kubitli kapı, devreyi uzatabilir ve fiziksel kuantum sistemlerinde hata birikimini artırabilir.

SWAP kapısı neden önemlidir?

Bir SWAP kapısı iki kubitin kuantum durumlarını değiştirir. Birçok donanımda SWAP işlemi üç CNOT veya benzeri birden fazla temel iki kubitli kapıya ayrıştırılır. Bu nedenle tek bir ek SWAP, fiziksel devrede birden fazla hata kaynağı ve ek yürütme süresi oluşturabilir.

Çalışma, derleyici verimliliğini öncelikle eklenen SWAP veya iki kubitli kapı sayısıyla değerlendirmektedir. Daha az SWAP kapısı, kullanılan ölçüt bakımından daha iyi bir eşleme veya yönlendirme sonucu olarak kabul edilmiştir.

Ancak SWAP sayısı kuantum devresinin bütün başarımını tek başına belirlemez. İki devre aynı sayıda SWAP içerirken farklı derinliğe, farklı paralellik düzeyine veya farklı hata olasılığına sahip olabilir. Dolayısıyla bu çalışma “derleyici verimliliği” kavramının yalnızca belirli bir bölümünü ölçmektedir.

Mutasyon tabanlı değerlendirme ne anlama gelmektedir?

Geleneksel mutasyon testi, bir programda kontrollü değişiklikler yaparak test sisteminin bu değişiklikleri fark edip edemediğini inceler. Bu çalışmada yaklaşım, kuantum derleyicisinin girdisi ile çıktısı arasında beklenen nicel ilişkilerin kurulması biçiminde uygulanmıştır.

Araştırmacılar doğrudan “Bu derleyici her zaman optimumdur” sonucunu hesaplamaya çalışmak yerine, optimum davranışı önceden bilinen veya güçlü biçimde sınırlandırılabilen devreler üretmiştir. Derleyicinin çıktısı daha sonra bu beklenen ilişkiyle karşılaştırılmıştır.

Çerçeve iki ayrı derleme aşamasını değerlendirmektedir:

1. Çip topolojisine zaten uyumlu devrelerle başlangıç eşleme testi,
2. Kesin yönlendirme sonucu bilinen devre parçalarıyla yönlendirme testi.

Birinci test: Çip topolojisine uyumlu devreler

İlk karşılaştırma kümesinde, kuantum devresinin etkileşim grafiği hedef çipin bir altgrafına izomorf olacak şekilde devreler üretilmiştir. Başka bir ifadeyle, mantıksal devre uygun fiziksel kubitlere yerleştirildiğinde bütün iki kubitli işlemler doğrudan bağlantılar üzerinde çalıştırılabilir.

7. sayfadaki örnekte Sydney çipinin beş kubitli bir altgrafı seçilmekte ve yalnızca bu altgraftaki fiziksel bağlantılara uygun CNOT işlemleri kullanılmaktadır. Devrenin etkileşim grafiği, seçilen fiziksel altgrafla aynı bağlantı yapısına sahiptir.

Bu tür bir giriş için çalışmanın önerdiği ilk mutasyon ilişkisi şöyledir:

\[ |C|=|C'| \]

Burada C giriş devresini, C′ ise derlenmiş devreyi temsil etmektedir. Giriş zaten fiziksel bağlantı koşullarını sağlıyorsa optimum başlangıç eşlemesinin ek kapı gerektirmemesi beklenir. Derleyici ek SWAP kapısı üretirse başlangıç eşlemesi verimsiz olarak değerlendirilir.

Bu ölçütün geçerli olabilmesi için giriş ve çıkışın aynı kapı temsiliyle karşılaştırılması gerekir. Derleyicinin kapıları farklı temel kapılara ayrıştırması, kapı birleştirmesi veya donanıma özgü yön düzeltmesi yapması hâlinde toplam kapı sayısı değişebilir. Çalışmada bu olası etkilerin tümünün nasıl ayrıştırıldığı açıklanmamıştır.

İkinci test: Kesin yönlendirme sonucu bilinen devre parçaları

Her büyük devre için küresel optimum yönlendirmeyi hesaplamak, problem büyüdükçe çok yüksek hesaplama maliyeti oluşturur. Araştırmacılar bu sorunu, optimumu hesaplanabilen küçük devre parçaları üretip bunları daha büyük devrelerin içine yerleştirerek aşmayı önermiştir.

Yöntemin temel adımları şöyledir:

1. Hedef çipin bağlantı koşullarına uyan bir temel devre parçası üretilir.
2. Üç ila beş kubit kullanan ve en fazla 10 CNOT içeren küçük rastgele bir devre hazırlanır.
3. Küçük devrenin optimum eşleme ve yönlendirmesi kesin SAT tabanlı yöntemle hesaplanır.
4. Küçük devre, kesin yöntemin belirlediği fiziksel kubit eşlemesi kullanılarak temel devreye eklenir.
5. Devrenin devamı, hedef çipin bağlantı koşullarına uygun işlemlerle genişletilir.
6. Sezgisel derleyicinin eklediği iki kubitli kapılar kesin referansla karşılaştırılır.

9. sayfadaki örnekte kesin yöntem küçük devre parçası için bir SWAP eklerken SABRE iki SWAP eklemektedir. Bu örnek, SABRE sonucunun ilgili parça için kesin referanstan bir SWAP daha uzak olduğunu göstermektedir.

İkinci mutasyon ilişkisi çalışmada şu biçimde verilmiştir:

\[ |C'|=|C''| \]

C′, kesin SAT tabanlı yöntemin ürettiği devreyi; C″, sınanan derleyicinin çıktısını temsil eder. İki kubitli kapı sayıları eşitse sonuç kullanılan ölçüt bakımından optimum kabul edilmektedir.

Yerel optimum parça bütün devreyi optimum yapar mı?

Küçük bir devrenin optimum yönlendirmesinin bilinmesi, bu parçanın tek başına değerlendirilmesine sağlam bir referans sağlar. Ancak parçanın büyük devreye eklenmesiyle önceki ve sonraki kubit eşlemeleri arasında yeni etkileşimler oluşabilir.

Örneğin küçük parça içinde bir SWAP daha fazla kullanan bir çözüm, parçadan sonraki işlemler için kubitleri daha avantajlı konuma taşıyabilir ve bütün devrenin toplam SWAP sayısını azaltabilir. Tersine, parça içinde optimum olan bir eşleme sonraki bölümde daha yüksek maliyet oluşturabilir.

Bu nedenle yöntem, gömülü parçalar için bilinen yerel optimumları ve bütün devrenin bu referanslardan sapmasını değerlendirmektedir. Her büyük devrenin küresel optimumunun matematiksel olarak kanıtlandığı anlamına gelmemektedir.

Hangi çip topolojileri kullanılmıştır?

Bu adlar fiziksel kuantum çiplerini temsil etse de deneylerde çiplerin bağlantı grafikleri kullanılmıştır. Devrelerin gerçek işlemcilerde çalıştırıldığına, kapı hata oranlarının ölçüldüğüne veya donanım çıktılarının toplandığına ilişkin bir yöntem bulunmamaktadır.

Hangi derleme yöntemleri karşılaştırılmıştır?

63.000 karşılaştırma devresi nasıl elde edilmiştir?

Her çip için devrede kullanılan kubit sayısı 1’den çipin azami kubit sayısına kadar değiştirilmiştir. Devre derinliği 1–50 aralığında taranmış ve her kubit sayısı–derinlik çifti için 20 rastgele devre oluşturulmuştur.

Başlangıç eşleme sonuçları ne göstermektedir?

Çip topolojisine zaten uyumlu devrelerde iyi bir eşleme algoritmasının ek SWAP üretmemesi beklenmektedir. Çalışmanın 11. ve 12. sayfalarındaki grafikler, üç yöntemin bu koşulu farklı düzeylerde sağladığını göstermektedir.

FiDLS, genel olarak en az ek SWAP kapısı üreten başlangıç eşleme yöntemidir. Araştırmacılar bu sonucu FiDLS’nin devrenin etkileşim grafiği ile çip bağlantı grafiği arasında altgraf izomorfizmi aramasına bağlamaktadır. Böylece mantıksal kubitler doğrudan çalıştırılabilecek fiziksel bağlantılara daha sık yerleştirilmektedir.

QMAP, devre büyüdükçe daha fazla ek SWAP üretmiştir. Grafiklerde özellikle orta ve büyük kubit sayılarında diğer yöntemlerden belirgin biçimde daha yüksek kapı ekleme değerleri görülmektedir.

SABRE, çok küçük devrelerde ve devrenin kubit sayısının bütün çipi kapsadığı bazı koşullarda iyi sonuç verirken orta ölçeklerde daha fazla SWAP eklemiştir. Sydney topolojisinde yaklaşık 9–17 kubit aralığındaki düşüş özellikle belirgindir.

FiDLS’nin Tokyo topolojisindeki başarımı diğer iki topolojiye göre zayıflamıştır. Çalışma bunu, oluşturulan başlangıç eşlemesinin bütün CNOT işlemlerinin bağlantı gereksinimlerini aynı anda karşılayamamasıyla açıklamaktadır.

Yönlendirme sonuçları ne göstermektedir?

Kesin SAT tabanlı yöntem bütün topolojilerde en az SWAP kapısını üreten referans olmuştur. Üç sezgisel yöntem daha fazla SWAP eklemiştir.

SABRE, üç topolojiden ikisinde kesin sonuca en yakın sezgisel yöntemdir. Tokyo’da ise FiDLS’nin %128,75’lik artışı SABRE’nin %155’lik artışından daha düşüktür. Genel değerlendirmede SABRE, özellikle Sydney ve Aspen-4 üzerinde yönlendirme bakımından en küçük farkı göstermiştir.

QMAP bütün topolojilerde en yüksek farkı üretmiş, Tokyo’da kesin referansın yaklaşık 9,22 katı kadar ek SWAP kullanmıştır. Bu sonuç, kullanılan devre ailesi ve ayarlar altında QMAP’in yönlendirme aşamasında zorlandığını göstermektedir.

Yapısal bozuntu eklenen deneyler ne göstermiştir?

Araştırmacılar yöntemi daha karmaşık hâle getirmek amacıyla temel devrelere farklı konumlarda 3–8 kapılık rastgele küçük devre parçaları eklemiştir. Böylece kubitler arasındaki etkileşim yapısı değiştirilmiş ve yönlendirme problemi zorlaştırılmıştır.

13. ve 14. sayfalardaki grafiklerde bütün yöntemlerin eklediği SWAP sayısı yükselmekle birlikte genel sıralamanın büyük ölçüde korunduğu görülmektedir. SAT tabanlı kesin yöntem en düşük değerleri, QMAP çoğu ölçekte en yüksek değerleri üretmiştir. SABRE ve FiDLS arada kalmış, başarımları topolojiye ve kubit sayısına göre değişmiştir.

Bu deney, yöntemin yalnızca tek bir sabit devre yapısındaki davranışı değil, yapısal değişikliklere verilen tepkiyi de inceleyebildiğini göstermektedir. Ancak sonuçların istatistiksel dağılımı veya bozuntu büyüklüğüne göre güven aralıkları verilmemiştir.

Çalışmanın temel bilimsel katkısı nedir?

Çalışmanın ana katkısı yeni bir kubit eşleme algoritması geliştirmek değildir. Katkı, derleyicinin optimum çözüme yakınlığını sınamak için kontrollü özelliklere sahip karşılaştırma devrelerinin üretilmesidir.

Bu yöntemle iki farklı soru sorulabilmektedir:

• Giriş devresi zaten donanıma uyuyorsa derleyici gereksiz kapı ekliyor mu?
• Kesin sonucu bilinen bir yönlendirme parçasında sezgisel yöntem optimumdan ne kadar uzaklaşıyor?

Bu ayrım önemlidir. Bir derleyici başlangıç eşlemesinde güçlü, sonraki yönlendirmede zayıf olabilir veya bunun tersi görülebilir. FiDLS ve SABRE sonuçları bu duruma örnek oluşturmaktadır.

Çalışmanın desteklediği sonuçlar nelerdir?

• Topolojiye doğrudan uyumlu devreler, başlangıç eşleme algoritmalarındaki gereksiz SWAP eklemelerini ortaya çıkarabilir.
• FiDLS, kullanılan karşılaştırma devrelerinde başlangıç eşleme bakımından SABRE ve QMAP’ten daha az ek SWAP üretmiştir.
• SABRE, kesin yönlendirme referansına olan fark bakımından çoğu deneyde üç sezgisel yöntem içinde en iyi sonucu vermiştir.
• QMAP, kullanılan deney düzeninde özellikle Tokyo topolojisinde kesin referanstan belirgin biçimde uzaklaşmıştır.
• Yapısal olarak değiştirilmiş devreler, derleyicilerin yönlendirme davranışındaki farkları görünür kılabilmektedir.
• Başlangıç eşlemesi ve yönlendirme ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Çalışma neyi göstermemektedir?

• Derleyicilerin gerçek Sydney, Tokyo veya Aspen-4 işlemcilerinde aynı başarı sıralamasını vereceğini göstermemektedir.
• FiDLS’nin bütün kuantum çiplerinde en iyi başlangıç eşleme yöntemi olduğunu kanıtlamamaktadır.
• SABRE’nin bütün devre sınıflarında en iyi yönlendirme algoritması olduğunu kanıtlamamaktadır.
• Eklenen SWAP sayısının daha düşük olmasının her zaman daha yüksek gerçek yürütme doğruluğu sağlayacağını göstermemektedir.
• Devre derinliği, derleme süresi, bellek kullanımı, hata oranı veya enerji tüketimi bakımından bir sıralama sunmamaktadır.
• Büyük devreye eklenen küçük optimum parçanın bütün devreyi küresel olarak optimum yaptığını kanıtlamamaktadır.
• Önerilen yöntemin bütün kuantum derleyicilerine ve bütün temel kapı kümelerine doğrudan uygulanabileceğini göstermemektedir.
• Enerji tüketiminde veya çevresel etkide ölçülmüş bir azalma göstermemektedir.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Deney ortamı

Birinci mutasyon ilişkisinin değerlendirme mantığı

Bu testin güvenilirliği; giriş ve çıkış devrelerinin aynı kapı tabanında olması, derleyicinin bağımsız kapı sadeleştirmesi yapmaması ve yönlü bağlantı gereksinimlerinin önceden denetlenmesi koşullarına bağlıdır.

İkinci mutasyon ilişkisinin değerlendirme mantığı

Kullanılan ilişki:

\[ |C'|=|C''| \]

Eşitlik sağlanırsa sezgisel sonuç, kullanılan iki kubitli kapı sayısı ölçütünde kesin referansla eşleşmektedir. Eşitlik sağlanmıyorsa fark, derleyicinin optimum referanstan sapması olarak değerlendirilmektedir.

Karşılaştırma devresi üretim akışı

1. Hedef çip ve desteklenen kapı kümesi seçilir.
2. Belirli kubit sayısına sahip fiziksel altgraflar belirlenir.
3. Altgraf üzerinde paralel çalıştırılabilen kapılar seçilir.
4. Belirlenen derinliğe kadar rastgele devre katmanları oluşturulur.
5. Başlangıç eşleme testi için doğrudan çalıştırılabilir devre saklanır.
6. Yönlendirme testi için 3–5 kubitli ve en fazla 10 CNOT içeren küçük devre hazırlanır.
7. Küçük devrenin optimum yönlendirmesi SAT tabanlı yöntemle hesaplanır.
8. Devre parçası fiziksel topolojiye uyumlu temel devreye eklenir.
9. SABRE, QMAP ve FiDLS çıktıları kesin referansla karşılaştırılır.

Şekillerin gösterdiği temel sonuçlar

Yeniden üretilebilirlik değerlendirmesi

Daha güçlü bir değerlendirme için gereken ek ölçümler

• Devre derinliği ve kritik yol uzunluğu,
• Toplam ve iki kubitli kapı sayısının ayrı raporlanması,
• Çip kalibrasyonuna göre hata ağırlıklı başarı olasılığı,
• Derleyici çalışma süresi ve bellek tüketimi,
• Farklı optimizasyon düzeyleri ve rastgele tohumlar,
• Gerçek kuantum donanımı üzerinde yürütme sonuçları,
• Kapı yönü ve temel kapı ayrıştırmasının kontrolü,
• Her devre sınıfı için standart sapma ve güven aralığı,
• Büyük devrelerin küresel optimumuyla doğrulanabilen küçük ölçekli alt küme,
• Devreler, kod ve bütün deney yapılandırmalarının açık paylaşımı.

Sonuçların doğru kullanım biçimi

Önerilen çerçeve, kuantum derleyicilerinin belirli eşleme ve yönlendirme kararlarını kontrollü karşılaştırma devreleriyle sınamak için kullanılabilir. Özellikle topolojiye uyumlu bir devrede gereksiz SWAP eklenmesi, derleyicinin başlangıç eşleme aşamasındaki açık bir verimsizlik işareti olabilir.

Bununla birlikte tek bir kapı sayısı ölçütü, üretim düzeyindeki kuantum derleyici seçimi için yeterli değildir. Gerçek kullanımda derinlik, paralellik, hedef çipin güncel hata oranları, devre çalışma süresi ve derleyicinin hesaplama maliyeti birlikte değerlendirilmelidir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Çalışmanın tam özgün adı: A Mutation-Based Framework for Efficiency Evaluation of Quantum Compilers

Yazarlar: Hui Jiang, Hengbin Yang, Zhifan Liu, Yuxin Deng ve Ying Huang

Yazar sıralaması: Hui Jiang; Hengbin Yang; Zhifan Liu; Yuxin Deng; Ying Huang

Eş katkı bilgisi: Çalışmada eşit katkı veya eş birinci yazarlık beyanı bulunmamaktadır.

Sorumlu yazar: Hui Jiang

Kurumlar:

• Chongqing University of Posts and Telecommunications, Chongqing, Çin: Hui Jiang, Hengbin Yang, Zhifan Liu ve Ying Huang
• Shanghai University of Finance and Economics, Şanghay, Çin: Yuxin Deng

DOI:10.2139/ssrn.6997092

Yayın platformu: SSRN

SSRN’ye yüklenme tarihi: 25 Haziran 2026

Çalışmada belirtilen tarih: 9 Nisan 2026

Sayfa sayısı: 17

Dergi: Yayımlanmış bir dergi makalesi bulunmamaktadır. Belge üzerinde “Preprint submitted to Nuclear Physics B” ifadesi yer almaktadır.

Özgün yayınevi: Çalışmanın kabul edilmiş veya yayımlanmış sürümü bulunmadığından özgün dergi yayınevi bilgisi yer almamaktadır.

Kaynak türü: Üretilmiş kuantum devresi karşılaştırma kümeleri üzerinde deneysel derleyici değerlendirmesi niteliğinde preprint

Hakemlik durumu: Çalışma hakem değerlendirmesinden geçmemiştir. Her sayfada “Preprint not peer reviewed” uyarısı bulunmaktadır.

Resmî bağlantı:SSRN çalışma sayfası

Finansman: Çalışmada finansman kaynağı belirtilmemiştir.

Çıkar çatışması: Çalışmada ayrı bir çıkar çatışması beyanı yer almamaktadır.

Veri ve kod erişimi: Araştırmacılar kodun çalışma kabul edildikten sonra yayımlanacağını belirtmiştir. İncelenen sürümde kod deposu, ham sonuçlar veya üretilen 63.000 devreye erişim bağlantısı bulunmamaktadır.

Bu Türkçe makale, yüklenen 17 sayfalık çalışmanın metni, sözde kodları, denklemi, devre şemaları ve karşılaştırma grafikleri baştan sona incelenerek hazırlanmıştır. Bilimsel yöntem, karşılaştırma sayıları ve yüzdelik sonuçlar yalnızca çalışmada bildirilen bilgilere dayanmaktadır. Dış kaynaklar yalnızca başlık, yazarlar, yazar sıralaması, kurumlar, DOI, platform ve yüklenme tarihinin bibliyografik doğrulanması için kullanılmıştır.

Çalışmada Sydney, Tokyo ve Aspen-4 adları kullanılsa da deneyler bu fiziksel kuantum işlemcilerde yürütülmemiştir. Bunların bağlantı topolojileri derleme hedefi olarak kullanılmıştır. Bu ayrım, çalışmanın sonuçlarını gerçek donanım başarımı olarak yorumlamamak için önemlidir.

“Optimum” ifadesi de küçük SAT tabanlı devre parçaları ve kullanılan iki kubitli kapı sayısı ölçütüyle sınırlıdır. Küçük bir parçanın optimum yönlendirmesinin büyük devrenin tamamı için küresel optimum sağladığı gösterilmemiştir.