Çeşitli sosyal ve davranışsal araştırmalar, romantik ilişkilerde cinsel yakınlık ile mutluluk veya öznel iyi oluş arasında olumlu bir bağlantı bulunduğunu bildirmektedir. Bununla birlikte çalışmada aktarılan araştırmalara göre bu bağlantı doğrusal değildir. Cinsel sıklığın haftada yaklaşık bir kez düzeyine kadar iyi oluşla ilişkisi güçlenirken, bundan daha yüksek sıklıkların ilave bir iyi oluş artışıyla bağlantılı olmadığı bildirilmiştir.

Avinash Patwardhan’ın çalışması, bu gözlemi sosyal veya psikolojik açıklamalarla sınırlamak yerine biyolojik bir soruya dönüştürmektedir: Uzun süreli eş ilişkilerinde bildirilen ortalama cinsel sıklık neden yaklaşık haftada birdir?

Yazar bu soruya “Erkek Üreme Potansiyelinin Optimizasyonu Teorisi” adını verdiği bir hipotezle yanıt vermektedir. Hipoteze göre erkeklerde ejakülasyon sonrasında yaklaşık yedi gün boyunca gelişen temel bir cinsel istek ritmi bulunabilir. Kadınlarda ise bu ritimle eşleşen daha zayıf ve kabul edici bir ritim gelişmiş olabilir. Yazar bu yaklaşık yedi günlük biyolojik döngüyü sirkaseptan ritim olarak adlandırmaktadır.

Önerilen mekanizma birkaç farklı gözlemin birlikte yorumlanmasına dayanmaktadır. Bazı ikincil semen verilerinde toplam hareketli ve normal morfolojili sperm sayısının yedinci perhiz gününde en yüksek değere ulaştığı hesaplanmıştır. Küçük bir erkek örnekleminde serum testosteronunun ejakülasyondan sonraki yedinci günde yükseldiği bildirilmiştir. İnsan spermlerinin kadın genital kanalında yaklaşık yedi güne kadar yaşayabildiğine ilişkin bulgular bulunmaktadır. Bağışıklık sisteminin bazı yanıtlarında da yaklaşık yedi günlük ritimler rapor edilmiştir.

Yazar, bu ayrı gözlemler arasında evrimsel bir bağlantı kurmaktadır. Kadınlarda ovulasyonun belirgin dış işaretlerinin büyük ölçüde gizlenmesi nedeniyle erkeklerin üreme fırsatını sürdürebilmek için genital kanalda sperm bulunmasını sağlayan bir cinsel sıklığa uyum göstermiş olabileceğini öne sürmektedir. Spermin kadın genital kanalındaki azami yaşam süresinin yaklaşık yedi gün olması, bu ritmin süresini belirlemiş olabilir.

Ancak makale, bu mekanizmayı doğrudan sınayan bir deney sunmamaktadır. Kadın genital kanalının bağışıklık kronobiyolojisi ile haftalık cinsel sıklık arasında doğrudan bir neden-sonuç ilişkisi gösterilmemiştir. Erkeklerde öne sürülen ritmin biyolojik saati, sinyal molekülü ve hormonal düzenleme mekanizması da bilinmemektedir.

Çalışmanın çıkış noktası: Cinsellik ve iyi oluş arasındaki ilişki

Makale, cinsel yakınlık ile mutluluk veya genel iyi oluş arasında olumlu bir ilişki bulunduğunu bildiren araştırmalardan hareket etmektedir. İlk bakışta bu ilişki, cinsel sıklık arttıkça iyi oluşun da sürekli artacağı düşüncesini doğurabilir.

Fakat çalışmada aktarılan deneysel ve gözlemsel araştırmalar daha karmaşık bir tablo ortaya koymaktadır. Çiftlerden cinsel sıklıklarını artırmalarının istendiği bir araştırmada, sıklığın iki katına çıkarılması iyi oluşu daha fazla artırmamıştır. Başka bir araştırmada ise cinsel sıklık ile iyi oluş arasındaki ilişkinin eğrisel olduğu ve haftada birden daha sık cinsel ilişkinin daha yüksek iyi oluşla bağlantı göstermediği bildirilmiştir.

Bu araştırmalar çoğunlukla ilişkinin yönünü tartışmaktadır: İnsanlar cinsel yakınlık yaşadıkları için mi daha mutludur, yoksa daha mutlu çiftler mi daha sık cinsel yakınlık yaşamaktadır? Patwardhan ise farklı bir soruya yönelmektedir: Bildirilen ortalama sıklığın haftada yaklaşık bir kez olmasının altında biyolojik bir yapı bulunabilir mi?

Erkek Üreme Potansiyelinin Optimizasyonu Teorisi

Yazarın önerdiği teorinin temelinde, cinsel davranışın tarihsel ve evrimsel olarak üreme dürtüsüyle bağlantılı olduğu kabulü bulunmaktadır. Cinsellikle ilişkili mutluluk ve iyi oluşun da bu temel dürtünün karşılanmasından kaynaklanabileceği varsayılmaktadır.

Teori iki ana önerme üzerine kurulmuştur:

1. Erkekte temel sirkaseptan ritim: Erkekte yaklaşık yedi günlük temel bir cinsel istek ritmi bulunduğu ve bunun cinsel yakınlığı başlatmaya yönelik dönemsel bir motivasyon oluşturduğu öne sürülmektedir.
2. Kadında eşleşen daha zayıf ritim: Kadında, erkeğin ritmine karşılık veren ve cinsel yakınlığı kabul etme eğilimini artıran daha zayıf bir sirkaseptan ritim bulunduğu öne sürülmektedir.

Yazar “estrus” sözcüğünü insanlarda belirgin bir hayvan kızgınlık dönemi bulunduğu anlamında değil, yalnızca cinsel istek veya cinsel alıcılık anlamında kullandığını açıklamaktadır.

Teoride erkek ritmi dört temel unsurla ilişkilendirilmektedir:

• Kadınlarda ovulasyon zamanının dışarıdan kolayca anlaşılamaması,
• Kadın genital kanalında sperm miktarının tamamen sıfırlanmamasını amaçlayan varsayımsal strateji,
• Kadın üreme kanalının bağışıklık özellikleri ve spermin burada yaşayabildiği süre,
• Spermlerin epididim boyunca ilerlerken olgunlaşması için gereken süre.

Sirkaseptan ritim nedir?

Circaseptan veya sirkaseptan ritim, yaklaşık yedi günlük periyoda sahip biyolojik değişimleri ifade eder. “Circa” yaklaşık, “septan” ise yedi anlamına gelmektedir.

Çalışmada bu kavram, ejakülasyondan sonraki günlerde sperm parametreleri, testosteron düzeyi ve cinsel istekte ortaya çıkabileceği varsayılan yaklaşık haftalık düzen için kullanılmaktadır.

Makale, bu ritmin takvim haftası veya toplumsal hafta sonu alışkanlığı tarafından oluşturulduğunu değil, dış çevresel zaman işaretlerinden bağımsız olabilecek içsel bir biyolojik düzen olduğunu ileri sürmektedir. Ancak bu içsel saatin kendisi çalışmada gösterilmemiştir.

Çalışmanın yöntemi

Yazar; Medline, BioMed Central, PubMed, CINAHL Plus, JSTOR, PsycINFO, ERIC, Cochrane koleksiyonları, Springer e-kitap koleksiyonları, Sociological Abstracts ve Anthropology Plus dâhil çok sayıda veri tabanında İngilizce yayınları taradığını bildirmektedir.

İncelenen yayınlar 1964 ile Kasım 2015 arasındaki dönemi kapsamaktadır. Tarama şu alanlara yayılmıştır:

• Kadın hastalıkları ve doğum,
• Androloji ve üreme tıbbı,
• Endokrinoloji ve psikoneuroendokrinoloji,
• Kronobiyoloji,
• Hesaplamalı biyoloji,
• Klinik patofizyoloji,
• Sosyal psikoloji ve sosyoloji,
• Evrimsel psikososyoloji,
• Antropoloji.

Arama konuları arasında spermatogenez, erkek infertilitesi, hormon ritimleri, üreme organlarının epigenetiği, insan dişi cinsel alıcılığı, cinsel strateji teorileri ve öznel iyi oluş yer almaktadır.

Bununla birlikte makalede tam arama dizileri, bulunan toplam yayın sayısı, dışlama nedenleri, kalite değerlendirme yöntemi veya çalışma seçim akış şeması verilmemiştir. Bu nedenle çalışma, yöntemsel olarak tamamlanmış bir sistematik derleme veya meta-analiz olarak değerlendirilmemelidir. Disiplinler arası bir literatür araştırmasına dayalı teorik sentez niteliğindedir.

Semen kalitesini değerlendirmek için kullanılan TMNC

Yazar semen kalitesini yalnızca toplam sperm sayısı veya toplam hareketli sperm sayısıyla değerlendirmek yerine Toplam Hareketli Normal Morfolojili Sperm Sayısı anlamına gelen TMNC değerini kullanmaktadır.

Çalışmada uygulanan temel ilişki MathJax uyumlu biçimde şöyle gösterilebilir:

\[ \mathrm{TMNC} = V \times C \times \frac{M}{100} \times \frac{N}{100} \]

• V: Semen hacmi; birimi mililitre (mL),
• C: Sperm konsantrasyonu; birimi milyon sperm/mL,
• M: Hareketli sperm yüzdesi,
• N: Normal morfolojiye sahip sperm yüzdesi.

Formülün sonucu, ejakülattaki toplam hareketli ve normal biçimli sperm sayısını milyon cinsinden verir. Yüzdeler hesaplamada 100’e bölünerek oran biçimine dönüştürülür.

Mililitre başına TMNC ise şu şekilde hesaplanmaktadır:

\[ \mathrm{TMNC/mL} = C \times \frac{M}{100} \times \frac{N}{100} \]

Bu ikinci değer semen hacmini dışarıda bırakarak her mililitrede bulunan hareketli ve normal morfolojili sperm yoğunluğunu göstermektedir.

Birinci semen veri tablosu

Yazar, Levitas ve çalışma arkadaşlarının yayımladığı semen hacmi, konsantrasyon, hareketlilik ve morfoloji verilerinden TMNC ile TMNC/mL değerlerini yeniden hesaplamıştır.

Tabloda en yüksek TMNC ve TMNC/mL değerleri yedinci gün satırında görülmektedir. Bununla birlikte sekizinci gün TMNC değeri de yedinci güne yakındır. Tablo, her bireyde kesin olarak yedinci gün maksimum oluştuğunu değil, toplulaştırılmış ortalama veriler içindeki sıralamayı göstermektedir.

Makalenin tartışma bölümünde bu veri setinin örneklem büyüklüğü 5.983 olarak yazılmıştır. Ancak kaynakçada atıf yapılan Levitas çalışmasının başlığı 9.489 semen örneğinin analiz edildiğini belirtmektedir. Metin bu sayısal farklılığı açıklamamaktadır; dolayısıyla örneklem büyüklüğü konusunda çalışma içinde bir tutarsızlık bulunmaktadır.

İkinci semen veri tablosu

Choavaratana ve çalışma arkadaşlarının verileri üzerinde yapılan ikinci hesaplamada da yedinci gün satırı en yüksek TMNC ve TMNC/mL değerlerini vermektedir.

İkinci tabloda yedinci günün TMNC değeri 21,79 milyon, TMNC/mL değeri ise 6,94 milyon/mL’dir. Dördüncü gün de 19,90 milyon TMNC ile yüksek bir değer göstermektedir. Bu nedenle tablo yedinci günün en yüksek satır olduğunu desteklemekte, fakat yedi günlük keskin ve bağımsız bir biyolojik saat mekanizmasını tek başına kanıtlamamaktadır.

Serum testosteron tablosu

Makale, Jiang ve çalışma arkadaşlarının 21–45 yaşlarındaki 28 sağlıklı erkekte ejakülasyon sonrası günlük serum testosteronunu ölçtüğü araştırmayı aktarmaktadır.

Aktarılan verilere göre serum testosteronu yedinci günde 524 ng/dL’ye yükselmiş ve sekizinci günde 417 ng/dL’ye gerilemiştir. Araştırmada ikinci bir ejakülasyondan sonra yeniden perhize başlayan alt grupta da yeni döngünün yedinci gününde 528 ng/dL düzeyinde ikinci bir yükselme bildirilmiştir.

Ejakülasyon yapmadan perhize devam eden alt grupta ise aynı biçimde tekrar eden yeni bir yedinci gün zirvesi görülmemiştir. Yazar bunu, ejakülasyonun sistemi yeniden başlatabileceği düşüncesiyle yorumlamaktadır.

Makale, testosterondaki yükselmenin doğrudan cinsel isteği oluşturduğunu kanıtlamamaktadır. Yazar iki olasılık belirtmektedir: Testosteron yükselmesi isteği artıran sinyal olabilir veya hem isteği hem de testosteron yükselmesini üreten henüz bilinmeyen başka bir mekanizmanın eş değişkeni olabilir.

Mastürbasyon sıklığı neden kanıt olarak kullanılıyor?

Yazar, mastürbasyonun genellikle partner davranışından bağımsız gerçekleşmesi nedeniyle içsel biyolojik motivasyonu cinsel ilişki sıklığından daha doğrudan yansıtabileceğini düşünmektedir.

Makalede aktarılan bir araştırmada erkeklerin ortalama olarak yaklaşık haftada bir mastürbasyon yaptığı bildirilmiştir. ABD’de yürütülen ulusal bir araştırmada da 18–49 yaş grubunda “ayda birkaç kez ile haftada bir” kategorisinin diğer sıklık kategorilerinden daha yaygın olduğu aktarılmaktadır.

Bu veriler bireysel olarak düzenli yedi günlük bir döngü ölçmemektedir. Nüfusun belirli sıklık kategorilerine verdiği yanıtları göstermektedir. Yazar bu dağılımı önerdiği sirkaseptan ritimle uyumlu dolaylı bir bulgu olarak yorumlamaktadır.

Tekrarlanan çiftleşmeden sonra cinsel tükenme

Makale, insanlarda doğrudan cinsel doygunluk veya tükenme süresini ölçen çalışma bulunmadığını belirtmektedir. Buna karşılık erkek sıçanlarda sınırsız çiftleşme sonrasında cinsel etkinliğin tamamen geri dönmesinin yaklaşık yedi gün sürdüğü bildirilmiştir.

Hayvan araştırmasında bu geçici isteksizlik dönemi, beyin androjen reseptörleri ve nöropeptitlerdeki değişimlerle ilişkilendirilmiştir.

Yazar, yedi günden daha sık cinsel ilişkinin ilave iyi oluş artışıyla bağlantı göstermemesini kısmen cinsel tükenme ve daha düşük TMNC değerleriyle açıklamaya çalışmaktadır. Ancak sıçanlardaki bulguların insanlara doğrudan aktarılmasını sağlayan bir insan araştırması bulunmamaktadır.

Kadınlarda testosteron ritmi

Çalışmada aktarılan salya testosteronu araştırmasında kadınlarda zayıf veya kısmi bir sirkaseptan örüntü bildirilmiştir. Bu araştırmanın yazarları söz konusu örüntünün toplumsal kökenli olabileceğini düşünmüştür.

Patwardhan ise aynı bulguyu farklı biçimde yorumlamakta ve kadınlarda erkek ritmiyle eşleşen bir karşı uyumun işareti olabileceğini öne sürmektedir. Bu, özgün araştırmacıların doğrudan sonucu değil, bu makalenin evrimsel hipotezi kapsamında yapılan bir yorumdur.

Çiftlerin davranışı ve erkek testosteronu

Makale, çiftlerde bir partnerin cinsel yakınlığı başlatması ve diğer partnerin buna yanıt vermesiyle ortalama testosteron düzeyleri arasındaki ilişkiyi araştıran bir çalışmayı aktarmaktadır.

Bu çalışmada cinsel başlatmayı kabul etme davranışı ile erkeğin ortalama testosteron düzeyi arasında anlamlı pozitif ilişki bulunduğu, kadın testosteronu için aynı ilişkinin gösterilmediği aktarılmaktadır.

Yazar bu sonucu, çiftin ortak cinsel davranışının erkeklerdeki biyolojik ritimle bağlantılı olabileceği yönünde yorumlamaktadır. Bununla birlikte korelasyon, ritmin yönünü veya nedenini tek başına belirlememektedir.

Spermler kadın genital kanalında ne kadar yaşayabilir?

Çalışmada aktarılan araştırmalara göre sperm hücreleri kadın servikal mukusunda ve genital kanalında yedi güne kadar canlı kalabilir. Ovulasyondan yedi gün önce gerçekleşen cinsel ilişkiden kaynaklanan spermlerin gebeliğe yol açma olasılığının bazı verilerde yüzde 12’ye kadar çıkabildiği belirtilmektedir.

Bu süre, makalenin evrimsel anlatısındaki temel zaman sınırıdır. Yazar, ovulasyon zamanı bilinmiyorsa genital kanalda sürekli olarak canlı sperm bulunmasının üreme olasılığını artırabilecek bir strateji olacağını düşünmektedir.

Bağışıklık kronobiyolojisi ile kurulan bağlantı

Sperm hücreleri kadının bağışıklık sistemi açısından tamamen sıradan hücreler değildir. Makale, insanlarda organ nakli reddi gibi bazı bağışıklık olaylarında yaklaşık yedi günlük ritimler bulunduğunu bildiren çalışmalara atıf yapmaktadır.

Bu bağışıklık ritimlerinin bilinen çevresel zaman işaretlerinden bağımsız olabileceği ve bağışıklık sisteminin içsel zaman düzenine bağlı bulunabileceği aktarılmaktadır.

Yazar buradan, spermlerin kadın genital kanalındaki yaklaşık yedi günlük azami yaşam süresinin kadın üreme kanalının içsel bağışıklık kronobiyolojisi tarafından belirlenmiş olabileceği sonucuna ulaşmaktadır.

Ancak makalede kadın genital kanalındaki sperm reddinin günlük olarak ölçüldüğü veya yedi günlük bağışıklık ritminin doğrudan gösterildiği bir araştırma sunulmamaktadır. Organ nakli reddi ritimleriyle sperm yaşam süresi arasındaki bağlantı teorik bir benzetme ve çıkarımdır.

Epididimde sperm olgunlaşması

Sperm hücreleri testiste üretildikten sonra epididim boyunca ilerlerken hareket ve döllenme yeteneği kazanır. Makalede bu geçiş ve olgunlaşma süresinin yaklaşık 2–6 gün olduğu aktarılmaktadır.

Yazar, altı günlük üst sınırın yedinci gün semen ve testosteron örüntüsüyle bağlantılı olabileceğini ve epididimin varsayımsal biyolojik ritimde bir “pacemaker” görevi görüp göremeyeceğini sormaktadır.

Bu olasılık makalede deneysel olarak sınanmamıştır. Epididimin gerçekten yedi günlük ritmi üreten saat olduğu gösterilmemiştir.

Gizli ovulasyon ve evrimsel anlatı

Çalışmanın evrimsel modeline göre kadınlarda ovulasyonun zamanını açıkça gösteren işaretlerin büyük ölçüde gizlenmesi, erkeklerin üreme stratejisini değiştirmiş olabilir.

Ovulasyon zamanı kesin biçimde bilinemediğinde yalnızca ovulasyon sırasında cinsel ilişki kurmak güvenilir bir strateji olmaktan çıkar. Yazar, erkeğin kadın genital kanalında canlı sperm bulunmasını devam ettirecek bir sıklığa uyum göstermiş olabileceğini savunmaktadır.

Günlük cinsel ilişki; enerji ve zaman maliyeti, cinsel tükenme ve sperm depolama sınırları nedeniyle sürdürülebilir olmayabilir. Bunun yerine spermin azami yaşam süresine karşılık gelen yaklaşık haftalık bir aralık, “maksimum” değil “optimum” çözüm olarak evrimleşmiş olabilir.

Yazar bu yaklaşımı “sıfır sperm bakiyesi olmaması” ilkesiyle ifade etmektedir. Buradaki amaç, ovulasyonun hangi gün gerçekleştiği bilinmese bile kadın genital kanalında potansiyel olarak canlı sperm bulunmasını sağlamaktır.

Makalede kör poligami için yüzde 3,6; tek eşlilik içinde ikinci haftanın sonunda yüzde 7,14 ve üçüncü haftanın sonunda yüzde 14,28 gibi olasılık değerleri verilmektedir. Ancak bu yüzdelerin ayrıntılı matematiksel türetimi veya varsayımları metinde gösterilmemiştir. Bu nedenle değerler bağımsız olarak yeniden hesaplanabilecek tamamlanmış bir model oluşturmamaktadır.

Yazarın önerdiği birleşik mekanizma

Makalenin tüm teorik zinciri aşağıdaki biçimde özetlenebilir:

\[ \text{Gizli Ovulasyon} \rightarrow \text{Ovulasyon Zamanındaki Belirsizlik} \rightarrow \text{Genital Kanalda Canlı Sperm Bulundurma İhtiyacı} \]

\[ \text{Yaklaşık 7 Günlük Sperm Yaşamı} + \text{2–6 Günlük Epididim Olgunlaşması} \rightarrow \text{Yaklaşık Haftalık Erkek Ritmi} \]

\[ \text{Erkek Ritmi} \rightarrow \text{Kadında Eşleşen Cinsel Alıcılık} \rightarrow \text{Çiftlerde Ortalama Haftalık Cinsel Sıklık} \]

Bu şema, çalışmanın ileri sürdüğü teorik nedensellik zinciridir. Deneysel olarak doğrulanmış bir fizyolojik yolak değildir.

Neden haftada birden daha sık cinsellik daha fazla iyi oluş getirmeyebilir?

Yazar, haftada birden daha yüksek cinsel sıklığın iyi oluşla daha güçlü ilişki göstermemesini üç olası biyolojik unsurla açıklamaya çalışmaktadır:

• Yedi günden daha kısa perhiz sürelerinde hesaplanan TMNC’nin daha düşük olabilmesi,
• Tekrarlanan cinsel etkinlikten sonra geçici cinsel doygunluk veya tükenme oluşabilmesi,
• Erkeklerde varsayılan haftalık cinsel istek ritminin henüz en yüksek düzeye ulaşmamış olması.

Makale bu mekanizmaların öznel iyi oluşu doğrudan nasıl değiştirdiğini ölçmemiştir. Dolayısıyla bu açıklama da teorinin bir parçasıdır.

Çalışmanın geçmiş açısından önemi

Çalışma, insan cinselliğini açıklayan davranışsal ve sosyal araştırmalarla semen biyolojisi, hormonlar, bağışıklık ritimleri ve evrimsel kuramlar arasında bağlantı kurmaya çalışmaktadır.

Özellikle ortalama cinsel sıklığın neden yaklaşık haftalık olduğu sorusunu doğrudan ele alması, çalışmanın ayırt edici yönüdür. Önceki araştırmalar çoğunlukla cinsellik ile mutluluk arasındaki ilişkinin yönüne odaklanırken bu makale sıklığın zaman aralığını biyolojik olarak açıklamaya çalışmaktadır.

Bugünkü katkısı

Makalenin katkısı doğrulanmış yeni bir biyolojik ritim keşfetmek değil, farklı araştırma alanlarındaki bulguları tek bir sınanabilir hipotez etrafında birleştirmektir.

Yazar özellikle semen kalitesi, ejakülasyon sonrası testosteron değişimi, sperm yaşam süresi ve cinsel davranış sıklığının ortak bir yedi günlük yapı gösterip göstermediğinin doğrudan araştırılmasını önermektedir.

Gelecekte yapılması gereken araştırmalar

Teoriyi doğrulamak veya reddetmek için aşağıdaki türlerde araştırmalar gerekmektedir:

• Aynı erkeklerde ejakülasyon sonrası günlük semen kalitesi ve hormon ölçümleri,
• Testosteron yükselmesi ile bildirilen cinsel istek arasındaki zaman ilişkisi,
• Farklı ejakülasyon zamanlarından sonra yedi günlük örüntünün yeniden başlayıp başlamadığı,
• Kadın genital kanalındaki bağışıklık yanıtının günlük ve haftalık değişimi,
• Sperm yaşam süresi ile lokal bağışıklık göstergeleri arasındaki ilişki,
• Kadınlarda olası haftalık cinsel alıcılık ritminin hormonlar ve davranışla birlikte ölçülmesi,
• Çiftlerde günlük cinsel istek, başlatma, kabul ve hormon düzeylerinin uzunlamasına izlenmesi,
• Kültürel hafta düzeni, çalışma takvimi ve hafta sonu etkilerinin biyolojik ritimlerden ayrıştırılması,
• Farklı yaş, ilişki biçimi, cinsel yönelim ve sağlık durumlarındaki insanların incelenmesi.

Çalışmanın söylediği

• Uzun süreli çiftlerde bildirilen ortalama haftalık cinsel sıklığın biyolojik bir temeli olabileceğini öne sürmektedir.
• Erkeklerde ejakülasyon sonrası yaklaşık yedi günlük bir cinsel istek ritmi bulunabileceğini savunmaktadır.
• Bazı ikincil semen verilerinde TMNC’nin yedinci perhiz gününde en yüksek olduğunu hesaplamaktadır.
• Küçük bir erkek örnekleminde bildirilen yedinci gün testosteron yükselmesini teoriyi destekleyen dolaylı veri olarak yorumlamaktadır.
• Sperm yaşam süresi, bağışıklık kronobiyolojisi ve gizli ovulasyon arasında evrimsel bir bağlantı önermektedir.
• Kadınlarda erkek ritmiyle eşleşen daha zayıf bir cinsel alıcılık ritmi olabileceğini ileri sürmektedir.
• Teorinin eksik bağlantılar içerdiğini ve doğrudan deneylerle doğrulanması veya reddedilmesi gerektiğini kabul etmektedir.

Çalışmanın söylemediği

• Her erkeğin veya kadının kesin olarak yedi günlük bir cinsel istek döngüsüne sahip olduğunu göstermemektedir.
• Haftada bir cinsel ilişkinin bütün bireyler ve çiftler için ideal olduğunu kanıtlamamaktadır.
• Haftada birden sık cinsel ilişkinin zararlı olduğunu göstermemektedir.
• Cinsel sıklığın yalnızca biyoloji tarafından belirlendiğini söylememektedir.
• Kadın genital kanalında yedi günlük bağışıklık ritmini doğrudan ölçmemektedir.
• Testosteron yükselmesinin cinsel isteğin nedeni olduğunu kanıtlamamaktadır.
• Sıçanlardaki cinsel tükenme süresinin insanlarda aynı olduğunu göstermemektedir.
• Teorinin infertilite tedavisinde etkili olduğunu gösteren klinik çalışma sunmamaktadır.
• Haftalık hormon enjeksiyonunun standart tedavinin yerine geçebileceğini kanıtlamamaktadır.
• Teoriye dayanarak tıbbi veya ilişki terapisi önerisi uygulanmasını destekleyen klinik kanıt sunmamaktadır.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Araştırma tasarımı

Teorinin dört biyolojik dayanağı

Başlıca sayısal sonuçlar

• Levitas verilerinden hesaplanan yedinci gün TMNC değeri: 9,45 milyon.
• Aynı tablodaki yedinci gün TMNC/mL değeri: 2,55 milyon/mL.
• Choavaratana verilerinden hesaplanan yedinci gün TMNC değeri: 21,79 milyon.
• Aynı tablodaki yedinci gün TMNC/mL değeri: 6,94 milyon/mL.
• 28 erkekte ejakülasyon günü serum testosteronu: 374 ng/dL.
• Yedinci perhiz günündeki serum testosteronu: 524 ng/dL.
• İkinci ejakülasyondan sonraki yeni döngünün yedinci gününde bildirilen değer: 528 ng/dL.
• Spermin kadın genital kanalında bildirilen azami yaşam süresi: yaklaşık 7 gün.
• Spermin epididimden geçiş ve olgunlaşma süresi: yaklaşık 2–6 gün.

Verilerin yorumlanmasındaki önemli ayrımlar

• TMNC değerleri makalenin yazarı tarafından başka araştırmaların toplulaştırılmış verilerinden hesaplanmıştır.
• Tablolardaki yedinci gün maksimumları, her bireyin yedinci gün en yüksek değere sahip olduğunu göstermez.
• Testosteron araştırması yalnızca 28 erkeği kapsamaktadır.
• Kadınlarda bildirilen haftalık testosteron örüntüsü zayıf veya kısmidir.
• Bağışıklık sistemindeki sirkaseptan ritim kanıtı doğrudan kadın genital kanalı ve sperm reddi üzerinde elde edilmemiştir.
• Hayvanlardaki yedi günlük cinsel toparlanma süresi insanlar için doğrulanmamıştır.
• Cinsel sıklık araştırmaları nüfus ortalamalarını göstermekte, kesin bireysel biyolojik döngüleri ölçmemektedir.

Yazarın belirttiği sınırlılıklar

1. Cinsel ilişki ve mastürbasyon sıklığını frontal beyin süreçleri, sosyal koşullar, ilişki dinamikleri ve çok sayıda dış etken belirleyebilir. Bu nedenle gözlenen sıklık içsel biyolojik ritmi doğrudan yansıtmayabilir.
2. Teori hipotalamus-hipofiz-testis ekseninin rolünü açıklamamaktadır.
3. İnsanlarda bilinen diğer üreme kronobiyolojisi ritimleriyle önerilen haftalık ritim uzlaştırılmamıştır.
4. Teori, eş bağlılığı dışındaki çok çeşitli insan cinsel davranışlarını açıklamamaktadır.
5. Teoriyi doğrudan sınayan tekrar çalışmaları azdır.
6. Mevcut bulgular arasında yüksek düzeyde değişkenlik ve eksik bağlantılar bulunmaktadır.
7. Yedi günlük içsel ritmi üreten biyolojik saat bilinmemektedir.
8. Testosteron yükselmesini ve varsayılan cinsel istek sinyalini taşıyan molekül bilinmemektedir.

Yazarın tartıştığı olası sinyal mekanizmaları

Makalenin sonuç bölümünde epididimin olası bir zamanlayıcı olup olmadığı sorulmaktadır. Ayrıca İnhibin-B, estradiol ve seks hormonu bağlayıcı globulinin ritim içindeki olası rolleri tartışılmaktadır.

Yazar parakrin ve endokrin sinyallerden oluşan bir kompleksin görev yapabileceğini öne sürmektedir. Ancak bu moleküllerin hiçbirinin önerilen haftalık ritmi oluşturduğu veya taşıdığı çalışmada gösterilmemiştir.

İnfertilite tedavisine ilişkin öneri

Yazar, teorinin doğru olması durumunda erkek infertilitesinde kullanılan bazı hormonal tedavilerin varsayımsal haftalık ritme göre zamanlanabileceğini öne sürmektedir. Haftada yaklaşık üç enjeksiyon yerine haftada bir ritimle eşleştirilmiş uygulamanın benzer gebelik başarısı sağlayıp sağlayamayacağını sormaktadır.

Metinde bunun yılda bir milyar doların üzerinde tasarruf sağlayabileceğine ilişkin kaba bir hesaplamadan söz edilmektedir. Ancak ayrıntılı ekonomik model verilmemiştir. Enjeksiyon sıklığını karşılaştıran klinik çalışma, gebelik oranı analizi veya güvenlik değerlendirmesi sunulmamıştır.

Bu öneri klinik tedavi kanıtı değildir ve mevcut tedavilerin değiştirilmesi için kullanılamaz.

Evlilik ve çift terapisine ilişkin öneri

Yazar, teorinin doğrulanması durumunda terapistlerin cinsel yakınlığı artırmaya yönelik tavsiyeleri çiftlerin olası biyolojik ritimleriyle uyumlu hâle getirebileceğini belirtmektedir.

Ancak çalışma çift terapisi yürütmemiş, haftalık zamanlamanın ilişki doyumunu artırdığını deneysel olarak test etmemiş ve bireysel farklılıklara göre uygulanabilir bir protokol geliştirmemiştir.

Öznel iyi oluşa ilişkin öneri

Makale, cinsellik ve mutluluk arasındaki ilişkinin yalnızca davranıştan iyi oluşa doğru ele alınmaması gerektiğini savunmaktadır. Biyolojik ritimlerin hem cinsel davranışı hem de iyi oluş bildirimlerini etkileyebileceği ileri sürülmektedir.

Yazar bu olasılığın sabit nokta ve dinamik denge kuramları gibi iyi oluş modellerini yeniden düşünmeye yol açabileceğini belirtmektedir. Bununla birlikte çalışmada iyi oluş ölçeği uygulanmamış veya biyolojik ritim ile mutluluk birlikte ölçülmemiştir.

Yayın geçmişi ve bilimsel değerlendirme

Yazar, makalenin aynı biçimiyle 15 Ocak 2016’da New England Journal of Medicine dergisine gönderildiğini bildirmektedir. Dergi metni 18 Ocak 2016’da hakem değerlendirmesine göndermeden editoryal aşamada reddetmiştir.

Yazar daha sonra Kim Wallen, Jim Roney ve Allen Wilcox ile hipotez hakkında kişisel e-posta yazışmaları yaptığını belirtmektedir. Bu araştırmacıların hipotezi ilgi çekici buldukları fakat deneysel kanıt bulunmaması nedeniyle şüpheci yaklaştıkları aktarılmaktadır.

Bu yazışmalar hakem değerlendirmesi, bağımsız doğrulama veya bilimsel onay anlamına gelmemektedir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Çalışmanın tam özgün adı:Innate Immune Chronobiology of Woman: The Determinant of Sexual Frequency

Yazar: Avinash Patwardhan, MD, MS

Yazar sıralaması: Tek yazarlı çalışmadır.

Eş birinci yazar: Bulunmamaktadır.

Sorumlu yazar: SSRN kaydında Avinash Patwardhan iletişim yazarı olarak belirtilmektedir.

Kurum: George Mason University, Fairfax, Virginia, ABD.

ORCID: PDF’de ORCID bilgisi bulunmamaktadır.

SSRN kayıt numarası: 7082518

DOI:10.2139/ssrn.7082518

Resmî SSRN bağlantısı:https://ssrn.com/abstract=7082518

SSRN paylaşım tarihi: 13 Temmuz 2026

Çalışmanın özgün hazırlanma dönemi: Literatür taraması Kasım 2015’e kadar olan yayınları kapsamaktadır. Metin, Ocak 2016’da bir dergiye gönderilmiştir.

Dergi: Yayımlanmış veya kabul edilmiş akademik dergi belirtilmemiştir.

Özgün yayınevi: Akademik dergi yayınevi bulunmamaktadır. Çalışma SSRN ön baskı platformunda paylaşılmıştır.

Kaynak türü: Teorik hipotez makalesi, disiplinler arası literatür araştırması ve ikincil veri hesaplaması.

Hakemlik durumu: Bu çalışma hakem değerlendirmesinden geçmemiş bir ön baskıdır. SSRN kaydında “Under Review” olarak gösterilmektedir. Sonuçları bu sınırlılık dikkate alınarak okunmalıdır.

Önceki dergi değerlendirmesi: Yazarın açıklamasına göre makale 2016’da New England Journal of Medicine dergisine sunulmuş, ancak hakem incelemesine gönderilmeden editoryal aşamada reddedilmiştir.

Hazırlama yöntemi: Bu Türkçe makale yüklenen 20 sayfalık PDF’nin tamamına dayanılarak hazırlanmıştır. Giriş, yöntem, teorik önermeler, semen tabloları, testosteron tablosu, evrimsel tartışma, sınırlılıklar, olası uygulamalar ve kaynakça birlikte değerlendirilmiştir.

Tablo incelemesi: PDF’nin 5. ve 6. sayfalarındaki semen tabloları ile 7–8. sayfalardaki testosteron tablosu görüntü olarak da okunmuştur. Tablolardaki sayısal değerler birimleri korunarak aktarılmıştır.

Bilimsel kapsam: PDF dışında yeni biyolojik veya klinik bulgu eklenmemiştir. Dış kontrol yalnızca yazar, DOI, SSRN kaydı ve yayın durumu gibi bibliyografik bilgileri doğrulamak amacıyla yapılmıştır.

Temel sınırlılık: Makale haftalık cinsel istek ritmini doğrudan test etmemektedir. Önerilen mekanizma farklı araştırmalardan alınan dolaylı bulguların teorik olarak birleştirilmesine dayanmaktadır. Kadın genital kanalındaki bağışıklık ritmi, erkekteki varsayılan biyolojik saat ve çiftler arasındaki eşleşmiş ritim deneysel olarak gösterilmemiştir.

Klinik uyarı: Çalışma bir tedavi protokolü değildir. İnfertilite tedavisi, hormon kullanımı, enjeksiyon sıklığı, cinsel sıklık veya çift terapisine ilişkin kararlar bu teorik makaleye dayanılarak değiştirilmemelidir.