Bu çalışma, FREEDAM (FREE from DAMage) teknolojisinin tam ölçekli olarak uygulandığı DREAMERS C3 çelik binasının gerçek dinamik davranışını, yapay titreşim uygulanmadan yalnızca çevresel titreşimler kullanılarak deneysel olarak incelemektedir. Araştırmacılar binayı iki farklı yapım aşamasında yüksek hassasiyetli geniş bantlı mekanik sismometrelerle izlemiş, doğrudan yer değiştirme kayıtlarını Operasyonel Modal Analiz (Operational Modal Analysis, OMA) ve kovaryans tabanlı Stokastik Altuzay Tanımlama (SSI-COV) ile analiz etmiş ve deneysel sonuçları SAP2000 sonlu eleman modeliyle karşılaştırmıştır. Her iki kampanyada 35 titreşim modu tanımlanmış; özellikle temel modlarda deneysel ve sayısal sonuçların iyi uyuştuğu, buna karşılık cepheler, bölmeler, bitişler ve mekanik sistemler gibi yapısal olmayan bileşenlerin eklenmesinin doğal frekansları ve sönüm oranlarını belirgin biçimde değiştirdiği görülmüştür.

Çalışma 2026 tarihli bir preprint olarak kayıtlıdır ve hakemli dergi yayını olduğu doğrulanmamıştır. Ayrıca deneyler yıkıcı deprem hareketi altında yapılmamıştır; ölçümler rüzgâr, mikro-titreşimler ve insan etkinliği gibi ortam kaynaklarının oluşturduğu düşük genlikli titreşimlere dayanmaktadır. Dolayısıyla çalışma FREEDAM birleşimlerinin gerçek bir deprem sırasında hasarsız kalacağını doğrudan deneysel olarak kanıtlamamakta; yapının mevcut düşük genlikli dinamik özelliklerinin tasarım ve sonlu eleman modeliyle ne ölçüde uyumlu olduğunu araştırmaktadır.

En dikkat çekici bulgulardan biri yapım aşamasının temel titreşim frekanslarına etkisidir. İlk ölçüm kampanyasında ilk üç deneysel doğal frekans sırasıyla 1,783 Hz, 1,959 Hz ve 2,442 Hz iken, yapı neredeyse tamamlandıktan sonra bunlar 1,199 Hz, 1,695 Hz ve 2,119 Hz düzeylerine kaymıştır. Araştırmacılar özellikle temel frekanslardaki düşüşü cepheler, iç bölmeler, kaplamalar ve tesisatlar nedeniyle yapıya eklenen dağıtılmış kütleyle ilişkilendirmektedir.

Araştırmanın temel sorusu nedir?

Çalışmanın temel sorusu, sayısal tasarım ve laboratuvar çalışmalarıyla öngörülen yenilikçi düşük hasarlı bir çelik yapının gerçek ölçekte inşa edildiğinde hangi dinamik özellikleri sergilediğidir. Araştırmacılar özellikle iki noktaya odaklanmaktadır: FREEDAM bağlantılarıyla inşa edilmiş gerçek bir binada ortam titreşimlerinden güvenilir modal özellikler çıkarılıp çıkarılamayacağı ve yapının tamamlanması sırasında eklenen yapısal olmayan bileşenlerin doğal frekanslarla sönüm üzerindeki etkisinin ölçülebilir olup olmadığı.

Bu ayrım önemlidir; çünkü bir yapının sonlu eleman modelinde tanımlanan dinamik davranışı ile gerçek binanın davranışı aynı olmak zorunda değildir. Sınır koşulları, yapım aşaması, cepheler, bölme duvarları, tesisatlar, merdiven ve diğer yerel alt sistemler gerçek yapının kütle, rijitlik ve enerji sönümleme özelliklerini değiştirebilir.

FREEDAM sistemi nedir?

DREAMERS C3 binası üç katlı bir çelik yapıdır. Deprem yüklerini taşıyan çevre moment çerçevelerinde FREEDAM kiriş-kolon bağlantıları kullanılmaktadır. Bu bağlantılar, sismik enerjinin ana taşıyıcı elemanlarda yoğun plastik hasar meydana getirmesi yerine sürtünme elemanlarındaki kontrollü kayma yoluyla dağıtılmasını amaçlamaktadır.

Araştırmacıların tasarım yaklaşımına göre sürtünmeli elemanların kontrollü biçimde kayması kararlı histeretik çevrimler oluştururken ana kiriş ve kolonların korunması hedeflenmektedir. Bağlantıların bir başka tasarım amacı, deprem sonrasında sürtünme bileşenlerinin ana taşıyıcı sisteme kapsamlı müdahale edilmeden değiştirilebilmesidir. Bununla birlikte bu araştırma, söz konusu mekanizmayı yıkıcı deprem yüklemesiyle sınamamaktadır.

Çalışmadaki bina fotoğrafı tamamlanmış C3 demonstratörünü gösterirken, ayrı bağlantı fotoğrafında kiriş-kolon birleşimindeki sürtünme sönümleyici açık biçimde görülmektedir. Böylece deneysel modal izlemenin yalnızca teorik bir çerçeve üzerinde değil, gerçek ölçekte inşa edilmiş bir yapı üzerinde gerçekleştirildiği ortaya konmaktadır.

Neden klasik ivmeölçer yerine mekanik sismometre kullanıldı?

Araştırmanın önemli metodolojik yönlerinden biri, yapının düşük genlikli titreşimlerinin doğrudan yer değiştirme üzerinden ölçülmesidir. Geleneksel yapısal izleme uygulamalarında ivmeölçerler yaygın olarak kullanılmasına rağmen, düşük frekanslı ve çok küçük genlikli hareketlerin yer değiştirmeye dönüştürülmesi sayısal integrasyon gerektirebilir. Araştırmacılar bunun düşük frekans sürüklenmesi, kümülatif hata ve gürültü büyütme sorunları oluşturabileceğini vurgulamaktadır.

Bu nedenle çalışmada Advanced Scientific Sensors and Systems tarafından geliştirilen SE-10HL yüksek hassasiyetli geniş bantlı yatay monolitik mekanik sismometre kullanılmıştır. Sensör GK19A – class EB-100 mekanik osilatörüne ve Watt bağlantısı (Watt’s linkage) mimarisine dayanmaktadır.

İç okuma sistemi, atalet kütlesinin göreli hareketini elektrik sinyaline dönüştüren MHR-010 doğrusal değişken diferansiyel transformatör (Linear Variable Differential Transducer, LVDT) kullanmaktadır.

• 3,5–100 Hz aralığında spektral hassasiyet: 10⁻⁸ m/√Hz'den daha iyi
• Düz frekans cevabı: DC–100 Hz
• Nominal doğal frekans: 3,80 Hz ± %10
• Ölçülebilir kütle yer değiştirmesi: ±0,8 mm
• Diferansiyel çıkış: ±10 V
• Besleme: ±18 V ile ±30 V
• Yaklaşık boyutlar: 200 × 80 × 110 mm
• Yaklaşık kütle: 1,75 kg
• Çalışma sıcaklığı: −40 °C ile 85 °C

Makale piezoelektrik ivmeölçerlerin yaklaşık frekans çalışma aralığını da zaman sabiti ve doğal frekans üzerinden şu şekilde ifade etmektedir:

\[ 3/\tau \; \text{ile} \; \omega_n/5 \]

Burada τ sensörün zaman sabitini, ω_n ise doğal frekansını temsil etmektedir. İfade, kullanılabilir yüksek frekans sınırının sensörün mekanik rezonans özellikleriyle sınırlandığını açıklamak için verilmiştir.

Veri nasıl toplandı?

Sismometreler bağımsız çalışabilen modüler bir izleme sistemine bağlanmıştır. Veri toplama için 24 bit National Instruments FieldDAQ FD-11603 kullanılmış; sistem sekiz galvanik olarak yalıtılmış analog giriş kanalında eşzamanlı örnekleme sağlamıştır. Donanımın azami örnekleme kapasitesi 102,4 kSample/s olarak belirtilirken, çalışma verileri 5 kHz'e düşürülerek işlenmiştir.

Birinci kampanya 12 Ekim 2024'te gerçekleştirilmiştir. Bu sırada çelik taşıyıcı sistem, Cofradal kompozit döşemeler, beton üst tabaka, çatı beton parapetleri ve merdivenlerin beton kısımları bulunmakla birlikte mimari bitişler, cepheler ve diğer ana yapısal olmayan bileşenler henüz tamamlanmamıştı.

İkinci kampanya 7 Haziran 2025'te gerçekleştirilmiştir. Yapı bu aşamada kuzey cephesindeki bazı güneş kırıcılar dışında neredeyse tamamlanmış; cepheler, iç bölmeler, tesisatlar ve başlıca yapısal olmayan bileşenler eklenmişti.

İlk kampanyadaki kayıt süresi 80 dakika, ikinci kampanyadaki kayıt süresi ise 120 dakikadır.

Sensörler binanın neresine yerleştirildi?

Ana ölçüm düzeninde birinci kat döşemesinde üç çift hâlinde altı sensör kullanılmıştır. Sensör çiftleri kat planının çapraz bölgelerine ve kolonların yakınına yerleştirilmiştir. Tek numaralı kanallar CH1, CH3 ve CH5 binanın kısa, yani enine doğrultusunu; çift numaralı CH2, CH4 ve CH6 ise uzunlamasına doğrultuyu izlemiştir.

Çalışmadaki ilk kampanya planı, üç sensör çiftinin ana çelik yapının farklı noktalarından iki yatay doğrultuyu birlikte örneklediğini göstermektedir. İkinci kampanyada aynı ana düzen korunmuş ve merdiven-asansör çekirdeğinin ara sahanlığına ek bir sensör çifti yerleştirilmiştir. Bu ek ölçüm, ana yapıdan sismik derzle ayrılan merdiven sistemindeki olası yerel rezonansları ve ikincil dinamik davranışı incelemek amacıyla yapılmıştır.

Sinyaller nasıl işlendi?

Sismometrelerin analog çıkışı yer değiştirmeyle orantılıdır. Ham sinyaller önce cihazın kendi dinamik etkisini kaldırmak amacıyla dekonvolüsyon işleminden geçirilmiş, analizlerin devamı MATLAB ortamında yürütülmüştür.

Zaman geçmişleri doğrudan incelendikten sonra kayıtlar Hızlı Fourier Dönüşümü (Fast Fourier Transform, FFT) ile frekans alanına aktarılmıştır. Hanning pencereleme ve sıfır doldurma gibi işlemler, frekans çözünürlüğünü iyileştirmek ve spektral sızıntıyı azaltmak amacıyla kullanılmıştır.

Yer değiştirme grafiklerinde ölçülen hareketlerin yaklaşık 10⁻⁶ metre mertebesinde olduğu görülmektedir. Birinci kampanyanın kayıtlarında çeşitli zamanlarda daha belirgin geçici titreşim paketleri bulunurken, ikinci kampanya kayıtları genel olarak daha sürekli düşük genlikli bir titreşim görünümü sergilemektedir. Bu gözlemler tek başına bir hasar göstergesi değildir; çalışmada modal tanımlama için kullanılan ortam titreşiminin karakterini göstermektedir.

Operasyonel Modal Analiz nasıl yapıldı?

Kontrollü bir kuvvet uygulanmadığı için araştırmacılar Operasyonel Modal Analiz kullanmıştır. OMA, giriş kuvvetini ölçmek yerine yalnızca yapının rüzgâr, mikro-titreşim ve insan etkinliği gibi çevresel kaynaklara verdiği cevaptan modal özellikleri çıkarmaya çalışır.

Temel tanımlama yöntemi Covariance-driven Stochastic Subspace Identification (SSI-COV) olmuştur. Yöntemde çıktı kovaryans matrislerinden blok Hankel matrisi oluşturulmakta, Tekil Değer Ayrışımı (Singular Value Decomposition, SVD) ile stokastik sistem modeli çıkarılmakta ve sistem kutuplarından doğal frekanslarla sönüm oranları belirlenmektedir.

Çalışma ayrıca tanımlanan mod şekillerinin benzerliğini değerlendirmek üzere Modal Assurance Criterion (MAC) analizi yapıldığını belirtmektedir. Bununla birlikte sonuçlar bölümünde ayrıntılı bir MAC matrisi veya tüm modlara ait sayısal MAC değerleri sunulmamıştır. Bu nedenle MAC sonuçları için metinde bulunmayan sayısal değerler üretilemez.

35 titreşim modu ne gösterdi?

Her iki kampanyada 35 mod tanımlanmıştır. Metin analiz bandını yaklaşık 1,1–20 Hz olarak tanımlamaktadır. Tablo 1'de raporlanan en düşük ve en yüksek değerler ise ilk kampanyada 1,783–15,460 Hz, ikinci kampanyada 1,199–17,408 Hz aralığındadır.

En düşük frekanslı modlar binanın küresel yatay titreşim davranışıyla ilişkilendirilmektedir. Daha yüksek frekanslı modların ise yerel eğilme hareketleri, döşeme davranışı, burulma ve bazı yapısal olmayan veya ayrık alt sistemlerle ilişkili olabileceği belirtilmektedir.

İlk üç temel frekansın ikinci kampanyada daha düşük değerlere kayması, araştırmacılar tarafından yapı tamamlanırken eklenen kütleyle tutarlı bir sonuç olarak yorumlanmaktadır. Ancak çalışma tek tek cephe, bölme, tesisat veya başka bir bileşenin bu değişimin ne kadarından sorumlu olduğunu ayırmamaktadır.

Sönüm neden değişti?

Çıplak çelik yapıda sönüm oranlarının genel olarak çok düşük olduğu görülmektedir. Birinci kampanyada çoğu tanımlanan mod için değerler yaklaşık %0,01–%0,26 aralığındadır; ikinci moddaki %1,43 değer bunun önemli bir istisnasıdır.

İkinci kampanyada özellikle temel modun sönümü %4,3'e yükselmiştir. Araştırmacılar bu artışın cephe, bölmeler, bitiş elemanları ve bunların birleşim yüzeylerinin ek enerji dağıtma mekanizmaları oluşturmasıyla tutarlı olduğunu belirtmektedir. Ancak deney düzeneği her bileşenin sönüme katkısını ayrı ayrı ölçmediği için “hangi yapı elemanı sönümü ne kadar artırdı?” sorusu bu çalışmadan cevaplanamaz.

Sonlu eleman modeli deneyle ne kadar uyuştu?

Sayısal analiz SAP2000 sürüm 24.0.0 ile gerçekleştirilmiştir. Kiriş ve kolonlar beam-column elemanlarla, döşemeler gerçek kompozit döşeme kalınlığını dikkate alan shell elemanlarla modellenmiştir. Kat düzleminde rijit diyafram yaklaşımı kullanılmış, açıklıkların ve merdiven boşluğunun konumu modele dâhil edilmiştir.

Modelde çeliğin elastisite modülü 210.000 MPa, çeliğin birim ağırlığı 77 kN/m³ ve betonun birim ağırlığı 25 kN/m³ olarak tanımlanmıştır. Çatı beton parapetleri için 4,5 kN/m çizgisel yük uygulanmıştır.

İkinci kampanya modeline ayrıca yapısal olmayan kalıcı yükler eklenmiştir. Çalışmada iç bitişler ve bölme duvarları için 1,85 ve 2,20 kN/m²; güneş kırıcı sistem için 0,15 kN/m²; çatıdaki güneş panelleri için 0,10 kN/m²; ağır mekanik sistemler için 0,75 kN/m² ve dış duvarlar için 4,5 kN/m çizgisel yük değerleri verilmektedir.

İlk kampanyanın FEM sonuçlarında birinci mod enine öteleme, ikinci mod boyuna öteleme ve üçüncü mod burulma davranışı göstermektedir. İkinci kampanyada eklenen kütlelere rağmen bu temel mod tiplerinin değişmediği belirtilmektedir.

İlk kampanyada temel mod için fark %1'in altında kalmıştır. Çalışmada ilk kampanya için en büyük sapmanın yaklaşık %5, ikinci kampanyada ise yaklaşık %9,5 olduğu belirtilmektedir. Buna rağmen araştırmacılar yapısal analiz açısından temel düşük frekans modlarının yüksek doğrulukla yakalandığını vurgulamaktadır.

Neden deneyde görülen her mod FEM modelinde yok?

Deneysel modal analiz ile sonlu eleman modeli aynı fiziksel bilgiyi ölçmemektedir. OMA, gerçek yapının çevresel titreşim altındaki tüm cevabını kaydeder; buna yerel alt sistemler, yapısal olmayan elemanlar ve çevresel uyarımlar da katkıda bulunabilir. SAP2000 modeli ise tanımlanmış yapı geometrisi, malzeme parametreleri ve sınır koşulları üzerinden idealize edilmiş yapısal modları hesaplamaktadır.

Bu nedenle deneysel spektrumda görülen tüm 35 modun sayısal modelde bire bir karşılığı bulunmaması araştırmacılar tarafından yöntemin doğasıyla ilişkilendirilmektedir. Bu durum aynı zamanda yüksek frekanslı modların yorumlanmasında daha dikkatli olunması gerektiğini göstermektedir.

Çalışmanın desteklediği sonuçlar

• Yüksek hassasiyetli mekanik sismometrelerle ortam titreşimlerinden tam ölçekli bir çelik yapının çok sayıda modal özelliği çıkarılabilmiştir.
• C3 binasının doğal frekansları ve sönüm oranları yapım aşaması değiştikçe değişmiştir.
• Yapısal olmayan bileşenlerin eklenmesiyle temel frekansların azalması ve bazı sönüm oranlarının artması gözlenmiştir.
• SAP2000 modeli özellikle temel modlarda deneysel sonuçlarla iyi uyum göstermiştir.
• Doğrudan yer değiştirme temelli output-only izleme, yapay titreşim uygulanmadan gerçek ölçekte modal tanımlama yapılabileceğini göstermiştir.

Çalışma neyi kanıtlamamaktadır?

• Çalışma FREEDAM binasının yıkıcı bir deprem sırasında kesinlikle hasarsız kalacağını deneysel olarak göstermemektedir.
• Sürtünmeli bağlantılar bu çalışmada gerçek deprem yükü altında çevrimsel hasar testiyle sınanmamıştır.
• İki ölçüm kampanyası sürekli yapısal sağlık izleme anlamına gelmemektedir.
• Sönüm değişiminin hangi yapısal olmayan elemandan ne ölçüde kaynaklandığı ayrı ayrı belirlenmemiştir.
• Yüksek frekanslı tüm deneysel modların FEM modeliyle bire bir eşleştirildiği gösterilmemiştir.
• Sınırlı sensör yerleşimi nedeniyle yapının bütün katlarındaki tam üç boyutlu mod şekli doğrudan ölçülmemiştir.

Çalışmanın bilimsel önemi nedir?

Araştırmanın temel katkısı yalnızca yeni bir sensör kullanılması değildir. Asıl katkı, yenilikçi düşük hasarlı bir çelik yapının gerçek ölçekteki davranışının iki farklı yapım durumunda ölçülmesi ve aynı binanın sayısal modeliyle karşılaştırılmasıdır.

Sonuçlar bir binanın modal özelliklerinin yalnızca taşıyıcı sistemin değişmez bir özelliği olarak görülmemesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Cephe, bölme, bitiş ve tesisatların eklenmesiyle gerçek yapının kütle ve sönüm özellikleri değiştiğinden, bir yapı yapım sırasında veya kullanım ömrü boyunca değiştirildiğinde modal referans değerleri de değişebilir.

Araştırmacılar bu nedenle tam ölçekli doğrulamanın tek bir ölçüm olarak değil, yapının farklı aşamalarını dikkate alan tekrarlı bir süreç olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşmaktadır.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Deneysel çalışma düzeni

• Yapı: University of Salerno kampüsündeki üç katlı DREAMERS C3 çelik demonstratör bina.
• Yapısal sistem: FREEDAM sürtünmeli kiriş-kolon bağlantılarına sahip çevre moment çerçeveleri.
• Birinci kampanya: 12 Ekim 2024.
• İkinci kampanya: 7 Haziran 2025.
• Uyarım: Yalnızca ortam titreşimi; yapay kuvvet uygulanmadı.
• Birinci kayıt süresi: 80 dakika.
• İkinci kayıt süresi: 120 dakika.
• Ana sensör sayısı: Birinci kat seviyesinde üç çift hâlinde altı yatay sismometre.
• İkinci kampanya ek ölçümü: Merdiven-asansör gövdesinin ara sahanlığında ilave sensör çifti.

Ölçüm ve veri işleme zinciri

1. SE-10HL mekanik sismometrelerle doğrudan yer değiştirmeye bağlı analog sinyal kaydedildi.
2. 24 bit National Instruments FieldDAQ FD-11603 ile eşzamanlı çok kanallı veri toplandı.
3. Sinyaller 5 kHz'e düşürüldü.
4. Cihaz cevabını kaldırmak için dekonvolüsyon uygulandı.
5. Zaman alanı kayıtları incelendi.
6. FFT ile frekans alanı analizi gerçekleştirildi.
7. Hanning pencereleme ve zero-padding kullanıldı.
8. SSI-COV ile doğal frekans, sönüm ve modal davranış tanımlandı.
9. Deneysel sonuçlar SAP2000 sonlu eleman modeliyle karşılaştırıldı.

Temel sayısal bulgular

Bu tablo, çalışmanın en önemli sonucunu özetlemektedir: aynı taşıyıcı sistem yapım sürecinin iki farklı aşamasında farklı modal parametreler göstermektedir. Dolayısıyla bir yapının doğal frekans veya sönüm değerinin yorumlanmasında binanın ölçüm anındaki gerçek fiziksel durumunun bilinmesi gerekmektedir.

Çalışmanın güçlü yönleri

• Laboratuvar numunesi yerine gerçek ölçekli bir bina üzerinde çalışılmıştır.
• Aynı yapı iki farklı yapım aşamasında tekrar ölçülmüştür.
• Yapay titreşim uygulanmadan doğrudan yer değiştirme ölçümü gerçekleştirilmiştir.
• Deneysel OMA sonuçları bağımsız bir SAP2000 modeliyle karşılaştırılmıştır.
• Hem düşük frekanslı küresel modlar hem de daha yüksek frekanslı modal içerik tanımlanmıştır.

Çalışmanın sınırlılıkları

Araştırmacılar üç temel sınırlılığı açık biçimde belirtmektedir: yalnızca iki ayrı zamanda ölçüm yapılması, ana sensörlerin tek kat seviyesinde yoğunlaşması ve sayısal modelin idealize edilmiş yapısı. Sürekli izleme yapılmadığından sıcaklık, kullanım, mevsimsel çevre koşulları veya zaman içindeki başka değişimlerin modal özelliklere katkısı bu veriyle ayrıştırılamamaktadır.

Ayrıca yapısal olmayan elemanların etkisi toplam yapı davranışı üzerinden gözlenmiştir. Cephe, iç bölme, mekanik sistem veya başka bir bileşenin frekans ve sönüm değişimine ayrı ayrı katkısı belirlenmemiştir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Özgün çalışma adı: Experimental verification of expected dynamic properties of an innovative steel building through a high-sensitivity broadband output-only monitoring

Yazarlar: Fabrizio Barone, Marco Casazza, Rosario Montuori, Elide Nastri, Vincenzo Piluso

Eş birinci yazar: Çalışmada eş birinci yazarlık bilgisi belirtilmemiştir.

Sorumlu yazar: Marco Casazza

DOI: 10.2139/ssrn.7191582

Yayın platformu: SSRN, Abstract 7191582

Yayın yılı: 2026

Dergi: Yüklenen sürüm ve doğrulanan SSRN kaydı üzerinden hakemli bir dergi adı doğrulanmamıştır.

Özgün yayınevi: Ayrı bir özgün yayınevi bilgisi doğrulanamamıştır.

Kaynak türü: Araştırma preprinti; tam ölçekli deneysel yapısal izleme ve sonlu eleman modellemesi çalışması.

Hakemlik durumu: Mevcut sürüm preprint olarak kayıtlıdır; hakemli dergi yayını olduğu doğrulanmamıştır. Sonuçlar bu sınırlılık dikkate alınarak değerlendirilmelidir.

Proje: DREAMERS – “Design REsearch implementation, And Monitoring of Emerging technologies for a new generation of Resilient Steel structures”, RFCS Project ID 101034015.

Bu Verianla içeriği yüklenen çalışmanın metni, tabloları, grafik ve şekilleri esas alınarak hazırlanmıştır. Bilimsel bulgulara dış kaynaklardan yeni deneysel sonuç eklenmemiştir. Dış doğrulama yalnızca çalışma kimliği, SSRN kaydı, DOI ve yazarların kurumsal bağlantılarının kontrolü amacıyla kullanılmıştır.

Çalışmanın sonuçları ortam titreşimleri altında gerçekleştirilen output-only modal tanımlamaya dayanmaktadır. Çalışma gerçek veya simüle edilmiş yıkıcı deprem yüklemesi gerçekleştirmemekte ve FREEDAM sisteminin şiddetli bir depremde hasarsız performansını bu deneyler üzerinden doğrudan kanıtlamamaktadır. İki kesikli ölçüm kampanyası, tek kat ağırlıklı sensör yerleşimi, yapısal olmayan bileşenlerin tek tek etkilerinin ayrıştırılmamış olması ve sonlu eleman modelinin idealizasyonları temel yöntemsel sınırlılıklardır.