Araştırmacıların temel sonucu, secp256k1 üzerindeki 256 bit Eliptik Eğri Ayrık Logaritma Problemini çözmek için iki farklı kaynak-optimizasyon seçeneğinin mümkün olduğudur. Birinci yaklaşım yaklaşık 1200 mantıksal kübit ve 90 milyon Toffoli kapısı, ikinci yaklaşım ise yaklaşık 1450 mantıksal kübit ve 70 milyon Toffoli kapısı gerektirmektedir. Yazarların standartlaştırılmış süperiletken mimari varsayımlarına göre bu hesaplamaların fiziksel hata oranı 10⁻³ olan, düzlemsel ve derece-dört bağlantılı bir sistemde 500.000'den az fiziksel kübitle gerçekleştirilebileceği tahmin edilmektedir.

10 mikrosaniyelik kontrol sistemi tepki süresi ve Toffoli başına %50 ek yük varsayımı altında tam devrelerin yaklaşık 23 veya 18 dakikada çalışabileceği hesaplanmıştır. Protokole özgü hesaplamanın ilk yarısının önceden hazırlanabildiği “primed” senaryoda, açık anahtar öğrenildikten sonraki süre yaklaşık 12 veya 9 dakikaya inmektedir. Yazarlar bu nedenle hızlı saatli bir kriptografik kuantum bilgisayarın Bitcoin'in yaklaşık 10 dakikalık ortalama blok süresiyle rekabet edebilecek düzeye ulaşabileceğini savunmaktadır.

Bu sonuç, bugün çalışan kuantum bilgisayarların Bitcoin özel anahtarlarını kırabildiği anlamına gelmez. Fiziksel kübit sayısı ve dakika cinsinden süreler; henüz bu ölçekte gerçekleştirilmemiş hata düzeltmeli kuantum donanımının gelecekteki büyütülmüş sürümüne ilişkin mühendislik varsayımlarına dayanmaktadır. Çalışmanın güçlü yanı, saldırı devrelerini yayımlamadan kaynak iddialarını sınamak amacıyla sıfır bilgi kanıtı sağlamasıdır.

Türkiye açısından çalışma yalnız kripto para yatırımcılarını ilgilendiren bir konu olarak görülmemelidir. Eliptik eğri kriptografisi dijital imzalar, kimlik doğrulama, yazılım bütünlüğü ve çeşitli dijital altyapılarda kullanılan daha geniş bir güvenlik ailesinin parçasıdır. Bununla birlikte bu çalışma doğrudan Türkiye'deki bankaların, kamu sistemlerinin veya kripto varlık hizmet sağlayıcılarının kuantum hazırlık düzeyini ölçmemektedir; Türkiye'ye özgü operasyonel veya düzenleyici sonuçlar bu kaynaktan tek başına çıkarılamaz.

Asıl kırılmak istenen matematiksel problem nedir?

Bitcoin ve birçok başka blokzincir dijital imza güvenliğinde Eliptik Eğri Ayrık Logaritma Probleminin, yani ECDLP'nin klasik bilgisayarlar için pratik olarak çözülemez olmasına dayanır. Kullanıcı özel anahtarıyla bir açık anahtar üretir; klasik saldırganın açık anahtardan özel anahtarı geri hesaplamasının gerçekçi sürede mümkün olmadığı varsayılır.

Shor algoritması yeterince büyük ve hata düzeltmeli bir kuantum bilgisayar üzerinde bu varsayımı değiştirir. Çalışmanın analiz ettiği secp256k1 eğrisi Bitcoin'in dijital imza sisteminde ve Ethereum'un hesap katmanındaki ECDSA kullanımında merkezi öneme sahiptir.

Yeni kuantum kaynak tahmini ne kadar?

Yazarlar iki farklı devre tasarımını raporlamaktadır. Biri mantıksal kübit sayısını, diğeri Toffoli kapı sayısını azaltmaya odaklanır:

Çalışmanın Şekil 1'i bu iki noktayı önceki ECDLP kaynak tahminleriyle birlikte mantıksal kübit ve Toffoli kapısı eksenlerinde karşılaştırmaktadır. Araştırmacılar özellikle uzay-zaman hacminde tek bir ECDLP örneği için önceki en verimli çalışmalara göre yaklaşık bir mertebelik iyileşme bildirmektedir.

500.000 fiziksel kübit ne anlama geliyor?

Mantıksal kübitler hata düzeltme ile korunmuş hesaplama birimleridir ve gerçek donanımda her mantıksal kübit çok sayıda fiziksel kübit gerektirir. Çalışmanın fiziksel kaynak tahmini; 10⁻³ fiziksel hata oranı, yüzey kodu benzeri hata düzeltme ve yoğun mantıksal kübit depolama düzenleri varsayılarak elde edilmiştir.

Bu varsayımlar altında araştırmacılar tam ECDLP hesaplamasının yarım milyonun altında fiziksel kübitle mümkün olabileceğini hesaplamaktadır. Daha agresif qLDPC bağlantı varsayımlarında sayı teorik olarak yaklaşık yüz bin kübit düzeylerine yaklaşabilmektedir; ancak yazarlar bu mimarilerin gerekli yüksek dereceli ve yerel olmayan bağlantılarının henüz gerçek süperiletken donanımda gösterilmediğini vurgulamaktadır.

Hızlı saatli ve yavaş saatli kuantum bilgisayar ayrımı

Çalışmanın önemli kavramsal katkılarından biri yalnız “kaç kübit gerekiyor?” sorusuna bakmaması, kuantum mimarisinin gerçek işlem hızını da risk sınıflandırmasına dahil etmesidir.

Hızlı saatli CRQC kategorisine süperiletken, fotonik ve silikon spin kübit mimarileri dahil edilmektedir. Bunların kısa temel kapı ve hata düzeltme çevrimleri nedeniyle dakikalar düzeyindeki saldırıları destekleyebileceği öngörülmektedir.

Yavaş saatli CRQC kategorisinde nötr atom ve iyon tuzağı mimarileri ele alınmaktadır. Çalışmaya göre bu sistemlerin ilk kuşakları aynı ECDLP problemini çözebilse bile aktif bir işlemin blokzincire eklenmesinden önce özel anahtarı çıkaracak kadar hızlı olmayabilir.

Üç farklı kuantum saldırı sınıfı

Araştırmacılar tehdidi üç operasyonel sınıfa ayırmaktadır:

• On-spend: Açık anahtarın işlem sırasında görünür hale gelmesinden, işlemin zincire kesin biçimde eklenmesine kadar olan kısa zaman penceresini hedefleyen saldırı.
• At-rest: Açık anahtarı uzun süre açıkta kalan hesap, adres veya varlıklara karşı zaman baskısı düşük saldırı.
• On-setup: Sabit kriptografik protokol parametrelerinin bir kez kuantum bilgisayarla çözülmesi sonucunda daha sonra klasik bilgisayarlarla tekrar kullanılabilecek bir açık üretilmesi.

Bu ayrım önemlidir; çünkü ilk CRQC'nin mimarisi hangi risklerin önce uygulanabilir hale geleceğini belirleyebilir.

Bitcoin'de en kritik risk nerede?

Bitcoin'deki kuantum riskinin temelinde özel anahtarın açık anahtardan hesaplanabilmesi bulunur. Ancak bütün Bitcoin çıktı türleri açık anahtarı aynı şekilde ortaya çıkarmaz.

P2PK ve P2TR gibi yapılarda açık anahtar doğrudan zincirde görülebilir ve bu nedenle uzun süreli at-rest saldırı yüzeyi oluşur. P2PKH ve P2WPKH gibi yapılarda ise henüz kullanılmamış açık anahtar bir hash değerinin arkasında saklanabilir; fakat harcama sırasında açık anahtar görünür hale geldiği için hızlı bir CRQC karşısında on-spend riski devam eder.

Çalışmanın Şekil 5'teki zincir verisi analizi yazım tarihinde yaklaşık 6,9 milyon BTC'nin açık veya yeniden kullanılmış anahtarlar nedeniyle at-rest saldırı riski taşıyan kategorilerde olduğunu tahmin etmektedir. Şekil 7 yalnız en büyük 100.000 savunmasız adresi ele aldığında toplam yaklaşık 6,7 milyon BTC göstermektedir. Bu iki sayı farklı veri kapsamlarından gelmektedir ve birbirinin doğrudan alternatifi değildir.

Yaklaşık dokuz dakikalık saldırı Bitcoin'de ne ifade ediyor?

Çalışmanın Şekil 6'sı Bitcoin'in blok üretim zamanının sabit olmadığını özellikle hesaba katmaktadır. Ortalama süre yaklaşık 10 dakika olsa da blok gelişleri stokastiktir. Yazarların yaklaşık dokuz dakikalık özel anahtar çıkarma varsayımı ve saldırgan lehine belirli koşullar altında hesapladığı on-spend başarı olasılığı Bitcoin için %41'in biraz altındadır.

Aynı varsayımlar altında daha kısa blok süreleri saldırıyı belirgin biçimde zorlaştırmaktadır. Kaynak, Litecoin için olasılığı %3'ün altında, 75 saniyelik Zcash blok süresi için 1/1300'den düşük ve bir dakikalık Dogecoin blok süresi için 1/8000'den düşük olarak tahmin etmektedir.

Bu rakamlar gerçek gelecekteki saldırı başarı oranlarının ölçümü değildir. Hesaplama CRQC'nin yaklaşık dokuz dakikalık anahtar çıkarımı yapabildiği ve çeşitli ağ koşullarının tanımlandığı model senaryosuna aittir.

Bitcoin madenciliği de Shor kadar tehlikede mi?

Çalışmanın özellikle düzelttiği yaygın yorumlardan biri budur. Araştırmacılar, Bitcoin'in Proof-of-Work madenciliğine karşı Grover algoritmasının yakın gelecekte pratik bir tehdit oluşturmasını beklememektedir.

Kaynakta son derece iyimser ve gerçekçi olmayan, bir SHA-256 hesaplamasının tek bir 1 mikrosaniyelik hata düzeltme çevriminde gerçekleştirilebildiği varsayımda bile kuantum madencinin yaklaşık 0,25 TH/s elde edeceği; bunun çalışmada karşılaştırılan S19 Pro ASIC'in yaklaşık 110 TH/s düzeyinden iki mertebeden fazla düşük olduğu belirtilmektedir. Daha gerçekçi varsayımlarda farkın 10 mertebeden fazla büyüyebileceği ifade edilmektedir.

Dolayısıyla çalışmanın mesajı “kuantum bilgisayar Bitcoin madenciliğini hemen ele geçirir” değildir. Asıl kısa ve orta vadeli kriptografik tehlike dijital imzalardaki ECDLP bağımlılığıdır.

Ethereum'un risk profili neden farklı?

Ethereum'un yaklaşık 12 saniyelik slotları nedeniyle çalışma ilk hızlı CRQC'lerin doğrudan on-spend saldırılarında Bitcoin'e göre daha az başarılı olmasını beklemektedir. Buna karşılık kalıcı hesaplar, akıllı sözleşme yönetimi, Proof-of-Stake ve KZG veri kullanılabilirlik yapısı daha geniş bir at-rest saldırı yüzeyi oluşturmaktadır.

Çalışma Ethereum riskini beş başlıkta sınıflandırmaktadır:

• Account Vulnerability: işlem yaptıktan sonra açık anahtarı kalıcı biçimde görünür kalan kullanıcı hesapları,
• Admin Vulnerability: akıllı sözleşmeler üzerinde yükseltme, durdurma veya varlık yönetimi yetkisine sahip hesaplar,
• Code Vulnerability: kuantuma açık kriptografik ön-derlemelere veya zkSNARK yapılarına dayanan protokoller,
• Consensus Vulnerability: BLS12-381 tabanlı BLS imzalarını kullanan Proof-of-Stake doğrulayıcıları,
• Data Availability Vulnerability: KZG polynomial commitment yapısının kuantum saldırısına açık bağlayıcılık varsayımı.

Kaynağın Şubat 2026 civarındaki noktasal veri analizinde en yüksek bakiyeli ilk 1000 Ethereum hesabındaki kuantuma açık hesapların toplamı yaklaşık 20,5 milyon ETH; yönetici anahtarı bulunan ilk 500 kontrat içinde riskli olarak sınıflandırılanların toplamı yaklaşık 2,5 milyon ETH olarak verilmektedir.

Çalışma ayrıca büyük Layer 2 ve köprü örneklerinde Code Vulnerability/Data Availability Vulnerability ile ilişkili toplam değeri yaklaşık 15 milyon ETH ve Ethereum konsensüsünde stake edilmiş miktarı Şubat 2026 itibarıyla yaklaşık 37 milyon ETH olarak değerlendirir. Bunlar hızla değişebilen blokzincir verileridir ve çalışma da bu değerleri noktasal risk görünümü olarak sunmaktadır.

Stablecoin ve tokenize gerçek dünya varlıkları neden önemli?

Çalışmanın kapsamı yalnız Bitcoin ve yerel kripto para birimleriyle sınırlı değildir. Ethereum üzerindeki stablecoin'ler ve tokenize edilmiş gerçek dünya varlıklarının yönetici anahtarları da klasik ECDSA kimlik doğrulamasına bağlı olabilir.

Yazarların Şekil 10'daki analizi, Ethereum üzerindeki bu tür dağıtılmış varlıkların toplamını çalışma tarihinde yaklaşık 200 milyar ABD doları düzeyinde göstermektedir. Buradaki risk, fiziksel veya banka hesabındaki dayanak varlığın kuantum bilgisayarla “yok edilmesi” değildir; yönetici anahtarı ele geçirilirse onchain tokenın basım, yakım, dondurma veya sözleşme yönetimi gibi yetkilerinin kötüye kullanılabilmesidir.

Atıl Bitcoin'ler neden ayrı bir sorun?

Aktif kullanıcılar kuantuma açık bir adresten post-kuantum güvenli yeni bir adrese geçiş yapabilir. Özel anahtarı kaybolmuş veya sahibine artık ulaşılamayan varlıklarda ise bu mümkün değildir.

Çalışmanın Şekil 13 analizi, en az beş yıldır harcama başlatmamış ve açık/reuse edilmiş anahtar nedeniyle at-rest saldırısına açık ilk 100.000 Bitcoin adresinde yaklaşık 2,3 milyon BTC bulunduğunu hesaplamaktadır. Bunun yaklaşık 1,7 milyon BTC'lik önemli kısmı eski P2PK yapılarına bağlıdır.

Yazarlar bu soruna teknik çözümün yanında kamu politikası seçeneklerini de tartışmaktadır. “Do Nothing”, “Burn” ve “Hourglass” gibi topluluk seçeneklerine ek olarak, düzenlenmiş “digital salvage”, ulusal güvenlik müdahalesi ve kamu ile Bitcoin topluluğu arasında koordinasyon gibi politika modelleri ele alınmaktadır. Bunlar çalışmanın politika önerileridir; teknik olarak doğrulanmış zorunlu sonuçlar değildir.

Post-kuantum kriptografiye geçiş neden kolay değil?

Çalışmaya göre kalıcı çözüm ECDLP tabanlı imzaların post-kuantum kriptografiyle değiştirilmesidir. Ancak yeni imza sistemleri daha büyük anahtar ve imza boyutları ile daha yüksek işlem veya depolama maliyetleri yaratabilir.

Örneğin kaynak, Algorand'da kullanılan Falcon post-kuantum imzalarının yaklaşık 1280 bayt olabildiğini, Bitcoin'deki kuantuma açık ECDSA imzalarının ise yaklaşık 64–73 bayt olduğunu belirtmektedir. Bu fark blok boyutu, bant genişliği, doğrulama yükü ve kullanıcı arayüzleri açısından gerçek mühendislik maliyetleri yaratabilir.

Araştırmacılar buna rağmen post-kuantum geçişin teknik olarak mümkün olduğuna dikkat çekmektedir. Kaynakta QRL, Mochimo ve Abelian post-kuantum sistemlere örnek verilirken; Algorand, Solana ve XRP Ledger'daki erken veya deneysel uygulamalar göçün gerçekleştirilebilirliğine kanıt olarak tartışılmaktadır.

Çalışmanın söylediği ve söylemediği

Çalışmanın desteklediği:

• 256 bit secp256k1 ECDLP için daha önceki birçok tahminden düşük mantıksal kaynak gereksinimleri hesaplanmıştır.
• İki devre varyantının temel eliptik eğri nokta toplama alt-devreleri sıfır bilgi kanıtıyla doğrulanabilir şekilde taahhüt edilmiştir.
• Belirli süperiletken donanım varsayımlarında toplam fiziksel kaynak gereksiniminin yarım milyon kübitin altına inebileceği tahmin edilmiştir.
• Hızlı saatli bir CRQC senaryosunda Bitcoin benzeri ağlarda işlem sırasında açık anahtarın görülmesi operasyonel bir risk haline gelebilir.
• Ethereum'un kalıcı hesap, akıllı sözleşme, konsensüs ve veri kullanılabilirlik mimarisi Bitcoin'den farklı kuantum saldırı yüzeyleri yaratmaktadır.
• PQC'ye geçiş uzun vadeli çözüm olarak görülmektedir.

Çalışmanın kanıtlamadığı:

• Bugün 256 bit secp256k1'i kırabilen bir CRQC'nin var olduğu gösterilmemiştir.
• Gerçek Bitcoin veya Ethereum özel anahtarları deneysel olarak kırılmamıştır.
• Yarım milyon fiziksel kübitin kesin bir gelecek eşiği olduğu kanıtlanmamıştır; sayı donanım ve hata düzeltme varsayımlarına bağlıdır.
• CRQC'nin hangi tarihte ortaya çıkacağı tahmin edilmemektedir.
• Politika önerilerinin hukuk sistemlerinde uygulanabilir veya kabul edilebilir olduğu deneysel olarak doğrulanmamaktadır.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Kaynak tahmini yaklaşımı

Çalışma Shor algoritmasının 256 bit secp256k1 ECDLP uygulaması için mantıksal devre kaynaklarını değerlendirir. Yazarlar eliptik eğri nokta toplama işleminin temel darboğaz olduğunu belirterek pencerelemeli aritmetik yaklaşımı üzerinden iki farklı devre optimizasyonu oluşturmuştur.

Burada 2,7/2,1 milyon değerleri tam Shor saldırısının kapı sayıları değildir. Bunlar ZK kanıtında doğrudan sınanan “kickmix” eliptik eğri nokta-toplama devrelerine aittir. Tam algoritma kaynak tahminleri 90 ve 70 milyon Toffoli'dir.

Sıfır bilgi doğrulaması nasıl yapıldı?

Araştırmacılar gizli devrenin kendisini yayımlamak yerine devreye SHA-256 hash ile taahhüt vermektedir. SHAKE256 tabanlı bir Fiat-Shamir dönüşümü ile devrenin kendi hash'inden deterministik olarak 9024 test girdisi oluşturulmaktadır.

SP1 Zero-Knowledge Virtual Machine içinde çalışan Rust programı:

1. gizli devrenin SHA-256 hash'ini ve kaynak sınırlarını taahhüt eder,
2. 9024 test girdisini üretir,
3. devreyi bu girdiler üzerinde simüle ederek secp256k1 nokta toplamasını kontrol eder,
4. çalıştırılan non-Clifford kapıları ve mantıksal kübit sınırlarını doğrular.

SP1 hesaplamayı STARK tabanlı alt kanıtlara ayırdıktan sonra sonuç Groth16 zk-SNARK içine sarılmaktadır. Böylece araştırmacılar saldırının optimize edilmiş devresini açığa çıkarmadan belirli bir büyüklükte çalışan bir devreye sahip oldukları iddiasını üçüncü tarafların doğrulayabileceği biçimde yayımlamaktadır.

Yazarların belirttiği ilginç bir sınır, Groth16'nın kendisinin eşleşme-dostu eliptik eğrilere dayanması nedeniyle yeterince güçlü gelecekteki kuantum bilgisayarlara karşı kuantum güvenli olmamasıdır. Çalışma bunu ZK kanıt yaklaşımının pratik bir ironisi olarak açıkça belirtmektedir.

Fiziksel donanım varsayımları

Bu parametreler fiziksel deneyde aynı ölçeğe ulaşmış bir cihazın özellikleri değildir; araştırmacıların ölçeklendirilmiş süperiletken mimari için yaptığı mühendislik varsayımlarıdır.

Kaynakta kullanılan blokzincir verileri

Çalışma yalnız kriptografik devre hesabı yapmamış, bazı blokzincir risklerini zincir verileriyle nicelleştirmiştir. Bitcoin ve Ethereum grafiklerinin bir bölümünde Google BigQuery'deki halka açık blokzincir veri kümeleri kullanılmıştır.

Ethereum ve tokenizasyon değerleri özellikle hızlı değişmektedir. Kaynak da bunları geleceğe sabitlenmiş değerler olarak değil çalışma tarihindeki risk profilinin anlık görüntüsü olarak değerlendirmektedir.

Çalışmanın temel belirsizlikleri

• CRQC geliştirme tarihi bilinmemektedir.
• Kuantum donanım mimarilerinin hangisinin ölçeklenmede öne çıkacağı bilinmemektedir.
• Yeni hata düzeltme kodları fiziksel kübit gereksinimini azaltabilir.
• Yeni kuantum algoritmaları veya derleme teknikleri saldırı maliyetini daha da düşürebilir.
• Tersine, gerçek donanım mühendisliğindeki ölçeklenme güçlükleri hesaplanan sistemlerin uygulanmasını geciktirebilir.
• Blokzincirlerdeki protokol, adres kullanımı, L2 mimarisi ve varlık miktarları sürekli değişmektedir.
• PQC'ye geçiş yalnız kriptografi değil; depolama, bant genişliği, konsensüs, kullanıcı göçü ve yönetişim sorunudur.

Bu nedenle çalışmanın bilimsel değeri “kuantum saldırısı şu tarihte kesin gerçekleşecek” biçiminde bir tahminde değil, saldırının uygulanabilir hale gelmesi için gereken hesaplama eşiğinin önceki varsayımlardan daha düşük olabileceğini göstermesindedir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Tam özgün çalışma adı: Securing Elliptic Curve Cryptocurrencies against Quantum Vulnerabilities: Resource Estimates and Mitigations

Yazarlar: Ryan Babbush; Adam Zalcman; Craig Gidney; Michael Broughton; Tanuj Khattar; Hartmut Neven; Thiago Bergamaschi; Justin Drake; Dan Boneh.

Sorumlu iletişim bilgileri: Kaynakta Ryan Babbush, Adam Zalcman ve Craig Gidney için iletişim e-posta dipnotları verilmektedir.

Kurumsal bağlantılar: Google Quantum AI, Santa Barbara; Department of Computer Science, University of California Berkeley; Ethereum Foundation, Zug; Department of Computer Science, Stanford University.

Kaynak türü ve hakemlik: Whitepaper / arXiv preprintidir. Bu sürüm için hakemli dergi yayını doğrulanmamıştır.

arXiv: 2603.28846 [quant-ph]; çalışma ayrıca Cryptography and Security (cs.CR) alanında sınıflandırılmıştır.

arXiv sürümü: v2. İlk gönderim 30 Mart 2026, v2 revizyonu 15 Nisan 2026'dır. Kaynak PDF'nin görünür başlığında ayrıca “Dated: April 17, 2026” ifadesi bulunmaktadır.

DOI: 10.48550/arXiv.2603.28846

Ek preprint kaydı: IACR Cryptology ePrint Archive, 2026/625.

Resmî kaynak:arXiv kayıt sayfası

Google Research kaydı:Google Research yayın sayfası

Lisans: CC BY 4.0.

ZK kanıtı ve kod: Çalışmanın SP1/Groth16 tabanlı sıfır bilgi kanıtını üretme ve doğrulama kodu ile ilişkili artefaktlar Zenodo'da yayımlanmıştır. v2 yazılım kaydının DOI'si 10.5281/zenodo.19597130'dur.

Sürüm/düzeltme notu: arXiv v2 açıklaması, önceki sürümde ZK kanıtının soundness özelliğine karşı istismara olanak veren bir yazılım hatasının düzeltildiğini belirtmektedir. Çalışmanın teşekkür bölümünde hatayı Trail of Bits'ten Keegan Ryan'ın tespit ettiği bildirilmektedir. Ek A'daki kod erişilebilirliği notunda v1 ile v2 arasında devre SHA-256 hash'lerinin değiştiği, bunun devrelerin kendisindeki değişiklikten değil hash hesaplama yönteminin değiştirilmesinden kaynaklandığı açıklanmaktadır.

Finansal çıkar beyanı: Yazarlar ilk arXiv ve IACR ePrint yayımı sırasında herhangi bir kripto varlıkta short pozisyon taşımadıklarını, bazı yazarların ise kripto varlıklarda long pozisyonlarının bulunduğunu ve bunların bir bölümünün post-kuantum kriptografi kullanan varlıkları içerdiğini bildirmektedir.

Ayrı finansman beyanı: Kaynakta ayrı bir araştırma finansmanı bölümü bulunmamaktadır.

Teşekkür: Yazarlar kriptanaliz kaynak tahminleri, kripto para kuantum açıkları ve sıfır bilgi kanıtı yaklaşımı üzerine çok sayıda araştırmacıyla yapılan görüşmeleri ve whitepaper incelemesine katkıda bulunan kişileri belirtmektedir.

Bu Verianla makalesindeki bilimsel sonuçlar yalnız incelenen çalışmanın v2 sürümüne dayanmaktadır. Dış kaynaklar yalnız bibliyografik kimlik, arXiv sürüm geçmişi, DOI, lisans, Google Research kaydı ve Zenodo kod paketinin doğrulanması için kullanılmıştır.

Çalışmanın en önemli yöntemsel sınırı, saldırı kaynaklarının ve sürelerinin büyük ölçekli hata düzeltmeli kuantum donanımı üzerinde gerçek deneyler değil, mantıksal devre derlemeleri ile fiziksel mimari varsayımlarından türetilmiş kaynak tahminleri olmasıdır. Bu nedenle sonuçlar kuantum tehdidinin bugünkü operasyonel varlığının kanıtı değil, gelecekte gerekli olabilecek donanım eşiğinin nicel değerlendirmesidir.