Araştırma, birbirine yakın yerleştirilmiş düşey salınımlı şamandıra tipi dalga enerjisi dönüştürücülerinde (wave energy converter, WEC) oluşabilen “yakın-tuzaklanma” (near-trapping) modlarının enerji üretimini sınırlayıcı etkisini azaltmak için beş WEC’li kare bir diziyi açıklıklı halka biçimli bir moonpool içine yerleştirmektedir. Moonpool duvarının dalgaları yansıtıp belirli bölgelere odaklamasıyla, WEC’ler arasındaki olumsuz hidrodinamik etkileşimin kısmen dengelenmesi amaçlanmıştır. Zaman alanında dalga ışınımı ve kırınımını çözen modelde moonpool açıklık genişliği, açıklık yönü, duvar draftı ve açıklık sayısı sistematik olarak değiştirilmiştir.

Model sonuçlarında en belirgin sonuçlardan biri, moonpool açıklık genişliğinin komşu WEC’ler arasındaki mesafeye oranı w/D=3,0 olduğunda elde edilmiştir. Bu konfigürasyonda dizi etkileşim faktörü bazı koşullarda yaklaşık 3’e, çalışmanın sonuç bölümünde bildirilen maksimum değerle q_array=3,1 düzeyine ulaşmıştır. q_array>1 olması, aynı frekansta açık sudaki bağımsız WEC referansına göre yapıcı hidrodinamik etkileşimi ifade etmektedir. Moonpool açıklığının gelen dalgaya bakacak biçimde konumlandırılması da araştırmada daha geniş bir dalga aralığında olumlu sonuç vermiştir.

Dalga enerjisinin moonpool içinde eşit dağılmadığı görülmüştür. Gelen dalga doğrultusunun arka tarafındaki dördüncü WEC, yansımaların oluşturduğu başlıca enerji odaklanma bölgesine denk gelmiş; açıklık genişliği analizinde tekil etkileşim faktörü yaklaşık 4,7’ye, moonpool draftının artırıldığı hesaplamalarda ise yaklaşık 5,9–6 düzeyine kadar çıkmıştır. Buna karşılık ön sıradaki bazı WEC’ler moonpool draftındaki değişikliklere daha az duyarlı kalmıştır.

Araştırmanın önemli sonucu “daha fazla açıklık her zaman daha iyi” şeklinde değildir. Her bir açıklığın genişliği aynı tutulduğunda iki açıklıklı sistem bazı kısa dalga koşullarında yüksek enerji çıktısı sağlamıştır. Ancak toplam açıklık genişliği sabit tutulduğunda tek açıklıklı moonpool iki ve üç açıklıklı yapılardan daha iyi performans göstermiş; üç açıklıklı sistemin enerji dönüşümü tek açıklıklı sisteme göre bazı koşullarda %24,1’e kadar daha düşük bulunmuştur. Bu ayrım, açıklık sayısının etkisinin toplam açık alanla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.

Sonuçlar fiziksel prototip, deniz deneyi veya gerçek elektrik üretim tesisi ölçümüne değil, lineer potansiyel akış varsayımlarına dayalı zaman alanı sayısal modeline aittir. Model düzenli dalgalar ve yalnızca düşey salınım hareketi üzerinden incelenmiştir. Araştırmacılar da gelecekte düzensiz gerçekçi dalga koşulları, çok cisimli doğrusal olmayan etkiler, esnek moonpool duvarları ve daha gelişmiş PTO kontrol stratejilerinin araştırılması gerektiğini belirtmektedir.

Türkiye açısından çalışma, dalga enerjisi dönüştürücü dizilerinin yalnız cihaz sayısı artırılarak değil, çevredeki deniz yapısının dalga alanını yönlendirmesiyle birlikte tasarlanabileceğini gösteren yöntemsel bir örnek sunmaktadır. Bununla birlikte araştırma Türkiye kıyılarına ait dalga iklimini, batimetriyi, fırtına koşullarını, ekonomik fizibiliteyi veya yerel bir saha geometrisini modellememiştir. Bu nedenle bildirilen performans artışları Türkiye’deki herhangi bir saha için doğrudan beklenen üretim değerleri olarak yorumlanamaz.

Araştırmanın çözmeye çalıştığı temel problem nedir?

Dalga enerjisi dönüştürücüleri tek tek değil dizi halinde yerleştirildiğinde, her cihazın oluşturduğu ışınım dalgaları ve gelen dalganın cihazlardan kırınımı komşu cihazların hareketini etkileyebilir. Bu hidrodinamik etkileşim bazı frekanslarda yapıcı olabilirken bazı frekanslarda enerji yakalama kapasitesini azaltabilir.

Araştırmanın özellikle üzerinde durduğu olgu “near-trapping mode” olarak adlandırılan yakın-tuzaklanma modlarıdır. Belirli WEC aralıkları ve dalga boylarında, cihazlar arasındaki serbest yüzey dalgaları yerel olarak güçlü salınımlar oluşturabilir. Çalışmada bu modların WEC dizisinin geniş bir dalga periyodu aralığında sürekli ve etkili enerji toplamasını zorlaştırdığı kabul edilmektedir.

Araştırmacıların çözüm önerisi, WEC’leri tamamen açık suda bırakmak yerine kısmen açık, dairesel bir moonpool içine yerleştirmektir. Moonpool duvarı gelen ve saçılan dalgaların bir bölümünü tekrar iç bölgeye yansıtarak belirli bir odaklanma alanı oluşturmakta ve böylece WEC dizisindeki olumsuz etkileşimin bir kısmını telafi etmektedir.

Beş WEC nasıl yerleştirilmiştir?

Modelde aynı geometrik özelliklere sahip beş silindirik WEC kullanılmıştır. Dört WEC bir çember üzerinde kare düzen meydana getirecek biçimde, beşinci WEC ise moonpool ve dizinin merkezinde konumlandırılmıştır. Her WEC bağımsız bir güç alma sistemiyle (power take-off, PTO) bağlanmıştır.

Komşu WEC’lerin merkezleri arasındaki mesafe D, tek bir WEC’in karakteristik uzunluğu l ile D=2l olacak şekilde tanımlanmıştır. Moonpool yarıçapı R=2D olarak belirlenmiştir. Temel hesaplama geometrisinde l=10 m, D=20 m ve R=40 m değerleri kullanılmıştır.

Moonpool neden enerji odaklayıcı olarak kullanılmaktadır?

Moonpool açıklığından giren dalgalar iç bölgedeki WEC’lerle etkileşirken aynı zamanda kavisli moonpool duvarından yansımaktadır. Çalışmanın serbest yüzey dalga alanı haritaları, dalga tepesi ve çukuru bölgelerinin moonpool içinde simetrik veya homojen dağılmadığını göstermektedir. Özellikle gelen dalga yönünün arkasında bulunan dördüncü WEC çevresinde yüksek dalga genliği bölgeleri oluşmaktadır.

Araştırmacılar bu bölgeyi moonpool duvarından gelen yansımaların oluşturduğu temel enerji odaklanma noktası olarak yorumlamaktadır. Böylece sistemde yalnız gelen dalga enerjisi değil, duvardan yansıtılan dalga enerjisi de WEC hareketine katkıda bulunabilmektedir.

Dirichlet ve Neumann yakın-tuzaklanma modları ne göstermektedir?

Çalışma iki karakteristik yakın-tuzaklanma durumunu ayrıntılı olarak incelemektedir. Kaynağın ana açıklamasında kl/π ≈ 1,0 koşulu Dirichlet modu, kl/π ≈ 0,5 koşulu ise Neumann modu olarak tanımlanmaktadır.

Serbest yüzey haritalarında hem kısa hem uzun dalga koşullarında maksimum dalga genliğinin çoğunlukla dördüncü WEC yakınında oluştuğu görülmektedir. Neumann modu için dalga doğrultusundaki ikinci, üçüncü ve dördüncü WEC’lerin düşey hareket cevap genlik oranları yaklaşık 0,29, 0,38 ve 0,40 olarak verilmiştir. Bu sonuç, dalga doğrultusunda arkaya doğru gidildikçe enerji odaklanmasının WEC hareket cevabını büyütebildiğini göstermektedir.

Kaynak içi terminoloji notu: Moonpool draftının tartışıldığı bölümde kl/π ≈ 0,5 koşulu önce Neumann modu olarak adlandırılmış, hemen sonraki cümlede aynı koşul “Dirichlet mode” olarak yazılmıştır. Çalışmanın önceki tanımı ve serbest yüzey analizinde kl/π ≈ 0,5 Neumann, kl/π ≈ 1,0 Dirichlet olarak verildiğinden kaynak metinde terminolojik bir tutarsızlık bulunmaktadır. Bu Verianla metni özgün kaynağın bu hatasını gizlememektedir.

Açıklık genişliği performansı nasıl değiştirmiştir?

Dört açıklık genişliği incelenmiştir: 20, 40, 60 ve 80 m. Bunlar sırasıyla w/D=1,0; 2,0; 3,0 ve 4,0 oranlarına karşılık gelmektedir. Açıklık genişliği 1,0D’den 3,0D’ye çıkarıldığında dizi etkileşim faktörü genel olarak artmış, ancak 4,0D’ye yükseltildiğinde performans tekrar azalmıştır.

En uygun açıklık oranı w/D=3,0 olarak belirlenmiştir. Bu geometride dalga odaklama etkisi, birçok koşulda WEC’ler arasındaki olumsuz near-trapping etkisinden daha güçlü hale gelmiştir. Çalışmada kl/π=2,0 civarında q_array yaklaşık 3 olarak gösterilmiş; sonuç bölümünde en yüksek dizi etkileşim faktörü q_array=3,1 olarak raporlanmıştır.

Dördüncü WEC için w/D=3,0 durumunda tekil etkileşim faktörü yaklaşık q_single=4,7 değerine ulaşmıştır. Araştırmacılar bunu moonpool duvarının yansıttığı enerjinin dizi arkasına taşınması ve dördüncü WEC’in enerji odaklanma bölgesinde bulunmasıyla ilişkilendirmektedir.

Açıklık gelen dalgaya göre nasıl yönlendirilmelidir?

Moonpool açıklığının gelen dalgaya bakması en uygun sonuçları vermiştir. Gelen dalga açısı β=0° olduğunda moonpool iç duvarından yansıyan dalgalar WEC dizisinin arka bölümüne daha etkili biçimde yönlenmektedir.

β açısı 0°’dan 15°, 30° ve 45°’ye değiştirildiğinde genel enerji dönüşüm performansı azalmış ve yararlı dalga aralığı daralmıştır. Örneğin Neumann modu civarında q_array, β=0° için yaklaşık 0,86 iken β=45° için yaklaşık 0,30 olarak bildirilmiştir.

Bu nedenle araştırmacılar kare dizinin iki köşe WEC’i ile merkez WEC’i birleştiren köşegeninin gelen dalga yönüyle hizalanmasını ve moonpool açıklığının merkez hattının da bu doğrultuyu izlemesini önermektedir.

Moonpool draftı hangi WEC’leri daha fazla etkilemiştir?

WEC draftı d=2,0 m olarak sabit tutulurken moonpool draftı d_mp=1,0; 2,0; 3,0 ve 5,0 m olarak değiştirilmiştir. Düşük dalga sayısı bölgesindeki ön WEC’lerin performansı draft değişimine görece duyarsız kalırken dördüncü WEC belirgin biçimde etkilenmiştir.

Moonpool duvarının draftı arttıkça daha derin bir yansıtıcı yüzey oluşmuş ve araştırmacıların yorumuna göre dalga enerjisinin arka odaklanma bölgesine taşınması güçlenmiştir. Dördüncü WEC’in tekil etkileşim faktörü bazı dalga koşullarında yaklaşık 5,9 seviyesine çıkmış; özet bölümünde bu sonuç yaklaşık q=6 olarak ifade edilmiştir.

Sayısal tutarlılık notu: Kaynak aynı bölümde d_mp=5 m durumunun d_mp=2 m durumuna göre %49,1 daha yüksek olduğunu ifade etmektedir. Ancak hemen öncesinde verilen 0,90 ve 0,71 değerleri bu spesifik iki sayı arasında %49,1 fark göstermemektedir. Sonuç bölümünde yine “%49,1’e kadar” artış ifadesi kullanılmaktadır. Bu nedenle %49,1 değeri kaynakta raporlanan genel maksimum olarak korunmuş; kl/π≈0,5 noktasının doğrudan aritmetik sonucu olarak sunulmamıştır.

Moonpool açıklığının döndürülmesi neden performansı düşürmüştür?

Açıklık merkez hattı gelen dalgaya göre β_mp=0°, 30° ve 45° döndürülerek incelenmiştir. Açı büyüdükçe moonpool açıklığı dalga doğrultusundan uzaklaşmış, içeri giren dalgaların duvar tarafından istenen odaklanma doğrultusuna yönlendirilmesi zayıflamıştır.

Çalışmada q_array>1 olan yararlı boyutsuz dalga boyu aralığının açıklık yönündeki sapmayla birlikte en fazla %36,7 daraldığı belirtilmektedir. β_mp=0° düzeni, hem uzun hem kısa dalgalarda üçüncü ve dördüncü WEC’lerin açık sudaki bağımsız WEC referansını aşabildiği en etkili genel yerleşim olarak belirlenmiştir.

Birden fazla açıklık kullanmak daha iyi midir?

Sonuçlar iki farklı karşılaştırma biçimine göre değişmektedir. Eğer her açıklığın genişliği aynı tutulursa, iki açıklıklı konfigürasyon bazı kısa dalga koşullarında çok yüksek enerji odaklama performansı gösterebilmektedir. Kaynakta iki açıklıklı yapının maksimum q_array=3,1 değerine ulaştığı ve aynı tekil açıklık genişliği altında tek ve üç açıklıklı tasarımlara göre sırasıyla %107 ve %138’e kadar daha yüksek değer üretebildiği bildirilmektedir.

Ancak mühendislik açısından toplam açık alan sabit tutulduğunda sonuç tersine dönmektedir. Toplam açıklık genişliği eşit olduğunda tek açıklıklı moonpool uzun dalga koşullarında iki açıklıklı modelden %26,7’ye kadar daha yüksek performans göstermiştir. Benzer biçimde tek 60 m açıklık, üç adet 20 m açıklığa göre enerji dönüşümünü %24,1’e kadar artırmıştır.

Bu nedenle araştırmanın ana sonucu “iki açıklık en iyidir” veya “tek açıklık her koşulda en iyidir” biçiminde basitleştirilemez. Sonuç, karşılaştırmada her açıklığın genişliğinin mi yoksa toplam açıklık genişliğinin mi sabit tutulduğuna bağlıdır.

Çalışmanın desteklediği sonuçlar

• Açıklıklı moonpool, incelenen sayısal modelde WEC dizisinin hidrodinamik etkileşim faktörünü açık su referansının üzerine çıkarabilmektedir.
• w/D=3,0 oranı incelenen açıklık oranları içinde en iyi genel performansı vermiştir.
• Moonpool açıklığının gelen dalga yönüne hizalanması enerji odaklamasını güçlendirmiştir.
• Dördüncü WEC, moonpool içindeki başlıca enerji odaklanma bölgesinde bulunduğu için diğer WEC’lere göre çok daha büyük yapıcı etkileşim gösterebilmiştir.
• Moonpool draftının artırılması özellikle dizi arkasındaki WEC’in yararlı dalga aralığını genişletebilmiştir.
• Toplam açıklık genişliği aynı olduğunda çok sayıda açıklık enerji sızıntısını artırarak tek açıklıklı yapının avantajını ortadan kaldırabilmektedir.

Çalışmanın kanıtlamadığı noktalar

• Sistem denizde fiziksel prototip üzerinde test edilmemiştir.
• Elektrik şebekesine verilmiş gerçek elektrik enerjisi ölçülmemiştir.
• Gerçek düzensiz deniz durumlarındaki yıllık enerji üretimi hesaplanmamıştır.
• Fırtına, aşırı dalga veya hayatta kalma koşulları doğrulanmamıştır.
• Moonpool inşa maliyeti veya seviyelendirilmiş elektrik maliyeti için ekonomik analiz yapılmamıştır.
• Doğrusal olmayan çok cisimli etkilerin gerçek sistem performansına katkısı bu modelle kanıtlanmamıştır.
• Esnek moonpool duvarları yerine idealize edilmiş bir duvar yaklaşımı kullanılmıştır.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Temel matematiksel varsayımlar

Model lineer potansiyel akış teorisi çerçevesinde kurulmuştur. WEC hareketlerinin küçük genlikli olduğu kabul edilmiş ve cihaz hareketi yalnızca düşey öteleme, yani heave serbestlik derecesiyle sınırlandırılmıştır.

Toplam hız potansiyeli; her WEC’in hareketinden kaynaklanan radyasyon potansiyelleri, gelen dalga potansiyeli ve toplam kırınım potansiyelinin birleşimi olarak ifade edilmiştir:

\[ \phi = \sum_{j=1}^{N} u_j\phi_j^R+\phi^I+\phi^D \]

Burada \(u_j\), j’inci WEC’in düşey hareket hızını; \(\phi_j^R\) ilgili WEC’in radyasyon potansiyelini; \(\phi^I\) gelen dalgayı ve \(\phi^D\) kırınım potansiyelini temsil etmektedir.

Hidrodinamik çözüm nasıl yapılmıştır?

Tüm ıslak yüzeyler ve serbest yüzey için Rankine panel yöntemine dayalı sınır eleman yaklaşımı kullanılmıştır. Green fonksiyonu içeren integral denklem yüzey üzerinde dört düğümlü panellere ayrılmış ve eşleştirme noktası yöntemiyle çözülmüştür.

Serbest yüzeyin zaman içinde güncellenmesinde dördüncü dereceden Runge–Kutta yöntemi kullanılmıştır. Dış bölgede saçılan dalgaların hesaplama sınırından geri yansımasını azaltmak için yapay bir sönümleme bölgesi tanımlanmış; sönüm terimi hem serbest yüzeyin kinematik hem dinamik sınır koşullarına eklenmiştir.

Başlangıçta sayısal çözümün ani biçimde yüklenmesini önlemek amacıyla gelen/saçılan dalga alanının kademeli gelişmesini sağlayan bir tampon fonksiyon uygulanmıştır. Tampon süresi tipik olarak iki gelen dalga periyodu olarak alınmıştır.

PTO sistemi nasıl modellenmiştir?

Her WEC’in bağımsız lineer bir PTO ünitesi olduğu kabul edilmiştir. Genel PTO kuvveti atalet, sönüm ve elastik bileşenlerle ifade edilmekle birlikte enerji yakalama analizlerinde M_PTO=0 ve K_PTO=0 kabul edilmiş, mekanik enerji çıkarımı esas olarak lineer PTO sönüm katsayısı C_PTO üzerinden modellenmiştir.

Her simülasyon koşulunda PTO sönüm katsayısının çalışma tarafından tanımlanan optimum değeri kullanılmıştır. Bu yaklaşım gerçek jeneratör, elektrik elektroniği ve güç dönüştürme zincirinin ayrıntılı “wave-to-wire” modeli değildir; PTO’nun mekanik sönüm etkisini temsil etmektedir.

Etkileşim faktörleri ne anlama gelmektedir?

Tek bir WEC’in moonpool içindeki enerji yakalama performansı açık sudaki bağımsız WEC’in gücüyle karşılaştırılarak tekil etkileşim faktörü tanımlanmıştır:

\[ q_{\mathrm{single},j}= \frac{P_j}{P_{\mathrm{iso}}} \]

Dizinin toplam etkileşim faktörü ise:

\[ q_{\mathrm{array}}= \frac{P_n}{N P_{\mathrm{iso}}} = \frac{1}{N}\sum_{j=1}^{N}q_{\mathrm{single},j} \]

şeklinde verilmiştir. Burada q>1 yapıcı etkileşimi, q<1 ise açık sudaki bağımsız WEC referansına göre yıkıcı etkileşimi ifade etmektedir. Bu değer klasik anlamda doğrudan elektriksel yüzde verim değildir; referans WEC güç üretimine göre boyutsuz hidrodinamik etkileşim ölçütüdür.

Ağ ve zaman adımı duyarlılığı

Sayısal duyarlılık testi A₀=1 m, ω=1,75 rad/s, β=0° ve h=70 m düzenli dalga koşulunda gerçekleştirilmiştir. Üç yüzey çözünürlüğü karşılaştırılmıştır:

Zaman adımı duyarlılığında dt=T/20, T/30 ve T/40 karşılaştırılmış ve dt=T/30 çözümü hesaplama yükü ile sayısal hassasiyet arasında uygun seçim olarak kullanılmıştır.

Sayısal model nasıl doğrulanmıştır?

Model doğrulaması için daha önce yayımlanmış üç yarı batık silindirik WEC’ten oluşan doğrusal bir dizi problemi yeniden hesaplanmıştır. Referans geometride WEC yarıçapı a=1 m, draft d=0,5 m, komşu WEC aralığı D=8a ve su derinliği h=20a olarak alınmıştır.

Yeni Rankine kaynak yöntemiyle hesaplanan ortalama etkileşim faktörü eğrileri Ning ve çalışma arkadaşlarının referans sonuçlarıyla karşılaştırılmış ve eğriler arasında iyi uyum gözlenmiştir. Bu doğrulama, kullanılan nümerik yöntemin benzer lineer WEC dizi problemini yeniden üretme yeteneğini desteklemektedir; ancak yeni moonpool geometrisinin fiziksel deneyle doğrulandığı anlamına gelmez.

Açıklık genişliği analizi

Temel sayısal bulgular

Çalışmanın temel yöntemsel sınırları

Model beş WEC’i yalnız düşey hareket serbestlik derecesinde incelemektedir. Gerçek sistemlerde oluşabilecek diğer öteleme ve dönme hareketleri çalışmanın ana parametrik modelinde kullanılmamıştır. Ayrıca araştırmacılar gelecek çalışma başlıkları arasında kapalı su alanındaki çok cisimli doğrusal olmayan etkileri açıkça saymaktadır.

Analizler düzenli dalga koşullarına dayanmaktadır. Düzensiz gerçek deniz durumları ve uzun süreli enerji üretimi çalışmanın gelecekte doğrulanması gereken alanları arasında gösterilmiştir.

Moonpool duvarı idealize edilmiş hidrodinamik sınır olarak ele alınmıştır. Duvar esnekliğinin enerji yakalamaya etkisi ayrıca araştırılması gereken bir konu olarak bırakılmıştır.

PTO sistemleri bağımsız ve lineer mekanik sönüm elemanlarıyla temsil edilmiştir. Araştırmacılar gelecekte her PTO’nun iç dalga alanına göre bağımsız sertlik ve sönüm ayarı yapabileceği ortak kontrol stratejilerinin geliştirilmesini önermektedir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Tam özgün çalışma adı: Wave energy extraction performance of heaving buoy WEC arrays deployed within an energy-focusing moonpool

Yazarlar ve sıralama: Yong Cheng; Jianyou Yu; Deshuang Yu; Saishuai Dai; Zhiming Yuan; Atilla Incecik; Gang Wang.

Eş katkı/eş birinci yazarlık: Yüklenen sürümde eş birinci yazarlık veya eş katkı beyanı bulunmamaktadır.

Sorumlu yazar: Deshuang Yu.

Sorumlu yazar e-posta adresi: yudsh@cafs.ac.cn

Kurumlar: Fishery Engineering Research Institute, Chinese Academy of Fishery Sciences, Beijing 100141, China; School of Naval Architecture and Ocean Engineering, Jiangsu University of Science and Technology, Zhenjiang 212003, China; Naval Architecture, Ocean and Marine Engineering Department, University of Strathclyde, Glasgow, United Kingdom.

Yazar afiliyasyonları: Yong Cheng: Chinese Academy of Fishery Sciences ve Jiangsu University of Science and Technology; Jianyou Yu: Jiangsu University of Science and Technology; Deshuang Yu: Chinese Academy of Fishery Sciences; Saishuai Dai, Zhiming Yuan ve Atilla Incecik: University of Strathclyde; Gang Wang: Chinese Academy of Fishery Sciences.

Kaynak türü: Zaman alanlı hidrodinamik sayısal modelleme/simülasyon araştırmasının preprint sürümü.

Hakemlik durumu: Bu çalışma hakem değerlendirmesinden geçmemiş bir preprinttir; sonuçları bu yayın aşaması dikkate alınarak değerlendirilmelidir.

Platform: SSRN.

İncelenen SSRN kayıt numarası: 6934160.

DOI: 10.2139/ssrn.6934160.

İncelenen SSRN sürümünün yayın tarihi: 13 Haziran 2026.

Resmî preprint bağlantısı:SSRN 6934160

Sürüm kontrolü: SSRN aynı başlık altında birden fazla sürüm kaydı göstermektedir. İncelenen dosya 67 sayfalık ve SSRN 6934160 filigranı taşıyan sürümdür. SSRN üzerinde 6845150 kimliğine sahip daha eski 68 sayfalık başka bir sürüm de bulunmaktadır. Bilimsel içerik bu sürümler arasında sessizce birleştirilmemiştir.

Hakemli yayın: Bibliyografik kontrolde bu başlık için resmî yayınevi kaydı üzerinden kesin biçimde doğrulanmış ayrı bir hakemli dergi sürümü ve hakemli yayın DOI'si belirlenememiştir. Bu nedenle dergi veya hakemli DOI bilgisi uydurulmamıştır.

Lisans: Yüklenen sürümde açık bir Creative Commons veya eşdeğer yeniden kullanım lisansı tespit edilmemiştir. Kaynağın özgün şekilleri bu nedenle makaleye bire bir kopyalanmamıştır.

Finansman: National Key Research and Development Program (2024YFD2400804); National Natural Science Foundation of China (52571295, 52271278, 52111530137); Royal Society Newton Advanced Fellowships (NAF\R1\180304).

Çıkar çatışması: Yazarlar, çalışmanın sonuçlarını etkileyebilecek bilinen bir mali çıkar çatışması veya kişisel ilişki bulunmadığını beyan etmektedir.

Veri erişilebilirliği: Yüklenen sürümde ayrı bir veri erişilebilirliği beyanı bulunmamaktadır.

CRediT yazar katkıları: Yong Cheng: doğrulama, formal analiz, ilk taslak yazımı, finansman sağlama ve kavramsallaştırma. Jianyou Yu: yöntem, yazılım, veri kürasyonu, ilk taslak yazımı ve danışmanlık. Deshuang Yu: formal analiz ve ilk taslak yazımı. Saishuai Dai: formal analiz ve veri kürasyonu. Zhiming Yuan: gözden geçirme/düzenleme ve danışmanlık. Atilla Incecik: finansman sağlama ve danışmanlık. Gang Wang: danışmanlık.

Sayısal doğrulama: Ağ ve zaman adımı duyarlılık analizleri yapılmış, ardından Rankine panel/BEM modelinin üç WEC’li daha önce yayımlanmış bir referans problemle karşılaştırılması sonucunda iyi uyum raporlanmıştır. Bu doğrulama sayısal yönteme ilişkindir; yeni beş WEC–moonpool sisteminin fiziksel deney doğrulaması değildir.

Kaynak içi terminoloji tutarsızlığı: Çalışma genelinde kl/π≈1,0 Dirichlet ve kl/π≈0,5 Neumann modu olarak tanımlanırken Bölüm 3.3'te kl/π≈0,5 aynı paragrafta hem Neumann hem Dirichlet olarak adlandırılmıştır.

Kaynak içi sayısal tutarlılık notu: Bölüm 3.3'te kl/π≈0,5 için dmp=2 m ve 5 m durumlarında sırasıyla qarray=0,71 ve 0,90 değerleri verildikten sonra %49,1 artış ifadesi kullanılmaktadır. Bu iki açık değerin doğrudan oranı %49,1 artışa karşılık gelmediğinden, %49,1 değeri çalışmanın sonuç bölümünde raporlanan genel maksimum olarak korunmuş fakat bu iki sayının doğrudan aritmetik sonucu olarak sunulmamıştır.

Temel bilimsel sınır: Bulgular lineer potansiyel akış çerçevesinde, idealize edilmiş geometri, düzenli dalgalar, heave-only WEC hareketi ve lineer PTO mekanizması kullanılarak elde edilen sayısal sonuçlardır. Gerçek deniz sahası, düzensiz dalgalar, tam elektrik üretim zinciri, uzun dönem yapısal güvenilirlik ve ekonomik performans bu çalışmada doğrulanmamıştır.

Bilimsel içerik ilkesi: Bu Verianla makalesindeki yöntem, formüller, dalga alanı yorumları ve performans değerleri yüklenen 67 sayfalık çalışmaya dayanmaktadır. Dış kaynaklar yalnız bibliyografik sürüm, tarih ve DOI doğrulaması için kullanılmış; dış kaynaklardan yeni bilimsel sonuç ana anlatıya eklenmemiştir.