Bu derleme, magnezyumu ana alaşım bileşenlerinden biri olarak içeren yüksek entropili alaşımların biyomedikal implantlarda kullanılabilmesi için iki teknolojinin birlikte nasıl değerlendirilebileceğini inceliyor: katmanlı imalat (Additive Manufacturing, AM) ve yüzey tekstürleme (surface texturing). 255 kaynaktan yararlanan çalışma; alaşım tasarımını, faz kararlılığını, korozyon ve biyobozunma davranışını, mekanik özellikleri, powder bed fusion ve directed energy deposition gibi üretim yöntemlerini, lazer ablasyonu ve anodizasyon gibi yüzey işlemlerini ve olası ortopedik/kardiyovasküler uygulamaları birlikte ele alıyor. Derlemenin genel sonucu, AM'nin geometri ve mikroyapıyı; yüzey tekstürlemenin ise yüzey–hücre etkileşimini ve korozyon davranışını kontrol etmek için tamamlayıcı araçlar sunabileceğidir. Bununla birlikte mevcut kanıt tabanı sınırlıdır: bulk Mg içeren HEA'ların AM ile üretimi hâlen gelişmekte olan bir alandır, insanlarda kapsamlı uzun dönem klinik veri bulunmamaktadır ve bu çalışma kendi başına yeni klinik veya deneysel veri üretmemektedir.

Yazarlar literatürde seçici lazer ergitme ile üretilen bazı Mg içeren HEA sistemlerinde çekme dayanımının 400 MPa'nın üzerine çıkabildiğini ve bazı karşılaştırmalarda korozyon oranının geleneksel işlem görmüş alaşımlardan yaklaşık %30 daha düşük bildirildiğini özetlemektedir. Lazerle oluşturulan mikro/nano yüzey tekstürlerinin de in vitro çalışmalarda osteoblast adezyonunu artırabildiği aktarılmaktadır. Bu rakamlar tek bir standart alaşımın performansı veya meta-analizle belirlenmiş evrensel etki büyüklükleri değildir; farklı literatür çalışmalarından sentezlenen sonuçlardır.a

Mg içeren yüksek entropili alaşım nedir?

Yüksek entropili alaşımlar (High-Entropy Alloys, HEAs), geleneksel alaşımlarda olduğu gibi tek bir baskın ana metal ve küçük miktarlarda katkı elementleri kullanmak yerine birden fazla elementi yüksek konsantrasyonlarda bir araya getiren çok bileşenli metal sistemleridir.

Çalışma kendi kapsamı açısından önemli bir terminolojik ayrım yapmaktadır. Mg-containing HEA, magnezyumun diğer ana metal bileşenleriyle birlikte bulunduğu çok bileşenli yüksek entropili sistemdir. Yazarlar bunu Mg'nin baskın baz metal olduğu Mg-based HEA kavramından ayırmaktadır.

Bu ayrım önemlidir; çünkü yüksek entropili alaşım davranışı yalnız magnezyumun özellikleri tarafından belirlenmez. Konfigürasyonel entropi, karışım entalpisi, atom boyutu uyumsuzluğu, elektronegatiflik, değerlik elektron konsantrasyonu ve üretim sırasında oluşan termal geçmiş birlikte faz yapısını belirler.

Neden özellikle magnezyum?

Magnezyumun yoğunluğu yaklaşık 1,74 g/cm³'tür ve bu nedenle yapısal metaller arasında oldukça hafiftir. Biyomedikal açıdan daha önemli özelliği ise fizyolojik ortamda korozyona uğrayabilmesi ve zaman içinde çözünerek geçici implant yaklaşımına imkân vermesidir.

Derlemede ortak amaç şöyle özetlenebilir:

Doku iyileşirken yeterli mekanik desteği sağlayan, ardından kontrollü biçimde bozunabilen bir metalik implant geliştirmek.

Bu yaklaşım başarılı olursa bazı geçici implantların çıkarılması için ikinci ameliyat gereksinimi azaltılabilir. Ancak “biyobozunur” olmak tek başına yeterli değildir. Malzemenin iyileşme tamamlanmadan önce dayanımını kaybetmemesi gerekir.

Saf magnezyum neden yeterli değil?

Çalışmada saf ve geleneksel Mg sistemleri için temel sorunlar şu şekilde sıralanmaktadır:

• görece düşük mekanik dayanım,
• fizyolojik ortamda hızlı korozyon,
• lokalize korozyon ve çukurlaşma,
• bozunma sırasında hidrojen gazı oluşumu,
• mekanik özelliklerin korozyon ilerledikçe azalması,
• implantın doku iyileşmeden önce bütünlüğünü kaybedebilmesi.

Derlemenin önerdiği çözüm, Mg'yi çok bileşenli HEA kimyası içinde kullanarak mekanik performans ile bozunma kinetiğinin birlikte ayarlanmasıdır.

Yüksek entropi otomatik olarak tek faz anlamına gelir mi?

Hayır. Çalışma konfigürasyonel entropinin katı çözelti fazlarının kararlılığında önemli olduğunu vurgulasa da faz oluşumunun yalnız entropi tarafından belirlenmediğini açıkça belirtmektedir.

Karışım entalpisi, atom boyutu farkı, elektronegatiflik farkı, değerlik elektron konsantrasyonu, sıcaklık ve üretim koşulları birlikte rol oynar. Mg'nin düşük ergime sıcaklığı ve yüksek reaktivitesi bu dengeyi daha karmaşık hâle getirmektedir.

35 alaşımın korelasyon analizi ne gösterdi?

Derleme yazarları Tablo 1'de topladıkları 35 Mg içeren HEA bileşiminin ampirik parametreleri üzerinde Pearson korelasyon analizi gerçekleştirmiştir.

Korelasyon katsayısı genel olarak:

\[ r_{xy}= \frac{\sum (x_i-\bar{x})(y_i-\bar{y})} {\sqrt{\sum (x_i-\bar{x})^2\sum(y_i-\bar{y})^2}} \]

ile ifade edilmektedir.

Metinde bildirilen belirgin ilişkiler arasında karışım entalpisi ile ergime sıcaklığı arasında r = 0,66, VEC ile konfigürasyonel entropi arasında r = 0,43 ve termodinamik kararlılık parametresi Ω ile ergime sıcaklığı arasında r = 0,40 pozitif korelasyon bulunmaktadır.

Buna karşılık Ω ile ΔS/R arasında r = −0,46, Mg içeriği ile ergime sıcaklığı arasında r = −0,33 ve Mg içeriği ile karışım entalpisi arasında r = −0,27 negatif korelasyon raporlanmıştır.

Katmanlı imalat bu malzemeler için neden önemli?

Mg içeren HEA'larda üretim yönteminin yalnız parçanın geometrisini değil, kimyasal homojenliği ve mikroyapıyı da belirleyebilmesi nedeniyle katmanlı imalat önemli bir araştırma alanıdır.

AM süreçlerinin yüksek soğuma hızları:

• taneleri inceltebilir,
• segregasyonu azaltabilir,
• denge dışı fazların tutulmasına imkân verebilir,
• geleneksel yöntemlerle zor elde edilen mikroyapılar oluşturabilir.

Bunun karşılığında Mg'nin düşük kaynama sıcaklığı ve yüksek buhar basıncı yeni bir sorun yaratmaktadır: yüksek enerji girdisi Mg'nin tercihli buharlaşmasına ve hedef bileşimden sapmaya yol açabilir.

Hangi katmanlı imalat yöntemleri ele alınıyor?

Bulk üretim mi, kaplama mı daha olgun?

Derleme, fully dense bulk Mg-containing HEA'ların PBF ile üretimine ilişkin çalışma sayısının hâlen sınırlı olduğunu açıkça belirtmektedir.

Buna karşılık DED, direct laser deposition ve özellikle laser cladding, Mg içeren HEA kaplamaları açısından daha pratik bir araştırma yolu olarak öne çıkmaktadır. Bu yöntemlerde toz besleme sırasında bileşim ayarlanabilir ve Mg kaybının telafisi için daha fazla proses esnekliği sağlanabilir.

Yttrium katkılı lazer kaplama örneği ne gösteriyor?

Derleme, MgMoNbFeTi₂Y_x HEA kaplamalarına ait bir çalışmayı ayrıntılı örnek olarak kullanmaktadır.

Y içermeyen ve Y eklenmiş kaplamaların SEM/EDS, EBSD ve TEM analizlerinin karşılaştırılmasında yttrium katkısının:

• tane incelmesini artırdığı,
• element dağılımını daha homojen hâle getirdiği,
• Nb ve Mo bakımından zengin segregasyonu azalttığı,
• mikroçatlak oluşumunu azaltabildiği

aktarılmaktadır. TEM ve elektron kırınımı BCC katı çözelti yapısını destekleyen sonuçlar göstermektedir.

Laser gücü için “100–300 W optimumdur” denebilir mi?

Kaynakta böyle bir aralık tablo hâlinde verilse de bunun evrensel bir reçete olmadığı özellikle belirtilmektedir.

Yazarların kendi uyarısı kritiktir: gerçek uygun enerji girdisi alaşımın termal iletkenliğine, absorptivitesine, ergime sıcaklığına, uçuculuğuna, tarama hızına, katman kalınlığına ve kullanılan makineye bağlıdır. Özellikle Mg içeren sistemlerde fazla enerji Mg kaybını artırabilir.

Tarama hızı, katman kalınlığı ve toz boyutu

Benzer biçimde derlemede genel proses pencereleri özetlenmiştir:

• Tarama hızı: 500–1000 mm/s aralığı genel olarak ince tane ve dengeli bağlanmayla ilişkilendirilmektedir.
• Katman kalınlığı: 20–50 µm aralığı yoğunluk ile üretim verimi arasında genel denge bölgesi olarak gösterilmektedir.
• Toz boyutu: 30 µm'nin altındaki küçük parçacıklar daha yoğun ve homojen yapı oluşturma potansiyeliyle ilişkilendirilmektedir.

Bunlar farklı çalışmalardan derlenmiş nitel rehberlerdir. Belirli bir Mg-containing HEA için doğrulanmış evrensel proses parametreleri değildir.

Yüzey tekstürleme neyi değiştiriyor?

Bir implantın biyolojik ortamla ilk etkileşim noktası yüzeyidir. Yüzey tekstürleme, mikrometre veya nanometre ölçeğinde oluk, çukur, gözenek, sırt veya başka düzenli yapıların oluşturulmasını ifade eder.

Derlemede yüzey topografisinin:

• ıslanabilirliği,
• protein adsorpsiyonunu,
• hücre adezyonunu,
• osteoblast yönlenmesini,
• sürtünme ve aşınmayı,
• oksit tabakası oluşumunu,
• lokal korozyon davranışını

değiştirebileceği tartışılmaktadır.

Hangi yüzey tekstürleme yöntemleri kullanılıyor?

Lazer ablasyonu hücre davranışını nasıl etkileyebilir?

Lazer ablasyonu yüzeyden kontrollü malzeme kaldırarak mikro oluklar veya çukurlar oluşturabilir. Derlemede bu tür yapıların daha hidrofilik yüzeyler oluşturabileceği, protein adsorpsiyonu ve osteoblast adezyonu için uygun topografik sinyaller sağlayabileceği aktarılmaktadır.

Ancak burada kritik sınır, önemli kanıtların önemli bölümünün in vitro düzeyde olmasıdır. Hücre kültüründe daha fazla osteoblast adezyonu, insanlarda daha hızlı kırık iyileşmesini tek başına kanıtlamaz.

Magnezyum vücutta nasıl korozyona uğruyor?

Derleme Mg korozyonunun lokalize ve galvanik mekanizmalarla ilerleyebildiğini vurgulamaktadır. Sulu ortamda yüzeyde MgO ve Mg(OH)₂ içeren tabakalar oluşabilir; ancak bu tabakalar tam anlamıyla koruyucu değildir.

Kaynakta verilen temel katodik reaksiyon:

\[ H_2O+2e^- \rightarrow H_2+2OH^- \]

şeklindedir.

Bu denklem bozunma sırasında hem hidrojen gazı hem de hidroksit iyonu oluşmasının neden önemli olduğunu gösterir. Hızlı bozunmada hidrojen dokuda birikebilir; OH⁻ üretimi ise çevrede alkalileşmeye katkıda bulunabilir.

Negatif fark etkisi nedir?

Derleme Mg korozyonunun karakteristik davranışlarından biri olan Negative Difference Effect (NDE) mekanizmasını da ele almaktadır. Mg'nin anodik polarizasyonu arttığında beklenenden farklı olarak hidrojen gelişiminin de artabilmesi bu kavramla açıklanmaktadır.

Bu özellik, biyobozunur Mg implantlarında yalnız metal kaybının değil gaz oluşumunun da izlenmesi gerektiğini göstermektedir.

Neden kemiğin elastik modülüne yaklaşmak önemli?

Derlemenin Tablo 10'unda yaygın metalik implant malzemeleri karşılaştırılmaktadır:

Kaynağın kortikal kemik için aktardığı elastik modül yaklaşık 17–20 GPa longitudinal ve 6–13 GPa transvers yöndedir. Mg alaşımlarının modülü titanyum, kobalt ve paslanmaz çeliğe göre kemiğe daha yakındır.

Bu durum stress shielding riskini azaltmak açısından teorik bir avantajdır; ancak Mg'nin düşük geleneksel dayanımı ve hızlı bozunması bu avantajın tek başına yeterli olmamasına neden olur.

Katmanlı imalat ile yüzey tekstürleme neden birlikte kullanılıyor?

İki teknik farklı ölçeklerde çalışır:

Katmanlı imalat → parçanın makro geometrisi, porozitesi ve iç mimarisi.

Yüzey tekstürleme → hücrelerin ve vücut sıvısının doğrudan temas ettiği mikro/nano yüzey.

Bu nedenle derleme, iki teknolojinin birleşmesini özellikle hasta-özel ve biyobozunur implantlar açısından önemli görmektedir.

Örneğin AM ile kemiğe benzer gözenekli bir yapı oluşturulabilir; ardından yüzeyde mikro oluklar, nano gözenekler veya koruyucu oksit tabakası geliştirilebilir.

Hangi biyomedikal uygulamalar tartışılıyor?

Derlemede potansiyel uygulama alanları arasında:

• ortopedik vida, plaka ve pinler,
• biyobozunur vasküler stentler,
• kemik scaffold'ları,
• kraniofasiyal rekonstrüksiyon plakaları,
• spinal füzyon kafesleri,
• diş implantları,
• ilaç salım sistemleri,
• biyoaktif yüzey kaplamaları

yer almaktadır.

Ancak bu uygulama listesi “bu ürünlerin Mg-containing HEA ile klinikte rutin kullanıldığı” anlamına gelmez. Kaynağın sonuç bölümü de kapsamlı insan klinik verisinin henüz eksik olduğunu açıkça belirtmektedir.

Hangi alaşım elementleri biyolojik risk oluşturabilir?

HEA yaklaşımı çok sayıda elementin aynı malzemede kullanılmasına dayanabildiği için yalnız mekanik performansa bakmak yeterli değildir.

Derleme özellikle bazı bileşimlerde kullanılan Al ve Ni gibi elementlerin iyon salımı ve potansiyel sitotoksisite açısından dikkatle değerlendirilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Bu nedenle gelecekteki biyomedikal HEA tasarımının yalnız “en yüksek dayanım”ı değil:

• iyon salımını,
• lokal konsantrasyonu,
• bozunma ürünlerini,
• uzun dönem doku yanıtını

da değerlendirmesi gerekmektedir.

Çalışmanın söylediği nedir?

• Mg içeren yüksek entropili alaşımlar düşük yoğunluk, mekanik ayarlanabilirlik ve biyobozunurluğu bir araya getirebilecek araştırma sistemleridir.
• AM mikroyapı, porozite ve hasta-özel geometri üzerinde güçlü tasarım özgürlüğü sağlar.
• Yüzey tekstürleme hücre adezyonu, ıslanabilirlik, aşınma ve korozyon davranışını değiştirebilir.
• AM ve yüzey tekstürleme birlikte kullanıldığında hacimsel yapı ile yüzey biyofonksiyonelliği ayrı ayrı optimize edilebilir.
• Mg buharlaşması, porozite, artık gerilme ve bileşim sapmaları AM için temel üretim sorunlarıdır.
• Hızlı korozyon, mekanik bütünlüğün kaybı ve hidrojen gelişimi biyomedikal kullanımın temel engelleridir.
• Uzun dönem biyolojik güvenlik ve klinik doğrulama hâlen önemli araştırma ihtiyacıdır.

Çalışmanın söylemediği nedir?

• Belirli bir Mg-containing HEA'nın insanlar için klinik olarak güvenli olduğunu kanıtlamamaktadır.
• Her Mg içeren yüksek entropili alaşımın biyouyumlu olduğunu göstermemektedir.
• 400 MPa üzerindeki dayanımı bütün Mg-containing HEA'lar için garanti etmemektedir.
• Yaklaşık %30 korozyon azalmasının bütün alaşım ve proseslere uygulanabilecek sabit oran olduğunu göstermemektedir.
• 100–300 W lazer gücünün her makine ve bileşim için optimum olduğunu göstermemektedir.
• Yüzey tekstürlemenin insanlarda kesin olarak enfeksiyonu önlediğini veya iyileşmeyi hızlandırdığını kanıtlamamaktadır.
• AM ile üretilen Mg-containing HEA implantların ticari seri üretime hazır olduğunu göstermemektedir.
• Uzun dönem insan klinik güvenliğini veya düzenleyici onayı göstermemektedir.

Çalışmanın Yöntemi ve Bulguları

Bu çalışma nasıl bir araştırma?

Çalışma yeni alaşım üreten deneysel bir araştırma değil, geniş kapsamlı narratif derlemedir.

Yazarlar Mg-containing HEA araştırmalarını; alaşım tasarımı, katmanlı imalat, yüzey mühendisliği, korozyon, mekanik performans ve biyomedikal uygulama başlıkları altında birleştirmiştir.

Web of Science üzerinde “Mg high entropy materials” ve “Mg high entropy alloys” anahtar kelimeleri kullanılarak 2010 ile 7 Ekim 2025 arasındaki yayın eğilimi ayrıca değerlendirilmiştir.

Bununla birlikte kaynakta sistematik derlemelerde görülen:

• PRISMA protokolü,
• tam veri tabanı arama dizileri,
• dahil etme/dışlama kriterleri,
• çalışma kalitesi veya bias puanlaması,
• meta-analitik havuzlama

raporlanmamaktadır.

Yayın sayısı nasıl değişmiş?

Derlemedeki Web of Science grafiğine göre “Mg high entropy alloys” anahtar kelimesiyle ilişkili yayın sayısı özellikle son yıllarda hızlanmıştır.

Metin, 2018'de 24 makale olan sayının 2022'de 107'ye yükseldiğini belirtmektedir. Bununla birlikte yazarlar kullanılan arama terimlerinin Mg-based ve Mg-containing sistemlerini tam olarak ayıramadığını açıkça kabul etmektedir.

Ampirik alaşım veri tabanı

Tablo 1 toplam 35 Mg içeren HEA bileşimini bir araya getirerek şu parametreleri karşılaştırmaktadır:

• Mg atomik fraksiyonu,
• ergime sıcaklığı T_m,
• Valence Electron Concentration — VEC,
• faz tipi,
• atom boyutu farkı δ,
• elektronegatiflik farkı χ,
• konfigürasyonel entropi S/R,
• karışım entalpisi ΔH,
• termodinamik kararlılık parametresi Ω.

Bu veri tablosu daha sonra Pearson korelasyon matrisinin kaynağı olarak kullanılmıştır.

Ana korelasyon bulguları

Bu katsayılar 35 girdilik derleme veri setindeki doğrusal ilişkileri gösterir; deneysel nedensellik veya yeni bir HEA'nın özelliklerinin doğrudan tahmini olarak kullanılmamalıdır.

AM parametrelerinin birlikte değerlendirilmesi

Derlemenin önemli yöntemsel mesajlarından biri lazer gücü, tarama hızı ve katman kalınlığının birbirinden bağımsız düşünülmemesidir.

Yüksek lazer gücü ve düşük tarama hızı enerji girişini yükseltebilirken aynı lazer gücü yüksek tarama hızında eksik ergime oluşturabilir. Katman kalınlığı da yeniden ergime, ısı birikimi ve katmanlar arası bağlanmayı değiştirir.

Mg içeren sistemlerde bu ilişkiye Mg'nin buharlaşması da eklenmektedir. Bu nedenle proses geliştirme tek parametre optimizasyonu yerine bir process-window problemi olarak değerlendirilmelidir.

AM'nin mekanik ve biyolojik etkileri

Derlemenin sentezine göre hızlı katılaşma ile ince tane yapıları oluşturulması mekanik dayanımı artırabilir. Kontrollü porozite ise implantın efektif rijitliğini düşürerek kemiğe mekanik uyumu artırmak için kullanılabilir.

Bunun karşılığında:

• porozite,
• anisotropi,
• artık gerilmeler,
• yorulma performansı,
• Mg kaybına bağlı kimyasal sapma

kontrol edilmesi gereken risklerdir.

Yüzey tekstürünün üç ana etkisi

Derleme yüzey mühendisliğinin etkilerini üç ana kategoride toplar:

1. Biyolojik: protein adsorpsiyonu, hücre adezyonu, osteojenik yanıt.
2. Kimyasal: oksit tabakası, korozyon ve bozunma kinetiği.
3. Fiziksel/mekanik: sürtünme, aşınma, kaplama adezyonu ve gerilme dağılımı.

Biyomedikal implant için temel gereksinimler

Temel engeller

Tablo 12 altı ana sorunu özetlemektedir:

• Hızlı korozyon: erken mekanik kayıp.
• Mekanik bütünlük: pitler ve çatlakların yapıyı zayıflatması.
• Hidrojen oluşumu: lokal gaz birikmesi.
• Sınırlı süneklik: yüksek yük taşıyan uygulamalarda risk.
• Maliyet ve ölçeklenebilirlik: karmaşık prosesler ve pahalı elementler.
• Biyolojik yanıt: bazı alaşım elementlerinin potansiyel sitotoksisitesi.

Klinik kanıt düzeyi neden özellikle önemli?

Derlemenin uygulama bölümünde ortopedik implantlar, kraniofasiyal plakalar, spinal kafesler ve vasküler stentler için oldukça güçlü örnek anlatımları yer almaktadır.

Ancak aynı çalışmanın sonuç bölümü insanlarda geniş kapsamlı klinik verinin bulunmadığını açıkça belirtmektedir. Bu nedenle bu vaka anlatıları, derleme içinde aktarılmış ikincil literatür iddiaları olarak değerlendirilmelidir.

Verianla açısından güvenli bilimsel sonuç şudur: Mg-containing HEA + AM + yüzey tekstürleme kombinasyonu umut verici bir araştırma platformudur; doğrulanmış rutin klinik teknoloji değildir.

Gelecek araştırmalar nereye yöneliyor?

Yazarların önerdiği gelecek çalışma alanları arasında:

• daha biyouyumlu ve ekonomik alaşım bileşimlerinin geliştirilmesi,
• potansiyel toksik elementlerin azaltılması,
• CALPHAD ve atomistik modelleme ile alaşım tasarımının hızlandırılması,
• sonlu eleman ve makine öğrenmesi modellerinin proses optimizasyonunda kullanılması,
• gerçek zamanlı AM proses izleme ve kapalı çevrim kontrol,
• hibrit metal–polimer veya metal–seramik yapılar,
• fonksiyonel derecelendirilmiş implantlar,
• biyoaktif ve ilaç salabilen yüzeyler,
• standartlaştırılmış korozyon ve biyolojik test protokolleri,
• uzun dönem in vivo ve insan klinik çalışmalarının artırılması

bulunmaktadır.

Türkiye açısından ne söylenebilir?

Derleme Türkiye'de üretilmiş veya klinik olarak değerlendirilmiş bir Mg-containing HEA implantına ilişkin özgün veri sunmamaktadır. Dolayısıyla çalışmadaki proses aralıkları, korozyon sonuçları veya biyolojik gözlemler Türkiye'deki bir AM sistemi ya da klinik uygulamaya doğrudan aktarılamaz.

Yerel araştırmada kullanılacak alaşım bileşimi, toz üretim yöntemi, Mg uçuculuğu, lazer/elektron demeti parametreleri, porozite, yüzey işlemi, fizyolojik test ortamı ve biyolojik değerlendirme ayrı olarak doğrulanmalıdır. İnsan kullanımına geçiş için uzun dönem biyogüvenlik ve düzenleyici değerlendirme de ayrıca gereklidir.

Kaynak ve Yöntem Notu

Tam özgün çalışma adı: Additively manufactured and surface textured Mg containing high entropy alloys for biomedical applications

Yazarlar: Amit Choudhari, Kavitha Sharanappa Gudadur, Avinash Kumar, Abhishek Kumar.

Yazar sırası: Kaynak çalışmadaki sıra aynen korunmuştur.

Eş katkılı yazarlar: Amit Choudhari ve Kavitha Sharanappa Gudadur.

Sorumlu yazar: Abhishek Kumar.

Kurum 1: Department of Mechanical Engineering, Cleveland State University, Cleveland, Ohio, USA.

Kurum 2: School of Interdisciplinary Design and Innovation, Indian Institute of Information Technology, Design and Manufacturing, Kancheepuram, Chennai, Tamil Nadu, India.

Kurum 3: Department of Mechanical Engineering, Indian Institute of Information Technology, Design and Manufacturing, Kancheepuram, Chennai, Tamil Nadu, India.

Kurum 4: Department of Mechanical Engineering, Stanford University, Stanford, California, USA.

Kurum 5: J. Mike Walker '66 Department of Mechanical Engineering, Texas A&M University, College Station, Texas, USA.

Kaynak türü: Hakemli, narratif/kapsamlı derleme makalesi. Sistematik derleme veya meta-analiz olarak raporlanmamıştır.

Dergi: Journal of Magnesium and Alloys.

Yayın durumu: In Press, Corrected Proof.

Makale numarası: 102159.

DOI: 10.1016/j.jma.2026.102159

Gönderim tarihi: 31 Ekim 2025.

Revizyon tarihi: 29 Nisan 2026.

Kabul tarihi: 25 Mayıs 2026.

Çevrim içi yayın tarihi: İncelenen corrected-proof PDF'de “Available online xxx” olarak kalmıştır. Resmî ScienceDirect kaydı 10 Temmuz 2026 tarihini vermektedir.

Resmî DOI bağlantısı: https://doi.org/10.1016/j.jma.2026.102159

Hakemlik durumu: Journal of Magnesium and Alloys'ın hakemli derleme makalesidir. Dergi single-blind peer-review sistemi kullanmaktadır.

Yayın/copyright: © 2026 Chongqing University. Publishing services provided by Elsevier B.V. on behalf of KeAi Communications Co. Ltd.

Lisans: Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International — CC BY-NC-ND 4.0.

Preprint durumu: İncelenen belge preprint değil, kabul edilmiş ve yayımlanmış In Press Corrected Proof dergi sürümüdür.

Derleme kapsamı: Mg-containing HEA temelleri, alaşım tasarım parametreleri, katmanlı imalat, yüzey tekstürleme, mekanik özellikler, korozyon ve biyobozunma, biyouyumluluk, implant uygulamaları, üretim sorunları ve gelecek araştırma alanları.

Kaynak sayısı: Kaynakça 255 referans içermektedir.

Literatür tarama notu: Web of Science üzerinde “Mg high entropy materials” ve “Mg high entropy alloys” anahtar kelimeleriyle 2010–7 Ekim 2025 dönemine ilişkin yayın eğilimi incelenmiştir. Kaynakta kapsamlı PRISMA protokolü, tam dahil etme/dışlama kriterleri, çalışma kalite puanlaması veya meta-analitik yöntem raporlanmamaktadır.

Özgün nicel analiz: Tablo 1'de derlenen 35 Mg-containing HEA bileşiminin Mg fraksiyonu, Tm, VEC, δ, χ, S/R, ΔH ve Ω parametreleri arasında Pearson korelasyon matrisi oluşturulmuştur.

Finansman: İncelenen makalede ayrı bir Funding veya Acknowledgements beyanı bulunmamaktadır.

Veri erişilebilirliği: İncelenen makalede ayrı bir Data Availability Statement bulunmamaktadır. Çalışma ağırlıklı olarak yayımlanmış literatürün derlenmesine dayanmaktadır.

Çıkar çatışması: Yazarlar, çalışmayı etkilemiş olabilecek bilinen mali çıkar veya kişisel ilişkilerinin bulunmadığını beyan etmiştir.

CRediT — Amit Choudhari: Writing – review & editing; Writing – original draft; Methodology; Investigation; Formal analysis; Data curation; Conceptualization.

CRediT — Kavitha Sharanappa Gudadur: Writing – review & editing; Writing – original draft; Investigation; Formal analysis; Data curation.

CRediT — Avinash Kumar: Writing – review & editing; Writing – original draft; Validation; Supervision; Project administration; Methodology; Investigation; Conceptualization.

CRediT — Abhishek Kumar: Writing – review & editing; Writing – original draft; Visualization; Validation; Supervision; Resources; Project administration; Methodology; Investigation; Data curation; Conceptualization.

Üretken yapay zekâ beyanı: İncelenen makalede ayrı bir üretken yapay zekâ kullanım beyanı görülmemektedir.

Kapsam terminolojisi tutarsızlığı: Girişte “Mg-containing HEA”, Mg'nin baskın baz element olmadığı ve ana bileşenlerden biri olduğu sistem olarak tanımlanıp “Mg-based HEA”dan ayrılmaktadır. Daha sonraki bir bölüm ise bu alaşımları Mg'nin baz element olduğu sistemler şeklinde tanımlamaktadır. Bu Verianla yazısında çalışmanın giriş bölümünde açıkça belirlediği kapsam esas alınmıştır.

Korozyon terminolojisi tutarsızlığı: Bir bölümde Mg bozunmasında “acidic by-products” ifadesi kullanılırken çalışmanın diğer bölümlerinde OH− oluşumu ve Mg(OH)2 kaynaklı alkalizasyon anlatılmaktadır. Bu nedenle asidik yan ürün ifadesi burada temel mekanizma olarak tekrar edilmemiştir.

Klinik kanıt sınırı: Derlemenin uygulama bölümünde klinik deneme ve hasta sonuçlarını çağrıştıran güçlü ifadeler bulunmaktadır; buna karşılık sonuç bölümü insanlarda kapsamlı klinik veri eksikliğini açıkça kabul etmektedir. Bu Verianla içeriğinde söz konusu örnekler kanıtlanmış rutin klinik etkinlik olarak sunulmamıştır.

AM proses aralıklarının sınırı: Kaynaktaki lazer gücü, tarama hızı, katman kalınlığı ve toz boyutu aralıkları farklı literatür çalışmalarından derlenen genel eğilimlerdir. Yazarların kendisi bunların özellikle Mg içeren sistemlerde alaşım ve makine bağımlı olduğunu belirtmektedir.

Özet rakamlarının sınırı: 400 MPa üzeri çekme dayanımı ve yaklaşık %30 düşük korozyon oranı, derlemenin literatürden aktardığı genel sonuçlardır; tek bir standardize deneyden veya meta-analizle hesaplanmış havuzlanmış etki büyüklüğünden gelmemektedir.

Bilimsel içerik sınırı: Bu Verianla yazısındaki alaşım verileri, korelasyonlar, AM yöntemleri, proses aralıkları, korozyon mekanizması, yüzey tekstürleme yöntemleri, biyomedikal uygulamalar, sınırlılıklar ve gelecek araştırma yönleri incelenen derlemeye dayanmaktadır. Dış kaynak yalnız bibliyografik kimlik, çevrim içi yayın tarihi ve derginin hakemlik sürecini doğrulamak için kullanılmıştır.