Vat fotopolimerləşdirmə əsaslı yumşaq alət, inyeksiya qəlibləmə üçün metal əvəzinə fotopolimer qatranından laylı istehsalla hazırlanan qısa-seriyalı qəlib insertidir. Bu yanaşma qəlibin hazırlanma müddətini və ilkin xərci azalda bilər; lakin polimer insertlərin məhdud istilik keçiriciliyi, viskoelastik deformasiyası və çat əmələ gəlməsi xidmət ömrünü məhdudlaşdırır. Bu işdə Formlabs High Temp V2 qatranından SLA ilə hazırlanmış inyeksiya qəlibi insertləri təxminən %22 O₂ olan mühit havasında və ya təxminən %1 O₂ olan azotla dəstəklənmiş mühitdə son-kürlənmiş, sonra isə sənaye və laboratoriya miqyaslı inyeksiya qəlibləmə sınaqlarına məruz qoyulmuşdur.

Azotla dəstəklənmiş son-kürləmə ilk görünən çata qədər alətin ömrünü sənaye miqyasında 111 dövrdən 927 dövrə, laboratoriya miqyasında isə təxminən 211 dövrdən 863 dövrə yüksəltmişdir. Beləliklə ömür artımı müvafiq olaraq təxminən 8,4 və 4 dəfə olmuşdur. Sənaye miqyaslı azot-kürlü insert ilk çatdan sonra təxminən 1000 əlavə dövr işləməyə davam etmişdir. Daha da önəmlisi, azotla kürlənən insert ilk təxminən 100-150 dövrlük termo-viskoelastik şərtləndirmə mərhələsini keçərək daha sabit ölçülü istehsal rejiminə çatmışdır; mühit havasında kürlənən insert isə bu rejimə çatmadan çatlamışdır.

Nanoindentasiya, FTIR-ATR və Raman nəticələri dayanıqlılıqdakı fərqin sadəcə daha yüksək səth sərtliyindən qaynaqlanmadığını göstərir. Azot-kürlü insertlərin səthə yaxın ilk təbəqəsi bəzi ölçmələrdə mühit havasında kürlənən insertlərdən daha yumşaq olmasına baxmayaraq, xeyli daha uzunömürlüdür. İş bu davranışı azot son-kürləməsinin səthdən daxili sahəyə doğru daha mərhələli kimyəvi-mexaniki şəbəkə qradiyenti yaratması və bu qradiyentin inyeksiya qəlibləmə zamanı daha uzun müddət qorunması ilə izah edir. Bununla yanaşı, iş hələ ekspert rəyindən keçməmiş preprintdir.

Niyə 3B çap edilmiş polimer qəlib insertlərindən istifadə olunur?

Vat fotopolimerləşdirmə yüksək ölçü dəqiqliyi və incə səth keyfiyyəti təmin edə bilən işıq əsaslı laylı istehsal üsuludur. Bu xüsusiyyətlər üsulu yalnız prototipləmə üçün deyil; mikroaxın sistemləri, biotibbi hissələr və inyeksiya qəlibləmə üçün polimer qəlib insertləri kimi funksional tətbiqlər üçün də cəlbedici etmişdir.

Metal qəliblərlə müqayisədə polimer əsaslı yumşaq alətlər daha sürətli və daha aşağı ilkin xərclə istehsal oluna bilər. Dizayn dəyişikliklərini də daha asan tətbiq etmək mümkündür. Buna görə qısa-seriyalı istehsal, körpü alətçiliyi və sürətli prototipləmə üçün əlverişlidir.

Bununla belə, polimer insertlərin istilik keçiriciliyi metallarla müqayisədə xeyli aşağıdır. İnyeksiya qəlibləmə zamanı ərimiş polimerdən gələn istilik daha yavaş uzaqlaşdırılır; qəlib daxilində daha yüksək temperaturlar və daha kəskin temperatur qradiyentləri yarana bilər. Təkrarlanan təzyiq, qızdırma, soyutma və qəlibdən çıxarma dövrləri zamanla deformasiyaya, çatın başlanmasına və ya ölçü dəqiqliyinin itirilməsinə səbəb ola bilər.

Azot Altında Son-Kürləmə Niyə Fərq Yaradır?

Sərbəst radikal fotopolimerləşdirmədə oksigen böyüyən radikalları söndürərək, xüsusilə sərbəst səthlərdə polimerləşməni ləngidə bilər. Bu hadisə oksigen inhibisiyası kimi tanınır. Mühit havasında təxminən %22 oksigen olduğu halda, işdəki azotla dəstəklənmiş sistemdə oksigen konsentrasiyası təxminən %1-ə endirilmişdir.

Azotdan istifadə səthə yaxın bölgələrdə radikalların sönməsini azaldaraq polimerləşmənin dərinlik boyunca fərqli şəkildə irəliləməsinə imkan verir. Lakin tədqiqatın mühüm nəticəsi odur ki, azotun faydası yalnız “daha çox kürlənmiş səth” kimi izah edilə bilməz. Dayanıqlılıq səthdən daxili sahəyə uzanan mexaniki və kimyəvi şəbəkə quruluşunun bütövlüyü ilə əlaqələndirilir.

İstifadə olunan qatran və çap sistemi

Qəliblər Formlabs Form 3 stereolitoqrafiya sistemi ilə hazırlanmışdır. İstifadə olunan qatran Formlabs High Temp V2-dir.

Mənbədə bu qatran üçün:

• 0,45 MPa altında istilikdə əyilmə temperaturu: 238 °C
• Dartılma modulu: 2,8 GPa
• Lay qalınlığı: 100 µm

göstərilir.

Şəffaf və doldurucusuz qatranın seçilməsinin mühüm səbəbi işığın material daxilində daha homogen yayılmasıdır. Şüşə hissəcikləri kimi doldurucular daha yüksək sərtlik təmin edə bilsə də, işığın səpilməsi və udulması, xüsusən kiçik xüsusiyyətlərdə polimerləşmə qradiyentlərini və həndəsi sapmaları artıra bilər.

Son-kürləmə protokolu

Çapdan sonra hissələr əvvəlcə izopropil spirtlə təmizlənmiş, daha sonra Raise3D DF Wash sistemində 6 dəqiqə yuyulmuşdur.

İlk son-kürləmə mərhələsi dəyişdirilmiş Raise3D DF Cure sistemi daxilində həyata keçirilmişdir. Sistem 365, 385 və 405 nm LED dalğa uzunluqlarından istifadə edir.

İki atmosfer şəraiti müqayisə edilmişdir:

• Mühit havası: təxminən %22 ± 0,5 O₂
• Azotla dəstəklənmiş mühit: təxminən %1 ± 0,5 O₂

İlk UV kürləmə 60 dəqiqə davam etmiş və temperatur təxminən 24 °C-dən 37 °C-yə yüksəlmişdir.

Daha sonra hər iki qrupa eyni ikinci kürləmə prosesi tətbiq edilmişdir: Formlabs Form Cure sistemində, mühit havasında 405 nm UV, 80 °C və 120 dəqiqə.

Buna görə iki nümunə qrupunun əsas eksperimental fərqi ilk 60 dəqiqəlik aşağı temperaturlu UV kürləmənin aparıldığı qaz atmosferidir.

Niyə iki mərhələli kürləmə istifadə edildi?

İşin dizaynında ilk mərhələ səthə həssas oksigen inhibisiyasının təsirini dəyişdirmək, ikinci 80 °C-lik mərhələ isə hər iki qrup üçün daha ümumi bulk kürlənməsini və gərginliyin relaksasiyasını təmin etmək məqsədilə istifadə edilmişdir.

Beləliklə, səth kimyası ilə ümumi termal son-kürləmə təsirləri mümkün qədər bir-birindən ayrılmağa çalışılmışdır.

İnyeksiya qəlibləmə materialı

Bütün inyeksiya sınaqlarında Borealis BF970MO polipropilen istifadə edilmişdir.

Sənaye və laboratoriya miqyaslarında fərqli qəlib həndəsələri və maşınlar istifadə edilmişdir. Sənaye qəlibi “Type A”, laboratoriya qəlibi isə “Type B” adlandırılmışdır.

Azot Son-Kürləməsi Alət Ömrünü Nə Qədər Uzatdı?

İşdə alət nasazlığı qəlib insertində görünən ilk görünən çat kimi müəyyən edilmişdir.

Sənaye miqyaslı mühit-havası insertində ilk çat 111 dövrün sonunda, qəlib giriş qapısının yerləşdiyi struktur baxımından daha həssas sahədə yaranmışdır.

Azot-kürlü Type A insert isə ilk görünən çata qədər 927 dövr davam gətirmişdir. İlk çat ejektorlara yaxın sahədə başlamışdır. Daha da önəmlisi, insert ilk çatdan sonra təxminən 1000 əlavə dövr istifadə olunmağa davam etmişdir.

Laboratoriya miqyasında mühit-havası insert təxminən 211 dövrdə, azot-kürlü insert isə təxminən 863 dövrdə çatlamışdır. Hər iki laboratoriya insertində çatlar birləşmə dəlikləri kimi həndəsi fasiləsizliklərdə başlamışdır.

Metal qəliblə fərq

Laboratoriya sınağındakı alüminium istinad qəlibi 600 dövr ərzində struktur pozulması göstərməmiş; uzun ömür gözləntisinə görə sınaq bu nöqtədə dayandırılmışdır.

Ədəbiyyat müqayisəsində tipik VPP və material jetting polimer insertlərin çoxunun təxminən 100 dövr ətrafında və ya aşağıda qaldığı, alüminium qəliblərin isə təxminən 5 × 10² ilə 10⁴ dövr aralığında ola bildiyi bildirilir.

Bu işdə azot-kürlü sistemin təxminən 10³ dövr miqyasına çatması polimer yumşaq alətlər ilə metal qəliblər arasındakı dayanıqlılıq fərqini əhəmiyyətli dərəcədə azaldır; lakin bu, metal alət dayanıqlılığının tam əldə edildiyi anlamına gəlmir.

Sabit Ölçülü İstehsal Rejimi Necə Yarandı?

Sənaye miqyaslı azot-kürlü insertdə ilk təxminən 100-150 dövr ərzində istehsal olunan hissələrin bəzi ölçülərində dalğalanma müşahidə edilmişdir. Bu başlanğıc dövründən sonra ölçülər daha sabit olmuş və sonrakı dövrlərdə nisbətən sabit qalmışdır.

Müəlliflər bu davranışı insertin təkrarlanan təzyiq və temperatur dövrləri altında termo-viskoelastik şəkildə şərtlənməsi ilə izah edirlər.

Mühit havasında kürlənmiş sənaye inserti yalnız 111 dövr davam gətirdiyi üçün eyni uzunmüddətli sabit rejimə çata bilməmişdir.

Qəlib boşluğu həqiqətən forma dəyişdirirmi?

Sənaye insertlərinin optik profilometriya ölçmələri dövri inyeksiya qəlibləmədən sonra qəlib boşluğunun dərinliyinin azaldığını göstərmişdir.

Orta cavity depth:

• İnyeksiyadan əvvəl: təxminən 1,97 mm
• Mühit-kürlü insertdən sonra: təxminən 1,83 mm
• Azot-kürlü insertdən sonra: təxminən 1,84 mm

Bu daimi dəyişiklik təkrarlanan temperatur və təzyiq altında fotopolimer insertin viskoelastik sürünmə və isti vəziyyətdə gərginlik relaksasiyası yaşadığını düşündürür.

Lakin qəlib boşluğu inyeksiya zamanı real vaxtda ölçülmədiyinə görə müəlliflər bu mexanizmi birbaşa sübut olunmuş nəticə deyil, ölçmələrlə güclü şəkildə dəstəklənən hipotez kimi qiymətləndirirlər.

Miqyas təsiri

Ölçü dəyişiklikləri xüsusilə daha böyük sənaye insertlərində aydın görünür. Daha kiçik laboratoriya insertləri struktur baxımından daha sərt olduğundan ölçülərini daha yaxşı qorumuşdur.

Bu nəticə polimer yumşaq alət performansının yalnız material xüsusiyyətindən asılı olmadığını; qəlib həndəsəsi, divar qalınlığı, cavity dizaynı və ümumi struktur sərtliyin də mühüm olduğunu göstərir.

İstehsal olunan PP hissələrin mexaniki xüsusiyyətləri

İstehsal olunan dartılma nümunələrində görünən dartılma modulu təxminən 161-203 MPa, son dartılma möhkəmliyi isə təxminən 21-24 MPa aralığında qalmışdır.

Alüminium qəliblərlə istehsal olunan PP nümunələrində maksimum gərginlikdə uzanma fotopolimer insertlərlə istehsal olunan nümunələrə nisbətən daha yüksək olmuşdur.

Müəlliflər bunu polimer qəliblərin daha aşağı istilik keçiriciliyinə görə PP-nin soyuma tarixçəsinin dəyişməsi ilə əlaqələndirirlər.

Daha Sərt Səth Daha Uzun Alət Ömrü Deməkdirmi?

Bu iş üçün xeyr. Nanoindentasiya nəticələrinin ən diqqətəlayiq tapıntılarından biri daha dayanıqlı azot-kürlü insertlərin səthə yaxın sahədə daha sərt olmamasıdır.

İnyeksiyadan sonra ilk təxminən 30-90 µm-də:

• Azot-kürlü Type B insert: təxminən 19,3-20,8 HV
• Azot-kürlü Type A insert: təxminən 21,3-21,9 HV
• Mühit-kürlü Type B insert: təxminən 22,7-23,2 HV
• Mühit-kürlü Type A insert: təxminən 22,3-23,0 HV

olmuşdur.

Azot-kürlü insertlər bu daha aşağı səth sərtliyinə baxmayaraq dörd-səkkiz dəfə daha uzun ömür göstərmişdir.

Deməli, dayanıqlılıq yalnız maksimum səth sərtliyi və ya maksimum çevrilmə dərəcəsi ilə izah edilə bilməz.

Dərinliyə bağlı mexaniki quruluş

Nanoindentasiya təxminən səthdən 10.000 µm dərinliyə qədər aparılmışdır.

İlk 0-600 µm sahə təxminən 30 µm intervallarla, 600-2000 µm sahə təxminən 100 µm intervallarla və daha dərin bulk sahəsi təxminən 500 µm intervallarla nümunələnmişdir.

Ən mühüm atmosfer fərqləri ilk çap olunmuş təbəqə olan təxminən 0-100 µm aralığında meydana çıxmışdır.

Azot-kürlü istinad nümunəsinin 30, 60 və 90 µm-də sərtlikləri müvafiq olaraq təxminən 13,9, 12,5 və 13,3 HV, mühit-kürlü nümunədə isə təxminən 13,8, 15,1 və 16,9 HV ölçülmüşdür.

Müəlliflər azot-kürlü səthin aşağı sərtliyini kifayət qədər kürlənməmə kimi deyil, kimyəvi cəhətdən yüksək çevrilmiş, lakin mexaniki baxımdan daha uyğun xarici təbəqə kimi şərh edirlər.

FTIR Nəticələri Nə Göstərir?

FTIR-ATR analizində fotopolimerləşmə zamanı reaksiyaya girən akrilat ikiqat rabitələr izlənmişdir.

Xüsusilə təxminən:

• 1635 cm⁻¹: C=C dartılma zolağı
• 810 cm⁻¹: C=C ilə əlaqəli =C–H deformasiya zolağı
• 1458 cm⁻¹: reaksiyada iştirak etməyən CH₂ istinad zolağı

istifadə edilmişdir.

795-825 cm⁻¹ aralığındakı C=C zolağı 1425-1480 cm⁻¹ istinad zolağına normallaşdırılaraq R* qalıq doymamışlıq indeksi hesablanmışdır.

Daha yüksək R* daha çox qalıq C=C və buna görə nisbətən daha aşağı çevrilmə deməkdir.

Çevrilmə dərinliklə necə dəyişdi?

Bütün nümunələrdə R* səthdən daxili sahəyə doğru artmışdır. Bu, fotopolimerləşmənin dərin bölgələrə irəlilədikcə daha aşağı çevrilmə dərəcəsinə malik olduğunu göstərir.

Azot-kürlü sistemdə səthdən bulk-a keçid daha uzun dərinlik aralığına yayılmışdır. Mühit havasında isə çevrilmə keçidi daha kəskin olmuşdur.

Bu nəticə nanoindentasiya ilə birlikdə qiymətləndirildikdə azotun səth-altı bölgədə daha mərhələli mexaniki-kimyəvi arxitektura yaratdığı şərhini dəstəkləyir.

İnyeksiya qəlibləmə zamanı kimyəvi parçalanma oldumu?

FTIR analizində inyeksiya qəlibləmədən əvvəl və sonra spektrlərdə yeni aydın oksidləşmə zolaqları və ya nəzərəçarpan karbonil artımı aşkar edilməmişdir.

Buna görə iş müşahidə olunan struktur təkamülünü ilk növbədə oksidləşdirici parçalanmadan çox mövcud çarpaz bağlı şəbəkənin yenidən düzülməsi və qalıq mobil növlərin paylanmasının dəyişməsi ilə əlaqələndirir.

Bununla belə, FTIR ölçmələri 1800-600 cm⁻¹ aralığında aparılmış, tipik hidroksil sahəsi olan təxminən 3200-3500 cm⁻¹ ölçülməmişdir. Buna görə çox aşağı səviyyəli və ya lokal oksidləşmə tamamilə istisna edilmir.

Raman Xəritələmə Azot və Mühit Havası Arasındakı Fərqi Necə Göstərdi?

Konfokal Raman mikroskopiyası səthə yaxın təxminən 200 µm sahəni xəritələmək üçün istifadə edilmişdir.

Əsas zolaqlar:

• 815 cm⁻¹: C–O–C ilə əlaqəli struktur şəbəkə göstəricisi
• 1636 cm⁻¹: C=C dartılması
• 1725 cm⁻¹: C=O dartılması

kimi qiymətləndirilmişdir.

Mühit havasında kürlənmiş istinadda yüksək çevrilmiş səthdən daha aşağı çevrilmiş alt təbəqəyə keçid əsasən ilk təxminən 100 µm daxilində baş vermişdir.

Azot-kürlü istinadda isə bu keçid təxminən 180 µm dərinliyə qədər daha mərhələli şəkildə davam etmişdir.

Bu daha uzun keçid bölgəsi azot-kürlü sistemdə müşahidə olunan mexaniki qradiyentin spektroskopik qarşılığı kimi şərh edilir.

İnyeksiyadan sonra şəbəkəyə nə olur?

İnyeksiya qəlibləmədən sonra həm mühit, həm də azot nümunələrində C=C və C=O dərinlik qradiyentləri zəifləmiş və quruluş daha homogen hala gəlmişdir.

Lakin mühit-kürlü insert daha geniş homogenləşmə göstərmişdir. Azot-kürlü insert isə qalıq heterogenliyin bir hissəsini daha uzun müddət qorumuşdur.

Müəlliflər bunu azot-kürlü səth-altı quruluşun mobil qalıq növlərin yenidən paylanmasını ləngitməsi ilə uyğun hesab edirlər.

Lakin burada mühüm eksperimental məhdudiyyət vardır: iki insert ömürlərinin sonunda fərqli ümumi dövr saylarında analiz edilmişdir. Buna görə bu, eyni dövr sayında aparılmış birbaşa struktur-təkamülü müqayisəsi deyil.

İşin Təklif Etdiyi Üç Təbəqəli Dayanıqlılıq Mexanizmi Nədir?

İş fotopolimer insertin qalınlığını üç funksional sahə ilə izah edən mexanizm təklif edir:

1. Səth təbəqəsi: Kimyəvi cəhətdən yüksək çevrilmiş, lakin IPA yuyulması və şəbəkənin yenidən düzülməsi səbəbindən mexaniki olaraq daha uyğun sahə.
2. Dəstəkləyici səth-altı sahə: Kürləmə atmosferindən güclü asılı olan, yükü paylama və mobil növlərin daşınmasını məhdudlaşdırma potensialına malik sahə.
3. Bulk sahəsi: İşığın nüfuzetmə məhdudiyyətləri səbəbindən daha yüksək qalıq doymamışlıq ehtiva edən daxili şəbəkə.

Azot-kürlü sistemdə ikinci sahənin daha nəzərəçarpan və daha mərhələli inkişaf etdiyi; mühit havasında isə səthdən bulk-a keçidin daha qəfil olduğu irəli sürülür.

Mobil qalıq növlər nə edir?

Dövri istilik yüklənməsi, viskoelastik deformasiya və mikrozədənin çarpaz bağlı şəbəkədəki aşağı molekulyar çəkili qalıq növlərin yenidən paylanmasını asanlaşdırdığı düşünülür.

Bu proses zamanla mexaniki-kimyəvi qradiyenti azaldaraq quruluşu homogenləşdirir.

Azot-kürlü insertlərdə bu yenidən paylanmanın daha yavaş baş verdiyi və funksional qradiyentin daha uzun müddət qorunduğu hipotezi irəli sürülür.

Lakin işdə mobil növlərin kimliyi və ya real diffuziya sürətləri birbaşa ölçülməmişdir.

İşin Metodu və Tapıntıları

Eksperimental zəncir

Ömür müqayisəsi

İşin birbaşa dəstəklədiyi nəticələr

• Son-kürləmə atmosferi VPP yumşaq alətin ömrünə aydın şəkildə təsir edə bilər.
• Azotla dəstəklənmiş son-kürləmə araşdırılan insertlərdə təxminən 4-8 dəfə ömür artımı təmin etmişdir.
• Azot-kürlü sənaye inserti ilkin şərtləndirmə mərhələsini keçərək daha sabit ölçülü istehsal rejiminə çatmışdır.
• Səth sərtliyi təkbaşına alət ömrünü izah etmir.
• Fotopolimer şəbəkəsində səthdən bulk-a doğru kimyəvi və mexaniki qradiyent mövcuddur.
• İnyeksiya qəlibləmə zamanı şəbəkə quruluşu zamanla daha homogen hala gəlir.
• Azot-kürlü sistem bu dərinlik qradiyentini daha uzun müddət qoruyur.
• Böyük və daha uyğun sənaye insertləri kiçik laboratoriya insertlərinə nisbətən termo-viskoelastik forma dəyişməsinə daha həssasdır.

İşin birbaşa sübut etmədiyi məqamlar

• Azot-kürləmə hər qatran və hər VPP sistemi üçün eyni 4-8 dəfə ömür artımına zəmanət vermir.
• Azot insertlərinin daha uzun ömrü yalnız səth sərtliyi ilə izah edilə bilməz.
• Mobil molekulların daşınma sürəti birbaşa ölçülməmişdir.
• “Transport-restrictive sub-surface zone” birbaşa diffuziya təcrübəsi ilə sübut edilməmişdir.
• Mühit və azot insertlərinin şəbəkə təkamülü eyni dövr sayında müqayisə edilməmişdir.
• Spektroskopiyada aydın oksidləşmənin görünməməsi çox aşağı səviyyəli və ya lokal oksidləşmənin tamamilə olmadığını sübut etmir.
• Polimer insertlər bu təcrübədə metal qəliblərin bütün dayanıqlılıq aralığına çatmamışdır.

Mənbə və Metod Qeydi

Orijinal iş: Atmosphere-controlled post-curing extends the service life of vat-photopolymerized soft tooling for injection molding.

Müəlliflər: Marina Artemeva, Javier L. Navas, Sahand Rahemipoor, Alberto Basso, Jakob S. Nielsen, Anish R. Lakkaraju, Navid Ranjbar, David B. Pedersen, Matteo Calaon, Anders E. Daugaard, Yang Zhang və Venkata K. Nadimpalli.

Qurumlar: Technical University of Denmark, Department of Civil and Mechanical Engineering; J. Krebs and Co.; Technical University of Denmark, Department of Chemical and Biochemical Engineering.

Nəşr statusu: SSRN preprint. İş hələ ekspert rəyindən keçməmişdir.

SSRN: 6913079.

Eksperimental material: Formlabs High Temp V2 fotopolimer qatranı; inyeksiya materialı Borealis BF970MO polipropilen.

Əsas kürləmə şərtləri: İlk mərhələ təxminən %22 O₂ və ya %1 O₂ atmosferində 60 dəqiqə UV; sonra hər iki şərait üçün mühit havasında 80 °C-də 120 dəqiqə əlavə UV kürləmə.

Xarakterizasiya: Dərinliyə bağlı nanoindentasiya, FTIR-ATR, konfokal Raman spektroskopiyası, optik profilometriya, ölçü ölçməsi və dartılma sınağı.

Maliyyələşdirmə: Innovation Fund Denmark, File No. 2081-00004A, “Additive Manufacturing Farm” layihəsi; həmçinin VILLUM FONDEN VIL42098 və Carlsberg Foundation CF24-2141 dəstəyi bildirilmişdir.

Məlumatların əlçatanlığı: Nanoindentasiya profilləri, FTIR xəritələri, Raman məlumatları və MATLAB skriptlərinin əsaslı tələb əsasında məsul müəlliflərdən əldə edilə biləcəyi bildirilmişdir.

Generativ süni intellekt bəyanatı: Müəlliflər məqalənin hazırlanmasında dil redaktələri üçün ChatGPT 5.2 istifadə etdiklərini; çıxışları nəzərdən keçirib redaktə etdiklərini və yekun məzmuna özlərinin cavabdeh olduqlarını bəyan etmişlər.

Maraqların toqquşması: Müəlliflər məlum maliyyə və ya şəxsi maraqlar toqquşmasının olmadığını bildirmişlər.

Əsas metodoloji məhdudiyyətlər: İş preprintdir. Sənaye və laboratoriya sınaqları fərqli həndəsələrə və proses pəncərələrinə malikdir. Mobil qalıq növlərin real kimliyi və daşınma sürəti birbaşa ölçülməmişdir. Bəzi mexanistik şərhlər eyni dövr sayında aparılmış müqayisəyə deyil, fərqli ömür-sonu nöqtələrindəki nümunələrə əsaslanır. Qəlib boşluğundakı deformasiya inyeksiya zamanı in situ izlənməmişdir.